Магинданао провинциясы (1973-2022) Филиппиннің Мусульман Миндоанаосының автономиялық аймағында орналасқан. Тарихы, географиясы және астанасы Булуан туралы ақпарат.
Philippine province (1973–2022)
the Philippine province
Магуинданао (; Maguindanaon: Prubinsya nu Magindanaw; Iranun: Perobinsia a Magindanao;) – Филиппиннің Бангсаморо автономиялық аймағындағы (BARMM) провинциясы. 2014 жылдан 2022 жылға дейін оның провинциялық орталығы Булуан қаласы болды.
Maguindanao (; Maguindanaon: Prubinsya nu Magindanaw; Iranun: Perobinsia a Magindanao; ) was a province of the Philippines located in the Bangsamoro Autonomous Region in Muslim Mindanao (BARMM). From 2014 to 2022, its provincial capital was Buluan,
Испандық шабуылдар
Испандықтар 1600 жылдардан бастап сұлтандыққа жиі шабуыл жасады. 19 ғасырдың ортасында испандықтар қазіргі Котабато қаласының Тамонтака ауылында әскери бекет салған.
The Spanish frequently attacked the sultanate starting in the 1600s. In the middle of the 19th century, the Spanish were able to build a military post at what is now Barangay Tamontaka, Cotabato City.
Америкалық билік
Котабато тарихи провинциясы қазіргі Магуинданао облысының аумағын қамтыды. 1903 жылы американдық отаршылдық үкімет Моро провинциясын құрып, Котабатоны оның бір ауданы етіп белгіледі. 1914 жылы Моро провинциясы Минданао және Сулу департаментіне айналғаннан кейін, аудандар провинцияларға бөлінді.
The historical province of Cotabato covered the present area of Maguindanao. In 1903, the American colonial government established the Moro Province and made Cotabato as one of its districts. Upon the conversion of the Moro Province into the Department of Mindanao and Sulu in 1914, the districts were made into provinces.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1942 жылы жапон әскерлері қазіргі Магуинданао аймағына алғаш рет шабуыл жасады. 1945 жылы екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Магуинданао шайқасында жапон императорлық әскерлерін жеңгеннен кейін, Магуинданао аймағы одақтас филиппин одақтастық әскерлері мен Магуинданаолық партизандық жасақтар тарапынан азат етілді.
In 1942, the Japanese forces first attacked what is now Maguindanao. In 1945, Maguindanao was liberated by allied Philippine Commonwealth troops and Maguindanaon guerrilla units after defeating the Japanese Imperial forces in the Battle of Maguindanao during the Second World War.
Облыс ретінде қайта құру
Көне Котабато провинциясының аумағы 1966 жылы бірнеше муниципалитеттері одан бөлініп, жаңа құрылған Оңтүстік Котабато провинциясына қосылғанда азайды. 1973 жылы Котабато таратылып, үш жаңа провинция құрылды: Магуинданао, (Солтүстік) Котабато және Сұлтан Кударат. Магуинданао – түпнұсқа Котабато провинциясынан құрылған төрт провинцияның ішінде мұсылман халқы басымдығын құрайтын жалғыз провинция. 1989 жылы сайлаушылардың көпшілігі Мұсылман Минданаосының Автономиялық Аймағына қосылуға дауыс берді, бірақ Котабато қаласы қосылмады. Бұл тұрғысынан, қала кейіннен Мұсылман Минданаосының Автономиялық Аймағының (АМММ) уақытша астанасы ретінде қызмет етті және провинцияның ведомстволық кеңселерін орналастырды. 1992 жылдың 23 тамызында, провинциядағы әрекетін жүргізіп жатқан Филиппин Коммунистік партиясының Жаңа Халық Армиясының (CPP NPA) 16 жоғары шенді офицері Филиппин Ұлттық Полициясының барлау қызметкерлерімен ұсталды, бұл ұйымның аймақтағы жетістіктеріне елеулі соққы болды деп саналды.
The territory of the old province of Cotabato was reduced in 1966 when several of its municipalities were separated from it and constituted into the newly created province of South Cotabato. In 1973, Cotabato was dissolved when it was split to create three new provinces: Maguindanao, (North) Cotabato and Sultan Kudarat. Maguindanao is the only Muslim majority province of the four created out of the original Cotabato Province. In 1989, majority of its voters opted to join the Autonomous Region in Muslim Mindanao but Cotabato City did not. Despite this, the city would later serve as the provisional capital of the Autonomous Region in Muslim Mindanao (ARMM) and host line agency offices for the province. On August 23, 1992, 16 senior officers of the insurgent Communist Party of the Philippines New People's Army (CPP NPA) operating in the province were arrested by intelligence operatives of the Philippine National Police, with officials considering it to be a significant hit against the organization's progress in the region.
