Кіріспе

Айлин Стэнли, туған аты Мод Элси Айлин Маггерридж (21 наурыз 1893 – 24 наурыз 1982), 1920 жылдардың басындағы ең танымал американдық әншілердің бірі болды.

Ерте өмір

Чикаго қаласында, Иллинойс штатында дүниеге келген Стэнли, 1887 жылы Англиядан көшіп келген ағылшын ата-анасы Роберт С. және Мария (құрметті әкесі Кейпвелл) Маггериджтің төрт баласының ең кішісі болды. Оның әпкесі Эльзи Маггеридж 1892 жылғы тамыз айында тифтен қайтыс болды, ал ол ауруды Айлин туылмас бұрын жеті айға бұрын қайтыс болған әкесіне жұқтырды. Оның жесір анасы аман қалған аға-бауырлары, ағалары Стэнли және кіші Робертпен бірге Чикагода тұрды.

Орындаулар мен жазбалар

Бала кезінен ол жесір анасының жігерлендіруімен ағасы Стэнлимен бірге Стэнли мен Айлин ретінде водевильде ән шырқады және биледі. Ағасы кеткеннен кейін Айлин жеке өнер көрсете бастады, өзінің сахналық атын ескі отбасылық есімнің кері жазылуынан құрастырды. Стэнли водевиль мен кабарелерде өнер көрсетті. 1920 жылы ол Нью-Йоркте "Silks And Satins" ревю шоуында үлкен сәттілікке қол жеткізді және сол жылы көптеген жазбаларының біріншісін жасады. Оның 20-шы жылдардағы жазбаларының көп бөлігі Виктор Талкинг Машин Компани үшін болды, бірақ ол Нью-Йорк қаласы ауданындағы Edison, Pathe, Okeh, Brunswick, Vocalion, Gennett және басқа да студиялары бар басқа лейблдермен де жазды. Оның алғашқы жазбаларының кейбіреулерінде Розарио Бурдонның оркестрі ойнады. Көптеген пластинкалары сол кезде жақсы сатылды. Джоэл Уитменнің сөзіне сүйенсек, оның ең табысты ерте жазбалары "My Mammy" (1921), "Sweet Indiana Home" (1922) болды, екеуі де Уолтер Дональдсонның туындылары; ол сонымен қатар Уолтер Дональдсонның "My Little Bimbo Down on a Bamboo Isle" (1920), "Dixie Highway" (1922), "Carolina in the Morning" (1922), "Back Where The Daffodils Grow" (1924) және "Don't be angry with me" (1926) сияқты әндерін де жазды. 1922 және 1924 жылдар аралығында, сондай-ақ 20-шы жылдардың соңында Виктор Рекордс Стэнли мен әнші Билли Мюррейді жұптастырған танымал жазбалар сериясын шығарды. Стэнлидің 1925 жылғы Виктор жазбаларының бірі, "When My Sugar Walks Down the Street", онда ол жаңадан келген Джин Остинмен бірге ән орындады, Остиннің сәнді мансабын бастауға көмектесті. Ол J. Рассел Робинсон мен Кон Конрадтың 1920 жылғы "Singin' the Blues" джаз стандартын жазды, ол Victor 18703 нөмірімен шығарылды. Ол Пол Уайтман мен Фред Роуздың "Flamin' Mamie" шығармасын 1925 жылдың 5 қазанында жазды және оны Виктор 19828 А ретінде жариялады, оған Билли "Uke" Карпентер укулеледе сүйемелдеді және "джаз эффектілерін" қосты. Стэнли сонымен қатар, тек афроамерикалық әртістерге арналған лейбл деп есептелетін Black Swan Records үшін Мами Джонс және Джорджия Горхам псевдонимдерімен жазды. Оның блюз материалдарын орындау стилі сол кездегі солтүстік афроамерикалық вадевиль әншілерінің кейбіреулеріне ұқсас болды. Сахнада оны "Фонограф қызы" және "Жеке басы бар қыз" деп таныстырды. Кейінірек ол "I'll Get By" әнінің өзі үшін жазылғанын айтқан.

Кейінгі өмірі

Стенли қор нарығына көп инвестиция салған және 1929 жылғы қор нарығының күлдіреуінен өмір бойы жинаған ақшасының көп бөлігін жоғалтқан көптеген адамдардың бірі болды. Шамамен 1931 жылы Стенли Лондонға көшіп, 1934 жылдан 1937 жылға дейін HMV үшін тағы да көп жазбалар жасады. Бірде ол "құпия түрде, ешкімге айтпаңыз" деп сендірді, Уоллис Симпсонды Тельма Леди Фернестің үйінде Уэльс принці Эдвардқа таныстырғанда өзінің романын білмей-ақ аяқтағанын. Өмірінің соңғы жылдарында ол ән оқытушы және вокал жаттықтырушысы болып жұмыс істеді. 1982 жылы Лос-Анджелесте 89 жасында қайтыс болды және Глендейлдегі Форрест-Лаун естелік саябағына (Айлин Стэнли Маггеридж атымен) жерленді.