Кіріспе

Сербиялық белгілі тұлғалар тізімі – Сербиямен және оның аумағымен байланысы бар адамдардың тізімі. Бұл тізімде туған жері, сондай-ақ натурализация, тұрақты мекенжайы, азаматтығы немесе осыған ұқсас қазіргі немесе тарихи байланысы арқылы Сербиямен байланысты адамдардың есімдері келтірілген. Тізім аумақтық принцип бойынша құрылған және этникалық, тілдік, діни немесе басқа да жеке ерекшеліктеріне қарамастан, Сербиядан шыққан барлық адамдарды қамтиды.

Орта ғасырлар

Буча, асыл тегі, орта ғасырларда Котор қаласынан бастау алған. Олардың кейбір арғы тегі жазушылар мен ақындар болған. Хумдық Мирослав, 1162 жылдан 1190 жылға дейін Захлумияның Ұлы князі (Велики Жупан), Герцеговина мен Оңтүстік Далмацияны қамтитын ортағасырлық Сербия княздығының (Рашка) әкімшілік бөлігі (апанаж) болған. 12 ғасырға жататын "Дукля діни қызметкерінің жылнамасы" атты латын тілінде сақталған әдеби шығарманың аты аталмаған авторы, оның Көне славян тілінде жазылғандығын немесе оның құрамына кірген материалдың бір бөлігі бұрын славян тілінде болғандығын көрсетеді. Стефан Неманя (1113–1199), Афон тауындағы жаңадан құрылған серб монастыры үшін "Хиландар жарғысы" деп аталатын жарлық шығарды. Стефан I (1165–1228) әкесінің өмірбаяны – "Стефан Неманьяның өмірі" атты еңбекті жазды. Әулие Сава (1174–1236), серб патшалық әулеті мен архиепископы, Сербияның ең көне конституциясы – "Законоправило" авторы. Сондай-ақ, ол 1199 жылы Карьес Типиконы және 1208 жылы Студеница Типиконы жазған. Монах Симеон (шамамен 1170–1230) Вукан Ізгі хабарын жазды. Атанасие (сығанақшы) (шамамен 1200–1265), Әулие Саваның шәкірті, "Әулие Саваға арналған гимн" және "Әулие Саваға арналған мақтау" жазған серб монах жазушысы. Григорий шәкірті оған Мирослав Евангелиесін және Мирослав Гумдыққа тапсырыс берген. Доментиан (шамамен 1210–1264 жылдан кейін қайтыс болды), серб ғалымы және жазушысы. Өмірінің көп бөлігін дін қызметкерлерінің өмірбаянын жазуға, соның ішінде "Әулие Саваның өмірі" жазған монах ретінде өткізді. Братко Меняон, 1234 жылы Банвани ауылында табылған бұл литургиялық кітаптың ең көне серб тіліндегі көшірмесі, Сербия патшасы Стефан Владислав I билік құрған кезде пресвитер Братко жазған. Сербияның Стефан Урош I (1223–1277), Стоун жарғысының (1253) авторы. Драголь кодексі, 1259 жылы серб монах Драголь жазған. Теодосий Хиландарлық (1246–1328), техникалық тұрғыдан алғанда алғашқы серб романист, Әулие Сава мен Әулие Симеонның өмірбаянын жазды. Никодим I (шамамен 1250–1325), Хиландар аббаты (кейін Сербия архиепискобы), Карьестегі Әулие Сава келиосының монахтарына жер учаскесі мен тасталған монастырь берген жарлық (грамма) шығарды. Ол көптеген көне мәтіндерді аударды және бірнеше өлең жазды. Сондай-ақ, ол "Родослов" (Сербия патшалары мен епископтарының өмірі) атты еңбегін жазды. Серрестің Яков (1300–1365), "Триод" кітабының авторы. Ақсақал Григорий (1310–1355 ж. шамасында), серб дворяны және монах, мүмкін "Данилоның шәкірті" (Данилов ученик), яғни "Сербия патшалары мен архиепископтарының өмірбаяны" кітабының басты авторы. Исайя монахы (14 ғасыр), Ареопагит Псевдо Дионисийдің еңбектерін аударды. Анонимді Афондық (Сербияда Непознати Светогорац деп те аталады; 14 ғасырдың соңы мен 15 ғасырдың ортасы) – Исайя Монахтың өмірбаянын жазған және ортағасырлық шығармалардың көптеген белгісіз авторларының бірі. Ақсақал Силуан (14 ғасыр), Әулие Саваға арналған әнұранның авторы. Хесихазм серб ортағасырлық әдебиеті мен өнерінде күшті із қалдырды, бұл Доментиан мен Теодосий Хиландардың шығармаларында, бірақ ең бастысы Печтік Данило, Исайя Монах және Ақсақал Силуанның жазбаларында айқын көрінеді. Стефан Душан (1308–1355), Сербияның сақталған ең көне екінші конституциясы – Душан кодексінің авторы. Станислав Лесновский (шамамен 1280–1350), 1342 жылы Сербияда "Оливердің менологиясын" жазды. Ефрем (патриарх) (шамамен 1312–1400), діни қызметкер отбасында дүниеге келген, болгар тегі, 1375 жылдан 1379 жылға дейін және 1389 жылдан 1392 жылға дейін Сербия Православ шіркеуінің Патриархы болды. Ол сондай-ақ Хиландар монастырының 14 ғасырдағы қолжазбасында сақталған көптеген шығармаларын қалдырған ақын. Хиландарлық Доротей 1382 