Мұсылман Минданаодағы Автономиялық Аймақ (; الحكم الذاتي الاقليمي لمسلمي مندناو Al ḥukm adh dhātī al 'iqlīmī li muslimī Mindanāu; қысқартылуы ARMM) – Филиппиннің Минданао арал тобында орналасқан, негізінен мұсылман халқы тұратын бес провинциядан – Базилан (Исабела қаласынан басқа), Ланао-дель-Сур, Магуинданао, Сулу және Тави-Тавиден құралған Филиппиннің автономиялық аймағы. Бұл аймақ өз үкіметіне ие болған жалғыз аймақ еді. Аймақтың де-факто үкімет орталығы – Котабато қаласы болды, бірақ бұл өзін-өзі басқаратын қала оның құзырына кірмейтін. АРММ 2006 жылы құрылғаннан бастап 2008 жылдың 16 шілдесіне дейін Шариф Кабунсуан провинциясын қамтыды, бірақ Филиппиннің Жоғарғы Соты оны құрған «201-ші Мұсылман Минданао автономиясы туралы» заңды Сема v. COMELEC және Дилангален ісінде конституциялық емес деп жариялағаннан кейін Шариф Кабунсуан провинциясы ретінде тоқтатылды. 2012 жылдың 7 қазанында президент Бениньо Акино III үкіметтің автономиялық аймақта бейбітшілік орнатуды көздегенін және оның «bangsa» (ұлт) және «Moro» сөздерінен құралған Бангсаморо Автономиялық Аймағы деп аталатынын мәлімдеді. 2018 жылдың 26 шілдесінде Акиноның ізбасары, президент Родриго Дутерте Бангсаморо Конституциялық Заңына (BOL) қол қойды, ол аймақта жаңа автономды саяси бірлік құруға жол ашты, ол Мұсылман Минданаодағы Бангсаморо Автономиялық Аймағы (BARMM) болды. АРММ BOL ратификацияланғаннан кейін номиналды түрде таратылды және аймақтың уақытша үкіметі Бангсаморо Кезеңдік Билігі құрылғаннан кейін BARMM-мен алмастырылады. Заң 2019 жылдың 25 қаңтарында 21 қаңтарда өткен плебисциттен кейін «ратификацияланған» деп есептелді.
The Autonomous Region in Muslim Mindanao (; الحكم الذاتي الاقليمي لمسلمي مندناو Al ḥukm adh dhātī al 'iqlīmī li muslimī Mindanāu; abbreviated as ARMM) was an autonomous region of the Philippines, located in the Mindanao island group of the Philippines, that consisted of five predominantly Muslim provinces: Basilan (except Isabela City), Lanao del Sur, Maguindanao, Sulu, and Tawi Tawi. It was the only region that had its own government. The region's de facto seat of government was Cotabato City, although this self governing city was outside its jurisdiction. The ARMM included the province of Shariff Kabunsuan from its creation in 2006 until July 16, 2008, when Shariff Kabunsuan ceased to exist as a province after the Supreme Court of the Philippines declared the "Muslim Mindanao Autonomy Act 201", which created it, unconstitutional in Sema v. COMELEC and Dilangalen. On October 7, 2012, President Benigno Aquino III said that the government aimed to have peace in the autonomous region and that it would become known as the Bangsamoro Autonomous Region, a compound of bangsa (nation) and Moro. On July 26, 2018, Aquino's successor, President Rodrigo Duterte, signed the Bangsamoro Organic Law (BOL), which paved the way for the establishment of a new autonomous political entity in the area, the Bangsamoro Autonomous Region in Muslim Mindanao (BARMM). ARMM was nominally disestablished after the ratification of BOL and will be effectively replaced by the BARMM upon the constitution of the Bangsamoro Transition Authority, an interim government for the region. The law was "deemed ratified" on January 25, 2019, following the January 21 plebiscite.
География
Мусульмандық Минданаодағы Автономдық Аймақ (ММА) Филиппиннің оңтүстігіндегі Минданао аралының негізгі бөлігінде орналасқан және 1989 жылдың 1 тамызында президент Корасон Акино қол қойған №6734 Республикалық заңмен құрылды. Плебисцит 1989 жылдың 17 қарашасында Магуинданао, Ланао-дель-Сур, Сулу және Тави-Тави провинцияларында, ММА-ның жоспарланған аймағында өтті. Аймақ №9054 Республикалық заңды ратификациялау арқылы күшейтіліп, кеңейтілді, ол 2001 жылдың қыркүйегінде өзгертілген №6734 Республикалық заңға ("ММА-ны қамтамасыз ететін заң") түзетулер енгізді. Плебисцит Базилан провинциясы мен Марави қаласының ММА құрамына қосылуына мүмкіндік берді.