Шариф Кабунсуанның құрылуы мен жойылуы
2006 жылдың 31 қазанында Магуинданао сайлаушылары провинциядан 10 қаладан тұратын жаңа провинция құруды мақұлдады. Тіркелген 500 000-нан астам сайлаушының 285 372-сі провинция құрылуын қолдады, ал 8 802-сі қарсы дауыс берді. АРММ аймақтық заң шығарушы жиналысының Мұсылман Минданаосының автономиясы туралы №201 заңы арқылы құрылған жаңа провинция – Шариф Кабунсуан, елдің 80-ші провинциясы және АРММ-дегі 6-шы провинция болды. Оған Дату Один Синсуат, Кабунталан, Упи, Сұлтан Кударат, Дату Бла Т. Синсуат, Сұлтан Мастура, Паранг, Булдон, Матаног және Барира қалалары кірді. Бірақ 2008 жылдың шілдесінде Жоғарғы Сот 8-ке 6 дауыспен провинция құрылуын күштен шығарып, муниципалитеттерін Магуинданаоға қайтарды, сонымен қатар «Провинциялар мен қалаларды құруға Конгресс ғана құқылы, себебі провинциялар мен қалаларды құру заңнамалық округтерді құруды міндетті түрде қамтиды» деп шешім шығарды.
On October 31, 2006, Maguindanao voters approved the creation of a new province to be composed of 10 towns from the province. Of more than 500,000 voters registered, 285,372 favored the creation of the province, and 8,802 voted against it. The new province, Shariff Kabunsuan, established through Muslim Mindanao Autonomy Act No. 201 by the ARMM Regional Legislative Assembly, became the country's 80th province and the 6th in the ARMM. It was composed of the towns of Datu Odin Sinsuat, Kabuntalan, Upi, Sultan Kudarat, Datu Blah T. Sinsuat, Sultan Mastura, Parang, Buldon, Matanog and Barira. However, in July 2008, the Supreme Court, in an 8–6 vote, nullified the province's creation, restoring its municipalities to Maguindanao, ruling that "Only Congress can create provinces and cities because the creation of provinces and cities necessarily includes the creation of legislative districts".
2009 жылғы сайлаудағы зорлық-зомбылық
2009 жылдың 23 қарашасында Булуан қаласының вице-мэрі Есмаэль Мангудадатуды қолдаған 2010 жылғы губернаторлық сайлау науқанына қатысқан керуенге шабуыл жасалды. Осы шабуылдың салдарынан 57 адам қаза тапты, олардың ішінде Мангудадатудың әйелі мен қарындастары, жақтастары, жергілікті журналистер және жанынан өткен адамдар болды. 2009 жылдың 4 желтоқсанында Ампатуан саяси әулетіне тиесілі бірнеше үйге тінтеу жүргізілді. Президент Глория Макапагал Арройо 2009 жылдың 5 желтоқсанында, сенбі күні таңертең Магуинданао провинциясында әскери жағдай режимін ресми түрде жариялады. Сағат 7-ден кейін өткен баспасөз мәслихатында үкіметтік хатшы Эдуардо Эрмита Магуинданао провинциясында әскери жағдай режимін жариялайтын және Хабеас корпустың қорғауын тоқтататын №1959 жарлыққа қол қойылғанын мәлімдеді. Бұл шара Маро Ислам Азаттық Фронты (MILF) сепаратистерінің ықпалындағы белгілі бір аудандарды қоспағанда, барлық аумақта күшіне енді. Әскери жағдай режимінің жариялануы 58 бейбіт азаматты қаңғыртқан 23 қарашадағы оқиғаға қатысы бар Ампатуан кланының тағы бірнеше мүшелерін «ордерсіз қамауға» алып келді. 2011 жылдың 15 тамызында Мангудадату мен оның кортежі туған күніне бара жатқанда шабуылға ұшырады.
