Кіріспе
Алан Патрик Герберт (1890–1971) – ағылшын саясаткері, юморист, романист, драматург, заң реформаторы және 1935–1950 жылдары Оксфорд университетінен тәуелсіз парламент депутаты. 24 қыркүйекте 1890 жылы Суррейдегі Аштейдте туған. Уинчестер колледжінде және Оксфордтың Нью колледжінде оқыды, 1914 жылы заңтанудан үздік диплом алды. Бірінші дүниежүзілік соғыста Корольдік теңіз күштерінің ерікті резервіне теңізші болып қосылып, кейін Корольдік теңіз дивизиясының офицері болды. 1917 жылы батальон адъютанты ретінде Галлиполиде және Батыс майданда соғысты, бірақ жараланғаннан кейін майданнан алынды. Соғыстан кейін «Құпия шайқас» атты кітабын жариялады және 1924 жылы «Панч» журналының штатына кірді. Парламент депутаты ретінде жеке мүшелердің құқықтары үшін күресті, 1937 жылғы Отбасылық істер туралы заңды Парламент арқылы қабылдады, ойын-сауық салығына қарсы болды және Оксфорд тобына қарсы науқан жүргізді. 1938 жылы Темез өзеніндегі шұғыл көмек қызметіне қосылып, Екінші дүниежүзілік соғыста Корольдік теңіз көмекші патрулінің старшинасы болып Темез өзенінде кеме басқарды. 1943 жылы Ньюфаундленд доминионының болашағы жөніндегі парламенттік комиссияға қатысты.
Sir Alan Patrick Herbert CH (known as A. P. Herbert; 24 September 1890 – 11 November 1971), was an English humorist, novelist, playwright, law reformist, and, from 1935 to 1950, an independent Member of Parliament for Oxford University. Born in Ashtead, Surrey, he attended Winchester College and New College, Oxford, receiving a starred first in jurisprudence in 1914. He joined the Royal Naval Volunteer Reserve as a seaman in the First World War, becoming an officer in the Royal Naval Division. He fought in Gallipoli and on the Western Front, as a battalion adjutant in 1917, before injury removed him from the front line. After the war he published The Secret Battle and in 1924 joined the staff of Punch. As an MP he campaigned for private member rights, piloted the Matrimonial Causes Act 1937 through Parliament, opposed Entertainments Duty and campaigned against the Oxford Group. He joined the River Emergency Service in 1938, captaining a boat on the River Thames in the Second World War as a petty officer in the Royal Naval Auxiliary Patrol. In 1943, he joined a parliamentary commission on the future of the Dominion of Newfoundland.
Ерте өмір және білім
Герберт 1890 жылғы 24 қыркүйекте Аштейд лоджасында, Аштейд, Суррейде дүниеге келді. Оның әкесі Патрик Герберт Коглан Герберт (1849–1915) – ирланд тегінен шыққан, Үндістан кеңсесінің мемлекеттік қызметкері (Сот және қоғамдық бөлімнің көмекші хатшысы) болды, ал анасы Беатрис Евгения (туған тегі Селвин) – апелляциялық сот судьясы сэр Чарльз Джаспер Селвиннің қызы. Оның екі кіші інісі де шайқаста қаза тапты: Оуэн Уильям Юджин, 1914 жылы Монста қаза тапқан Корольдік далалық артиллерияның екінші лейтенанты, және Сидни Джаспер, капитан Р.Н., 1941 жылы HMS Hood кемесінде қаза тапқан. Оның анасы сегіз жасында, ол Фолькестондағы The Grange дайындық мектебіне кетер алдында туберкулезден қайтыс болды. Герберт кейін Винчестер колледжіне оқуға түсті, онда Премьер-министр Х.