Уэльс Еглісі: Тарихы мен ерекшеліктері

Кіріспе

Уэльстегі англикан шіркеуі

Уэльстің архиепискобының бекітілген архиепископтық орын жоқ, бірақ ол бір уақытта алты дін аймағының епископтарының бірі ретінде қызмет етеді. Қазіргі таңда бұл лауазымды 2021 жылдан бері Бангор епископы Энди Джон атқарып тұр. Англия шіркеуінен өзгеше, Уэльстегі шіркеу мемлекеттік шіркеу емес. 1920 жылы Уэльс шіркеуі туралы 1914 жылғы заңға сәйкес, мемлекеттік статус жойылды. Англикандық қауымдастықтың провинциясы ретінде Уэльстегі шіркеу Кентербери архиепискобын бірлікке шақыратын орталық деп мойындайды, бірақ ешқандай ресми билігі жоқ. Уэльстегі шіркеудің дін қызметкері Англия шіркеуіндегі қызметтерге, соның ішінде Кентербери архиепископтығына тағайындалуы мүмкін; Кентерберидің бұрынғы архиепискобы Роуэн Уильямс Уэльстен шыққан және Кентербериге тағайындалғанға дейін Уэльстің архиепискобы қызметін атқарған.

Ресми атауы

Уэльстегі шіркеу (Yr Eglwys yng Nghymru) өз атын кездейсоқ қабылдады. 1914 жылғы Уэльс шіркеуі заңында тұтас "Уэльстегі шіркеу" деп көрсетілген, бұл фраза Англия шіркеуінің Уэльстегі бөлігін білдіру үшін пайдаланылды. 1917 жылдың қазанында Кардифф қаласында өткен (Уэльс шіркеуінің) съезінде судья Сэнки "Уэльс шіркеуі" деген атау оған ұнағанын айтса да, заң бойынша "Уэльстегі шіркеу" атауын қабылдаудың негізді себептері бар екенін, кемінде бастапқыда, заң мәтінін сақтау үшін кеңес берді. Сондықтан бұл мәселе екінші Басқару органының алғашқы сессиясында шешім қабылдау үшін сол съезде қалдырылды.

Тарих

Уэльстегі христиандық тамырлары римдік-британдық мәдениетке дейін жетеді және одан бері Уэльсте ұйымдасқан епископтық шіркеу үздірілмей сақталып келеді. VI-VII ғасырлардағы әулиелер дәуірі ел бойынша қасиетті Давид, Иллтуд, Падарн және қасиетті Тейло сияқты діни қайраткерлер құрған монастырлық орталықтармен ерекшеленді. Осы кезеңде Уэльс халқы тілі мен діни нанымынан туындаған ортақ ұлттық сананы қалыптастырды. Уэльстіктер Кантерберийлік Августиннің англосаксондықтарға бағытталған миссиясымен ынтымақтасудан бас тартты. Бірақ, басқа кельт епархияларының Риммен келісуі және Эдуард I-нің Уэльсті жаулап алуы салдарынан Орта ғасырлардан бастап Уэльс епархиялары Кентерберий провинциясының құрамына кірді және Англия реформациясына дейін Риммен рухани байланыста болды. Содан кейін, 1920 жылғы мемлекеттен бөлінуге дейін Англия шіркеуінің бөлігі болды, себебі Генрих VIII тұсында Уэльс Англия Корольдігінің құқықтық кеңістігіне қосылды.