On November 23, 2009, a 2010 gubernatorial election caravan supporting Esmael Mangudadatu, vice mayor of Buluan, was attacked. Fifty seven people were killed, including Mangudadatu's wife and sisters, supporters, local journalists, and bystanders. On December 4, 2009, a number of homes belonging to the Ampatuan political family were raided in connection with the massacre. President Gloria Macapagal Arroyo officially declared martial law in the province of Maguindanao on December 5, 2009, Saturday morning. In a press conference past 7 am, Executive Secretary Eduardo Ermita announced Proclamation No. 1959 declaring a state of martial law and suspending the privilege of the writ of habeas corpus in the province of Maguindanao, except for certain areas identified as bailiwicks of the Moro Islamic Liberation Front (MILF) separatists. The declaration of martial law led to the "arrests without warrants" of other members of the Ampatuan clan who have been linked to the November 23 massacre of 58 civilians. On August 15, 2011, Mangudadatu and his convoy were ambushed as they were on their way to his birthday celebration.
Мамассапано қақтығысы
2015 жылдың 25 қаңтарында Магуинданао штатының Мамассапано қаласында "Жемая Исламия" террорисі Зулкифли Абдхир, немесе Марванды өлтіргеннен кейін, арнайы жасақтан 44 адам қаза тапты. Олардың қазасына Моро ислам азаттық фронты мен Бангсаморо ислам азаттық күрескерлері кінәлі деп саналады.
On January 25, 2015, 44 members of the Special Action Force were killed after they killed the Jemaah Islamiyah terrorist Zulkifli Abdhir aka Marwan, by allegedly Moro Islamic Liberation Front and Bangsamoro Islamic Freedom Fighters in Mamasapano, Maguindanao.
2016 жылғы Эль-Ниньо
2016 жылдың ақпан айында Магуинданао 2014–16 жылдардағы Эль-Ниньо құбылысының әсерін сезінді, бұл құрғақшылық салдарынан күріш пен жүгері егістіктеріне қиындықтар тудырды. Облыста төтенше жағдай жарияланды. Кейін 18-ші Конгресс кезінде екі жаңа заң жобасы ұсынылды: бірінші округ депутаты Дату Руни Синсуат аға, Семаның ізбасары, Батыс Магуинданао облысын құруды көздеді; екінші округ депутаты Эсмаэль Мангудадату Сема ұсынғандай бірдей атауды қолдады. Кейіннен Магуинданаоның екі депутаты Тарлак үшінші округының депутаты Ноэль Вильянуэвамен бірлесіп түзетулер енгізген заң жобасын жасады, ол 2020 жылы үшінші оқылымда мақұлданды. Ұсынылған түзетуге сәйкес, Солтүстік Магуинданао Шариф Кабунсуан облысына кірген муниципалитеттерден және Сұлтан Сумагкадан тұрады, ал облыстың орталығы Дату Один Синсуат болады, ал Оңтүстік Магуинданаоның орталығы Булуан болады. Екі облыс та бір заң шығару округінен тұрады. Соңғы нұсқаға дейін Дату Ангал Мидтембанг (Сема мен Мангудадату) және Оңтүстік Упи (Синсуат) муниципалитеттері Солтүстік Магуинданао/Батыс Магуинданаоның құрамына енуі ұсынылды; Мангудадату сол кездегі ұсынылған облыстың орталығы болуға Сұлтан Кударатты ұсынды. Президент Родриго Дутерте 2021 жылдың 27 мамырында бұл бөлінуге қол қойды, ол «Магуинданао дель Норте» және «Магуинданао дель Сур» (Магуинданаоның аналық облысы деп аталды) атты жаңа облыстарды құру туралы №11550 Республикалық заң ретінде жарияланды. Сайлау комиссиясының (COMELEC) бақылауымен өткізілуі тиіс плебисциттің бастапқы күні заң күшіне енгеннен кейін 90 күнге соңғы қыркүйек айына белгіленген, бірақ COMELEC 2022 жылғы жалпы сайлауға дайындалып жатқандықтан ол кейінге шегерілді. №11550 заң 2022 жылдың 17 қыркүйегінде плебисцитте мақұлданды, осылайша Магуинданао екіге бөлінді. Облыс бойынша өткен плебисциттердің ішінде, бұл плебисцитке тіркелген және дауыс берген сайлаушылардың саны бойынша ең көп қатысушы болды, сайлауға қатысу көрсеткіші бойынша екінші орында тұрды, ол 1998 жылғы Компостела аңғарының Давао-дель-Нортеден бөлінуіне байланысты өткен плебисцитке дейін болды. Осы бөлінудің нәтижесінде елдегі облыстардың саны 82-ге жетті. 2023 жылдың 9 қаңтарына дейін ауысу кезеңі жалғасты.