Х. Асквит тапсырған ағылшын поэзиясы үшін Корольдік медаль және ағылшын тілінде сөйлеу үшін Корольдік медальді жеңіп алды. Ол колледждегі дебаттық үйірмелер мен Шекспир қоғамының жұмысына белсенді қатысты. Винчестерде оқыған кезінде Герберт «Панч» журналына өлеңдер жіберіп, редактор Оуэн Симаннан ынталандыру хаттары мен кеңестер алды. Герберт сонымен қатар колледждің үш футбол бөлімінің бірі – «Хауз» командасының капитаны болды. Герберт Оксфордтағы Жаңа колледжге стипендиямен оқуға түсті. Ол өзінің алғашқы публицистикалық сөйлеуін Тарифтік реформа лигасының Кенсингтон бөлімшесінде жасады, онда өзін-өзі басқару туралы сөз сөйледі. Оның «Панч» журналындағы алғашқы жарияланымдары 1910 жылғы 24 тамызда жарық көрді: «Венера тастары» атты өлеңдер жинағы. Ол қазан айында Оксфордқа келді және қараша айында Оксфорд одағында алғашқы сөйлеуін жасады. Оның еңбектері «Панч» журналында ғана емес, сонымен қатар «Обсервер», «Палл Малл Газет» және «Вэнити Фэйр» журналдарында да жариялана бастады. Герберт «Ардақты білім бойынша екінші санатта» жақсы нәтиже көрсетпеді және классикалық білімге көңілі толмағандықтан, құқық мамандануын таңдады. Ол Уолтер Монктон және басқалармен бірге тұрды, сондай-ақ Дафф Купер, Гарольд Макмиллан және Филип Гведалла сияқты белгілі тұлғалармен жақын дос болды. Герберт 1914 жылы Юриспруденциядан «өте жақсы бірінші санатта» Оксфордты бітірді. Содан кейін ол досы Джек Паррмен бірге Бетнал Гриндегі Оксфорд үйінде бір жыл ерікті болып жұмыс істеуге шешім қабылдады. Ол уақытын «бар күшімен» ыдыс-аяқ жуу, еден сыпыру, тапсырмаларды орындау және ақша жинау сияқты жұмыстарға жұмсады.
Бірінші дүниежүзілік соғыс қызметі, 19141918
1914 жылдың 5 қыркүйегінде Герберт Ламбет-Пирсте Корольдік Әскери-теңіз еріктілер резервіне қарапайым теңізші ретінде тіркелді, кейін ол Корольдік Әскери-теңіз дивизиясының құрамына кіретін бір бөлім болды. Қазан айының басында оған ағасы Оуэн Герберттің Монстан "жоғалған, қаза болған деп есептеледі" деген хабар жетті. Герберт 1915 жылдың басында подпоручик болып тағайындалғанға дейін жетекші теңізші міндетін атқарды, ол Корольдік Әскери-теңіз дивизиясының Хоук батальонына жіберілді (кейін 63-ші (Royal Naval) дивизиясының құрамында армия басшылығына бағынды). "С" және "D" роталары 1915 жылдың басында Галлиполиге аттанды, 17 мамырда Мудросқа жеткенге дейін Мальтада қысқа ғана тоқтады, ал 27 мамырда Галлиполиге келді. Герберт No. 11 взводқа қолбасшылық етті, "С" ротасы көбінесе Тайнсайд тұрғындарынан және алыс Дарем кенші қаласынан екі адамнан тұрды. Оның келгенінен бір апта өткен соң, батальон Крития үшінші шайқасында ауыр шығынға ұшырады. 1915 жылдың шілдесінде Герберт ауырып қалды және әскери госпитальде емделуге мәжбүр болды. "Жеңіл жұмысқа жарамды" деп танылғаннан кейін, ол Уайтхоллдағы Әскери-теңіз барлау бөліміне жіберілді. Сол кезде ол No. 12 Хаммерсмит террасасын тұрғын үй ретінде жалға алуға шешім қабылдады. 1916 жылдың жазында, ол қызметке жарамды деп танылған кезде, Герберт Абевиллдегі базалық лагерьдегі Хоук батальонына оралды, онда ол көмекші адъютант болып тағайындалды. Батальон 1916 жылдың шілдесінде Суше алдыңғы шебіне көшті, ал қараша айының ортасында Анкре шайқасы аясында Бокур-сюр-Л'Анкреге шабуылға қатысты, нәтижесінде батальонның көбісі жойылды. Герберт шабуылдан зардапсыз шыққан екі офицердің бірі болды. 