The Autonomous Region in Muslim Mindanao (ARMM) was situated in mainland Mindanao in the southern Philippines and was created by virtue of the Republic Act No. 6734 which signed into law by President Corazon Aquino on August 1, 1989. The plebiscite was conducted in the proposed area of ARMM on November 17, 1989, in the provinces of Maguindanao, Lanao del Sur, Sulu, and Tawi Tawi. The region was strengthened and expanded through the ratification of Republic Act No. 9054, amending for the purpose of Republic Act No. 6734, entitled "An Act Providing for the ARMM" as amended in September 2001. The plebiscite paved the way for the inclusion of the province of Basilan and the city of Marawi as part of ARMM.
Тарих
Филиппин тарихының көп бөлігінде аймақ және Минданаоның көп бөлігі дербес аумақ болып келді, бұл оған өзінің мәдениетін және ұлттық ерекшеліктерін дамытуға мүмкіндік берді. Аймақ 15 ғасырдан бері мұсылман филиппиндіктердің дәстүрлі отаны болып табылады, тіпті 1565 жылы Филиппиннің көп бөлігін жаулауды бастаған испандықтар келгенге дейін де. Мұсылман миссионерлері 1380 жылы Тави-Тавиге келіп, аймақты жаулау және жергілікті халықты ислам дініне өткізуді бастады. 1457 жылы Сулу сұлтандығы құрылды, одан кейін Магуинданао және Буян сұлтандықтары да құрылды. Филиппиннің көп бөлігі испан билігінде болған кезде, бұл сұлтандықтар тәуелсіздіктерін сақтап, испандықтардың Филиппинге үстемдігіне қарсы тұрып, солтүстіктегі испандық жағалау қалаларына шабуылдар жасап, олардың аумағына жасалған қайта-қайта шабуылдарды тойтарды. Сулу сұлтандығы 19 ғасырдың соңында ғана испан билігін ресми мойындады, бірақ бұл аймақтар испандықтардың әлсіз бақылауында болды, өйткені олардың егемендігі әскери бекеттер мен гарнизондармен және Замбоанга мен Котабатодағы азаматтық елді мекендермен шектелді. Испан-американ соғысында жеңіліске ұшырағаннан кейін олар осы аймақты тастап кетуге мәжбүр болды. Моро халқы 400 жылдан астам уақыт бойы испандықтарға, американдықтарға және жапондықтарға қарсы күресті. Қазіргі Моро мұсылман лидерлері жапондықтарға, филиппиндіктерге, испандықтарға және американдықтарға қарсы күрес Бангсамороның (Моро ұлты) төрт ғасырлық "ұлттық азаттық қозғалысының" бір бөлігі деп есептейді. Жапондықтарға, американдықтарға және испандықтарға қарсы 400 жылдық қарсылық Моро мұсылмандарының филиппин мемлекетіне қарсы қазіргі тәуелсіздік соғысына ұласты. 1942 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстың басында Жапон императорлық әскерлері Минданаоға басып кіріп, жаулап алды, ал жергілікті Моро мұсылмандары жапондықтарға қарсы партизандық соғыс жүргізді. Үш жылдан кейін, 1945 жылы, АҚШ пен Филиппиннің одақтас әскерлері Минданаоны азат етті және жергілікті партизан отрядтарының көмегімен аймақты басып алған жапондық күштерді толық жеңді.
For the most part of Philippines' history, the region and most of Mindanao have been a separate territory, which enabled it to develop its own culture and identity. The region has been the traditional homeland of Muslim Filipinos since the 15th century, even before the arrival of the Spanish, who began to colonize most of the Philippines in 1565. Muslim missionaries arrived in Tawi Tawi in 1380 and started the colonization of the area and the conversion of the native population to Islam. In 1457, the Sultanate of Sulu was founded, and not long after that, the sultanates of Maguindanao and Buayan were also established. At the time when most of the Philippines was under Spanish rule, these sultanates maintained their independence and regularly challenged Spanish domination of the Philippines by conducting raids on Spanish coastal towns in the north and repulsing repeated Spanish incursions in their territory. It was not until the last quarter of the 19th century that the Sultanate of Sulu formally recognized Spanish suzerainty, but these areas remained loosely controlled by the Spanish as their sovereignty was limited to military stations and garrisons and pockets of civilian settlements in Zamboanga and Cotabato, until they had to abandon the region as a consequence of their defeat in the Spanish–American War. The Moros had a history of resistance against Spanish, American, and Japanese rule for over 400 years. The violent armed struggle against the Japanese, Filipinos, Spanish, and Americans is considered by current Moro Muslim leaders as part of the four centuries long "national liberation movement" of the Bangsamoro (Moro Nation). The 400 year long resistance against the Japanese, Americans, and Spanish by the Moro Muslims persisted and morphed into their current war for independence against the Philippine state. In 1942, during the early stages of the Pacific War of the Second World War, troops of the Japanese Imperial Forces invaded and overran Mindanao, and the native Moro Muslims waged an insurgency against the Japanese. Three years later, in 1945, combined United States and Philippine Commonwealth Army troops liberated Mindanao, and with the help of local guerrilla units, ultimately defeated the Japanese forces occupying the region.
