Кіріспе

Колорадо жазығының тіктеуі, Аризона, АҚШ

Моголлон жиегі (/mʌɡ/) – АҚШ-тың Аризона штатының солтүстік бөлігін кесіп өтетін топографиялық және геологиялық ерекшелік. Оның ұзындығы шамамен 322 км (200 миль) болып, Солтүстік Явапай округінен басталып, шығысқа қарай Нью-Мексико шекарасына дейін созылады. Бұл Аризонадағы Колорадо жазығының оңтүстік жиегін құрайды.

Сипаттама

Колорадо жазығының оңтүстік-батыс шетін анықтайтын жар. Оның орталық және ең әсерлі бөліктері биік әктас және құмтас жартастарымен ерекшеленеді, атап айтқанда Кайбаб әктасы және Коконино құмтасы. Бұл жар эрозия және жарықтардың нәтижесінде пайда болды, соның салдарынан Fossil Creek Canyon және Pine Canyon сияқты шатқалдар қалыптасты. Моголлон атауы 1712-1715 жылдар аралығында Нью-Мексиконың испан губернаторы Дон Хуан Игнасио Флорес Моголлонның құрметіне берілген. Моголлон жарының оңтүстігіндегі жердің көп бөлігі теңіз деңгейінен жоғары орналасқан, ал жардың биіктігі шамамен 8000 футқа (2438 м) жетеді. Пондероза қарағайларының кең ормандары жартастың етегінде де, солтүстікке қарайғы жазықта да кездеседі. Моголлон жары флористикалық және фауналық шекара болып табылады, Роки тауларына тән түрлер жазықтың үстінде, ал Мексиканың Сиерра-Мадре Оксиденталь тауларына тән түрлер төменгі беткейлерде және оңтүстікке қарайғы Мадреан аспан аралдарында (биік, оқшауланған тау тізбектерінде) мекендейді. Моголлон жарының әктастары мен құмтастары карбон және перм кезеңдерінде шөгінділердің жиналуынан пайда болған. Осы жартастардың кейбір формацияларын Гранд-Каньонның қабырғаларында да көруге болады. Көптеген жерлерде жар кең базальттық лава ағындарымен жабылып немесе көміліп жатыр. Моголлон жарының ең жоғарғы құмтас қабаты Коконино құмтасы деп аталады, ол кейде бірнеше жүз футқа жететін ақ жартастарды құрайды. Перм кезеңіне жататын бұл формация желмен соққан (эолиялық) шығу тегіне ие және жер бетіндегі ең қалың құмдық дөңгелектерден пайда болған құмтастардың бірі болып табылады. Моголлон жарының жанындағы қалалар мен кенттерге Пейсон, Седона, Шоу Лоу, Альпин және Пинетоп Лейксайд жатады. Моголлон жары Флагстафф пен Финикс арасында солтүстіктен оңтүстікке қарай өтетін 17 тас жолымен шамамен екіге бөлінген. 2002 жылдың маусым айында Моголлон жарының шығыс бөлігі Аризона штатындағы екінші ірі өрт – Родео-Чедски өртінің ошағы болды. Моголлон жары 1990 жылдың 25 маусымында басталған Дуд өртінің де орны болды. Өрт кең аумақты қамтып, алты өрт сөндірушінің қаза болуына әкелді. 1990 жылдан бері Моголлон жарының бойында көптеген ірі өрттер болды, ал аймақтың Пондероза қарағай ормандары бұрынғы өрттерді тоқтату шаралары мен құрғақ отынның жиналуына байланысты әлі де осал болып қалып отыр. Батыс романдарының авторы Зейн Грей Тонто өзенінің үстінде, Пейсонның солтүстік-шығысында Моголлон жарының етегінде аңшылық үйі салған. 1960 жылдардың соңында бұл үйді Феникстің кондиционер өндірушісі Уильям Геттл қалпына келтірді, бірақ ол 1990 жылы Дуд өртінен қирады. Луи Л’Амурдың "Сакет бренді" романы Моголлон жарының маңындағы оқиғаларды сипаттайды және оның жартастарының көрнекті суреттемелерін қамтиды.