1917 жылдың ақпанында батальон Позьерде майданға қайтып келгенде Герберт батальон адъютанты болды, бірақ кейіннен Аррас батысындағы Гаврельге шабуыл кезінде шрапнельден жарақат алды. Ол жарақаттан кейін Англияға емделуге оралғанда, "Құпия шайқас" атты алғашқы кітабын жаза бастады, оны "бірнеше апта ішінде" аяқтады. Ол Savage Club мүшесі болып сайланды және Punch журналы оны "өз еңбектеріне қол қоюға рұқсат етілген жазба авторының ерекше тобына" қосты. 1918 жылдың 2 қазанында Герберт Ливерпульден Александрияға конвоймен жүзіп, коммодордың көмекшісі болып қызмет етті. Порт-Саидке келгеннен кейін оған Каирге еркін өтуге рұқсат берілді және ол бірнеше рет ілеспесіз ішкі аймақтарға баруға мүмкіндік алды. Ол Солтүстік Африка жағалауындағы бірнеше жерлерді аралап, Тунистен Константинге, Алжирге, содан кейін Алжирге пойызбен барды. 11 қарашада ол Ораннан Тлемсенге пойызбен сапарлады. Таңертеңгі сағат 11-де ол келісімнің қол қойылғанын естіді. Ол былай деп жазды: "Мен кемінде 80 шақырымдық радиустағы жалғыз ағылшын болғанмын". Гербертке Гибралтарда демалысқа шығуға рұқсат берілді, ол Севильяға, содан кейін Кордобаға бару мүмкіндігін пайдаланды. Ол 22 қарашада Мадридке келді, елшіліктің теңіз атташесі капитан Джон Харвимен, сондай-ақ Филсон Янгпен және басқалармен кешкі ас ішті, содан кейін Гибралтарға қайтып келді.
Соғыс аралығындағы мансабы, 19181935
"Сері шайқасы" Метхьюен баспасына Э. В. Лукас ұсынды және 1919 жылы көктемгі тізімде жарияланды. Оны премьер-министр Ллойд Джордж "түн бойы оқыды", ол оны соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшы Черчилльдің назарына жеткізді. Монтгомери оны "алдыңғы қатардағы соғыс туралы ең жақсы әңгіме" деп санады, ал Герберт өзі соғыс трибуналының шешімі кейіннен кітаптың нәтижесінде "біраз өзгергенін" сенді. Дегенмен, кітап үлкен коммерциялық сәттілікке жете алмады, оның биографы Реджинальд Паундтың айтуынша, "Оқырмандар, көрінеді, соғысты драмалық тақырып ретінде ұнатуын тоқтатқан". Герберт 1919 жылы Inner Temple адвокатурасына қабылданды және Лесли Скотттың кеңсесіне кірді. Оған Оксфордтан екі досы, Уолтер Монктон мен Генри Штраус қосылды, олар сол күні қабылданды. Ол Inner Temple-де уақыт өткізгенімен, ешқашан заңмен айналыспады және заңгерлік мансапқа кірмеді. Кейін ол "Англия заңдарын қорғайтын мақтанды және адал туысқандыққа" кірмегеніне "мұңайтынын" айтты. "Панчтың" "ерекше төлем шарттарымен" өмір сүре алмаған Герберт екінші кітабын, "Өзен бойындағы үйді" екі айда жазды. Ол 1920 жылы жарық көрді. Ол әдеби ісін А. П. Уаттке тапсырды, ол "Өзен бойындағы үйдің" американдық құқықтарын сатты және "Панчқа" жазған прозалық туындыларын "Тек жеңіл мақалалар" деген атпен жинақтап жариялады. 1924 жылдың қаңтарында "Панч" журналының редакторы Оуэн Симан Гербертті редакция құрамына шақырды. Герберт келісті, және оның тағайындалуы аптасына 50 фунт стерлинг жалақы алуды білдірді. 1925 жылы Герберт "Панч" атынан Үшінші Империялық баспасөз конференциясына қатысты, онда ол Мельбурндағы үлкен аудитория алдында алғашқы сөз сөйледі, оны сэр Гарри Бриттен "тамаша әзілге толы" деп сипаттады. 1926 жылы Гербертті Найджел Плейфэр Хаммерсмиттегі Лирик театры үшін "ойын-сауық" жазуға шақырды. Нәтижесінде 1926 жылдың сәуір айында Лирик театрында қойылған "Өзен бойындағы түндер" атты қойылым пайда болды. Оның келесі пьесасы "Ақ колдаушы" 1926 жылдың қыркүйегінде Хеймаркет театрында қойылды.
