Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нидерландының бұрынғы премьер-министрі
Former Prime Minister of the Netherlands
Абрахам Куйпер (; 29 қазан 1837 – 8 қараша 1920) – 1901 және 1905 жылдар аралығында Нидерландының премьер-министрі болған, ықпалды неокальвинист пастор және журналист. Ол Нидерландыда реформаланған шіркеулерді құрды, ол құрылғаннан кейін мемлекеттік қолдауымен Нидерланды реформаланған шіркеуінен кейін екінші ірі реформаланған діни ұйымға айналды. Сонымен қатар, ол Амстердам еркін университетін, Антиреволюциялық партияны және газетті құрды. Діни мәселелерде ол Нидерланды реформаланған шіркеуін мемлекеттік қаржылық көмектің тоқтатылуымен және 19 ғасырда болған жарылыстардан кейін діни плюрализмнің артуымен, Нидерланды ұлтшылдығының күшеюімен және сол кездегі арминийлік діни жаңарулармен туындаған қиындықтарға бейімдеуге тырысты, ол тағдыр алдын ала белгіленгендігін жоққа шығарды. Ол теологиядағы модернизмді өткісінше жойылатын сән деп қатаң сынады. Саясатта ол 1879 жылы құрылған Антиреволюциялық партияны (АРП) өмірінің соңына дейін, 1920 жылға дейін басқарды. Ол пиляризацияны ілгерілетуге ұмтылды, ол қоғамдық өмірдегі антитезистің әлеуметтік көрінісі болып табылады, онда протестанттық, католик және секулярлық элементтердің әрқайсысының өз тәуелсіз мектептері, университеттері және әлеуметтік ұйымдары болды.
Abraham Kuyper ('/k//aɪ//p//ər/ KYpər, ; 29 October 1837 – 8 November 1920) was the Prime Minister of the Netherlands between 1901 and 1905, an influential neo Calvinist pastor and a journalist. He established the Reformed Churches in the Netherlands, which upon its foundation became the second largest Reformed denomination in the country behind the state supported Dutch Reformed Church. In addition, he founded the Vrije Universiteit Amsterdam, the Anti Revolutionary Party, and a newspaper. In religious affairs, he sought to adapt the Dutch Reformed Church to challenges posed by the loss of state financial aid and by increasing religious pluralism in the wake of splits that the church had undergone in the 19th century, rising Dutch nationalism, and the Arminian religious revivals of his day which denied predestination. He vigorously denounced modernism in theology as a fad that would pass away. In politics, he dominated the Anti Revolutionary Party (ARP) from its founding in 1879 to his death in 1920. He promoted pillarisation, the social expression of the anti thesis in public life, whereby Protestant, Catholic and secular elements each had their own independent schools, universities and social organisations.
Ерте өмір
Абрахам Куйпер 1837 жылғы 29 қазанда Нидерландының Маасслюйс қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Ян Фредерик Куйпер Хогмаде, Маасслюйс, Миддельбург және Лейден қалаларындағы Голланд реформаторлық шіркеуінде пастор қызметін атқарды. Куйперді әкесі үйде оқытты. Бала бастауыш білім алмады, бірақ орта білімін Лейден гимназиясында алды. 1855 жылы гимназияны бітіріп, Лейден университетінде әдебиет, философия және теологияны оқуға түсті. 1857 жылы ол әдебиет бойынша summa cum laude, ал 1858 жылы философия бойынша да summa cum laude атағын алды. Ол сонымен қатар араб, армян тілдерінен және физикадан сабақтар алды. 1862 жылы "Disquisitio historico theologica, exhibens Johannis Calvini et Johannis à Lasco de Ecclesia Sententiarum inter se compositionem" (Джон Кальвин мен Джон Ласки арасындағы шіркеу қағидаларының айырмашылықтарын көрсететін теологиялық-тарихи диссертация) тақырыбындағы диссертациясын қорғап, теология докторы ғылымының кандидаты болды. Джон Кальвин мен Ян Ласкинің пікірлерін салыстыра отырып, Куйпер либералды Ласкиге көбірек симпатия танытты. Оқу кезінде Куйпер Голланд реформаторлық шіркеуінің прогрессивті бағытының мүшесі болды.