жылы Дренча монастырына жарғы жазды. Киприан, Мәскеу митрополиті (1336–1406), болгар туылған, Сербия дінбасы, Мәскеу митрополиті ретінде Ресей монархтарын ұрпақ тәртібімен топтастырған "Степенная книга" кітабын жазды. Кітап 1563 жылы жарық көрді. Райчин Судич (1335–1360 жылдардан кейін), Сербия монахы, жазушы, Иефимияның әкесі, Войхна иегінің кезінде өмір сүрген. Ефимия (1310–1405), Цезарь Войхнаның қызы және Йован Углеша Мрнявчевичтің жесірі, монастырлық ант берді және ол үш табылған жұмыстың авторы, соның ішінде "Принц Лазарға мақтау". Еуропаның ең алғашқы әйел жазушыларының бірі. Данило II Сербияның ортағасырлық билеушілерінің өмірбаянын жазды, оның ішінде патша Стефан Драгутиннің әйелі Еленаның өмірбаянын жазды. Антоние Багаш, грек тілінен серб тіліне аударған. Тарновтық Евфимий, Сербия мен Киев Русі (Украина, Беларусь және Ресей) сияқты барлық православиелік славяндардың әдеби мәтіндерін стандарттаған Тарнов әдеби мектебінің негізін қалаушы. Никола Радоня (шамамен 1330–1399), монах Герасим ретінде, Афон тауындағы Хиландар және басқа монастырьларға үлкен пайда келтірді және "Герасим жылнамасын" (Герасимов летопись) жазды. Принцесса Милица (1335–1405), Принц Лазардың жұбайы. Еуропаның ең алғашқы әйел жазушыларының бірі. Бранко Младеновичтің псалтыры, 1346 жылы жасалған. Врхобрезница жылнамасы, 1350 мен 1400 жылдар аралығында анонимді монах жазған. Ефрем (патриарх), екі рет серб патриархы болған, болгар туылған. Ол сондай-ақ ақын болған. Мария Ангелина Дукаина Палеологина (1350–1394), серб жазушысы. Калист Расодер Григорий Цамблак (1409–1420 ж. шамасында), болгар жазушысы және дін қызметкері, Сербияның Високи Дечани монастырының аббаты, Сербияның Стефан Урош III Дечанскийінің өмірбаяны мен қызметі және Әулие Параскеваның Сербияға жеткізілуі туралы жазды. Данило III, сербтердің патриархы (шамамен 1350–1400), серб патриархы және жазушысы. Ол "Князь Лазар туралы әңгіме" (Слово о князе Лазаре) жазды. Никола Станевич (1355 ж. шамасында), монах Феоктистке Хиландар монастырында "Төрт Евангелиені" (Tetravangelion) жазуға тапсырыс берді, қазір Лондондағы Британдық мұражайда (коллекция № 154) көрсетілуде. Елена Бальшич (1366–1443), білімді серб дворяны, Горички зборник, оның Горица монастырындағы (Еленаның монастырлық негізі) Бешка аралындағы Иерусалимдік Никонмен хат алмасуын жазды. Ол қазірде Монтенегроның өкілі ретінде қарастырылады, өйткені ол Монтенегро аймағында құрылмаған кезде осы аймақта тұрған, бірақ Монтенегро сол кезде болмаған. Стефан Лазаревич (1374–1427), Сербияның князі/деспоты (1389–1427), өмірбаяндар мен өлеңдер жазды, серб ортағасырлық жазушыларының ең маңыздыларының бірі. Ол Манасия монастырындағы Ресава мектебін құрды. Кир Иоаким, 14 ғасырдың соңындағы музыка жазушысы. Дечани жылнамасы, Манасия монастырымен танымал Ресава мектебінен шыққан анонимді монах жазған. 1864 жылы Дечани монастырының архимандриті Серафим Ристичтің қайта жазылып, жарияланған. Оксфорд серб псалтыры, анонимді монах жазған. Мюнхен серб псалтыры, анонимді монах жазған. Томич псалтыры, серб суретші-жинаушысы Симон Томич тапқан, 1901 жылы Ескі Сербиядағы 14 ғасырға жататын жарықтандырылған қолжазба. Ђурађ Бранкович (1377–1456), псалтер Октоихтің авторы, 1494 жылы иеромонах Макарий, серб және румын басылымдарының негізін қалаушы жариялаған. Ромилос Видинский, сонымен қатар Раваницада қайтыс болған Ромилос Раванички деп те белгілі, 1300 жылдардың соңында. Кир Стефан серб (14 ғасырдың соңы мен 15 ғасырдың басы), серб монахы, жазушы және композитор. Никола серб (14 ғасырдың соңы мен 15 ғасырдың басы), серб монахы, жазушы және композитор. Исайя серб, 15 ғасырда әндердің композиторы және жазушысы. Ол 1371 жылы грек тілінен серб тіліне Ареопагит Псевдо Дионисийдің еңбектерін аударған және Иоаким, Сербияның Доместикосының қолжазбаларын көшірген. Данило III (патриарх), жазушы және ақын. Константин Костенецкий (14 ғасырдың 1380–1431 жылдары), Сербияда тұрған болгар жазушысы және жылнамашы, деспот Стефан Лазаревичтің өмірбаянының және алғашқы серб филологиялық зерттеуінің авторы, "Писмендер туралы хабарлама" (Skazanije o pismenah). Кантакузина Катерина Бранкович (1418/1...

