Кіріспе

Тіл философиясында ұғым мен нысан арасындағы ерекшелік 1892 жылы неміс философы Готтлоб Фрегеге қатысты ("Ұғым және нысан" атты мақаласында; нем.: "Über Begriff und Gegenstand").

Шолу

Фрегеге сәйкес, жеке ойды білдіретін кез келген сөйлем, объектіні білдіретін сөз тіркесінен (өзгеше есім немесе жалпы термин және анықталған артикль) және ұғымды білдіретін предикаттан (копула "болу", жалпы термин және анықталмаған артикль немесе сын есім) тұрады. Демек, "Сократ философ" деген сөйлем "Сократ" деген сөзден, ол Сократ объектісін білдіреді, және "философ" деген ұғымды білдіретін бөліктен құралады. Бұл дәстүрлі термин логикасынан елеулі алшақтық болды, онда әрбір пікір (яғни сөйлем) "болу" копуласымен байланысқан екі жалпы терминнен тұратын еді. Бұл айырмашылық логика мен математиканың дамуы үшін маңызды болды. Фрегенің ажыратуы жиын, элемент пен жиын арасындағы қатынас, бос және шексіз жиындар туралы түсініктерді нақтылауға көмектесті. Алайда, Фреге класы (оның терминологиясында ұғымның кеңеюі) қазіргі итеративті жиын тұжырымдамасынан өзгеше. Фрегенің ажыратуы белгілі бір қиындыққа немесе "тілдің қиындығына" алып келеді, яғни ұғымды білдіруге арналған кейбір тіркестер – Фреге мысалы, "ат ұғымы" – грамматикалық тұрғыдан алғанда, оның өлшемдері бойынша объектіні білдіретін тіркестер болып табылады. Осылайша, "ат ұғымы ұғым емес, ал Берлин қаласы – қала". Энтони Кенни бұл ажыратуды негіздеуге тырысты, ал Хартли Слейтер және Криспин Райт сияқты басқа философтар бұл ерекшеленген категориядағы нысанды жеке заттардың жеке терминдерді қолданумен байланыстыру мүмкін емес деп мәлімдеді.