Құрылғыдан шығу

XIX ғасырда Уэльсте нонконформистік шіркеулер жылдам өркендеді, нәтижесінде Уэльстегі христиандардың көпшілігі нонконформист болды, бірақ Англия шіркеуі ең ірі жеке дін болып қала берді. XIX ғасырдың ортасына қарай, 150 жыл бойы Уэльстегі епархияларға уэльс тілінде сөйлейтін епископ тағайындалмауы нағыз наразылық тудырды; бұл ұлттық және тілдік ерекшелікті бекіту жолы ретінде қарастырылды. Дэвид Ллойд Джордж сияқты нонконформист саясаткерлердің ықпалымен, Либералдық үкімет Уэльс шіркеуі туралы 1914 жылғы заңды қабылдады, ол Уэльстегі англикан шіркеуін Англия шіркеуінен бөлуді мақсат етті. Заң жобасына Консервативтік партия мүшелері күшті қарсылық көрсетті және Лордтар палатасында тоқтатылды, бірақ ол 1911 жылғы Парламент Актісінің шарттарына сәйкес қабылданды. Консервативтік саясаткер Ф. Э. Смит бұл заң жобасын "Еуропадағы әрбір христиан қауымының санасын дүрсілтіп жіберген заң жобасы" деп сипаттады. Осы сипаттамаға жауап ретінде жазушы Г. К. Честертон "Антихрист немесе Христиандық әлемнің қайта бірігуі: Ода" атты сатиралық өлең жазды, онда есімдік "Чук Ит, Смит" ("Chuck It, Smith") деген сөздер келтірілді. Аталған акт "Уэльстегі шіркеуді" жойды және одан айырды, бұл термин Англия шіркеуінің бөлігін анықтау үшін қолданылды. Бұл шіркеудің ерекше құқықтық статусының аяқталуын білдірді, ал Уэльс епископтары енді Лордтар палатасында Рухани Лордтар ретінде отыруға құқылы емес еді. Уэльстегі шіркеу мемлекеттен тәуелсіз болғандықтан, шіркеуге ондықтар енді қол жетімді болмады, бұл оны маңызды табыс көзісіз қалдырды. Дезондаумент, бұл дезондаументтен де күрделі мәселе болды, Уэльстегі шіркеудің мүліктері жартылай тәркіленіп, Уэльс университетіне және жергілікті билік органдарына қайта бөлінді. Бұл процесті Уэльс шіркеу комиссарлары Уэльс шіркеуі туралы 1914 жылғы заңда белгіленген принциптерге сәйкес жүзеге асырды. 1662 жылға дейінгі мүліктер тәркіленуге тиіс болды, ал кейінгі мүліктер өз күйінде қалды. Бұл теориямен негізделді: 1662 жылға дейінгі мүліктер бүкіл халықтың ұлттық шіркеуіне берілген және сондықтан олар Уэльстегі шіркеуге емес, халыққа тиесілі. Әрине, бұл ұстанымға қарсы күшті пікірлер айтылды. 1662 жыл - Жаңарудан кейінгі Бірыңғайлық Актісінің күні; осы уақыттан бастап нонконформисттік қауымдар дамуға көшті және Англия шіркеуі жан-жақты ұлттық шіркеу болмай қалды. Бұрын соборларды секуляризациялау ұсынылған болатын, бірақ Уэльстегі шіркеу барлық ежелгі шіркеу ғимараттарын сақтап қалды және азаматтық тіркеушіге жүгінбей заңды некелерді өткізу құқығын алды. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғандықтан, Уэльс шіркеуі туралы заңмен бірге 1914 жылғы тоқтату туралы заң қабылданды, яғни акт соғыс аяқталғанға дейін күшіне енбеді. Бұл акт 1920 жылы күшіне енді. Уэльстегі шіркеу жазбаша конституцияны қабылдады, ол уақыт өте келе қайта қаралып, бастапқыда жылына бір рет жиналатын, бірақ қазір жылына екі рет жиналатын Басқару кеңесін сайлады. Басқару кеңесінің "ғибадат түрлерін бекіту, ұйымдық құрылымдарды қарау және шіркеудің миссиясы мен қызметі үшін берік қаржылық ресурстарды қамтамасыз ету" үшін толыққанды билігі бар. Уэльстегі шіркеу - синодтық басқаруды қабылдаған Англикан қауымының алғашқы мүшелерінің бірі.

During the 19th century, Nonconformist churches grew rapidly in Wales, and eventually the majority of Welsh Christians were Nonconformists, although the Church of England remained the largest single denomination. By the mid 19th century the failure to appoint a Welsh speaking bishop to any Welsh diocese for 150 years caused real resentment; disestablishment was seen as a way to assert national and linguistic identity. Under the influence of Nonconformist politicians such as David Lloyd George, the Welsh Church Act 1914 was passed by the Liberal Government to separate Anglicanism in Wales from the Church of England. The bill was fiercely resisted by members of the Conservative Party and blocked in the House of Lords, but it was eventually passed under the provisions of the Parliament Act 1911. The opposition to disestablishment was led by the Conservative politician F. E. Smith, who characterised the disestablishment bill as "a Bill which has shocked the conscience of every Christian community in Europe." In response to this description, the writer G. K. Chesterton penned the satirical poem "Antichrist, or the Reunion of Christendom: An Ode" containing the memorable retort "Chuck It, Smith". The act both disestablished and disendowed the "Church in Wales", the term used to define the part of the Church of England which was to be separated. Disestablishment meant the end of the church's special legal status, and Welsh bishops were no longer entitled to sit in the House of Lords as Lords Spiritual. As the Church in Wales became independent of the state, tithes were no longer available to the church, leaving it without a major source of income. Disendowment, which was even more controversial than disestablishment, meant that the endowments of the Church in Wales were partially confiscated, and redistributed to the University of Wales and local authorities. This process was carried out by the Welsh Church Commissioners in accordance with the principles set out in the Welsh Church Act 1914. Endowments before 1662 were to be confiscated; those of later date were to remain. This was justified by the theory that the pre 1662 endowments had been granted to the national church of the whole population, and hence belonged to the people as a whole rather than to the Church in Wales; understandably, this reasoning was hotly contested. The date 1662 was that of the Act of Uniformity following the Restoration; it was after this point that Nonconformist congregations began to develop and the Church of England ceased to be a comprehensive national church. Although secularisation of the cathedrals had previously been suggested,
the Church in Wales retained all the ancient church buildings and the privilege of conducting legal marriages without reference to the civil registrar. Due to the outbreak of World War I in 1914, the Suspensory Act 1914 was passed at the same time as the Welsh Church Act 1914, meaning that the act would not be implemented for the duration of the war. Disestablishment finally came into effect in 1920. The Church in Wales adopted a written constitution, which has been revised from time to time, and elected a Governing Body which initially met once a year,
but now meets twice annually. The Governing Body has ultimate authority "to approve liturgies, review organizational structures, and secure firm fiscal resources for the mission and ministry of the church". The Church in Wales was one of the first members of the Anglican Communion to adopt synodical government.