Боксерлер

Никола Сжеклоча (1978 жылы туған), 75 кг салмақтағы Континенттер аралық WBC чемпионы. Здравко Мичевич (1982 жылы туған), серб туған, австралиялық жеңіл ауыр салмақтағы чемпион. Ненад Боровчанин (1978 жылы туған), қазіргі Еуропалық крейсерлік салмақтағы бокс чемпионы, 30 жеңіс және жеңіліс жоқ. Александр Пеянович (1974–2011), супер ауыр салмақтағы боксшы, 2001 жылғы Жерорта теңізі ойындарының қола жүлдегері. Қатілдікпен өлтірілді. Слободан Качар (1957 жылы туған), жеңіл ауыр салмақтағы боксшы, 1980 жылғы Мәскеу Олимпиадасының алтын медалінің иегері. Тадия Качар (1956 жылы туған), жеңіл ауыр салмақтағы боксшы, 1976 жылғы Монреаль Олимпиадасының күміс медалінің иегері. Сретен Миркович (1955–2016), 1979 жылғы Еуропалық әуесқой бокс чемпионатының күміс жүлдегері. Мариан Бенеш (1951 жылы туған), жеңіл ауыр салмақтағы боксшы, 1973 жылғы Еуропалық әуесқой бокс чемпионатының алтын медалінің иегері, 1979 жылғы Еуропалық бокс одағының чемпионы.

YouTube қолданушылары

Богдан Илич (1996 жылы туған), рэпер, геймер, актер және ойын-сауық шебері. Стефан Вуксанович (1998 жылы туған), геймер және стример.