In February 2016, Maguindanao experienced the effects of the 2014–16 El Niño, causing destruction on rice and corn fields due to drought. The province declared a state of calamity in response to the damages caused. Later in the 18th Congress, two new House bills were filed: one by First District Rep. Datu Roonie Sinsuat Sr., Sema's successor, seeking the creation of Western Maguindanao; another by Second District Rep. Esmael Mangudadatu with same naming proposal as Sema. A substitute bill was later authored by both Maguindanao representatives along with Tarlac Third District Rep. Noel Villanueva, and approved in the final reading in 2020. In the substitute bill in the House, Northern Maguindanao will consist the municipalities that became part of Shariff Kabunsuan along with Sultan Sumagka, and its designated provincial capital will be Datu Odin Sinsuat, while the capital of Southern Maguindanao will be Buluan. Both proposed provinces will comprise a lone legislative district. Prior to the final version, the municipalities of Datu Anggal Midtimbang (by Sema and Mangudadatu) and South Upi (by Sinsuat) were proposed to became part of Maguindanao North/Western Maguindanao; Sultan Kudarat was proposed by Mangudadatu to be the capital of the then proposed province. The proposed division was signed by Pres. Rodrigo Duterte on May 27, 2021, as Republic Act No. 11550, with new provinces to be named Maguindanao del Norte and Maguindanao del Sur (named as the mother province of Maguindanao). The original schedule of the plebiscite, to be supervised by the Commission on Elections (COMELEC), was in September 2021, ninety days after the effectivity of the law, but was postponed as the COMELEC was preparing for the 2022 general election. RA No. 11550 was ratified on September 17, 2022, in a plebiscite, thus dividing Maguindanao. Among the province wide plebiscites, it was the most participated in terms of number of registered and actual voters, with the voter turnout as the second highest, only behind that of the 1998 plebiscite creating and taking Compostela Valley from Davao del Norte. With that division, the number of provinces in the country has raised to 82. A transition period would take place which lasted until January 9, 2023.
География
Магуинданао Минданао аралының орталық бөлігінде орналасқан, солтүстігінде Ланао-дель-Сур, шығысында Котабато, оңтүстігінде Сұлтан-Кударат және батысында Ильяна шығанағымен шектесетін.
Maguindanao was situated in the central section of Mindanao, bordered by Lanao del Sur to the north, Cotabato to the east, Sultan Kudarat to the south, and Illana Bay to the west.
Әкімшілік бөлімшелер
Магуинданао 36 муниципалитетке, одан әрі 508 барангайға бөлінді. Котабато қаласы географиялық тұрғыдан Магуинданаомен біріктірілгенімен, әкімшілік тұрғыдан провинциядан тәуелсіз болды. Провинция екі конгресс округіне бөлінді. 2006 жылдың қазан айында бірінші конгресс округі жаңа провинция – Шариф Кабунсуанға бөлінді. Алайда, ARMM-нің провинция құру туралы заңы 2008 жылдың шілдесінде Жоғарғы Сот тарапынан провинция құру – Филиппин заң шығарушы органының құзырындағы мәселе деген негізде күшін жойды. Содан бері аталған аймақ Магуинданао провинциясына қайта қосылды. Қала Муниципалитет Аудан Халық саны Тығыздық Барангай (барлық барангай саны) Координаттары Ампатуан 2-ші 17 800 11 Барира 1-ші 19 686 14 Бульдон 1-ші 33 729 15 Булуан † 2-ші 38 106 7 Котабато қаласы ∗∗ Жалғыз 299 438 271 786 37 Дату Абдулла Сангки 2-ші 17 079 10 Дату Ангал Мидтембанг 2-ші 13 339 7 Дату Блах Т. Синсуат 1-ші 16 533 13 Дату Хофер Ампатуан 2-ші 16 295 11 Дату Монтавал 2-ші 31 265 11 Дату Один Синсуат 1-ші 76 332 34 Дату Паглас 2-ші 20 290 23 Дату