Парламенттік мансабының алғашқы жылдары, 1935-1939
Герберт алғаш рет 1934 жылы парламентке қатысты, ол лицензиясыз спирттік сусындар сатуы үшін Палаталар үйінің асхана комитетіне сотқа шағымданып жүгінді. Лорд-судья Хьюарт соттың шағымды қарамайтынын, себебі мәселе парламенттік иммунитетке жатады деп шешті. Бұл шешім жоғары сотта қайта қарастырылмағандықтан, «Парламенттің екі палатасына заңның қолданылу шамасы» туралы белгісіздік тудырды. Келесі жылы Герберт «Uncommon Law» атты кітабын жариялады, ал Хьюарт кіріспе сөзді жазды. Герберт 1935 жылғы жалпы сайлауға бірнеше апта қалғанда парламентке сайлану туралы ойды алғаш рет ойлады, ол Оксфорд университетінен консерватор кандидаттығынан бас тартылған Фредерик Линдеманнмен кездесті. Герберт сайлау агенті ретінде Франк Пакенхемнің көмегімен тәуелсіз кандидат ретінде сайлануға бел буды. Герберт «дәстүрден тыс» 5000 сөздік сайлау үндеуін жазды, онда «Ауыл шаруашылығы: мен ауыл шаруашылығы туралы ештеңе білмеймін» деген мәлімдеме болды. Герберт Ұлттық үкіметті қолдаушы тәуелсіз депутат ретінде сайланды. Тәжірибелі депутаттардың, соның ішінде Остин Чемберленнің кеңесіне қарамастан, ол 4 желтоқсан 1935 жылы, жаңа парламенттің ашылу сессиясының екінші күнінде алғашқы сөзін сөйледі. Ол премьер-министр Стэнли Болдуинге жеке мүшелер ұсынған заң жобаларына қарағанда үкіметтік заң жобаларына басымдық беру туралы ұсынысқа наразылық білдірді. Ол «Жоқ» лоббисіне Тәуелсіз Еңбек партиясының мүшелерімен және университеттің өкілі Элеонора Ратбоунмен бірге барып, бірақ ұсыныс 232 дауысқа қарсы 5 дауыспен қабылданды. Черчилль Герберттің «сабырлылығы мен әдемілігі» үшін мақтап, былай деді: «Оны жас қыздың сөзі дейсіз бе? Бұл – ашық-айқын сөз. Мұндай әйел парламент алдында ешқашан көрсетілген емес». Сөз сөйлеген кезінде Герберт Парламент сессиясы аяқталғанға дейін некеге қатысты заң жобасын қабылдауға уәде берді. 1936 жылы Герберт жеке мүшелердің дауыс беру тізіміне ілікпеді, бірақ консерватор Руперт Де ла Бере заң жобасын қолдауға көндірді. 20 қарашада Герберт оны қолдап сөйледі, және ол екінші оқылымда 78 дауысқа қарсы 12 дауыспен қабылданды. 19 шілде 1937 жылы Лордтар палатасында үшінші оқылымда қаралды және 79 дауысқа қарсы 28 дауыспен мақұлданды. 1938 жылы Лордтар палатасы қолдауымен 1937 жылғы Некеге қатысты заң ретінде қабылданды. Бұл заң ажырасуға неке бұзу фактісін дәлелдеуді талап етпейтін ажырасуға мүмкіндік берді, бірақ жалған неке бұзу және келісім туралы ережелер 1969 жылғы Ажырасу реформасы заңы күшіне енгенге дейін сақталды. Соғысқа дейінгі кезеңде Герберт бірнеше заң жобаларын әзірледі, олар күн тәртібіне енгізілді, соның ішінде ставкалар және букмекерлік кеңселер туралы заң жобасы, қоғамдық тамақтану орындары туралы заң жобасы және өлеңмен жазылған көктемгі (шаралар) заң жобасы. Герберт 1916 жылы «уақытша, соғыс уақытындағы салық» ретінде енгізілген ойын-сауық салығына қарсы көптеген шабуылдар жасады. Бұл салыққа қарсы күресінде Герберт Уильям Мэйбенмен тығыз жұмыс істеді, және 1939 жылы қазынашылық канцлері сэр Джон Саймон салықты төмендеткенде, олар біршама жетістікке жетті. Герберт сонымен қатар 1937 жылы ұсынылған Халық саны (Статистика) заңына қарсы сөйледі, ол Палатада «күлкімен» қарсы алынды, бұл, «Punch» журналының мәлімдемесінше, «таңғажайып оқиға» болды. Герберт және басқалар 1938 жылы заңға бірнеше түзетулер енгізді. Герберт Оксфорд тобының және оның жетекшісі Франк Бьюкманның да жақтасы емес еді. Ол әсіресе, оның атында «Оксфорд» сөзін қолдануына және Оксфорд университетімен байланысты деп есептеуіне қарсы болды. Ол университеттің, әсіресе Оксфорд одағының қолдауына ие болды, олар оны қолдап, бірауыздан шешім қабылдады. Гербертті Оксфорд университетінің директоры Х. А. Л. Фишер және Оксфорд университетінің хатшысы Дуглас Вил де қолдады.