Алдын ала өнімдер
1970 жылдары үкіметтік күштер мен Моро Ұлттық Азаттық Фронты арасындағы қақтығыстардың күшеюі президент Фердинанд Маркосты Филиппиннің оңтүстігінде Автономиялық Аймақ құру туралы жарлық шығаруға мәжбүр етті. Бірақ, бұл плебисцитте қолдау таппады. 1979 жылы Батас Памбанса №20 заңы Батыс және Орталық Минданао аймақтарында Өңірлік Автономиялық Үкімет құрды.
In the 1970s, escalating hostilities between government forces and the Moro National Liberation Front prompted President Ferdinand Marcos to issue a proclamation forming an Autonomous Region in the Southern Philippines. This was, however, turned down by a plebiscite. In 1979, Batas Pambansa No. 20 created a Regional Autonomous Government in the Western and Central Mindanao regions.
АРММ-ді құру
Мұсылман Минданао аймағындағы Автономиялық аймақ алғаш рет 1989 жылғы 1 тамызда №6734 Республикалық заңмен (Органикалық акт деп те аталады) құрылды, оның авторы негізінен Аквилино Пиментел-младший болды. Бұл заң мұсылман Минданаодағы автономиялы аймақты қамтамасыз ету үшін конституциялық талапты орындау мақсатында қабылданды. Базилан, Котабато, Давао-дель-Сур, Ланао-дель-Норте, Ланао-дель-Сур, Магуинданао, Палаван, Оңтүстік Котабато, Султан-Кударат, Сулу, Тави-Тави, Замбоанга-дель-Норте және Замбоанга-дель-Сур провинцияларында, сондай-ақ Котабато, Дапитан, Диполог, Генерал-Сантос, Коронадал, Илиган, Марави, Пагадиан, Пуэрто-Принсеса және Замбоанга қалаларында тұрғындарының ARMM құрамына кіргісі келетінін анықтау үшін плебисцит өтті. Осы аймақтардың ішінде тек төрт провинция – Ланао-дель-Сур (Марави қаласынан басқа), Магуинданао, Сулу және Тави-Тави – жаңа автономиялық аймаққа қосылуға дауыс берді. ARMM 1990 жылғы 6 қарашада Котабато қаласында ресми түрде ашылды, ол оның уақытша астанасы болып белгіленді. Мұсылман Минданао автономиясы туралы №42 заң 1995 жылғы 22 қыркүйекте қабылданды, ол қажетті ғимараттар мен инфрақұрылым аяқталғанша Магуинданаодағы Парангта өңірлік үкіметтің орнын тұрақты етуді көздеді. RA 9054 2001 жылғы 31 наурызда президент Глория Макапагал Арройоның қол қоймауына байланысты заң күшіне енді. Алайда 2008 жылғы 16 шілдеде Филиппиннің Жоғарғы соты Шариф Кабунсуанды құруды жойды, RA 9054-тің 19-тармағын конституцияға қайшы деп жариялады, ол ARMM өңірлік жиналысына провинциялар мен қалаларды құруға өкілеттік берген болатын. Жоғарғы сот тек Конгресске ғана провинциялар мен қалаларды құруға құқық берілгенін мәлімдеді, себебі мұндай құру заңнамалық округтерді құру құқығын қамтиды, ал Конституцияға сәйкес, осы құқық Конгрестің эксклюзивті құзыретінде болады.
