Кіріспе

Ресейдің Ленинград облысындағы село.

Шығу тегі

Дендрохронология Ладоганың 753 жылы құрылғанын көрсетеді. 950 жылға дейін ол Шығыс Еуропаның ең маңызды сауда порттарының бірі болды. Сауда кемелері Балтық теңізінен Ладога арқылы Новгородқа, одан Константинопольге немесе Каспий теңізіне қарай жүзіп өткен. Бұл жол варягтардан гректерге дейінгі сауда жолы ретінде белгілі. Басқа бір жол Волга өзені бойымен, Волга сауда жолы арқылы Хазар астанасы Атилге, содан Каспий теңізінің оңтүстік жағалауына, тікелей Бағдадқа дейін созылды. Қызықтысы, Еуропадағы ең көне араб монетасы Ладогада табылған.

Ладога Рюрик пен Рюрикидтер тұсында

XII ғасырдың соңында жасалған Гипатий кодексіне сәйкес, 862 жылы Ладогаға варягтардың аңызға толы басшысы Рурик келді және оны өз астанасы етіп белгіледі. Кейін Рурик Новгородқа көшті, ал оның ізбасарлары Киевке көшіп, онда Киев Русінің күшті мемлекетінің негізін қалады. Ладоганың шетінде бірнеше зор дөңгелек обалар немесе патшалық зираттар бар. Олардың бірі Рурикке, екіншісі оның мұрагері Олегке арналған қабір деп есептеледі. Heimskringla және басқа скандинавиялық дереккөздерде 990 жылдардың аяғында Норвегияның Эрик Хаконссоны жағалауға шабуыл жасап, қаланы өртеп жібергені айтылады. Ладога шамамен 800-900 жылдары аралығында Шығыс Еуропадағы ең маңызды сауда орталығы болды, және Швецияда табылған араб дирхамдарының 90-95 пайызы Ладога арқылы өткен деп саналады. Ладога туралы келесі мәліметтер 1019 жылға дейін сақталған, ол кезде Швецияның Ингигерд ханшайымы Новгородтың Ярославпен үйленді. Олардың неке шарты бойынша Ярослав Ладоганы әйеліне сыйға берді, ол өз әкесінің туысы, швед графы Рагнвальд Ульфссонды қаланың билеушісі етіп тағайындады. Бұл ақпарат сагалар мен археологиялық дәлелдермен расталған, бұл Ладоганың бірте-бірте варягтардың қонысына айналғанын көрсетеді. Кем дегенде екі швед патшасы – Стенкиль мен Инге I Ладогада жастық шағын өткізді, сондай-ақ король Ануд Гардске де болған болуы мүмкін. XII-XIII ғасырларда Ладога қуатты Новгород Республикасының сауда бекеті ретінде жұмыс істеді. Кейін сауда маңызы төмендеп, XV ғасырда халықтың көп бөлігі балық аулаумен айналысты. Новгородтықтар онда бес мұнарасы бар қамал мен бірнеше шіркеу салды.

Кейінгі тарих

1704 жылы Петр I жаңа Ладога қаласын құрғаннан кейін, Ладога Ескі Ладога деп аталды және оның маңызы төмендеді.

Көрікті жерлер мен ескерткіштер

Старая Ладоганың жүрегі – ескі бекініс, онда Ладожка Волховқа құяды. Бұрын бұл орын стратегиялық маңызға ие болған, өйткені Волхов өзенімен өте алмайтын теңіз кемелері үшін жалғыз мүмкін болатын порты болған. Бекініс 15-ші және 16-шы ғасырлардың тоғысында қайта салынды. 1703 жылы Петр I Ладога көлінің жағасына жақын жерде Новая Ладога (Жаңа Ладога) қаласын құрды. Содан кейін ежелгі бекініс маңызын жойып, жаңа қаладан ажырату үшін Старая Ладога (Ескі Ладога) деп аталды. Старая Ладога бекінісінің бірінші мұнарасын қайта жаңарту 2010 жылы аяқталуға тиіс болған. 12-ші ғасырдың ортасында салынған Әйгілі Георгий және Марияның көтерілу шіркеулері өздерінің түпкілікті сұлулығында сақталған. Әйгілі Георгий шіркеуінің ішінде 12-ші ғасырға тән тамаша фрескалар әлі де көрініп тұр. Бұған қоса, 12-ші ғасырдың ортасында қираған Климент шіркеуі де бар. Сонымен қатар, Аспанға Көтерілу монастыры және негізінен 17-ші ғасырда салынған Әйгілі Николайға арналған монастырь да бар.