Екінші дүниежүзілік соғыс қызметі, 19391945
1938 жылғы 3 қарашада Герберт өзі мен өзінің қайығы "Water Gipsy" лондондық порттың басқаруындағы өзендегі төтенше жағдайлар қызметіне тіркелді. 1939 жылдың жазында ол әуе шабуылын имитациялаған және зардап шеккендерді іздеу-құтқару жаттығуларына қатысты. 1939 жылдың қыркүйек айының басында өзендегі ТЖ қызметі соғыс бекеттеріне хабарласты. Герберттің өзінің экипажына Британдық сәулетшілер Корольдік институтының вице-президенті Дарси Брэдделл, Виктор Пасмор, Магнус Пайк және Джон Пудни кірді. 1939 жылы Лондондағы алғашқы әуе шабуылы сиренасы естілген кезде "Water Gipsy" Вестминстер көпірінің жанындағы спикер сатыларына тірелді. Бірқатар депутаттар сирена естілгеннен кейін палатадан шығып, "Water Gipsy" кемесін көзге түскен жалғыз теңіз кемесі ретінде құттықтады және салют берді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Герберт – Халық қабылдауындағы (Төменгі палатадағы) жалғыз офицер емес болды және ол соғыс кезінде барлық жағдайда форма киді. Ол офицерлік шен алуға өтініш беруге көндіруге тырысқандардың барлығына бас тартты, бірақ бір рет өзінің қалауынша емес, іріктеу комиссиясының алдына шықты. Ол сондай-ақ Черчилльтің соғыс кабинетіндегі рөлді ұсынғанда: "Жоқ, рақмет, мырза. Мен қазіргі орнымнан өте қанағаттандым", – деді. Герберт 1943 жылы Дерик Ганстон мен Чарльз Аммонмен бірге доминионның болашағын зерттеу үшін парламенттік комиссия мүшелері ретінде Ньюфаундленд пен Лабрадорға жіберілді. Ол Канадамен бірігуге қарағанда тәуелсіздікті қолдады.
Кейінгі парламенттік мансап, 19451950
1945 жылғы 5 шілдеде өткен жалпы сайлауда қайта сайланғаннан кейін Герберт жаңа Парламент туралы: «Социализмнің Палатаға құйылуын көруге тұрарлық нәрсе болды» деді. Клемент Эттли басшылығымен Еңбек партиясы 393 орын жеңіп алды, ал консерваторлар бар болғаны 197 орынға ие болды. Герберт жаңадан сайланған Еңбек партиясы депутаттары туралы: «Өкінішке орай, мақтандылық сақталды. Жағымсыздық, жеккөру және ақымақтық айқайлардың керемет үйлесімі болды, сондықтан мен тәуелсіз екенім үшін және адалдықты бұзбай үнсіз бола алғаным үшін Құдайға көп рет шүкіршілік еттім». Герберт жаңадан сайланған депутаттардың жеке мүшелер уақытының маңыздылығын түсінуі үшін үгіт жүргізді. Ол бірқатар жеке мүшелердің заң жобаларын дайындады, оларға ставкаларды реформалау, кедейлерге заңдық көмек көрсету, әділ дауыс беру жүйесі және низи декретін жою кірді. Алайда, ол жеке мүшелер уақытын кепілдендіруге жасаған алғашқы әрекеті сәтсіз аяқталды, бірақ бұл мәселе Парламентте кейін шешілді. 1945 жылдың күзінде Джордж Оруэлл «Полемика» журналында «Национализм туралы жазбалар» атты мақаласын жариялады және Гербертті «британдық билік пен ықпалдың төмендеуін мойындағысы келмейтін» «нео-торизм» ізінен келгендердің бірі деп атады. Герберттің өмірбаяуын жазған Реджинальд Паунд: «АПХ торилермен байланысқа түсуден бас тартар еді, бірақ оның көңілі оңшылдарға жақын болған» деп мәлімдеді. 