The Autonomous Region in Muslim Mindanao region was first created on August 1, 1989, through Republic Act No. 6734 (otherwise known as the Organic Act), primarily authored by Aquilino Pimentel Jr., in pursuance with a constitutional mandate to provide for an autonomous area in Muslim Mindanao. A plebiscite was held in the provinces of Basilan, Cotabato, Davao del Sur, Lanao del Norte, Lanao del Sur, Maguindanao, Palawan, South Cotabato, Sultan Kudarat, Sulu, Tawi Tawi, Zamboanga del Norte, and Zamboanga del Sur; and in the cities of Cotabato, Dapitan, Dipolog, General Santos, Koronadal, Iligan, Marawi, Pagadian, Puerto Princesa, and Zamboanga to determine if their residents wished to be part of the ARMM. Of these areas, only four provinces — Lanao del Sur (except Marawi City), Maguindanao, Sulu, and Tawi Tawi — voted in favor of inclusion in the new autonomous region. The ARMM was officially inaugurated on November 6, 1990 in Cotabato City, which was designated as its provisional capital. Muslim Mindanao Autonomy Act No. 42, enacted on September 22, 1995, sought to permanently fix the seat of regional government at Parang in Maguindanao, pending the completion of required buildings and infrastructure. RA 9054 lapsed into law on March 31, 2001, without the signature of President Gloria Macapagal Arroyo. However, on July 16, 2008, the Supreme Court of the Philippines voided the creation of Shariff Kabunsuan, declaring unconstitutional Section 19 in RA 9054 which granted the ARMM Regional Assembly the power to create provinces and cities. The Supreme Court held that only Congress was empowered to create provinces and cities because the creation of such necessarily included the power to create legislative districts, which explicitly under the Philippine Constitution was within the sole prerogative of Congress to establish.
Ата-бабалар иелігінен бас тарту туралы келісім-шарт
2008 жылдың 18 шілдесінде сол кездегі президент Глория Макапагал Арройоның бейбітшілік жөніндегі кеңесшісі Гермогенес Эсперон Малайзиядағы Моро ислам азаттық фронтының (MILF) көтерілісшілерімен келіссөздер жүргізіп жатқанда, аймақтың жоспарланған кеңейтуін мәлімдеді. Бірақ филиппин үкіметі мен MILF өкілдерінің атамекендік жерлер туралы келісімге қол қоюына қарсы үлкен наразылықтар болды, себебі осы барангайларға қатысты жергілікті өкімет бірліктерінің көпшілігі 1989 және 2001 жылдары екі рет ARMM құрамына кірмеуді жөн көрді. 2008 жылдың 4 тамызында Котабатоның жергілікті шенеуніктері Жоғарғы Соттан филиппин үкіметі мен MILF арасындағы келісімге қол қоюға тыйым салуды сұрағаннан кейін, Сот филиппин үкіметі мен Малайзиядағы MILF көтерілісшілері арасындағы атамекендік жерлер туралы келісімге (MOA AD) қол қоюға уақытша шектеу бұйрығын шығарды. Бірнеше заң шығарушылар Жоғарғы Сотқа филиппин үкіметінің MOA AD-ны аяқтауын тоқтату туралы өтініштер жіберді, себебі келісімнің ашықтығы жеткіліксіз болды және MILF-тің «Әл-Қаидамен» байланысты террористік ұйым «Жамаа Исламия»мен байланысын үзуге келмейтін еді. Бұл ұйым Оңтүстік-Шығыс Азияда ислами мемлекет құруды мақсат етеді және MILF лагерлерін Оңтүстік Минданауда шабуылдарды жоспарлау және жүргізу үшін пайдаланады. 2008 жылдың 14 қазанында Филиппиннің Жоғарғы Соты 8-ке 7 дауыспен 2001 жылғы Триполи бейбіт келісімінің «Атамекендік жерлер аспектісін» (MOA AD) «заңға және Конституцияға қайшы» деп жариялады. 89 беттік шешімді сот судьясы Кончита Карпио Моралес жазды: «Қорыта айтқанда, бейбіт процеске жөніндегі президенттік кеңесші ЕО №3, RA 7160 және RA 8371 талаптарына сәйкес тиісті консультация процесін жүргізбегендіктен, өкілеттіктерін ауыртпалықпен пайдаланды. MOA AD жобаланған және жасалған құпия процесі заңды билікке қайшы келеді және одан асып түседі, сондай-ақ оның еркіндіксіз, ойсыз, зорлықпен, тәуелсізсіз және деспоттық түрде жүзеге асырылуына тең. Бұл - міндетті орындаудан жалтарғандық және оны орындаудан бас тарту».