Пианг 2-ші 28 492 16 Дату Салибо 2-ші 15 062 – – – – 17 Дату Сауди Ампатуан 2-ші 20 330 8 Дату Унсай 2-ші 12 490 8 Генерал Салипада К. Пендатун 2-ші 24 004 19 Гуиндулунган 2-ші 16 071 11 Кабунталан 1-ші 16 794 17 Мамасапано 2-ші 22 354 14 Мангудадату 2-ші 14 864 8 Матаног 1-ші 23 269 8 Солтүстік Кабунталан 1-ші 14 251 11 Пагалунган 2-ші 31 891 12 Паглат 2-ші 11 207 8 Пандаг 2-ші 13 795 8 Паранг 1-ші 73 328 25 Раджа Буайан 2-ші 17 423 11 Шариф Агуак 2-ші 34 376 13 Шариф Сайдона Мустафа 2-ші 16 442 – – – – 16 Оңтүстік Упи 2-ші 35 990 11 Сұлтан Кударат 1-ші 82 758 39 Сұлтан Мастура 1-ші 21 712 13 Сұлтан са Баронгис 2-ші 22 547 12 Сұлтан Сумагка 2-ші 13 328 9 Талаян 2-ші 16 042 15 Упи 1-ші 45 444 23 Барлығы 1 173 933 944 718 — — — — 508
Maguindanao compriseed 36 municipalities, further subdivided into 508 barangays. Cotabato City, although geographically grouped with Maguindanao, was administratively independent from the province. The province was divided into two congressional districts. In October 2006, the first congressional district was split off into a new province, Shariff Kabunsuan. However, the ARMM's Act creating the province was nullified by the Supreme Court in July 2008, on the basis that creation of a province is a function of the Philippine legislature. The area since reverted to the province of Maguindanao. City municipality District Population Area Density Barangay (Total number of barangays) Coordinates Ampatuan 2nd 17,800 11 Barira 1st 19,686 14 Buldon 1st 33,729 15 Buluan † 2nd 38,106 7 Cotabato City ∗∗ Lone — 299,438 271,786 37 Datu Abdullah Sangki 2nd 17,079 10 Datu Anggal Midtimbang 2nd 13,339 7 Datu Blah T. Sinsuat 1st 16,533 13 Datu Hoffer Ampatuan 2nd 16,295 11 Datu Montawal 2nd 31,265 11 Datu Odin Sinsuat 1st 76,332 34 Datu Paglas 2nd 20,290 23 Datu Piang 2nd 28,492 16 Datu Salibo 2nd 15,062 – – – – 17 Datu Saudi Ampatuan 2nd 20,330 8 Datu Unsay 2nd 12,490 8 General Salipada K. Pendatun 2nd 24,004 19 Guindulungan 2nd 16,071 11 Kabuntalan 1st 16,794 17 Mamasapano 2nd 22,354 14 Mangudadatu 2nd 14,864 8 Matanog 1st 23,269 8 Northern Kabuntalan 1st 14,251 11 Pagalungan 2nd 31,891 12 Paglat 2nd 11,207 8 Pandag 2nd 13,795 8 Parang 1st 73,328 25 Rajah Buayan 2nd 17,423 11 Shariff Aguak 2nd 34,376 13 Shariff Saydona Mustapha 2nd 16,442 – – – – 16 South Upi 2nd 35,990 11 Sultan Kudarat 1st 82,758 39 Sultan Mastura 1st 21,712 13 Sultan sa Barongis 2nd 22,547 12 Sultan Sumagka 2nd 13,328 9 Talayan 2nd 16,042 15 Upi 1st 45,444 23 Total 1,173,933 944,718 — — — — 508
Провинцияда жаңа муниципалитеттер ашылды, әсіресе 2000-жылдары. Сол кездегі ARMM Өңірлік заң шығарушы ассамблеясының (РЛА) хатшысы Дик Мали мұндай құрылымдар "функциялар мен ресурстарды орталықтан тыс жерге жылжытуға" және халыққа "мемлекеттік қызметтерді және басқаруды тиімдірек ұсынуға" көмектесетінін айтты. Алайда, Нотр-Дам университетінің Автономия және басқару институтының Бенедикто Бакани мұндай әрекеттер саяси отбасылар арасындағы қақтығыстарды болдырмау үшін жасалған, олар өздерінің жергілікті басқару бөлімшелерін құрып, үкіметтік лауазымдарға ие бола алады.
The province saw establishments of new municipalities, especially during the 2000s. Then ARMM Regional Legislative Assembly (RLA) secretary Dick Mali said such establishments would help in "decentralizing functions and resources" and provide the people "more efficient public service and governance from their public officials." However, Benedicto Bacani of the Institute of Autonomy and Governance in the Notre Dame University said such acts are methods to prevent potential conflicts between political families by having their own local government units where they can have governmental positions.