1945 жылдың шілдесінен 1946 жылға дейін Герберт Чарльз Б. Кокранның жаңа мюзиклі «Биг Бен» либреттосымен айналысты. Ол 1946 жылдың 17 шілдесінде Адельфи театрында ашылды, ал премьера кешінде Черчилль, Монтгомери, Эттли және Герберт тамашалады, бірақ Кокранның өзі ауру болғандықтан қатыса алмады. Алғашқы үш айда ол кассада аптасына орташа есеппен 4000 фунт стерлинг табатын, бірақ шығындар да жоғары болғандықтан Кокран мен Герберт үшін үлкен пайда болған жоқ. Ол 172 қойылымнан кейін 1946 жылдың соңында аяқталды. Кокран Гербертке тағы бір мюзикл, «Келінге құтты болсын» жазуды тапсырды, ол 1947 жылдың 26 сәуірінде Адельфиде ашылды. Ол екі жарым жыл бойы сахнада тұрды, Гербертке «ақшаның жиналуына» көмектесті және Кокранның ең табысты мюзиклі болды. Онда «Ma Belle Marguerite» хит әні де бар. Герберт Реймонд Эвершед төрағалық еткен Жоғары соттың іс жүргізу және процедуралар жөніндегі комитетіне мүше болып, сот ісінің құнын зерттеді. Ол сондай-ақ 1948 жылы Лондонда өткен жазғы Олимпиада ойындарының әдеби кіші комитетін басқарды, ол 29 елдің әдеби туындыларын олардың тілдерінде бағалады. 1951 жылы өтетін Ұлыбритания фестивалі кеңесіне шақырылған ұсынысты қабылдады. Ол кезде ол Темза сақтау кеңесінің мүшесі, Ұлттық теңіз мұражайының сенімдісі, Ішкі су жолдары қауымдастығының президенті және Жол қауіпсіздігі үшін жаяу жүргіншілер қауымдастығының вице-президенті болды. Сонымен қатар ол Экономикалық істер институты үшін патша комиссияларына қатысты сындық зерттеудің авторы болды, ол «жеңілдігі үшін» қабылданбады. Герберт: «Егер ол кестелер мен диаграммаларды қамтыса және ауыр стильде жазылса, онда ол дұрыс басқару тәжірибесіне маңызды үлес болар еді» деді. Герберт 1945 жылғы жалпы сайлауда қайта сайланды және Университет орындары 1948 жылғы Халықты өкілдік ету туралы заңға сәйкес 1950 жылы жойылғанға дейін депутаттығын сақтап қалды. Герберттің соңғы сөзі 1949 жылдың 23 қарашасында Ұлыбритания фестиваліне толық қолдау білдірді. «Таймс» газеті «парламент ғимаратындағы жеке орны жеке мүшелердің құқықтарын, соның ішінде заң шығару құқығын қорғаушы батыл қорғаушы ретінде танымал болды» деп жазды. 1951 жылы Герберт Коммундар палатасындағы қызметі туралы естеліктерін жариялады: «Тәуелсіз мүше» (Garden City, New York: Doubleday & Co., Inc., 1951). Он жылдан кейін ол 1961 жылы «Бұл сіздің өміріңіз» телешоуының батыры болды, онда оны Эмонн Эндрюс таң қалдырды.
Жеке өмір
Герберт өзінің болашақ әйелі Гвендолин Харриет Квилтермен, Гарри Квилтердің қызымен, 1914 жылдың жазында танысты. Олар 1914 жылдың желтоқсанында никелесіп, 1915 жылдың бірінші аптасында Бетнал-Гриндегі Ұлы Джеймс шіркеуінің викарі Фредерик Ирменгермен үйленді. Герберт үйлену тойында әрекет ететін басты теңізшінің ресми формасын киді. Олар бал айларын Фулхэм-роудтағы бөлмеде өткізді. Гвендолин 97 жасқа дейін өмір сүріп, 1986 жылы дүние салды. 1966 жылы Леди Герберт Хаммерсмит шахмат клубының алғашқы президенті болып сайланды және шахмат ортасында белгілі бір тұлға болды. Олардың төрт баласы болды: Кристалл, Лавендер, Джоселин және Джон.