On July 18, 2008, Hermogenes Esperon, peace advisor to then President Gloria Macapagal Arroyo, in his talks with Moro Islamic Liberation Front rebels in Malaysia, revealed the planned expansion of the region. Massive protests, however, greeted the move of the Philippine government and MILF panels in signing a Memorandum of Agreement on Ancestral Domain as a majority of the local government units where these barangays are connected have already opted not to join the ARMM in two instances, 1989 and 2001. On August 4, 2008, after local officials from Cotabato asked the Supreme Court to block the signing of the agreement between the Philippine government and MILF, the Court issued a temporary restraining order against the signing of the Memorandum of Agreement on Ancestral Domain (MOA AD) between the Philippine government and the MILF rebels in Malaysia. Several lawmakers had filed petitions with the Supreme Court to stop the Philippine government from concluding the MOA AD due to lack of transparency and for MILF's failure to cut ties with the al Qaeda linked terrorist network Jemaah Islamiyah, which aims to establish a pan Islamic state in Southeast Asia using MILF camps in southwestern Mindanao as training grounds and staging points for attacks. On October 14, 2008, the Supreme Court of the Philippines, by a vote of 8–7, declared “contrary to law and the Constitution” the Ancestral Domain Aspect (MOA AD) of the Tripoli Agreement on Peace of 2001 between the Philippine government and the MILF. The 89 page decision, written by Associate Justice Conchita Carpio Morales ruled: “In sum, the Presidential Adviser on the Peace Process committed grave abuse of discretion when he failed to carry out the pertinent consultation process, as mandated by EO No. 3, RA 7160, and RA 8371. The furtive process by which the MOA AD was designed and crafted runs contrary to and in excess of the legal authority, and amounts to a whimsical, capricious, oppressive, arbitrary and despotic exercise thereof. It illustrates a gross evasion of positive duty and a virtual refusal to perform the duty enjoined.”
Бангсаморо штаты
Бұрынғы басшылықтар кезеңінде Бангсаморо аймағын құрудағы қиындықтарға байланысты, Давао қаласының сол кездегі мэрі Родриго Дутерте 2016 жылғы Филиппин президенттік сайлау кампаниясы барысында бірыңғай үкімет түрін алмастыратын федеративтік үкімет құру ниетін жариялады, нәтижесінде ол сайлауда жеңіске жетті. Оның жоспарында 2001 жылы АРММ құрамына қосылуға дауыс берген аймақтармен қатар, Изабела және Котабато қалалары да федеративтік штаттың құрамына кіретін болды. Дутертеге жақын және федерализмді қолдайтын Аквилино Пиментел кіші бір сұхбатында Изабела қаласы, Базилан, Ламитан, Сулу және Тави-Тави бір федеративтік штатты құруы мүмкін екенін, ал Ланао-дель-Сур, Марави, Котабато қаласы және Магуинданао да бір федеративтік штат болуы мүмкін екенін айтты, себебі Сулу архипелагының мұсылмандары континенттік Минданаодағы мұсылмандардан өзге мәдени мұраға ие.
Due to the challenges in establishing the Bangsamoro entity in the previous administrations, then Mayor Rodrigo Duterte of Davao City announced his intent to establish a federal form of government which would replace the unitary form of government in his campaign speeches for the 2016 Philippine presidential election, which he subsequently won. In his plan, ARMM, along with the areas that voted to be included in ARMM in 2001, plus Isabela City and Cotabato City, will become part of a federal state. Aquilino Pimentel Jr., a Duterte ally and advocate for federalism, said in an interview that Isabela City, Basilan, Lamitan, Sulu, and Tawi tawi may become a single federal state, while Lanao del Sur, Marawi, Cotabato City, and Maguindanao may become a single federal state as well because the Muslims of the Sulu archipelago have a different heritage from the Muslims in mainland Mindanao.
Әкімшілік бөлімшелер
Мұсылман Минданаодағы автономиялық аймақ 2 құрамдас қаладан, 116 муниципалитеттен және 2490 барангайдан тұрады. Исабела және Котабато қалалары АРММ-нің әкімшілік құзырына бағынбады, бірақ біріншісі Базиланның бөлігі болса, екіншісі Магуинданао провинциясының географиялық тұрғыдан қарастырылғанымен, саяси бөлігі емес еді.