Мәдениет және өнер

Старая Ладоганың обалары, сәулет ескерткіштері және Волхов өзенінің романтикалық көріністері ресейлік суретшілердің назарын үнемі өзіне аударып келген. XIX ғасырда Иван Айвазовский, Орест Кипренский, Александр Орловский, Иван Иванов, Алексей Венецианов және тағы да көптеген суретшілер болды. Императорлық өнер академиясының және «Передвижники» тобының болашақ мүшесі Василий Максимов сол жерде дүниеге келді және жерленді. Ол шаруалардың күнделікті өмірінен көріністерді суреттеді. Николай Рерих 1899 жылдың жазында сол жерде этюдтарын жасады. Ол бұл ландшафтті Ресейдегі ең әдемісі деп атады. Валентин Серов, Константин Коровин, Борис Кустодиев та сол жерде жұмыс істеді. Александр Самохвалов 1924-1926 жылдары бірнеше рет Старая Ладогаға келді. Ол Санкт-Георгий шіркеуін қалпына келтіруге қатысты. Бұл тәжірибе суретшіге көп нәрсе берді, - деп жазды ол. Ол монументалды суретті сәулеттік формалармен үйлестірудің әсерін түсінуге көмектесті. Осы жерде тұрғаннан кейін суретші өзінің «Старая Ладога» (1924) және «Балықшылар отбасы» (1926, Ресей мұражайы) картиналарын жасады. 1945 жылдың ақпанында князь Шаховскийдің бұрынғы имениесі Ленинград суретшілеріне демалыс және шығармашылық жұмыс үшін базалық аймақ ретінде берілді. 1946 жылдан бастап қалпына келтіру жұмыстары 15 жыл бойы жалғасты. Бірақ Ленинград суретшілері 1940 жылдардың басынан бері Старая Ладогаға келе бастады. Ол Сергей Осипов, Глеб Савинов, Николай Тимков, Арсений Семионов және тағы да көптеген суретшілерге жылдар бойы шабыт көзі болды. «Старая Ладога» Шығармашылық үйі 1960 жылдардың басында қалпына келтіру жұмыстары аяқталғаннан кейін тұрақты жұмыс істей бастады. Ол 30 жыл бойы Ресейдің көркемөнер өмірінің маңызды орталығы болды. Мұнда Евсей Моисеенко, Александр Самохвалов, Вечеслав Загонек, Дмитрий Беляев, Владимир Овчинников, Борис Угаров, Борис Шаманов, Всеволод Баженов, Петр Бухкин, Злата Бизова, Таисия Афонина, Марина Козловская, Дмитрий Маевский, Александр Семионов, Арсений Семионов, Ирина Добрекова, Владимир Саксон, Глеб Савинов, Елена Жукова, Сергей Захаров, Иван Варичев, Вениамин Борисов, Валерий Ватенин, Иван Годлевский, Владимир Кранц, Лазар Язгур, Ирина Добрекова, Петр Фомин және Ленинград пен басқа да өңірлердің көптеген суретшілері мен графикалық суретшілері жұмыс істеді. 1970-1980 жылдары Шығармашылық үйі кеңейе бастағанда жаңа ғимараттар салынды. Олар оны жыл бойы пайдаланды. Суретшілер мұнда 1-2 ай бойы тегін тұрды. Тұрғын үй, тамақ және жол шығындарының барлық жауапкершілігін Ресей Совет Федеративтік Социалистік Республикасының Өнер қоры мойнына алды. Ол Кеңес Одағының негізгі музейлерінің және Ресей мен шетелдегі көптеген жеке коллекциялардың жинақтарын толықтырды. Сондай-ақ, ол «Старая Ладога» мұражайының сурет, графика және мүсіндер жинағының негізін құрады. Шығармашылық үйіне қаржыландыру 1990 жылдардың басында КСРО-ның ыдырауымен және Өнер қоры таратылғаннан кейін тоқтатылды. Ол суретшілерді қабылдауды тоқтатты және жабылды.