1920 жылдан бастап

Шекараны кесіп өтетін приходтарға Уэльс шіркеуіне қосылуға немесе Англия шіркеуінде қалуға дауыс беруге рұқсат берілді; сондықтан, бөліну шегі екі елдің шекарасымен сәйкес келмейді. Бұрынғы Монмутшир, Радноршир және Флинтшир округтеріндегі бірнеше аймақтар Херефорд және Честер епархияларындағы приходтарға байланысты қалды және осылайша Англия шіркеуінің құрамында болып табылады. Озвестри және Шрусберидің солтүстік-батысындағы аймақтарды қамтитын, «Март» деген жалпыланған аты бар толық ағылшын ауылдық деканаты, тарихи тұрғыдан Сент-Асаф епархиясының құрамында болған жерінен, ондағы мемлекеттік шекараға сәйкес ауыстырылды. Сент-Мария (Кернарфон) және Ллангадваладр (Англси) шіркеулері Честер епархиясынан Бангор епархиясына көшірілді. Бүгінде Уэльс шіркеуі мемлекеттен де, Англия шіркеуінен де толық тәуелсіз. Ол, Ирландия шіркеуі және Шотландия епископ шіркеуі сияқты, Англикан қауымдастығының тәуелсіз мүшесі. 21-ші ғасырдың басында Уэльс шіркеуі көптеген талқылауларға қатыса бастады. Бұл, әсіресе, әйелдерді епископтыққа тағайындау және шіркеу өмірінің барлық саласындағы уэльс және ағылшын тілдерінің тең мәртебесін мойындау мәселелеріне байланысты.

Мүшелік

1920 жылы таратылғаннан кейін Уэльстегі шіркеу бастапқыда 20-ғасырдың аяғында құлдыраған нонконформист шіркеулерінен жақсырақ жағдайға ие болды. 1960 жылы шіркеу 182 854 қатысушысы бар екенін мәлімдеді, бұл 1945 жылғы 155 911 көрсеткішінен жоғары, бірақ 1938 жылғы Пасхадағы 196 389 қатысушыдан төмен. 2014 жылы Уэльстегі шіркеуге Пасха күні 52 021 адам келді: бұл 2007 жылдан бері шамамен 16 000 мүшеге азайды, бірақ 2013 жылмен салыстырғанда артты. Сондай-ақ, 2014 жылы он тоғыз шіркеу жабылды немесе пайдасыз деп танылды. 2014 жылы Уэльстегі шіркеудің барлық қауымдары мен жиналыстарында 152 000 адам болды, ал 2013 жылы бұл көрсеткіш 105 000-ға жеткен. 2018 жылы Пасха кезінде қатысушылар саны 46 163 адамды құрады, ал сайлау тізімінде 42 441 адам тіркелді. 2017 жылы «қауымдар басқа дәстүрлі құлшылық түрлеріне 210 000 адамның қатысқанын тіркеді, оларға азаматтық қызметтер, отбасылық қызметтер, естелік шаралар, Рождество әндері және Кристангл қызметтері кіруі мүмкін». 2000 жылы мүшелік саны халықтың 1,6% құрады. 1996 жыл мен 2016 жыл аралығында Уэльстегі шіркеу мүшелерінің саны 91 247-ден 45 759-ға дейін төмендеді, бұл 3 113 150 жалпы халықтың 1,5% құрайды. «Сайлау тізіміндегі» Уэльстегі шіркеу мүшелерінің саны 2018 жылға қарай 42 441-ге дейін төмендеді, бұл 3 187 203 жалпы Уэльс халқының 1,4% құрайды. Англикан шіркеуі Уэльстегі ең ірі конфессия екенін мәлімдейді.

Епархиялық және епископтық гербтер

Келесі епископтық гербтер – бұл әрбір епископтың лауазымында болған кезде тартуға құқығы бар гербтер. Епархиялық герб епископтық нұсқасымен толықтай сәйкес келеді, бірақ оның үстінде митра болмайды. Көптеген епархиялар үшін жаңа логотиптер енгізілгеннен бері, соңғы жылдары (әдетте 2006 жылдан бастап) олардың қатаң қолданылуы азайды және осы себепті гербтер көбінесе бір-бірінің орнына қолданылады.