The Autonomous Region in Muslim Mindanao consisted of 2 component cities, 116 municipalities, and 2,490 barangays. The cities of Isabela and Cotabato were not under the administrative jurisdiction of the ARMM despite the former being part of Basilan and the latter geographically considered but not politically part of Maguindanao province. Province Capital Population Area Density Cities Muni. (Municipalities) Barangay (Barangays) km2 sq mi /km2 /sq mi Basilan Lamitan 1 11 210 Lanao del Sur Marawi 1 39 1,159 Maguindanao Buluan 0 36 508 Sulu Jolo 0 19 410 Tawi Tawi Bongao 0 11 203 Total 3,781,387 12,535.79 2 116 2,490
Провинция Астанасы Халық саны Тығыздығы Қалалар Муни. (Муниципалитеттер) Барангай (Барагайлар) км² шат. миль /км² /шат. миль
Басилан Ламитан 1 11 210
Ланао-дель-Сур Марави 1 39 1,159
Магуинданао Булуан 0 36 508
Сулу Жоло 0 19 410
Тави-Тави Бонгао 0 11 203
Барлығы 3 781 387 12 535,79 2 116 2,490
The Autonomous Region in Muslim Mindanao consisted of 2 component cities, 116 municipalities, and 2,490 barangays. The cities of Isabela and Cotabato were not under the administrative jurisdiction of the ARMM despite the former being part of Basilan and the latter geographically considered but not politically part of Maguindanao province. Province Capital Population Area Density Cities Muni. (Municipalities) Barangay (Barangays) km2 sq mi /km2 /sq mi Basilan Lamitan 1 11 210 Lanao del Sur Marawi 1 39 1,159 Maguindanao Buluan 0 36 508 Sulu Jolo 0 19 410 Tawi Tawi Bongao 0 11 203 Total 3,781,387 12,535.79 2 116 2,490
Атқарушы
Облысты аймақтық губернатор басқарды. Облыстық губернатор мен облыстық вице-губернатор, басқа жергілікті атқарушы органдардың өкілдері сияқты, тікелей сайланды. Облыстық жарғылар облыстық ассамблеямен жасалды, ол тікелей дауыс беру арқылы сайланған ассамблея мүшелерінен құралды. Аймақтық сайлаулар әдетте жалпы сайлаулардан (ұлттық және жергілікті) кейін, Конгресс қабылдаған заңнамаға сәйкес, бір жыл өткен соң өтті. Аймақтық лауазым иелерінің өкілеттік мерзімі үш жылды құрады, оны Конгресс актісімен ұзартуға болатын. Облыстық губернатор аймақтық үкіметтің бас атқарушы органы болып табылды және оған 10 адамнан аспайтын кабинет көмектесті. Жоғары лауазымды шенеунік кабинет мүшелерін тағайындау құқығына ие болды, бірақ бұл тағайындамалар облыстық заң шығарушы ассамблеясымен бекітілуі керек еді, сондай-ақ ол барлық аймақтық атқарушы комиссияларға, агенттіктерге, басқармаларға, бюроларға және кеңселерге бақылау жүргізді.
The region was headed by a Regional Governor. The Regional Governor and Regional Vice Governor were elected directly like regular local executives. Regional ordinances were created by the Regional Assembly, composed of Assemblymen, also elected by direct vote. Regional elections were usually held one year after general elections (national and local) depending on legislation from Congress. Regional officials had a fixed term of three years, which could be extended by an act of Congress. The Regional Governor was the chief executive of the regional government, and was assisted by a cabinet not exceeding 10 members. The top official was tasked to appoint the members of the cabinet, subject to confirmation by the Regional Legislative Assembly and also had control of all the regional executive commissions, agencies, boards, bureaus, and offices.
Атқарушы кеңес
Атқарушы кеңес автономиялық аймақтың басқару мәселелері бойынша аймақтық губернаторға кеңес береді. Оның құрамына облыстық губернатор, 1 облыстық вице-губернатор және 3 облыстық губернатордың орынбасары кірді (әрқайсысы христиандарды, мұсылмандарды және жергілікті мәдени қауымдастықтарды ұсынушы). Облыстық губернатор мен облыстық вице-губернатордың өкілеттік мерзімі 3 жыл, ең көп дегенде 3 мерзімге дейін; орынбасарларының өкілеттік мерзімі оларды тағайындаған облыстық губернатордың өкілеттік мерзімімен аяқталады.