Темза өзені
Герберт Темза өзенін өте жақсы көретін. Ол Батыс Лондонның Хаммерсмит ауданында, өзен жанында тұрды. Ол Темза сақтау кеңесінің мүшесі және Су тасымалдаушылар мен қайықшылар компаниясының еркін азаматы болды. 1966 жылы ол "Темза" (Вейденфельд және Николсон) атты кітап жазды, онда өзеннің барлық жағынан "механизмін" зерттеді.
Өлім
1970 жылдың соңғы күндері Герберт сол жақ жағы мен қолына әсер еткен ұстамадан кейін Фицровиядағы Мидлсекс ауруханасына жеткізілді. Алты аптадан кейін ол үйге оралды, бірақ көптеген айлар бойы оның дене күші әлсіреп, төмендеді. 1971 жылдың тамызында ол "Таймс" газетіне соңғы хатын жазып, парламенттік әдептілікке шақырып, "Гаррольд Уилсонның әдеби еңбектеріне" және Эдвард Хиттің "теңіз қызметіне" "зейінсіз сықақтан" бас тартуды сұрады. Ол өзін "жатып-қалған мазасыздық" деп сипаттай бастады. А. П. Герберт 1971 жылдың 11 қарашасында қайтыс болды. "Таймс" және "Панч" газеттерінде оның қазасы туралы хабарлар жарияланды. "Таймс" газеті некрологпен бірге бас мақаласын жариялап, ол "өз замандасының кез келген адамынан гөрі ұлттың қуанышына үлкен үлес қосты" деді.
Басқа авторлардың сілтемелері
1957 жылы "Жеті жылдан асқандар" атты мақаласында юмористтердің төмендеуіне өкініп, П. Г. Вудхаус: "Мен әрбір көше бұрышында А. П. Гербертті, әрбір жерде Алекс Аткинсонды көргім келеді", - деп жазды. Александра Фуллердің 2001 жылғы "Бүгін түнде иттерге бармайық: Африкадағы балалық шақ" атты естелік кітабының атауы Герберттің "Бүгін түнде иттерге бармайық, себебі анамыз онда болады" деген сөзінен алынған.
"Алаяқты жағдайлар"
1910 жылдан бастап ол «Punch» журналына тұрақты түрде мақала жазды. Оның бір сериясы – «Жалпы құқықтағы қате жолға саларлық істер» – осы еңбек үшін ол ең жақсы есте қалды. Бұл сатирикалық туындылар ағылшын құқықтық және сот жүйесінің түрлі салаларына арналған «заң есептері» немесе «заң үкімдері» нысанында жазылған. Көптеген туындыларында талмай сотқа жүгінетін ардагер Альберт Хаддоктың ерліктері суреттелген. Ең танымал және көрнекті туындыларының бірі – «Board of Inland Revenue v Haddock», сондай-ақ «The Negotiable Cow» деп белгілі. Мұндай атаудың өзі өте маңызды «Смиттың басшылық істеріне» әдемі сілтеме болып табылады. Герберт «Punch» журналындағы очерктерінде, олар сот залында болса да, болмаса да, өзін жиі «А. П. Хаддок» деп атайтын. Туындыларының реализміне байланысты Герберттің сатиралары бірнеше рет Ұлыбританияда және басқа елдердегі газеттерде факт ретінде қате жарияланды. «Өзің қалағаныңды істеу» деген жаңа қылмысты белгілейтін «іс» америкалық құқық журналында қатты сынға алынды, авторы оның толық абсурдтығын ескермеді. Осылайша, Герберттің еңбектері жалған құжаттар деп аталатын әдеби тәсілдің мысалы болып табылады. Бұл ойдан шығарылған заң есептерінде, ойдан шығарылған судьялар мен заңгерлер Генри де Брактон сияқты нақты және беделді тұлғаларға үнемі сілтеме жасаса, Герберттің «Wedderburn on Water Courses» және «А. Капоне’s Handbook for Bootleggers» сияқты өзі ойлап тапқан мәтіндерді де сілтеме етуге бейім болды. Ең бастысы, бұл істер Герберттің