Николаус Брунс: Дания-Германия аспапшысы және композиторы
Nicolaus Bruhns
Николаус Брунс – даниялық-неміс мұзыкашысы, органшы, скрипкашы және композитор. 17 ғасырдағы өнертапқыш, музыкалық әулеттен шыққан тұлға туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даниялық неміс органисті, скрипкашы және композитор Николаус Брунс (сондай-ақ Николаус, Николас; 1665 жылдың соңы – 8 сәуір 1697 [е.с. 29 наурыз 1697] Хусумда) – даниялық неміс органисті, скрипкашы және композитор. Ол өз заманының ең көрнекті органшылары мен композиторларының бірі болды.
Danish German organist, violinist, and composer
Nicolaus Bruhns (also Nikolaus, Nicholas; late 1665 – 8 April 1697 [O. S. 29 March 1697] in Husum) was a Danish German organist, violinist, and composer. He was one of the most prominent organists and composers of his generation.
Өмірбаян
Брунс Хусумға жақын Швабштедтте (Дания: Svavsted) дүниеге келді. Ол музыканттар мен композиторлар отбасынан шыққан. Оның атасы Пол Якоб Брунс (1655 жылы қайтыс болған) Любекте лирашы болып жұмыс істеген. Оның үш ұлы да музыкалық мансапты таңдады; Брунстың әкесі, сондай-ақ Пол (1640–1689 ж. шамамен), Франц Тундерден оқығаннан кейін Швабштедтте органшы болды. Николаус, көрінеу, бала кезінде-ақ дарынды болған: Эрнст Людвиг Гербердің сөзіне қарағанда, ол ерте жасында орган ойнай да, клавишті аспаптар мен дауысқа арналған сапалы шығармалар жаза да білген. Ол алғашқы музыкалық сабақтарды әкесінен алған болуы мүмкін. Он алты жасында Брунс кіші інісі Георгпен (1666–1742) бірге Любекке ағасы Питермен бірге тұруға жіберілді. Екі бауыр да орган мен композицияны оқыды; Георг Бернхард Ольфеннің, Санкт-Эгидиен шіркеуінің органшысының, ал Николаус Дитерих Букстехуденің басшылығымен. Соңғысы, өз заманының ең көрнекті композиторларының бірі, Брунстың талантына және жетістіктеріне қатты әсерленді, сондықтан оны өзінің ең жақсы шәкірті деп санады және ақырында оны Копенгагенге ұсынды. Бұл қалада Брунс органшы және скрипкашы болып жұмыс істеді. 1689 жылдың 29 наурызында Хусум қалалық шіркеуінің органшы лауазымына қатысып, бірауыздан қабылданды. Бірнеше айдан кейін оған Кильде жұмыс ұсынылды, бірақ Хусум билігі оның жалақысын арттырған соң ол ұсыныстан бас тартты. Брунс 1697 жылы, 31 жасында қайтыс болғанға дейін Хусумда тұрды. Оның жалғыз ұлы Иоган Пауль дінтану саласын таңдады. Брунстың орнына Хусумда ағасы Георг келді.
Bruhns was born in Schwabstedt (Danish: Svavsted), a small settlement near Husum. He came from a family of musicians and composers. His grandfather, Paul Jakob Bruhns (died 1655), worked as lutenist in Lübeck. His three sons all chose musical careers; Bruhns' father, also named Paul (1640–c. 1689), became organist at Schwabstedt, possibly after studying with Franz Tunder. Nicolaus was apparently a child prodigy: according to Ernst Ludwig Gerber, he could play the organ and compose competent works for keyboard and voice already at an early age. He probably received his first music lessons from his father. At age sixteen, Bruhns, together with his younger brother Georg (1666 1742), was sent to Lübeck to live with their uncle Peter, who would teach Bruhns the violin and the viola da gamba. The two brothers also studied the organ and composition; Georg under Bernhard Olffen, organist of St. Aegidien, and Nicolaus under Dieterich Buxtehude. The latter, one of the best composers of his time, was so impressed with Bruhns' talents and progress that he considered him his best pupil and eventually recommended him for Copenhagen. There Bruhns worked as organist and violinist. On 29 March 1689 he competed for the position of organist of the Stadtkirche in Husum and was unanimously accepted. In a few months he was offered a position at Kiel, but declined when the authorities at Husum increased his salary. Bruhns remained in Husum until his untimely death in 1697, at the age of 31. His only son, Johan Paul, chose a career in theology. Bruhns was succeeded in Husum by his brother Georg.
