Кіріспе

Консервативті американдық журнал – консервативті саяси журнал. "The American Spectator" – американдық консервативті журнал, жаңалықтар мен саясатты қамтиды, оны Р. Эметт Тиррелл-младший редакциялайды және коммерциялық емес "American Spectator Foundation" басып шығарады. Журнал 1967 жылы Тиррелл құрған, ол әлі де бас редакторы болып табылады, ал 1980 жылдан бері редакциялық директор – Владysław Плещинский. 1967 жылдан 1980-жылдардың соңына дейін журналда Томас Соуэлл, Том Вулф, П. Дж. О’Рурк, Джордж Ф. Уилл, Малкольм Гладвелл, Патрик Дж. Буканен, Том Бетелл, Терри Истленд, Эндрю Фергюсон, Кристофер Колдуэлл, Фред Барнс, Роджер Скрутон, Уолтер Уильямс, Реймонд Арон, Луиджи Барзини, Пол Джонсон, Ирвинг Кристол, Жан-Франсуа Ревель және Малкольм Маггеридж сияқты авторлардың еңбектері жарияланды. Билл Кристол мен Билл МакГурн, сондай-ақ Грег Гатфельд пен Джон Подхорец мансаптарын осы журналда бастады. Динеш Д’Суза, Лора Инграхам және Дэвид Фрумның алғашқы жарияланған мақалаларының бір бөлігі "The American Spectator"-да жарық көрді. Журналдың ең ұзақ қызмет еткен жазушылары – Томас Соуэлл, экономист және танымал Бен Стейн, Роджер Каплан және Джон Койн. Қазіргі уақытта жиі жазатын авторлардың қатарында консервативті денсаулық сақтау кеңесшісі Дэвид Катрон, Дов Фишер, Дэниел Флинн, Росс Камински, Пол Кенгор, Роберт Стейси Маккейн, Скотт Маккей, Джордж Ньюмайр және Джордж Пэрри бар. Али Александр мен Джеффри Лорд та материалдарымен үлес қосты. 1990 жылдары журнал Билл Клинтон мен Хиллари Клинтон туралы және "Арканзас жобасы" туралы хабарлары арқасында танымалдылығы мен ықпалы артып, оны бизнесмен Ричард Меллон Скайф және Брэдли қоры қаржыландырды.

Құрылтай және тарихы

"Американдық көрермен" 1924 жылы Джордж Жан Натан мен Трумэн Ньюберри құрған, қысқа ғұмырлы журналдан атын алды. Қазіргі журналдың тарихы 1967 жылы Индиана штатының Блумингтон қаласында Тиррелл оны іске қосуымен байланысты. Сол жылы Тиррелл және оның "Сенбі кешкі клубы" осы атауды қабылдап, журналды "Альтернатива: Американдық көрермен" деп атады. Бірнеше жыл "Альтернатива: Американдық көрермен" деген атпен шыққаннан кейін, журнал 1977 жылы "Американдық көрермен" деп өзгертілді, себебі редактор Тирреллдің айтуынша, "альтернатива сөзі көбінесе радикалдармен және олардың өмір салтымен байланыстырылатын болды". Шындығында, Тиррелл бұл журналды 1960 жылдардағы елдегі университеттердегі студенттік радикализмге консервативті балама ретінде Индиана университетінің Блумингтон кампусында бастаған еді. "Американдық көрермен" 1828 жылы құрылған, шамамен осы форматтағы және консервативті "The Spectator" британдық журналымен ешқандай байланысы жоқ. Рейган әкімшілігі кезінде журнал Блумингтоннан Вашингтон аймағына көшірілді.