Архиепископ

1920 жылға дейін Уэльс шіркеуі Англия шіркеуінің құрамында болды және Кентербери архиепискобының метрополиттік юрисдикциясына бағынды. 1920 жылы тәуелсіздік алғаннан бері Уэльс шіркеуін Уэльс архиепискобы басқарады, ол митрополит епископ және примат болып табылады. Уэльс архиепискобы қазіргі кезде қызмет ететін епархиялық епископтардың арасынан сайланады және сайланғаннан кейін епархиялық қызметін жалғастырады. Уэльс шіркеуіндегі барлық лауазымдар архиепископ сайлану алдында толтырылуы міндетті емес, бірақ егер лауазымның бос орын архиепископтың отставкасы салдарынан туындаса немесе одан кейін 14 күн ішінде пайда болса, архиепископ сайлану алдында бос лауазым толтырылуы керек. Архиепископтық лауазым бос болған жағдайда, тағайындалу күні бойынша ең жоғары дәрежедегі епископ архиепископ міндетін атқарушы болып табылады. Уэльстің бұрынғы архиепискобы Роуэн Уильямс Уэльсте туған алғашқы Кентербери архиепискобы атанды. Ол 1992 жылы Монмут епископы, ал 1999 жылы Уэльс архиепискобы болып тұрғызылды. 2002 жылдың шілдесінде Тағайындау комиссиясы ұсынғаннан кейін Патшайым оны Кентербери архиепискобы қызметіне тағайындады. Ол 2012 жылдың желтоқсан айында қызметтен кетті.

Көмекші епископтар

Уэльстегі шіркеудің ішінде көмекші епископтар тағайындалуы мүмкін. Лландафф епархиясында бірнеше көмекші епископтар болғанмен, іс жүзінде көмекші епископтар басқа епархияларда тек епархиялық епископ қазіргі уақытта архиепископ болған кезде, оған епархиялық епископтық функцияларды атқаруға көмектесу үшін тағайындалды. Архиепископ ретінде Барри Морганның Лландафф епископының көмекшісі болды: 2009 жылдың сәуірінен 2017 жылдың сәуіріне дейін бұл лауазымды Дэвид Уилборн атқарды. Сондай-ақ қараңыз: Сент-Асаф епископының көмекшісі. 2022 жылдың 26 қаңтарында Мэри Сталлардтың Энди Джонға оның епархиялық міндеттерінде көмектесу үшін Бангор епископының көмекшісі болып тағайындалғаны жарияланды, ол сонымен қатар Уэльс архиепискобы қызметін де атқарады; оның құлшылық ету рәсімі 2022 жылдың 26 ақпанында Бангор соборында өтті. 1996 жылы әйелдерді дін қызметкерлері ретінде тағайындайтын епископтардың қызметін қабылдамайтын қауымдарға епископтық қызмет көрсету үшін провинциялық көмекші епископ тағайындалды. Бұл лауазым Англия шіркеуіндегі провинциялық епископтық келуші лауазымымен салыстырылады. Дэвид Томас он екі жыл бойы осы лауазымды атқарды және 2008 жылы зейнетке шықты. Сол кезде Епископтар кеңесі әйелдерді дін қызметкерлері ретінде тағайындауға қарсы шыққандарға қызмет ету үшін арнайы епископты тағайындамайтынына шешім қабылдады. Бұл мәселені Барри Морган 2013 жылдың қыркүйегінде Уэльстегі шіркеудің басқару органындағы пікірталас кезінде қайталады, онда Уэльстегі шіркеу әйелдерді епископтыққа тағайындамауы мүмкін еді. Тарихи тұрғыдан алғанда, бейтараптандыруға дейін де, кейін де Суонсидің екі епискобы және Мейнанның бір епискобы болды. 1946 жылдан 1953 жылы қайтыс болғанға дейін Ричард Уильям Джонс (Лландафф архидиаконы және Питерстон-супер-Эли ректоры) «Уэльстің көмекші епискобы» болды.

Өкілді орган

Уэльс шіркеуінің өкілді органы шіркеу мүлкіне қарайды және шіркеудің көптеген қызметтерін қаржыландыруға жауапты, оның ішінде дін қызметкерлерінің жалақысын және зейнетақысын қолдау да бар. Оның сәл жаңылыстыратын атауы – Басқарушы органнан өзгеше, ол шешім қабылдаушы орган емес – Уэльс шіркеуінің 1914 жылғы заңына сәйкес епископтар, дін қызметкерлері және миряндар өздерін "өкілдік ететін" орган құруға және Уэльс шіркеу комиссарлары оларға берген мүлікті иеленуге міндетті болды.

Басқарушы кеңес

Басқарушы кеңес шіркеудің сеніміне, тәртібіне және құлшылық ету рәсімдеріне қатысты шешімдерді қабылдауға жауапты. Ол сондай-ақ шіркеудің жалпы басқаруын және тиімді басқаруын, оның мүлігі мен іс-қимылын реттеу үшін ережелер жасауға құқылы. Басқарушы кеңес – Уэльс шіркеуінің жоғарғы заң шығару органы, шартты түрде Уэльс шіркеуінің Парламенті деуге болады. Ол әдетте жылына екі рет жиналып, есептерді тыңдайды және қарастырылып жатқан мәселелер бойынша шешімдер қабылдайды.

