Кіріспе
Солтүстік Африка жағалауындағы испан аумақтары. Plazas de soberanía (ˈplaθas ðe soβeɾaˈni. а, "суверенитет бекіністері" деп аударылады) – Африкадағы Мароккомен шектес Жерорта теңізі жағалауында орналасқан, немесе Еуропаға қарағанда Африкаға жақын испандық теңіз арты аумақтары. Бұл термин Испанияның қазіргі мемлекет құрылған кезеңде (1492–1556) құрамына кірген аумақтарды білдіреді. Бұл, Африка үшін болған бәсекелестікте 19 және 20 ғасырларда Испанияның иеленген Африка аумақтарынан өзгеше. Тарихи тұрғыдан, Сеута және Мелильяның автономиялық қалаларын қамтитын, "ірі суверенитет орындары" және жағалаудағы бірнеше аралдардан (және шағын түбектерден) тұратын "кіші суверенитет орындары" деп ерекшеленген. Қазіргі уақытта бұл термин көбінесе соңғысына қатысты қолданылады. Марокко 1956 жылы тәуелсіздік алғаннан бері осы аумақтарды (Африкадан алыс орналасқан Альборан аралын қоспағанда) өздеріне тиесілі деп таластап келеді.
The plazas de soberanía (ˈplaθas ðe soβeɾaˈni. a, lit. "strongholds of sovereignty") are a series of Spanish overseas minor territories scattered along the Mediterranean coast bordering Morocco in Africa, or that are closer to Africa than Europe. This term is used for those territories that have been a part of Spain since the formation of the modern country (1492–1556), as opposed to African territories acquired by Spain during the 19th and early 20th centuries in the Scramble for Africa. Historically, a distinction was made between the so called "major places of sovereignty", comprising the autonomous cities of Ceuta and Melilla, and the "minor places of sovereignty", referring to a number of islands (and a small peninsula) along the coast. In the present, the term refers mainly to the latter. Morocco has claimed those territories (except the island of Alborán, further away from Africa) since its independence in 1956.
Тарих
Реконкиста кезінде және негізінен 1492 жылы Гранаданы басып алғаннан кейін Кастилия және Португалия корольдықтарының әскерлері сауда үшін және варварлық пираттарға қарсы қорғаныс үшін Солтүстік Африкада көптеген бекіністерді жаулап алып, ұстады. 1415 жылдың тамызында португалдар Сеута қаласын басып алды. 1481 жылы Папаның "Aeterni regis" бұйрығы Канар аралдарының оңтүстігіндегі барлық жерді Португалияға берді. Тек осы архипелаг және Санта-Крус-де-ла-Мар-Пекенья (1476–1524), Мелилья (1497 жылы Педро де Эстопиньян басып алған), Вилла-Сиснерос (1502 жылы қазіргі Батыс Сахарада құрылған), Мазальквивир (1505), Пеньон-де-Велес-де-ла-Гомера (1508), Оран (1509–1708; 1732–1792), Алжир (1510–1529), Бугия (1510–1554), Триполи (1511–1551) және Тунис (1535–1569) Испанияның Африкадағы иелігінде қалды. Соңында, Испания басқарған Иберия одағының аяқталуынан кейін Португалия тәуелсіздік алғаннан соң, Сеута 1668 жылы Португалиядан Испанияға берілді. 1848 жылы испан әскерлері Шафарина аралдарын басып алды. 19 ғасырдың соңында, Африка үшін болған күрестен кейін, еуропалық елдер Африка құрлығының көп бөлігін отарлап алды. Фес шарты (1912 жылдың 30 наурызында қол қойылды) Марокконың көп бөлігін Францияның протекторатына айналдырды, ал Испания испан Мароккосы деп аталатын солтүстік бөлігін қорғау міндетін алды. Испания 1956 жылы протектораттан бас тартып, Марокконың тәуелсіздігін мойындағанда, бұл шағын аумақтардан бас тартпады, өйткені Испания оларды протекторат құрудан бұрын-ақ иеленген болатын. 2002 жылдың 11 шілдесінде Марокко алты жандармды Перехиль аралына орналастырды, ол кезде Испания наразылық білдірген еді. Испания қарулы күштері "Ромео-Сиерра" кодировкасымен әскери операцияны бастады. Операцияны Grupo de Operaciones Especiales испандық арнайы жасақтары жүзеге асырды. Испания теңіз күштері мен әуе күштері қолдау көрсетті; алты марокколық теңіз курсанттары қарсылық көрсетпеді және тұтқындалып, аралдан шығарылды. Содан бері екі ел де бұл елді мекенді эвакуациялады. 2020 жылдың 3 қаңтарында 42 мигрант Шафарина аралдарына келді; Испания азаматтық гвардиясы оларды заңдық процедураны сақтамай-ақ дереу шығарып тастауға бұйрық берді. Испаниялық "Walking Border" үкіметтік емес ұйымы "жедел қайтаруды" халықаралық құқық бұзушылық деп айыптады.
Саяси география
Марокконың жағалауындағы шағын аралдар мен түбектер (бірден-бір түбек, Велес де ла Гомера тасы, 1934 жылғы дауыл құрлықпен құм байланысын жасағанға дейін арал болған). Олар әскери гарнизондармен күзетіледі және тікелей Испанияның орталық үкіметі басқарады. Сеута мен Мелилья сияқты, олар да Испанияның бөлігі болып табылады, демек Еуропалық Одақтың да бөлігі, ал олардың валютасы – евро.