Демография
Магуинданаоның 2020 жылғы халық санағы бойынша халқы 1,667,258 адамды құрады. Географиялық мақсаттар үшін Котабато қаласы қосылғанда, провинцияның халқы 1,667,258 адамды құрады. Магуинданао халқының көп бөлігі (64,5 пайызы) – магуинданаолықтар. Солтүстік қалаларда – Паранг, Барира, Булдон және Матаногта үстемдік ететін иранундар 18,4 пайызды құрап, екінші ең ірі топқа кірді. Провинцияның оңтүстік-батыс таулы аймақтарының иесі – тедурай тайпасы, жалпы халықтың 8,4 пайызын құрайды, ал қалған маңызды топтарды хилигайнондар мен себуанолар құрады, олардың әрқайсысы халықтың 3,2 пайызын құрайды. Басты ана тілдері – магуинданао және иранун тілдері, ал тагалог тілі жастар арасында басты тіл ретінде қалыптасып, білім берудің негізгі құралы болды, осылайша провинцияның лингва франкасы атанды. Себуано, хилигайно, чавакано және, аз дәрежеде, илокано тілдері де христиандар мен мұсылмандар тарапынан қолданылды. Котабато қаласына тән чавакано диалектісі – котабатеньо, ол замбоангуэно және себуано диалектілерінен дамыған, өйткені Минданаоның көп бөлігінде лингва франка ретінде қолданылады. Тедурай тілі де провинцияның тумасы болып табылады және Упи, Оңтүстік Упи және Дату Бла Т. Синсуат муниципалитеттерінде қолданылады. Ағылшын тілі елдің ресми тілдерінің бірі болғандықтан қолданылды, ал араб тілі ислам мектептерінде оқытылды.
The population of Maguindanao in the 2020 census was 1,667,258 people. When Cotabato City was included for geographical purposes, the province's population is 1,667,258 people. The majority (64.5 percent) of the people in Maguindanao were Maguindanaoans. The Iranuns which dominate the northern towns of Parang, Barira, Buldon and Matanog made up the second largest group with 18.4 percent. The Tedurays, which are the Lumads of the southwestern highlands of the province, made up 8.4 percent of the entire population, while Hiligaynons and Cebuanos constituted the remaining significant groups in the province with each making up 3.2 percent of the population. The main native languages were Maguindanao and Iranun, while Tagalog had emerged as the primary language among younger generations and was the primary medium of education, making it the province's lingua franca. Cebuano, Hiligaynon, Chavacano, and, to the lesser extent, Ilocano were also spoken by both Christians and Muslims, with the Chavacano dialect native to Cotabato City being called Cotabateño, which evolved from the Zamboangueño dialect and Cebuano as spoken as the lingua franca of most of Mindanao. Teduray, also native to the province, was spoken in the municipalities of Upi, South Upi, and Datu Blah T. Sinsuat. English, being one of the country's official languages, was also spoken, while Arabic was taught in Islamic schools.
Дін
Магуинданао тұрғындарының басым көпшілігі ислам дінін ұстанады, ол халықтың 82,99% құрайды, олардың көп бөлігі сунниттік исламның жақтастары. Аз бөлігі христиандар (көбінесе рим католиктері), олардың көпшілігі себуано, илонго және чавакано тайпаларынан шыққан. Магуинданаодағы рим католиктері Котабато архиепископиясының қарауындағы Кидапаван Рим католик епархиясының юрисдикциясына бағынды. Iglesia ni Cristo (INC) Магуинданаода бірнеше қауымдық орталыққа ие болды.
Maguindanao inhabitants are predominantly practitioners of Islam which comprises 82.99% of the population, majority of which are followers of Sunni Islam. A minority are Christians (mostly Roman Catholics), who were mostly Cebuanos, Ilonggos and Chavacanos. Roman Catholics of Maguindanao fell under the jurisdiction of the Roman Catholic Diocese of Kidapawan, a suffragan of the Archdiocese of Cotabato. Iglesia ni Cristo (INC) had several locales in Maguindanao.