Дін мен литургия

Уэльстегі шіркеу жалпы алғанда, негізінен Жоғары шіркеу болып табылады, яғни көптеген дәстүрлер Оксфорд қозғалысынан Сент-Дэвидс және Бангор сияқты ауылдық епархияларда және әсіресе Лландафф пен Монмуттың өндірістік приходтарында мұрагерлікпен алынған. Провинция теология мен діни рәсімдерде либералдық және англо-католик көзқарастарына көбірек бейім болғанымен, сонымен қатар, евангелизм дәстүрі де бар, әсіресе Уэльстің оңтүстік бөлігінде және Аберистит университеттік қаласында. 1960 жылдары Уэльстегі шіркеуде евангелизм қайта жанданды және Уэльстегі шіркеудің Евангелистік бірлестігі осындай шіркеу мүшелерін қолдау мақсатында құрылған.

Жалпыға ортақ дұғалар кітабы

1563 жылы Парламент қабылдаған, «Библияны және діни қызметті валли тіліне аудару туралы акт» деп аталатын заң, Ескі және Жаңа Ғидаттармен қатар, «Ортақ дұғалар кітабын» валли тіліне аударуды бұйырды. Ричард Дэвис, Сент-Дэвидс епискобы және ғалым Уильям Сейлсберидің аудармасы 1567 жылы Хамфри Той басып шығарды, ол Y Llyfr Gweddi Gyffredin деп аталды. 1664 жылы жаңа редакциясы жарық көрді, ол 1662 жылғы ағылшын дұға кітабына негізделген және, мүмкін, Джордж Гриффит, Сент-Асаф епискобы жасаған. Уэльс шіркеуі 1920 жылы таратылғаннан кейін де 1662 жылғы дұға кітабы мен оның валли тіліндегі нұсқасы қолданыла берді. Уэльс шіркеуі 1950 жылдары «Ортақ дұғалар кітабын» қайта қарауға кірісті. Тәжірибелік қолдану үшін алғаш рет бекітілген материал 1956 жылы жарияланған лекционарий болды, одан кейін 1958 жылы шомылдыру және бекіту қызметі, 1960 жылы қасиетті некеге тұру тәртібі және 1962 жылы қайтыс болғандарды жерлеу тәртібі келді. Алайда, бұл тәртіптер кеңінен қолданылмады. 1966 жылы Киелі Евхаристияға арналған тәжірибелік тәртіп бекітілді. Ол кеңінен қолданылған алғашқы тәртіп болды. 1960-70 жылдар аралығында қайта қарау жұмыстары жалғасты, 1969 жылы таңғы және кешкі дұғаның тәжірибелік нұсқасы жасалды. 1971 жылы 1662 жылғы «Ортақ дұғалар кітабындағы» нұсқаның орнына шомылдыру және бекітудің түпкілікті нұсқасы бекітілді. Бұған 1974 жылы қайтыс болғандарды жерлеу тәртібі, ал 1975 жылы қасиетті неке тәртібі қосылды. 1981 жылы Уэльс шіркеуі үшін жаңа «Ортақ дұғалар кітабы» шығарылатыны күтілді. Алайда, 1979 жылы Киелі Евхаристияның түпкілікті нұсқасы Басқарушы кеңестің діни қызметкерлер және мирян палаталарында үштен екі көпшіліктің қолдауын алмады. 1966 жылғы тәжірибелік Евхаристияның жеңіл түзетуі Басқарушы кеңес тарапынан мақұлданды және Уэльс шіркеуінде қолдануға арналған «Ортақ дұғалар кітабы» 1984 жылы бекітілді. Бұл дұға кітабы дәстүрлі ағылшын тілінде болғандықтан ерекшеленеді. Уэльс шіркеуі 1970 жылдардың басында қазіргі тілдегі Евхаристияны қарастырды, бірақ ол жылы қабылдамады. 1984 жылы жаңа дұға кітабымен бірге қазіргі тілдегі Евхаристия (Қазіргі тілдегі Киелі Евхаристия) бекітілді, бірақ ол кеңінен қолданылмады. 1990 жылы жаңа бастамашылық қызметтеріне рұқсат берілді, содан кейін 1992 жылы таңғы және кешкі дұғаға арналған балама тәртіп, 1994 жылы Киелі Евхаристияға арналған балама тәртіп, 1995 жылы балама күнтізбелік лекционарий мен жинақтар, ал 1998 жылы комплиментке арналған тәртіп жасалды. Бұл тәртіптер кеңінен қолданылды. 2003 жылы Уэльс шіркеуінде қолдану үшін «Ортақ дұғалар кітабына» жаңа күнтізбе мен жинақтар енгізілді. 2004 жылы Киелі Евхаристияға арналған тәртіп, 2006 жылы христиандық бастамашылықтар, ал 2009 жылы күнделікті дұғалар жарық көрді. Тәжірибелік қызметтер жалғасты, 2004 жылы шығарылған ординал, 2007 жылы науқастарға және үйге қызмет көрсету, 2008 жылы сауықтыру қызметтері, 2009 жылы жерлеу қызметтері және 2010 жылы 2013 жылы «Ортақ дұғалар кітабының» бөлігіне айналған неке қызметтері өткізілді. Ординал келесі жылы дұға кітабының бір бөлігіне айналды. 2017 жылы балаға арналған дұғалар, сондай-ақ растаудың қайта қарастырылған тәртібі жарық көрді, соңғысы епископтар кеңесінің расталмаған балалар мен ересектерді қасиеттілікке қабылдау туралы шешімінен кейін бес жыл бойы тәжірибелік қолдануға рұқсат берді. 2018 жылы «Уақыт және маусымдар» жарық көрді. Олардың барлығы онлайн жарияланды. Келесі жылы жерлеу қызметтері «Ортақ дұғалар кітабының» бөлігіне айналды, сондай-ақ өмірдегі әртүрлі оқиғаларға арналған қосымша дұғалар басталды (үйді нығметке бөлеу, қылмыс құрбандарына арналған дұғалар және т.б.).