заң реформасын жүргізу құралы болды. Сатираның астында олар көбінесе заңдық немесе саяси мәселелерді көтеріп, оның ескірген заңдарға қарсы жеке күресімен байланысты болды. Олар ойдан шығарылған болса да, кейде сот шешімдерінде цитата келтіріледі және академиялық зерттеулердің нысаны болып табылады. Өмірі бойы Герберт бес жинақ жариялады: «Жалпы құқықтағы қате жолға саларлық істер», «Одан да қате жолға саларлық істер», «Одан да одан да қате жолға саларлық істер», «Коддтың соңғы ісі» және «Бардо М. П.?». Оның «General Cargo» сияқты әртүрлі әзілді очерктерінің жинақтарында да кездейсоқ істер кездеседі. Барлық істер екі томдық жинаққа біріктірілді: 1935 жылы «Uncommon Law» және 1982 жылы «More Uncommon Law». 1966 жылы «Wigs at Work» атты қысқаша жинақ жарық көрді. Би-би-си оларды теледидарға сәтті бейімдеді, «А. П. Герберттің қате жолға саларлық істері» (1967, 1968 және 1971) деген үш серияны жасады, онда Рой Дотрис Хаддок рөлін, ал Алястер Сим судья, мистер Соттау сырғанағы рөлін сомдады.
Роман және басқа да жазбалар
Герберт сегіз роман жазды, оның ішінде «Сулы цыгандар» (1930) және «Тоғызыншы нөмір» (1951) – соғыстан кейінгі мемлекеттік қызмет туралы, сондай-ақ 15 пьеса, оның ішінде «Тантивы Тауэрс» (1931) және «Биг Бен» (1946) жеңіл опералары, «Келінге құттықтау» (1947) комедиясы, ол Лондонда екі жарым жыл бойы қойылды. Герберт жаргон тілінде сөйлейтін «Топси» атты қызды бейнелейтін үш комикалық хаттар романын жариялады: «Топсидің сынақтары» (1928), «Топси, депутат» (1929) және «Топси аударылды» (1947). Бұл роман-хаттар алғаш рет «Punch» журналында жарияланған, кейін 1949 жылы «The Topsy Omnibus» жинағында, ал 1928–1947 жылдарға арналған цензураланған басылымы «Сөзшең Топси» (2023) атпен шықты. Герберт 1935 жылы «What a Word!» атты кітап жазды, «Punch» журналында ағылшын тілін жақсы қолдану жөніндегі науқанын жалғастырды, соның ішінде «Жай тіл» бөлімін қамтыды, бұл сэр Эрнест Гоуэрстің одан кейінгі атақты еңбегінен он жылға жуық бұрын жарық көрді. Герберт әдетте жақсы жазу туралы ойын жеткізу үшін юморды пайдаланады. Ол 1940 жылы Эдвард Элгардың «Pomp and Circumstance March No. 4» музыкасына жазылған «Еркіндік әні» патриоттық әнінің сөзін жазды. 1944 жылы оның жақын досы Эрик Кеннингтон салған «Көру үшін» атты плакаттар жинағы Герберттің өлеңдерімен бірге жарық көрді. Онда Лондондағы соғыс кезеңіндегі кейбір мамандықтардың жұмысы суреттелген. Соғыстан кейін ол «Саутхенд пирсінің соғыс тарихы» атты кітапша жазды, онда пирс Екінші дүниежүзілік соғыста Корольдік теңіз күштерінің басқаруына өткені туралы егжей-тегжейлі мәлімет берілген. 1967 жылы Герберт «Күн сағаттары: Ескі және жаңа» немесе «Күнмен ойын» атты кітап жариялады, онда ол күн сағаттарының түрлерін егжей-тегжейлі сипаттап, әртүрлі модельдерді жобалау және құрастыру бойынша тәжірибелерін баяндады, соның ішінде жердегі орныңызды және жергілікті уақытты анықтауға мүмкіндік беретін модельдер де болды. 1970 жылы Герберт «А. П. Х., Оның өмірі мен заманы» атты еңбегін жариялады, оны «Менің сүйікті әйелім, біздің 56 жылдығымызға» арнады.