1990 жылдар

1990 жылдары саяси жанжалдарды жария ету арқылы бұл басылым кең танылды. 1992 жылғы наурыз айындағы санында Дэвид Броктың Кларенс Томасқа қарсы куәлік берген Анита Хиллді сынаған пікірлері жарияланды. Брок пен оның әріптесі Дэниел Уоттенберг көп ұзамай үлкен нысанаға – Хиллари Клинтон мен Билл Клинтонға көшті. 1994 жылғы қаңтардағы мақаласында президент Билл Клинтонның жеке өмірі туралы айтылып, Клинтонға қарсы куәгер Паула Джонс туралы алғашқы мәлімет келтірілді. Бірақ мақала негізінен Клинтонның Арканзас штатының полиция қызметкерлерін заңсыз жыныстық қатынастарды жеңілдету үшін пайдаланғаны туралы айыптамаларға бағышталған (Troopergate қараңыз). Джонс тек атымен ғана аталды және оның айтқандарының көбі расталмады. Осы мақала президент Клинтонның импичментіне әкелген оқиғалар тізбегін бастаған, жыныстық қысым көрсету туралы сот процесіне арқау болды. Дэвид Брок консервативті қозғалыстан кеткен соң, бұрынғы айыптамаларынан бас тартты. Сондай-ақ, ол 2003 жылы жарық көрген "Оңшылдардың соқырлығы: бұрынғы консерватордың ар-ожданы" атты кітабында Анита Хилл туралы мақаласын сынады. Ол, Руш Лимбоның Анита Хилл туралы мақаласын талқылауы Лимбо желісінде жарнама беруге ықпал еткенін, нәтижесінде журналдың таралымы күрт өскенін айтады. Сондай-ақ, ол бұл жағдай журналдың мазмұнының "ойлы эсселерден, ғылыми шолулардан және юмористикалық материалдардан" "қарғыс айтуларға" қарай өзгеруіне себеп болды деп санайды. Уоттенберг ақырында көптеген консерватор әріптестерінің наразылығын тудырды, өйткені ол Клинтонның жас афроамерикандық әйелмен болған қарым-қатынасынан туған заңды емес баласы туралы қауесеттерді жеткілікті дәлелдердің болмауына байланысты жарияламағанын мойындады. Бұл оқиға 1999 жылы Мэтт Друдж тарапынан қайта жаңғыртылды. Ішкі қайшылықтар ұзақ жылдар бойы басылымды басқарған Рональд Бёррдің кетуіне әкелді, өйткені Тирреллмен келіспеушілік Бёррді журналдың қаржысын тәуелсіз тексеруге шақыруға итерді. Бёррдің және бірнеше танымал консерваторлардың журналдың директорлар кеңесінен кетуі консервативті қорының Брок пен Тирреллге жоғары жалақы төлеуге, сондай-ақ ай сайынғы таралымын сақтау үшін қажетті тікелей маркетингтік кампанияларды қаржыландыруға сүйенген коммерциялық емес ұйымның көп бөлігін тартып алуына әкелді. Бюджеттік дағдарысқа тап болған журналдың баспагері Терри Истленд, Рейганның Әділет министрлігінің бұрынғы өкілі, қызметкерлерді жұмыстан босатып, шығындарды айтарлықтай қысқартты. Журнал сонымен қатар Әділет министрлігінің Уайтвотер ісі бойынша куәгерлерді бұрмалау бойынша басталған тергеуінен туындаған сот шығындарын төлеуге күресті. Әділет министрлігінің тергеуі "Арканзас жобасы" туралы мәліметтерге әкелді, бұл бизнесмен Ричард Меллон Скайфтың Клинтондарды жамандау мақсатымен бірнеше консервативті БАҚ-тағы тергеулерді қаржыландыру науқаны еді.

2000 жылдар

Кедергілер жалғасып жатқанда Джордж Гилдер журналды сатып алды, одан кейін штатты қысқартулар мен қызметкерлердің кетуі болды. Гилдер кезеңінде таралым мен бюджеттік шығындар жалғасып, тіпті артты, бір кезде Вашингтондағы штаттың барлық қызметкерлері, Тиррелл мен бас редактор және веб-сайт редакторы Владислав Плещинскиден басқа, жұмыстан босатылды, себебі операциялар Джордж Гилдердің қалған бизнесі орналасқан Массачусетс штатына көшірілді. 2003 жылы Джордж Гилдер, интернет акцияларының көпіршігі жарылғаннан кейін байлығының көп бөлігін жоғалтқаннан кейін, журналды 1 долларға Тиррелл мен журналдың бастапқы иесі – Америкалық Альтернативті Қорына сатты. Кейіннен иесінің аты Америкалық Көрермендер Қоры болып өзгертілді. Содан кейін журнал операцияларын Вашингтон, округ Колумбия аймағына қайта көшірді. Осы жылы бұрынғы кітап баспагері Альфред С. Регнери журналдың баспашысы болды. 2004 жылға қарай таралымы шамамен 50 мыңға жуық болды.

2010 жылдар

2013 жылы журнал бастапқыда үлкен форматта жарық көргендіктен, тамырына оралып, таблоидтық форматқа көшті. 1990 жылдардың көп бөлігінде және 2000 жылдардың барлығында «Spectator» журналы дәстүрлі журнал форматында жарық көрді. 2011 жылы редактордың көмекшісі Патрик Хоули Вашингтондағы наразылық акциясына қатысып, осы туралы мақала жариялады. Мақалада Хоули американдық империализмге қарсы наразылықты «құтпандырып, күшін әлсіретуді» мақсат еткенін айтты және Ұлттық әуе және ғарыш мұражайындағы наразылыққа қатысқан тәжірибесін бірінші жақта баяндады. Бұл мақала және онда сипатталған әдістер «The Guardian», «The Atlantic» журналының «Atlantic Wire» блогы және «The Economist» тарапынан сынға ұшырады, себебі олар бұл оқиғаға қатысқан тілшілер журналистика мен саясатты шатастырды деп санайтын. «The Economist» журналының Матт Стингласс Хоули «саясатты өзіне шоғырланған өнер түрі ретінде немесе, мүмкін, (сол мәнде) «Jackass» сияқты бейнелейді» деп жазды.

Басып шығаруға қайтару

Журнал 2017 жылдың күзінде Ханна Роуэннің жетекшілігімен қайта басыла бастады. Ол қыс пен жаз мезгілдерінде жарық көреді.