An Act of Parliament passed in the year 1563, entitled "An Act for the Translating of the Bible and the Divine Service into the Welsh Tongue," ordered that the Old and New Testament, together with the Book of Common Prayer, were to be translated into Welsh. A translation by Richard Davies, bishop of St Davids and the scholar William Salesbury was published in 1567 by Humphrey Toy as Y Llyfr Gweddi Gyffredin. A new revision — based on the 1662 English prayer book and probably by George Griffith, Bishop of St Asaph was published in 1664. The 1662 prayer book and its Welsh equivalent continued to be used, even after the Church in Wales was disestablished in 1920. The Church in Wales began revising the Book of Common Prayer in the 1950s. The first material authorised for experimental use was a lectionary in 1956, followed by a baptism and confirmation service in 1958, an order for Holy Matrimony in 1960, and an order for the Burial of the Dead in 1962. These did not however enjoy widespread use. In 1966 an experimental order for the Holy Eucharist was authorised. This was the first to enjoy widespread use. Revision continued throughout the 60s and 70s, with an experimental version of morning and evening prayer in 1969. In 1971 a definitive version of baptism and confirmation was authorised, replacing the equivalent in the 1662 Book of Common Prayer. This was followed in 1974 with a definitive order for the Burial of the Dead, and in 1975 with a definitive order for Holy Matrimony. It was hoped that a new Book of Common Prayer for the Church in Wales would be produced in 1981. However, in 1979 a definitive version of the Holy Eucharist failed to gain a two thirds majority in the House of Clergy and the House of Laity at the Governing Body. A light revision of the 1966 experimental Eucharist was approved by the Governing Body, and the Book of Common Prayer for use in the Church in Wales was authorised in 1984. This Prayer Book is unique in that it is in traditional English. The Church in Wales first considered a modern language Eucharist in the early 70s but this received a lukewarm reception. A modern language Eucharist (The Holy Eucharist in modern language) was authorised alongside the new prayer book in 1984, but this did not enjoy widespread use. In 1990 new initiation services were authorised, followed in 1992 by an alternative order for morning and evening prayer in 1994 by an alternative order for the Holy Eucharist, in 1995 by the alternative calendar lectionary and collects, and in 1998 an order for compline was produced. These enjoyed widespread use. In 2003 a new calendar and collects was made part of the Book of Common Prayer for use in the Church in Wales. This was followed in 2004 by an order for the Holy Eucharist, services for Christian initiation in 2006 and in 2009 by daily prayer. Experimental services continued, with an ordinal produced in 2004, Ministry to the Sick and Housebound in 2007, healing services in 2008, funeral services in 2009, and in 2010 marriage services which became part of the Book of Common Prayer in 2013. The ordinal was made part of the prayer book the following year. In 2017 prayers for a child were released, together with a Revised Order for Confirmation, the latter authorised for five years experimental use following the bench of Bishops' decision to admit unconfirmed children and adults to communion. In 2018 Times and Seasons was released. All of these were published on line. The following year Funeral Services became part of the Book of Common Prayer, and additional prayers for different events in life were launched (Blessing of a home, prayers for victims of crime etc. ).

Басқа басылымдар

Академиялық деңгейден төмен мақалалар жиі жарияланған тоқтатылған басылымдар: Province, Yr Haul â'r Gangell және Y Llan. Басқарушы кеңестің жарты жылдық отырысынан түсетін жаңалықтар "Көріктілер" (Highlights) рубрикасында жарияланады. Жаңалықтар көбінесе Уэльс шіркеуінің провинциялық және епархиялық веб-сайттарында, сондай-ақ түрлі епархиялық журналдарда таратылады.

