Кіріспе

Люцилия gens – ежелгі Римдегі плебейлік отбасы. Осы генстің ең әйгілі мүшесі – б.з.д. екінші ғасырдың соңында өркендеген ақын Гай Луцилий. Рим тарихында көптеген Луцилийлер кездессе де, Рим мемлекетінің жоғары лауазымдарына қол жеткізген жалғыз адам – Люцилий Лонгус, б.з. 7 жылы консул суффектус болған. Сатирик Луцилий б.з.д. 313 жылы латын колониясы құрылған Аурунси тайпасының ежелгі қаласы Суэсса Аурункадан шыққан деп есептеледі.

Салалар мен конгомина

Республика кезінде Луцилийлердің тегі Балбус және Басс болған, біріншісі бастапқыда сөйлеуде ұсыққан адамды, ал екіншісі - денелі немесе күшті адамды білдірген. Кейін, империялық дәуірде Капито деген есім кездеседі, ол үлкен немесе ірі басқа ие болған адамға берілген, ал Лонгус – "ұзын" деген мағынаны білдірген. Руф, көбінесе қызыл шашты адамдарға қойылған есім, Луцилийлердің монеталарында табылады, бірақ бұл текті есімді ешбір ежелгі автор есімдерінде көрсетпеген. Луцилийлердің көптегендері тегізсіз есімдермен айтылады.

Мүшелер

Рим сатирасының негізін қалаушы Гай Луцилий б.з.б. екінші ғасырда өмір сүрген және Нумантин соғысы кезінде Сципион Эмилианның қол астында римдік ат әскерінде қызмет еткен. 103 жылы Неапольде қайтыс болғаннан кейін оған қоғамдық жерлеу рәсімі жасалды. Маний Луцилий М.ұ., б.з.б. 129 жылы сенатор болған. Маркус Луцилий Руф б.з.б. 101 жылы триумвир монеталисі ретінде аверсте Палласты, ал реверсте бига айдаған Викторияны бейнелейтін монеталар шығарды. Люций Луцилий Л.ұ., б.з.б. 91 жылы претор, Азияның губернаторы. Секст Луцилий б.з.б. 86 жылы плеббтердің трибуны болды. Ол Сулланың жақтасы болған, бірақ келесі жылы, қала Сулланың жауларының бақылауында болғанда, оның ізбасары Публий Попилий Ленас оны Тарпеялық жартастан лақтырып жіберді. Люций Луцилий Балбус, заңгер, Квинт Муций Скаэволаның шәкірті және Сервий Сулпиций Руфтың оқытушыларының бірі. Цицерон оны көп білімі бар адам деп сипаттап, пікірлерін баяу және ойластыра білдіретінін айтқан. 53 жылы плеббтердің трибуны болған. 43 жылы ол Секст Помпеймен бірге Сицилияда болды. Квинт Луцилий Балбус, заңгердің інісі, стоик философ және Панатийдің шәкірті. Цицерон оны жоғары бағалап, «De Natura Deorum» және «Hortensius» еңбектерінде оны дәлелдеуші ретінде пайдаланған. Люцилий Басс, Цицеронның айтуынша, әдебиетке құштар емес жазушы. Тит Помпоний Аттикке жазған хатында Кіші Катонға арналған мақтауы туралы былай деп жазады: «Мен өз жұмысымнан өте қанағаттандым, сондай-ақ Басс Луцилий өзінікінен де». Секст Луцилий, б.з.б. 50 жылы Маркус Кальпурний Бибул әскеріндегі әскери трибун. Ол Аманус тауында қаза тапты. Люций Луцилий (Л.ұ. Балбус), мүмкін заңгердің ұлы, Киликияда Апий Клавдий Пулхердің қол астында қызмет еткен. Ол б.з.б. 43 жылы Киликияда Публий Корнелий Долабелланың флотына басшылық еткен Луцилий болуы мүмкін. Гай Луцилий, Цицерон мен Милоның досы. Люцилий, Бруттың жақтасы, Филиппи шайқасында шайқасқан. Досын құтқару үшін ол Брут болып жүрді. Маркус Антоний Луцилийдің өзіне-өзі құрбандығына таңғалып, оны кешірді, екеуі де жақын дос атанды. Маркус Луцилий Пает, Август тұсындағы әскери трибун. 1885 жылы Римде Вилла Альбани маңынан оған және оның әпкесі Луцилия Поллаға тиесілі қабір табылды. Бұл шамамен отыз төрт метрлік дөңгелек құрылым, үстіне он жеті метрлік конус пішіндес топырақ үйіндісі орнатылған деп есептеледі. Луцилий Лонг, сенатор және Тиберийдің жақын досы. 7 жылының соңғы алты айында консул болды. Август оны Родосқа кетуге мәжбүрлегенде, онымен бірге жүретін жалғыз сенатор Люцилий болды. 23 жылы қайтыс болғаннан кейін Тиберий оған цензорлық жерлеу рәсімі жасады. Люцилий, 14 жылы Панониялық бүлікте қаза тапқан жүзбасы. Оның витисін жиі сындырып алатыны үшін «Маған басқасын әкел» деп аталды. Люцилий Капитон, 23 жылы Азияның прокураторы. Оның провинциясының халқы оны сыбайлас жемқорлықпен айыптады және Сенатта соттады. Луцилия Полла, Брешиадағы Санта-Джулия мұражайындағы ескерткіште еске алынған. Сицилияның прокураторы Люцилий Кіші, жас Сенеканың досы және хат алысушысы болды. Люцилий Басс, 69 жылы Вителлиус қол астындағы ат әскерінің эскадрильясының командирі, ол оған Равенна мен Мизенумдағы флоттың басшылығын тапсырды. Преториандық гвардияның басшысы болмағанына көңілі толмағандықтан, ол Веспасианға өтті және флотты оған тапсырды. Билікке келген соң Веспасиан Бассаны Кампанияны бейбіттендіру үшін жіберді. Секст Луцилий Басс, 71-72 жылдары Яһудеяның губернаторы.