Утагава мектебі: Япон сурет өнеріндегі ықпалды дәуір
Utagawa school
Утагава мектебі: Япон сурет өнерінің (укиё-э) ірі мектебі. Негізгі стильдері – әдемі әйелдер суреттері мен перспективалық кескіндер. Танымал суретшілер тәрбиеленді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Утагава мектебі (歌川派) – Утагава Тоёхару құрған укиё-э мектептерінің бірі. Бұл кезеңнің ең ірі укиё-э мектебі болды. Басты стильдері – биджин га (әдемі әйелдер) және уки-э (перспективалық сурет). Тоёхарудың шәкірті Тойокуни I, Тоёхарудың қазасынан кейін мектептің жетекшісі болды және 19 ғасырдың соңына дейін ең танымал және ықпалды ағаштан жасалған гравюра мектебіне айналдырды. Хиросиге, Кунисада, Куниёши және Йошитоси – Утагава мектебінің оқушылары. Бұл мектептің сәттілігі соншалықты жоғары болды, бүгінде сақталған укиё-э гравюраларының жартысынан астамы осы мектепке тиесілі. Мекептің негізін қалаушы Тоёхару жапон өнерінде жаңашылық болған батыс стиліндегі терең перспективаны енгізді. Оның тікелей ізбасарлары Утагава Тойохиро мен Тойокуни Тоёхарудан гөрі батыл әрі сезімтал стильдерді қабылдады және әртүрлі жанрларда жұмыс істеді – Тойохиро пейзаждарда, ал Тойокуни кабуки актерлерінің гравюраларында. Кейінірек мектеп суретшілері жауынгерлік гравюралар мен мифтік пародияттар сияқты басқа жанрларға маманданған.
The Utagawa school (歌川派) was one of the main schools of ukiyo e, founded by Utagawa Toyoharu. It was the largest ukiyo e school of its period. The main styles were bijin ga (beautiful women) and uki e (perspective picture). His pupil, Toyokuni I, took over after Toyoharu's death and led the group to become the most famous and powerful woodblock print school for the remainder of the 19th century. Hiroshige, Kunisada, Kuniyoshi and Yoshitoshi were Utagawa students. The school became so successful and well known that today more than half of all surviving ukiyo e prints are from it. Founder Toyoharu adopted Western style deep perspective, an innovation in Japanese art. His immediate followers, Utagawa Toyohiro and Toyokuni adopted bolder, more sensuous styles than Toyoharu and specialized in different genres — Toyohiro in landscapes and Toyokuni in kabuki actor prints. Later artists in the school specialized in other genres, such as warrior prints and mythic parodies.
Утагава мектебі және мұрагерлік өнер есімдері
Жапондықтардың дәстүрі бойынша, табысқа жеткен шәкірттері өз ұстаздарының есімін қабылдаған. "Татсунори но Мару" деген герб, бір сызық қосылған осыған ұқсас пішінде, тек Мунеяның ұстазы мен оның жұмыскерлері ғана қолданған. Келесі ұстазды үлкен Утагава Ичимон әулетінің кеңесінде шешкен. Ұстазды негізінен тұлғалық қасиеттері мен Укиё-э өнеріндегі шеберлігі бойынша таңдаған. Дегенмен, дәрежесі жоғары болған сайын, таңдалу ықтималдығы да арта түсетін. Осы әулеттік гербты пайдаланатын үйлерде шоғуннан келген гербтер сияқты сыйлықтар да болған. Утагава Казумон суреттің эстетикалық құндылығына ғана назар аудармай, өзін "суретші" деп атап, халықпен жақын байланыс орнатуға тырысқан.
It was a Japanese custom for successful apprentices to take the names of their masters. The “Tatsunori no Maru” crest of the same shape with an added line, was used only by the master of Muneya and his workers. The next master was decided at a convention of the very large Utagawa Ichimon family. The master was mainly decided by personality and their Ukiyo e skills. However, the higher the rank, the better chance that they would be chosen. There were gifts such as crests from the shogunate in the house using this family crest. Utagawa Kazumon did not only pay attention to the aesthetic of the picture, but also tried to maintain a close relationship with the masses, calling himself “painter”.
Шыға-и
Шитае суреттері қазірге дейін қолданылып келеді, суретшінің шешіміне қарай, әртүрлі қағаздарға жасалған дөңгелек сызбалар мен нақтырақ бояумен салынған суреттер түрінде, түзетулермен немесе түзетулерсіз. Сонымен қатар, түпкі сурет кесіліп тасталғандықтан, қалғандары шитае-нің эскиздері немесе көшірмелері болады. Бұл мәселе бойынша тағы да зерттеулер жүргізілуі керек, алайда Утагава мектебінің үлкен жетістіктерінің және көптеген суретшілерді қамтамасыз ету қабілетінің бір себебі – 19 ғасырдағы гравюра шеберханасының ұйымдастырылуы еді. Қызығы, сол кездегі шебер гравюрашылардың санатына назар аудару олардың мәртебесі мен сатуын арттырып, олардың шәкірттерін де қолдады.
Shita e drawings are still used in the present time, with rough sketches and more refined brush paintings, on different kinds of paper with and without corrections, depending on the artist. Moreover, since the final drawing will be carved away, the drawings that would remain would be either sketches or copies of the final shita e. It is still uncertain who produced the final shita e, however the clues that remain are the series of sketches and corrections in red ink. More research remains to be done in this area, yet one reason for the vast success of the Utagawa School and its ability to support so many artists was the studio setup of printmaking in the nineteenth century. Paradoxically, the focus on a limited number of great printmakers of the day actually increased their standing and sales, and so supported the pupils beneath them.