Әйелдердің діни қызметке тағайындалуы

Әйелдерді дін қызметкері етіп тағайындау туралы ұсыныс 1994 жылы үштен екі көпшіліктің қолдауын алмағаннан кейін 1995 жылы ұсынылып, талқыланды. 1996 жылы әйелдерді дін қызметкерлігіне тағайындау үштен екі көпшілікпен бекітілді. Уэльс шіркеуі 1997 жылдан бері әйелдерді дін қызметкерлері етіп тағайындауда. 1997 жылға дейін әйелдерге дьякондық қызмет атқаруға рұқсат берілді. Алғашқы дьякон 1884 жылы тағайындалды. 2013 жылы шіркеу әйелдерге епископ ретінде қызмет етуге рұқсат берді. 2016 жылы Джоанна Пенберти шіркеудегі алғашқы әйел епископ болып сайланды. Пенберти 2017 жылдың 11 ақпанында Сент-Дэвидс епископы лауазымына орнатылды. 2020 жылы Черри Ваннның Монмут епископы болып тағайындалуымен Уэльс епископтарының қатарында үш әйел епископ және үш ер епископ отырды. Бұл жағдай 2021 жылы да сақталды, Джон Дэвис отставкаға кеткеннен кейін Джон Ломас Суонси және Брекон епископы болып сайланды. 2022 жылы Сталлардтың Бангордың көмекші епископы болып тағайындалуы Уэльс шіркеуіндегі белсенді епископтардың көпшілігінің әйелдер екенін көрсетті, бұл жағдай Англикан шіркеулерінде бірінші рет тіркелді. Twitter желісінде Сталлардтың епископтардың "қатарына" қосылғаны туралы ақпарат тараса да, бұл терминологияны бос қолдану болды, себебі "қатар" архиепископ пен басқа епархиялық епископтардан тұрады.

Бір жынысты ерлер мен әйелдер арасындағы қатынастар және ЛГБТ дінбасылары

1980 жылдардан бастап Уэльстегі шіркеу экономикалық әділдік, әйелдерді діни қызметке тағайындау және гомосексуалдарды қабылдау сияқты мәселелерде бұрынғыдан да ашық ұстанымға келді. Адамның сексуалдық бағдары сияқты кейбір салаларда шіркеу қауымдарынан қарсылық көрінді. 2005 жылы шіркеу гомосексуал дін қызметкерлеріне азаматтық серіктестікке түсуге рұқсат берді. "Азаматтық серіктестіктерден кейін Уэльс епископтары заңгерлерден кеңес алды және гомосексуал серіктестіктегі дін қызметкерлеріне, сондай-ақ гомосексуал кандидаттарға да қош келдіңіз деді". Мұндай серіктестіктер туралы айтылғанда, "Уэльстегі шіркеудің азаматтық серіктестіктегі және сексуалдық қатынастағы адамдардың дін қызметкері болуына қатысты ресми пікірі жоқ. Егер мәселе туындаса, шешімді тиісті епископ қабылдайды" делінді. Трансгендерлік мәселелерге қатысты бір лауазым иесі шіркеу трансгендер адамдарды "жаңа жыныста мойындау және құрметтеу керек" деп санайтынын мәлімдеді. Қазіргі уақытта "шіркеу [бір жынысты] азаматтық некелерді немесе азаматтық серіктестіктерді тойлаудан кейін жұппен бірге оқылатын дұғаларды жариялады". Қазіргі уақытта "Уэльстегі шіркеу бұл мәселеде [Англия шіркеуінен] әлдеқайда либералды" және бір жынысты некелерді баталау немесе тойлау мүмкіндігін талқылап жатыр. 2018 жылы Уэльс епископтары бір жынысты некелер мен азаматтық серіктестіктерге ресми қолдау көрсетпеудің "әділетсіз" екенін мәлімдеді. Епископтардың мәлімдемесінен кейін Бас Синод бір жынысты жұптарға ресми қолдау көрсетуді талап етуге дауыс берді. Уэльс шіркеуі бір жынысты некелерді тойлау және бір жынысты одақтарды баталау мүмкіндігін қарастыруға шешім қабылдады. Сент-Асаф епархиясы ЛГБТ адамдарға арналған рухани кеңес және қызметтер ұсынады. Ашық гей және азаматтық серіктестікте тұратын Джеффри Джон Ландафф епископына сайлануға жақын болды, бірақ ол "Уэльстегі шіркеудің сайлау коллегиясының жартысынан астамын жеңіп алғанмен, қажетті үштен екі көпшілікке жетпеді". 2020 жылдан бастап Уэльстегі шіркеу ашық лесбиянка және азаматтық серіктестікте тұратын Шери Ванн епископын құттықтады. "Уэльстегі Англикан шіркеуі дін қызметкерлеріне өз шіркеулерінде бір жынысты некелерді тойлауға рұқсат беруге қатысты алғашқы қадамдарды жасады, өйткені оның Басқарушы органының жартысынан астамы бұл қадамды қолдады". 2016 жылғы дауыс беру нәтижесінде Басқарушы органның 52% шіркеуде бір жынысты некелерге рұқсат беруді қолдады. "Уэльстегі шіркеудің Басқарушы органының мүшелері шіркеуде бір жынысты некелерді қолдаған 61 адам, бір жынысты серіктестіктерді баталауды қолдаған тоғыз адам және өзгеріс жасамауды қолдаған 50 адам дауыс берді". Бір жынысты жұптарға көпшілік қолдау көрсетілгенімен, бір жынысты неке рәсімін жасау үшін қажетті үштен екі көпшілікке жетпегендіктен, шіркеудің епископтар кеңесі бір жынысты қатынастағы мүшелерді растады және "азаматтық серіктестік немесе азаматтық неке тойланғаннан кейін жұппен бірге оқылатын дұғалар жинағын жариялады". Рәсімде, Бірінші формада, Құдайға "бір-бірін сүйген, бір-біріне серік болған және бір-біріне өмірлерін арнаған" екі адам үшін алғыс айтылады. 2021 жылдың қыркүйегінде Уэльстегі шіркеу "бір жынысты жұптарды ресми түрде баталауға" дауыс берді (пікірсайыс және келісім арқылы) – бірақ шіркеудің ресми атаулары бойынша бір жынысты некелерді заңды түрде мойындамайды.