Үкімет
Магуинданао екі конгресс округіне бөлінді, олар Өкілдер палатасына депутаттарды сайлады. Шариф Кабунсуан провинциясы болған қысқа мерзімде Магуинданао жалғыз округтік провинцияға айналды. 2009 жылдың қаңтарында АРММ губернаторы біріктірілген Магуинданао провинциясы үшін жаңа провинциялық шенеуніктерді тағайындағаннан кейін, провинциялық үкімет Шариф Кабунсуан құрылғанға дейінгі Санггунянг Панлалавиган округтерінің құрылымына қайта оралды. Мусульмандық Минданао автономиялық аймағына (МММА) қосылуға шешім қабылдаған Магуинданао сондай-ақ Котабато қаласында өткен МММА аймақтық заң шығару жиналысына алты өкіл (әрбір Санггунянг Панлалавиган округінен үш) жіберді.
Maguindanao was divided into two congressional districts, which elected members to the House of Representatives. For the brief period that the province of Shariff Kabunsuan existed, Maguindanao became a lone district province. Since the appointment of a new set of provincial officials for the reunified province of Maguindanao by the ARMM Governor in January 2009, the provincial government reverted to the Sangguniang Panlalawigan district configuration from before Shariff Kabunsuan was created. Having elected to join the Autonomous Region in Muslim Mindanao (ARMM), Maguindanao also sent six representatives (three per SP district) to the ARMM Regional Legislative Assembly that convened in Cotabato City.
Облыс астанасы
1973 жылы провинция құрылған кезде, үкіметтің белгіленген ордасы Маганой муниципалитеті болды. Котабато қаласында орналасқан, Магуинданао провинциясының құрамына кірмейтін, дербес халықтық қала. 1977 жылы Кандаоның отставкасынан кейін президент Фердинанд Маркос провинцияның үкімет орталығын Сұлтан Кударат муниципалитетіне (жаңа тағайындалған губернатор Сангакала Барагуирдің туған жері) П.Д. № 1170 арқылы көшірді. Өзінің өкілеттігі кезінде Барагуир сол кезде салынып біткен провинциялық капитолийде, Симуай Кроссинг ауылында қызмет атқарды. 1982 жылдың 18 желтоқсанында плебисцит жоспарланған, бірақ оны өткізбеді, осылайша Сұлтан Кударат муниципалитеті заң бойынша Магуинданаоның астанасы болып қала берді (de jure), ал Маганой іс жүзінде (de facto) астана болып саналды. Маркос режимі аяқталғаннан кейін келесі екі губернатор – Закария Кандао (1986–1992; 1995–2001) және Нородин Маталам (1992–1995) – Сұлтан Кудараттағы капитолийде қызмет етті, осылайша муниципалитеттің 1986 жылдан 2001 жылға дейінгі кезеңде де-юре және де-факто провинциялық астана мәртебесі қайта орнатылды. 1977 жылғы П.Д. № 1170-ді өзгертетін заң немесе Санггуанианг Панлалавиганның (СП) қолдау қаулысы болмаса да, келесі губернатор Андал Ампатуан аға (2001–2008 жылдарға дейін губернатор) және оның ұлы Саджид Ампатуан (2008–2009 жылдар) кландық бәсекелестікке байланысты қауіпсіздік алаңдаушылықтарын айта отырып, Шариф Агуактағы Ампатуан кланының бекінісінде (1996 жылы Маганойдан аталған) қызмет етті. Ампатуандардың жеке меншіктерінде құрылған "спутниктік кеңселерде" көбірек уақыт өткендері белгілі болды, жаңа капитолий олардың үйлеріне жақын орналасқанмен. 2010 жылғы губернаторлық сайлауда Андал Ампатуанды жеңгеннен кейін билікке келген Эсмаэль Мангудадату өзінің туған қаласы Булуандағы Раджа Буайан Силоньган бейбітшілік орталығы деп аталған "спутниктік кеңседен" жұмыс істеуге шешім қабылдағанда қауіпсіздік мәселесін келтірді; бұл қадамды Магуинданаоның Санггунианг Панлалавиган (СП) 2010 жылғы №5 қаулысы қолдады. СП қаулысы №78, 2011 жылғы 3 мамырда, провинциялық үкіметтің (Санггунианг Панлалавиган) заңнамалық тармағын Сұлтан Кудараттағы Симуай Кроссинг ауылындағы қайта жаңартылған ескі капитолийге көшіруге рұқсат берді. Алайда, бұл 2014 жылы қабылданған жаңа қаулыспен алмастырылды, ол Булуанды Магуинданаоның жаңа астанасы деп жариялады. Булуанның Раджа Буайан Силоньган бейбітшілік орталығы жаңа капиталдық кешендегі атқарушы ғимарат аяқталғанға дейін уақытша капиталдық ғимарат ретінде қызмет етті. Бұл жаңа штаб-пәтерге айналуы жоспарланған Өртке қарсы қорғаныс бюросының жаңа штабы болды және ақырында Филиппин армиясының жаяу әскер бригадасына айналды. Алайда, биліктегі губернатор Бай Мариам Мангудадату өзінің кеңсесін Шариф Агуак провинциялық капитолигінде орналастырды және Булуан провинциялық капитолигін аудандық ауруханаға айналдыруды жоспарлады. 2022 жылғы плебисцитте бекітілген провинциялық бөлініске сәйкес, №11550 заң ресми түрде Булуанды Шәриф Агуак орналасқан Магуинданао-дель-Сур аналық провинциясының астанасы деп белгіледі. Сұлтан Кударат муниципалитеті Магуинданао-дель-Нортеге тағайындалды, ал Дату-Один Синсуат оның астанасы болып тағайындалды.