The executive council advises the Regional Governor on matters of governance of the autonomous region. It was composed of the regional governor, 1 regional vice governor, and 3 deputy regional governors (each representing the Christians, the Muslims, and the indigenous cultural communities). The regional governor and regional vice governor had a 3 year term, maximum of 3 terms; deputies' terms are coterminous with the term of the regional governor who appointed them. Term Governor Party Vice Governor Party 1990–1993 Zacaria Candao Lakas NUCD Benjamin Loong Lakas NUCD 1993–1996 Lininding Pangandaman Lakas NUCD UMDP Nabil Tan Lakas NUCD UMDP 1996–2001 Nurallaj Misuari Lakas NUCD UMDP Guimid P. Matalam Lakas NUCD UMDP 2001 Alvarez Isnaji Lakas NUCD UMDP 2001–2005 Parouk S. Hussin Lakas NUCD UMDP Mahid M. Mutilan Lakas NUCD UMDP 2005–2009 Zaldy Ampatuan Lakas Kampi CMD Ansaruddin Abdulmalik A. Adiong Lakas Kampi CMD 2009–2011 Ansaruddin Abdulmalik A. Adiong Lakas Kampi CMD Reggie M. Sahali Generale Lakas Kampi CMD 2011–2019 Mujiv S. Hataman Liberal Haroun Al Rashid Lucman II Liberal
Мерзім Губернатор Партиясы Вице-губернатор Партиясы
1990–1993 Закария Кандао Лакас NUCD Бенджамин Лунг Лакас NUCD
1993–1996 Лининдинг Пангандаман Лакас NUCD UMDP Набил Тан Лакас NUCD UMDP
1996–2001 Нұраллаж Мисуари Лакас NUCD UMDP Гумид П. Маталам Лакас NUCD UMDP
2001 Альварес Иснажи Лакас NUCD UMDP
2001–2005 Парук С. Хуссин Лакас NUCD UMDP Махид М. Мутилан Лакас NUCD UMDP
2005–2009 Залди Ампатуан Лакас Кампи CMD Ансаруддин Абдулмалик А. Адионг Лакас Кампи CMD
2009–2011 Ансаруддин Абдулмалик А. Адионг Лакас Кампи CMD Реджи М. Сахали Generale Лакас Кампи CMD
2011–2019 Мужив С. Хатаман Либерал Харун Аль Рашид Лукман II Либерал
The executive council advises the Regional Governor on matters of governance of the autonomous region. It was composed of the regional governor, 1 regional vice governor, and 3 deputy regional governors (each representing the Christians, the Muslims, and the indigenous cultural communities). The regional governor and regional vice governor had a 3 year term, maximum of 3 terms; deputies' terms are coterminous with the term of the regional governor who appointed them. Term Governor Party Vice Governor Party 1990–1993 Zacaria Candao Lakas NUCD Benjamin Loong Lakas NUCD 1993–1996 Lininding Pangandaman Lakas NUCD UMDP Nabil Tan Lakas NUCD UMDP 1996–2001 Nurallaj Misuari Lakas NUCD UMDP Guimid P. Matalam Lakas NUCD UMDP 2001 Alvarez Isnaji Lakas NUCD UMDP 2001–2005 Parouk S. Hussin Lakas NUCD UMDP Mahid M. Mutilan Lakas NUCD UMDP 2005–2009 Zaldy Ampatuan Lakas Kampi CMD Ansaruddin Abdulmalik A. Adiong Lakas Kampi CMD 2009–2011 Ansaruddin Abdulmalik A. Adiong Lakas Kampi CMD Reggie M. Sahali Generale Lakas Kampi CMD 2011–2019 Mujiv S. Hataman Liberal Haroun Al Rashid Lucman II Liberal
Заңнамалық
АРММ-де спикер басқаратын бірпалаталы аймақтық заң шығарушы ассамблея болды. Ол әрбір конгресс округінен үш мүшеден тұрды. АРММ таратылған кездегі мүшелер саны 24 болды, оның ішінде Марави қаласымен қоса Ланао-дель-Сурдан 6, Магуинданаодан 6, Сулудан 6, Базиланнан 3 және Тави-Тавиден 3 адам болды. Аймақтық заң шығарушы ассамблея – АРММ үкіметінің заң шығарушы органы еді. Тұрақты мүшелердің (әр округтен 3 мүше) және секторлық өкілдердің өкілеттік мерзімі үш жылды құрады, ең көп дегенде үш рет тікелей қайта сайлануға болады. Ол автономиялық аймақта заң шығару билігін жүзеге асырды, төмендегі мәселелерден басқа: сыртқы істер, ұлттық қорғаныс және қауіпсіздік, почта байланысы, ақша соғу және фискалдық және монетарлық саясат, сот жүйесін басқару, карантин, кедендік баждар, азаматтық, азаматтыққа қабылдау, иммиграция және депортация, жалпы аудит, ұлттық сайлаулар, теңіз, құрлық және әуе көлігі, байланыс, патенттер, тауарлық белгілер, фирмалық атаулар және авторлық құқықтар, сыртқы сауда, сондай-ақ мұсылмандардың діни заңдары – шариғатқа қатысты мәселелер бойынша заң шығару құқығына ие болды.