Шығармалары
Бруннның сақталған шығармалары өкінішке орай аз: бар болғаны 12 вокалдық және 5 органдық шығарма қол жетімді. Вокалдық туындыларға жанрда виртуоздықтың жаңа деңгейін қалыптастырған төрт қасиетті концерт және келесі ғасыр мен Иоганн Себастьян Бахтың шығармаларымен тікелей байланыс құратын үш қасиетті мадригал кантатасы кіреді. Бұл туындылардың көпшілігіндегі аспаптық партиялар Брунс орташа деңгейдегі музыканттарға ғана сүйенгенін көрсетеді, бірақ "Mein Herz ist bereit" соло кантатасының кіріспе сонатинасы сияқты бөлімдерде жоғары дамыған, виртуоздық текстуралар кездеседі. Брунс, әлбетте, камералық музыка да жазған, ол да осындай жоғары сапалы болған болуы мүмкін, бірақ олардың ешқайсысы бізге жеткен жоқ. Органдық шығармалар төрт прелюдиядан және "Nun komm, der Heiden Heiland" гимніне арналған хоралдық фантазиядан тұрады. Бұл шығармалардың ең маңыздысы – екі E минорлық прелюдияның үлкені, ол әдетте Солтүстік Германия орган дәстүрінің ең ұлы туындыларының бірі деп есептеледі. Иоганн Себастьян Бахтың ұлы Карл Филипп Эммануэль Бах әкесінің Брунстың шығармаларын бағалап, зерттегенін айтса да, ғалымдар оның тікелей ықпалын анықтаған жоқ.
Bruhns' surviving oeuvre is unfortunately small: only 12 vocal and 5 organ pieces are extant. The vocal works include four sacred concertos that established a new level of virtuosity in the genre, and three sacred madrigal cantatas that represent a direct link with the next century and the work of Johann Sebastian Bach. Although the instrumental writing in most of these works suggests that Bruhns could only rely on musicians of average skill, there are movements, such as the opening sonatina of the solo cantata Mein Herz ist bereit, that feature highly developed, virtuosic textures. Bruhns almost certainly wrote chamber music, which may have been of the same high quality, but none of these works survive. The organ works comprise four praeludia and a chorale fantasia on the hymn "Nun komm, der Heiden Heiland". The most significant of these pieces is the larger of the two E minor praeludia, which is usually cited as one of the greatest works of the North German organ tradition. Although Johann Sebastian Bach's son Carl Philipp Emanuel Bach claimed that his father admired and studied Bruhns' work, no direct influence has been traced by scholars.
Басқа дереккөздер
Ағылшын тілінде Bruhns өмірі мен шығармаларының ең соңғы және толық қысқаша шолуы. Вебер, Джеффри. Солтүстік Германия шіркеу музыкасы Букстехуде дәуірінде. Оксфорд: Кларендон баспасы, 1996. Бұл еңбек шіркеу музыкасына қатысты көптеген тақырыптарды қамтиды, Bruhns-ке кеңінен орын берілген. Снайдер, Керала Ж. Дитерих Букстехуде: Любектегі органшы. Нью-Йорк: Ширмер кітаптары, 1987. Buxtehude-нің толық өмірбаяны, Брунстың ерте өмірі мен тұрмысына қатысты маңызды талқылауларды қамтиды. Фоссе, Р. К. "Николас Брунс", Т. Хольти Никель бас редакторы болған "Лютеран шіркеуінің музыкалық мұрасы" еңбегінің 92–107 беттерінде. Сент-Луис: Конкордия баспасы, 1959. Ағылшын тілінде Брунс туралы алғашқы маңызды зерттеу. Гек, Мартин. Николаус Брунс: Өмір және шығармалар. Кёльн: Musikverlag H. Gerig, 1968. Сәл ескіргенімен, бұл күнгі күнге дейін Брунс туралы негізгі зерттеу болып табылады. Кёльш, Хайнц. Николаус Брунс. Кассель: Bärenreiter Verlag, 1958. 1938 жылы дипломдық жұмыс ретінде жарық көрген, Киль. Брунстың өмірі мен шығармалары туралы алғашқы маңызды зерттеу. Фруктүс, Мишель. Николаус Брунстың орган шығармалары (1665–1697), XVII ғасырдың барокко Германиясындағы музыкалық ықпал туралы эссе, DEA de Musicologie, Лион, 1999, 2 томдық. Фруктүс, Мишель. Николаус Брунстың кантаталары (1665–1697), Музыкалогия бойынша докторлық диссертациясы, Лион, 2009, 3 томдық.
The most recent and concise summary of Bruhns' life and works available in English. Webber, Geoffrey. North German church music in the age of Buxtehude. Oxford: Clarendon Press, 1996. Covers a wide variety of topics related to church music, with considerable space given to Bruhns. Snyder, Kerala J. Dieterich Buxtehude: Organist in Lübeck. New York: Schirmer Books, 1987. This definitive biography of Buxtehude includes significant discussion of Bruhns' early life and context. Fosse, R. C. "Nicolaus Bruhns", pp. 92–107 in The Musical Heritage of the Lutheran Church, ed. T. Hoelty Nickel. St. Louis: Concordia Publishing House, 1959. The first substantial consideration of Bruhns in English. Geck, Martin. Nicolaus Bruhns: Leben und Werk. Köln: Musikverlag H. Gerig, 1968. Somewhat dated, this remains the central study of Bruhns to date. Kölsch, Heinz. Nicolaus Bruhns. Kassel: Bärenreiter Verlag, 1958. Issued in 1938 as thesis, Kiel. The first landmark study of Bruhns' life and works. Fructus, Michel. L'oeuvre d'orgue de Nicolaus Bruhns (1665 1697), Essai sur la persuasion musicale dans l'Allemagne baroque du XVIIe siècle, DEA de Musicologie, Lyon, 1999, 2 vol. Fructus, Michel. Les cantates de Nicolaus Bruhns (1665 1697), Thèse de Doctorat de Musicologie, Lyon, 2009, 3 vol.