Beginning in the 1980s, the Church in Wales embarked on an increasingly open stand on various issues including economic justice, the ordination of women and inclusion of homosexual people. In some areas, such as human sexuality, the church establishment has faced resistance from congregations. In 2005, the church allowed gay priests to enter into civil partnerships. "In the wake of civil partnerships, the Welsh Bishops sought legal advice, and told gay partnered clergy that they were welcome, as well as gay ordination candidates." Speaking on such partnerships, it was communicated that "The Church in Wales has no formal view on whether people in civil partnerships who are in a sexual relationship can serve as clergy. If the issue arises, it is up to the relevant Bishop to decide." Regarding transgender issues, an officer announced that the church believes transgender people "should be acknowledged and celebrated in their new gender." Currently, "the Church has published prayers that may be said with a couple following the celebration of a [same sex] civil partnership or civil marriage." Currently, "the Church in Wales is much more liberal on this issue [than the Church of England]" and is discussing the possibility of blessing or performing same sex marriages. In 2018, the Welsh Bishops released a statement saying it was "unjust" to not offer formal provision for same sex marriages and civil partnerships. Following the bishops' announcement, the General Synod voted in favour of requesting formal provision for same sex couples. The Welsh Church has decided to move forward with possibly offering same sex marriage and blessing rites for same sex unions. The Diocese of St Asaph provides a chaplaincy and services for LGBT people. Jeffrey John, who is openly gay and in a civil partnership, was nearly elected bishop of Llandaff when he "won more than half of a Church in Wales electoral college, but fell short of the two thirds majority required." As of 2020, the Church in Wales has consecrated a bishop, Cherry Vann, who is openly lesbian and in a civil partnership. "The Anglican Church in Wales took the first steps towards allowing clergy to celebrate same sex marriage in its churches when more than half its Governing Body voted in favour of the move." In the 2016 results, 52% of the Governing Body voted in favour of allowing same sex marriages in church. "Members of the Church in Wales Governing Body voted 61 in favour of gay marriages in church, nine in favour of blessing gay partnerships and 50 for making no change." As a result of the majority support for same sex couples, but not a two thirds majority needed to create a same sex marriage ceremony, the church's Bench of Bishops affirmed members in same sex relationships and "published a series of prayers which may be said with a couple following the celebration of a civil partnership or civil marriage." The service, in Form One, gives God thanks "for [the two people] who have found such love and companionship in each other, that it has led them to dedicate their lives in support of one another." In September 2021, the Church in Wales voted to "formally bless same sex couples" instead (by way of debate and compromise) – but still not legally recognising same sex marriage within titles of the Church officially.

Экуменикалық қатынастар

Англия шіркеуі 1932 жылы атқарылған ұқсас қадамға және басқа да англикандық провинцияларға орай, Уэльс шіркеуі 1937 жылы ескі католиктермен бірлікке кірді. Уэльс шіркеуі 1995 жылдың қыркүйегінен бастап Порвоо қауымдастығының мүшесі болып табылады. Англо-католиктердің үстемдігіне байланысты, еркін шіркеулермен (алғаш құрылған кезде конформисттер деп аталған) қарым-қатынас және экуменикалық прогресс Уэльсте Англияға қарағанда баяу дамыды. Уэльс шіркеуі Уэльстегі Келісімді шіркеулердің мүшесі болып табылады. 1982 жылы Уэльс шіркеуі, методист шіркеуі, Уэльс пресвитериан шіркеуі, Біріккен реформат шіркеуі және бірқатар баптист шіркеулері «Enfys» («радуга» деген мағынада) деген атаумен шіркеу бірлігін соңғы мақсат тұтып келісімге қол қойды.