Кіріспе
Cape Agulhas (/ə/'/ɡ//ʊ//l//j//ə//s/; Cabo das Agulhas ˈkaβu ðɐz ɐˈɣuʎɐʃ, "Иглдар мүйісі") – Оңтүстік Африканың Батыс Кап аймағында орналасқан жартасты мүйіс. Бұл Африканың географиялық оңтүстік ұшы және Халықаралық гидрографиялық ұйымның мәліметінше, Атлант және Үнді мұхиттарын бөлетін дәстүрлі шекараның басталуы. Ол Жақсы Үміт мүйісінен шамамен жарты градус ендікке немесе , оңтүстікке қарай орналасқан. Тарихи тұрғыдан алғанда, мүйіс кеме жүргізушілер үшін дәстүрлі клипер жолындағы маңызды қауіп ретінде танымал болған. Кейде ол әйгілі мүйістердің бірі деп есептеледі. 20 ғасырға дейін ағылшын тілінде Cape L'Agulhas деп белгілі болған. Л'Агульхас қаласы мүйістің жанында орналасқан.
the municipality
Cape Agulhas (/ə/'/ɡ//ʊ//l//j//ə//s/; Cabo das Agulhas ˈkaβu ðɐz ɐˈɣuʎɐʃ, "Cape of Needles") is a rocky headland in Western Cape, South Africa. It is the geographic southern tip of Africa and the beginning of the traditional dividing line between the Atlantic and Indian Oceans according to the International Hydrographic Organization. It is approximately half a degree of latitude, or , further south than the Cape of Good Hope. Historically, the cape has been known to sailors as a major hazard on the traditional clipper route. It is sometimes regarded as one of the great capes. It was most commonly known in English as Cape L'Agulhas until the 20th century. The town of L'Agulhas is near the cape.
География
Кейп Агульхас Оверберг аймағында, Кейптауннан оңтүстік-шығысқа қарай 170 километр жерде орналасқан. Бұл мыс португалдық теңізшілерге аталған, олар оны Cabo das Agulhas деп атады – португал тілінде «Инелер мысы» деген мағынаны білдіреді. 1500 жыл шамасында магниттік солтүстік бағыты (демек, компастың инесі) аймақтағы нақты солтүстікпен сәйкес келгенін байқағандықтан осылай атаған. Мыс Оңтүстік Африканың Батыс Кап провинциясының Оверберг ауданындағы Кейп Агульхас жергілікті муниципалитетіне жатады. Агульхасқа жақын орналасқан Эндрюс Филд шағын әуежайы қызмет көрсетеді. Кейп Агульхастан оңтүстікке қарай Африканың шығыс жағалауымен ағып өтетін жылы Агульхас ағыны Үнді мұхитына кері бұрылады. Кері бұрылғанда, ол Оңтүстік Атлант мұхитына қарай итермелейтін үлкен мұхит айналымдарын (Агульхас сақиналары) бөліп шығарады және көрші мұхитқа зор мөлшерде жылу мен тұзды алып өтеді. Бұл механизм жылу мен тұзды тасымалдаудың жаһандық айналымының маңызды бөлігін құрайды. Кейп Агульхастың жағалауы біртіндеп иіліп, тасты және құмды жағажайлармен ерекшеленеді. Африканың ең оңтүстік нүктесінде Африка континентін бейнелейтін зерттеу белгісі мен жаңа белгі орналасқан. Агульхас жағалауындағы сулар салыстырмалы түрде жайлы және Оңтүстік Африкадағы ең жақсы балық аулау аймақтарының бірі ретінде танымал. Кейп Агульхасты құрайтын тау жыныстары Үстел тауы тобына жатады. Олар Тауыл тауының, Кейп-Пойнт және Ізгі Үміт мүйісінің әсерлі жартастарында көрінетін геологиялық құрылымдармен тығыз байланысты.
Климат
Кейп Агульхас жылы Жерорта теңізі климатына ие (Кеппен климаттық жіктелімі: Csb). Климат тұрақты түрде жұмсақ, температура мен жауын-шашынның ең жоғары және ең төменгі шектері жоқ. Табиғат қорығын басқаратын Оңтүстік Африка Ұлттық парктерінің мәліметінше, орташа жылдық жауын-шашын мөлшері 400–600 мм, көбінесе қыс айларында жауады. Кейп Агульхас үшін температуралық климаттық деректер бар, орташа көрсеткіштер:
Кеме қатынасы қауіптері
Агульхас мүйісінің жанындағы теңіз қысқы дауылдарымен және 30 метрге дейін биіктігі жететін алып толқындарымен әйгілі, олар тіпті үлкен кемелерді де батыруы мүмкін. Соңғы бірнеше жүз жыл ішінде Агульхас маңында шамамен 150 кеме батқан деп есептеледі. Мұндай жағдайлардың туындауына бірнеше фактор себеп. Батыстан шығысқа қарай соғатын, табиғи түрде күшті желдер және сол бағытта ағатын Антарктиканың суық айналма ағыны, мүйіс аймағында жылы Агульхас ағынымен қақтығысады. Әр түрлі тығыздыққа ие су ағындарының осы қарама-қайшылығы және Агульхас ағынына қарсы соққан батыс желдері өте қауіпті толқын жағдайларын тудырады; осы жағдайды Агульхас жағалауының суының аз тереңдігі одан әрі ушықтырады. Бұл континенттік тақтаның кең, терең емес бөлігі, мүйістен оңтүстікке қарай 250 километрге (155 миль) созылып, кейіннен тік құлдырап, терең теңіз жазығына дейін жетеді. Осы қауіпті жағдайлар мүйісті теңізшілер арасында жаман аталған. Мұндағы жағалау кемелердің құлау орындарымен толы: Арнистон (1815), Геортирдер (1849), Элис (1879), Куранга (1964), Гвендола (1968), Федералдық көлдер (1975) және Гуриц (1981) – бұл тек "Ине мүйісі" жанында жоғалған кемелердің бір бөлігі ғана. Қауіпті жағдайлар мен бірнеше кеменің, әсіресе Арнистонның қаза болуынан кейін 1848 жылы маяк салынды. Қазіргі таңда маякта мұражай және шағын, қарапайым мейрамхана орналасқан.