The ARMM had a unicameral Regional Legislative Assembly headed by a Speaker. It was composed of three members for every congressional district. The membership at the time of ARMM's abolition was 24, where 6 are from Lanao del Sur including Marawi City, 6 from Maguindanao, 6 from Sulu, 3 from Basilan, and 3 from Tawi Tawi. The Regional Legislative Assembly was the legislative branch of the ARMM government. The regular members (3 members/district) and sectoral representatives, had three year terms; maximum of three consecutive terms. It exercised legislative power in the autonomous region, except on the following matters: foreign affairs, national defense and security, postal service, coinage and fiscal and monetary policies, administration of justice, quarantine, customs and tariff, citizenship, naturalization, immigration and deportation, general auditing, national elections, maritime, land, and air transportation, communications, patents, trademarks, trade names, and copyrights, foreign trade, and may legislate on matters covered by the Sharia, the law governing Muslims.
АРММ өкілеттіктері мен негізгі қағидаттары
RA 9054 ARMM "Республиканың ұлттық аумағының ажырамас және бөлінбес бөлігі болып қала береді" деп қарастырды. Президент Аймақтық Губернаторға жалпы басшылықты жүзеге асырды. Аймақтық Үкімет Конституциялық ережелерге және RA 9054 ережелеріне сәйкес өзінің кіріс көздерін құруға және салықтар, алымдар мен төлемдерді жинауға құқылы болды. Шариғат тек мұсылмандарға қатысты қолданылды; оның қолданылуы тиісті конституциялық ережелермен шектелген (қатыгез және ерекше жазаларды тыйым салу).
RA 9054 provided that ARMM "shall remain an integral and inseparable part of the national territory of the Republic." The President exercised general supervision over the Regional Governor. The Regional Government had the power to create its own sources of revenues and to levy taxes, fees, and charges, subject to Constitutional provisions and the provisions of RA 9054. The Sharia applied only to Muslims; its applications are limited by pertinent constitutional provisions (prohibition against cruel and unusual punishment).
Салыстырулар
Орган Мусульмандық Минданаудағы автономиялы аймақ (тек орталық үкімет) Конституциялық құжат ARMM Органикалық заң (республикалық заң No. 6734) Филиппин Конституциясы Мемлекет басшысы / Аймақ Аймақтық губернаторы ARMM Филиппин президенті Үкімет басшысы АРММ Атқарушы департаменттері Филиппиннің Атқарушы департаменттері Заң шығарушы Бірпалаталы: Аймақтық заң шығарушы жиналыс Екіпалаталы: Сенат және Конгресс Сот жүйесі Жоқ (Филиппин үкіметі бойынша) Жоғарғы Сот Құқықтық қадағалау және Прокуратура Жоқ (Филиппин үкіметі бойынша) Әділет министрлігі Полиция күштері Жоқ (Филиппин үкіметі бойынша) Филиппин Ұлттық Полициясы Әскери Жоқ (Филиппин үкіметі бойынша) Филиппин Қарулы Күштері (AFP) Валюта Филиппин песо Филиппин песосы Тілдер Ресми: ағылшын, филиппин Қосалқы: араб, таус, маранао, замбоангуэно, якан, сама, баджао, магуинданао, иранун, манобо, багобо, тирурай, т’боли Ресми: филиппин, ағылшын Қосалқы: испан, араб Сыртқы қатынастар Жоқ (Филиппин үкіметі бойынша) Толық құқықтар Шарият заңын қолдану Иә, мұсылмандар үшін ғана Иә, мұсылмандар үшін ғана.
Body Autonomous Region in Muslim Mindanao (Central Government only) Constitutional Document ARMM Organic Act (Republic Act No. 6734) Constitution of the Philippines Head of State / Territory Regional Governor of the ARMM President of the Philippines Head of Government Executive Executive Departments of the ARMM Executive Departments of the Philippines Legislative Unicameral: Regional Legislative Assembly Bicameral: Senate and Congress Judiciary None (under Philippine government) Supreme Court Legal Supervisoryor Prosecution None (under Philippine government) Department of Justice Police Force(s) None (under Philippine government) Philippine National Police Military None (under Philippine government) Armed Forces of the Philippines (AFP) Currency Philippine peso Philippine peso Language(s) Official: English, FilipinoAuxiliary: Arabic, Tausug, Maranao, Zamboangueño, Yakan, Sama, Badjao, Maguindanaoan, Iranun, Manobo, Bagobo, Tiruray, T'boli Official: Filipino, EnglishAuxiliary: Spanish, Arabic Foreign relations None (under Philippine government) full rights Shariah law application Yes, for Muslims only Yes, for Muslims only