Бенин экономикасы: ауыл шаруашылығы мен мақтаға тәуелділік

Кіріспе

Бенин экономикасы дамымаған және күнкөріс шаруашылығы мен мақтаға тәуелді болып қалады. Мақта Бениннің ЖІӨ-сінің 40%-ын және ресми экспорттық түсімнің шамамен 80%-ын құрайды. Тоқыма, пальма өнімдері және какао бұршақтары да өндіріледі. Жергілікті тұрғындардың күнкөрісі үшін жүгері, бұршақ, күріш, жаңғақ, кашу, ананас, маниока, ямс және басқа да түрлі түбірлер өсіріледі. Бенин 1982 жылдың қазан айында аз мөлшерде теңіз мұнайын өндіруді бастады. Өндіріс соңғы жылдары тоқтады, бірақ жаңа участаларды зерттеу жалғасуда. Шағын балық аулау флоты жергілікті тұрғындардың күнкөрісі үшін балық пен креветкамен қамтамасыз етеді және Еуропаға экспорттайды. Бұрын мемлекеттік меншікте болған коммерциялық қызметтер қазір жекешелендірілді. Француз сыра өндірушісі бұрынғы мемлекеттік сыра зауытын сатып алды. Кіші бизнес Бенин азаматтарына жеке меншік, бірақ кейбір фирмалар шетелдіктерге, негізінен француздар мен ливандықтарға тиесілі. Жеке коммерциялық және ауыл шаруашылығы секторлары өсімге басты үлес қосады.

Экономикалық даму

1990 жылы демократиялық үкіметке көшкеннен бері Бенин экономикасы жаңарып, дамуда. Жеке және мемлекеттік секторлардан келген ірі сыртқы инвестициялар 1990-шы жылдар басындағы әлемдік экономикалық дағдарыс пен тауар бағаларының тұрақты төмендігінен (соңғысы әлі де экономикаға әсер етеді) туған экономикалық қиындықтарды жеңілдетті. Өндіріс секторы көбінесе бастапқы шикізатты өңдеумен және тұтыну тауарларын жасаумен айналысатын жеңіл өнеркәсіп саласына ғана шектеледі. Бениннің Ганадан импортталатын энергияға тәуелділігін азайту мақсатында көршілес Тогомен бірлескен су электр стансасын салу жоспарлануда, себебі Ганадан импорт елдің жалпы импортының үлкен бөлігін құрайды. Экономикалық либерализация мен салық реформасының нәтижесінде қызмет көрсету секторы қарқынды өсімді көрсетіп, автомобильдер мен компьютерлер сияқты заманауи технологияларды пайдалану кеңінен тарады. CFA франк аймағының құрамына кіру валюта тұрақтылығын қамтамасыз етеді және Францияның экономикалық қолдауына мүмкіндік береді. Бенин өнімдерін негізінен Францияға, ал одан аз көлемде Нидерланды, Корея, Жапония және Үндістанға экспорттайды. Франция Бенин үшін импорттың басты көзі болып табылады. Бенин Батыс Африка мемлекеттерінің экономикалық қауымдастығына (ЭКОУАС) да мүше. Экономикасы жылдам дамып жатқанына қарамастан, Бенин экономикасы әлі де жетілмеген және күнкөріс шаруашылығына, мақта өндірісіне және аймақтық саудаға тәуелді болып қана қоймайды. 1996 жылдан бері жалпы өнімнің орташа өсімі 5% құрады, бірақ халықтың қарқынды өсуі жан басына шаққандағы өсімнің көп бөлігін жойды. Инфляция соңғы жылдары төмендеді. ЖІӨ-нің үлкен бөлігін құрайтын сауда және көлік салалары Нигериядағы жағдайларға, әсіресе жанармай тапшылығына осал. Бениндегі кәсіподақтар ресми жұмыс істейтін халықтың 75%-ын өкілдік етеді, бірақ Халықаралық кәсіподақтар конфедерациясы (ХКК) кең таралған бейресми экономикада әйелдердің еңбекақысының теңсіздігі, бала еңбегін пайдалану және мәжбүрлі еңбек мәселесі сияқты проблемалар бар екенін атап өтті. 2014 жылдың желтоқсан айында Халықаралық еңбек істері бюросы бала еңбегі немесе мәжбүрлі еңбекпен өндірілген тауарлардың тізімін жариялады, онда Бенин Республикасы бала еңбегінің кең таралған жағдайлары байқалған 74 елдің қатарында болды. Бениндегі осындай жағдайларда екі негізгі өнім: мақта және ұсақталған гранит тізімге енді.

Since the transition to a democratic government in 1990, Benin has undergone an economic recovery. A large injection of external investment from both private and public sources has alleviated the economic difficulties of the early 1990s caused by global recession and persistently low commodity prices (although the latter continues to affect the economy). The manufacturing sector is confined to some light industry, which is mainly involved in processing primary products and the cow production of consumer goods. A planned joint hydroelectric project with neighboring Togo is intended to reduce Benin's dependence on imported energy mostly from Ghana, which currently accounts for a significant proportion of the country's imports. The service sector has grown quickly, stimulated by economic liberalization and fiscal reform, and the use of modern technology such as automobiles and computers has grown considerably as a result. Membership of the CFA Franc Zone offers reasonable currency stability as well as access to French economic support. Benin sells its products mainly to France and, in smaller quantities, to the Netherlands, Korea, Japan, and India. France is Benin's leading source for imports. Benin is also a member of the Economic Community of West African States (ECOWAS). Despite its rapid growth, the economy of Benin still remains underdeveloped and dependent on subsistence agriculture, cotton production, and regional trade. Growth in real output averaged a sound 5% since 1996, but a rapid population rise offset much of this growth on a per capita basis. Inflation has subsided over the past several years. Commercial and transport activities, which make up a large part of GDP, are vulnerable to developments in Nigeria, particularly fuel shortages. Although trade unions in Benin represent up to 75% of the formal workforce, the large informal economy has been noted by the International Trade Union Confederation (ITCU) to contain ongoing problems, including a lack of women's wage equality, the use of child labour, and the continuing issue of forced labour. In December 2014, the Bureau of International Labor Affairs issued a List of Goods Produced by Child Labor or Forced Labor in which the Republic of Benin was mentioned among 74 other countries where significant instances of child labor were observed. Two major products involved such working conditions in Benin: cotton and crushed granite.