When the province was established in 1973, the designated seat of government was the municipality of Maganoy. in Cotabato City, an autonomous chartered city not under Maguindanao's provincial jurisdiction. In 1977 following the resignation of Candao, President Ferdinand Marcos moved the province's seat of government to the municipality of Sultan Kudarat (hometown of the newly appointed governor Sanggacala Baraguir) by virtue of Presidential Decree No. 1170. During his term Baraguir held office at the then newly constructed provincial capitol in that municipality's Barangay Simuay Crossing. A plebiscite was scheduled for December 18, 1982, but was never administered, thus making the municipality of Sultan Kudarat still capital of Maguindanao by law (de jure), but Maganoy being the capital in practice (de facto). Following the end of the Marcos Regime, the next two governors – Zacaria Candao (1986–1992; 1995–2001) and Norodin Matalam (1992–1995) – both held office in the existing capitol at Sultan Kudarat thereby restoring the municipality's status as both de jure and de facto provincial capital from 1986 to 2001. Despite the lack of legal justification in the form of a law amending P. D. No. 1170 of 1977 or the passage of a supporting Sangguaniang Panlalawigan (SP) resolution, the next governor, Andal Ampatuan Sr. (governor from 2001 to 2008), and his successor, son Sajid Ampatuan (2008–2009), held office in the Ampatuan clan stronghold of Shariff Aguak (renamed from Maganoy in 1996), citing security concerns connected to clan rivalry. was located adjacent to the homes of the Ampatuans, The Ampatuans were even known to spend more time within the "satellite offices" they set up within their private properties, despite though the new capitol being located adjacent to their homes. Esmael Mangudadatu, who took office after defeating Andal Ampatuan Jr. in the 2010 gubernatorial election, cited security concerns when he decided to work from a "satellite office," named the Rajah Buayan Silongan Peace Center, in his hometown of Buluan; this move was supported by Resolution No. 5, series 2010, of the Sangguniang Panlalawigan (SP) of Maguindanao. SP Resolution No. 78, dated May 3, 2011, further allowed the transfer of the legislative branch of the provincial government (Sangguniang Panlalawigan) to the rehabilitated old capitol site in Barangay Simuay Crossing, Sultan Kudarat. However this was superseded by a new resolution passed in 2014 naming Buluan the new capital of Maguindanao. Buluan's Rajah Buayan Silongan Peace Center then served as the provisional capitol building, pending the completion of the executive building in the new capitol complex. was planned to become the new headquarters of the ARMM's Bureau of Fire Protection and eventually became an infantry brigade of the Philippine Army. However, incumbent governor Bai Mariam Mangudadatu held her office in the Shariff Aguak Provincial Capitol and planned to convert the Buluan provincial capitol to a district hospital. Following the provincial division as approved in the 2022 plebiscite, Section 5 of Republic Act No. 11550 officially designated Buluan as the capital of the mother municipality of Maguindanao del Sur where Shariff Aguak is also located. Sultan Kudarat municipality was designated to Maguindanao del Norte but Datu Odin Sinsuat will be designated as its capital.
Музыкалық мұра
Магуинданаон мәдениеті Кюлитанг музыкасы төңірегінде қалыптасқан, бұл Оңтүстік Филиппиннің мұсылман және мұсылман емес топтарында таралған гонг музыкасының нақты бір түрі.
The native Maguindanaon culture revolved around Kulintang music, a specific type of gong music, found among both Muslim and non Muslim groups of the Southern Philippines.