Кіріспе

Сэр Эдвард Дайер (1543 жылдың қазаны – 1607 жылдың мамыры) – ағылшын сарайының қызметкері және ақыны.

Өмір

Сэр Томас Дайердің ұлы, ол Сомерсет графтығының Гластонбери қаласындағы Шарфэм Паркте дүниеге келген. Энтони Вудтың сөзіне сүйенсек, ол Оксфорд университетінің Баллиол колледжінде немесе Бродгейтс Холлда (кейін Пемброк колледжі болып өзгерген) білім алған, сосын диплом алғаннан кейін оқуын аяқтаған. Біраз уақыт шетелде жүргеннен соң, ол Елизавета I патшайымның сарайына келді. Оның алғашқы демеушісі Лестер графы Роберт Дадли болды, ол оны патшайымның назарына түсу үшін сэр Кристофер Хаттонға қарсыласы ретінде ұсынуды ойлағандай көрінеді. Габриэль Харви оны сэр Филип Сиднимен бірге сарайдың көрнекті тұлғаларының бірі деп атады. Сидни өсиетімен кітаптарын Фулк Гревилл мен Дайерге теңдей бөліп қалдырды. 1570 жылы Вудстокқа басқарушы болып тағайындалды. Ол 1584 жылы Елизаветаның Төмен елдерге жіберген елшілігінде қызмет етті, ал 1589 жылы Данияға жіберілді. Батыс аймағында патшадан заңсыз алынып қойылған жерлерді тексеру комиссиясында ол патшайымды толыққанды қуанта алмады, бірақ дегенмен 1588 жылы Сомерсеттегі бірнеше тартылып алынған жерлерді иеленді. 1589 және 1593 жылдары Сомерсеттен парламент депутаты болып сайланды. 1596 жылы рыцарь атағын алып, Гартер орденінің канцлері болды. Уильям Олддис оның туралы "жанға жағымпаздық жасамайды" деген пікір білдірді, ал оның өлеңдерінің кейбіреулері сарайдағы өмірдің қысымын ұнатпағанын көрсетеді. Джеймс I патша тұсында ол 1604 жыл шамасында Вудсток басқарушысы лауазымынан шеттетілді. 1607 жылы қайтыс болды және 11 мамыр 1607 жылы (жаңа стиль бойынша 21 мамыр) Саутварк қаласындағы Сент-Сэвиор шіркеуінің ғимаратында жерленді. Оның мүлігін басқару құқығы оның қарындасы Маргаретқа берілді.

Шығармалары

Вудтың айтуынша, көптеген адамдар Дайерді розенкрейцер деп ойлаған, ол алхимияға берілген адам болған, бірақ Дайердің өмірінде ұйымдасқан розенкрейцер қозғалысы болды дегенге күмәнді қаралады. Ол замандастары арасында ақын ретінде үлкен құрметке ие болды, алайда оның туындыларының өте аз бөлігі бізге жеткен. Джордж Путтенхэм «Англия поэзиясының өнері» еңбегінде «Мастер Эдвард Дайар, әсем, салтанатты және терең ойлы Элегия жазушы» деп сипаттайды. Бір кезде оның өлеңі деп қабылданған «Менің санамым маған патшалық» өлеңін Стивен В. Мей Эдвард де Вер, Оксфордтың 17-ші графы жазған болуы мүмкін деп санайды. Англияның «Helicon» (1600) жинағында S. E. D. деген қолтаңбамен жазылған және доктор А. Б. Гроссарттың Дайердің шығармаларының жинағына (Fuller Worthies Library Miscellanies, IV том, 1876) енген «My Phillis hath the morninge sunne» атты әдемі пасторальдық өлең Томас Лодждың «Phillis» өлеңінен алынған. Гроссарт сонымен қатар «Ешнәрсеге мақтау» (1585) атты трактатты жариялайды. Джон Пэйн Коллиер Дайердің туындыларының қатарына жатқызған Теокриттің «Алты идилиясы» оған арналған, бірақ оны Дайер жазған жоқ. 1943 жылы Олден Брукс «Уилл Шекспир және Дайердің қолы» атты кітабында сэр Эдвард Дайерді Шекспир авторлығы мәселесіндегі үміткер ретінде ұсынды. Толық ақпарат алу үшін қараңыз: Ральф Саргант, «Королева Елизаветаның сарайында: Эдвард Дайердің өмірі мен өлеңдері». OUP, 1935. Стивен Мэй, «Елизавета дәуірінің сарай ақындары: олардың өлеңдері мен контексті». Миссури университетінің баспасы, 1991.

Медиада

Британдық телесериал «Help»-тің 1-шы эпизодында Пол (Кэти Тайсон) Дайердің «Менің санама патшалықтай» өлеңін оқып береді.