Abraham Kuyper was born on 29 October 1837 in Maassluis, Netherlands. His father Jan Frederik Kuyper served as a minister for the Dutch Reformed Church in Hoogmade, Maassluis, Middelburg and Leiden. Kuyper was home schooled by his father. The boy received no formal primary education, but received secondary education at the Gymnasium of Leiden. In 1855, he graduated from the Gymnasium and began to study literature, philosophy and theology at Leiden University. He received his propaedeuse in literature in 1857, summa cum laude, and in philosophy in 1858, also summa cum laude. He also took classes in Arabic, Armenian and physics. In 1862 he was promoted to Doctor in theology on the basis of a dissertation entitled "Disquisitio historico theologica, exhibens Johannis Calvini et Johannis à Lasco de Ecclesia Sententiarum inter se compositionem" (Theological historical dissertation showing the differences in the rules of the church, between John Calvin and John Łaski). In comparing the views of John Calvin and Jan Łaski, Kuyper showed a clear sympathy for the more liberal Łaski. During his studies Kuyper was a member of the modern tendency within the Dutch Reformed Church.
Діндарлық өмірі
1862 жылы мамыр айында ол дін қызметіне лайықты деп жарияланды және 1863 жылы Бест қаласындағы Голландия реформацияланған шіркеуінің пасторы болуға шақыруды қабылдады. Сол жылы ол Йоханна Хендрика Шаэйге (1842–1899) үйленді. Олардың бес ұлы мен үш қызы болды. 1864 жылы ол өзінің саяси және теологиялық көзқарастарына зор әсер еткен, революцияға қарсы депутат Гийом Грен ван Принстерермен хат алмасуды бастады (төменде қараңыз). 1866 жылға қарай ол Голландия реформацияланған шіркеуінің ортодоксалды бағытына көңіл білдіре бастады. Ол 30 жастағы бойдақ әйел, диқанның қызы Пиетте Балтустың мызғымас реформацияланған сенімінен шабыттанды. Ол шіркеудегі орталықтандыруға, патшаның рөліне қарсы шығып, шіркеу мен мемлекеттің бөлінуін жақтады. 1867 жылы Куйперден Утрехттегі қауымның пасторы болуды сұрады және ол Бесттен кетті. 1870 жылы оны Амстердамға шақырды. 1871 жылы "Де Хераут" ("The Herald") газетінде жазуға кірісті. 1872 жылы ол өзінің жеке газеті "De Standaard" ("The Standard") газетін құрды. Осы газет Куйпер құрған Реформацияланған ұйымдар желісінің (Реформацияланған тірек) негізін қалады.
In May 1862, he was declared eligible for the ministry and 1863 he accepted a call to become minister for the Dutch Reformed Church for the town of Beesd. In the same year he married Johanna Hendrika Schaay (1842–1899). They had five sons and three daughters. In 1864 he began corresponding with the anti revolutionary MP Guillaume Groen van Prinsterer, who heavily influenced his political and theological views (see below). Around 1866, he began to sympathise with the orthodox tendency within the Dutch Reformed Church. He was inspired by the robust reformed faith of Pietje Baltus, a single woman in her early 30s, the daughter of a miller. He began to oppose the centralization in the church, the role of the King and began to plead for the separation of church and state. In 1867, Kuyper was asked to become minister for the parish in Utrecht and he left Beesd. In 1870 he was asked to come to Amsterdam. In 1871 he began to write for the De Heraut (The Herald). In 1872, he founded his own paper, De Standaard (The Standard). This paper laid the foundation for the network of Reformed organisation (the Reformed pillar), which Kuyper founded.
Долеанти
1886 жылы Куйпер голланд реформатор шіркеуінен шығуға жетекшілік етті. Ол мемлекеттік шіркеуде реформациялық ерекшеліктердің жоғалуына қайғырды, себебі енді дін қызметкерлері бұрынғыда негіз болған реформациялық стандарттарға сәйкес келуі міндетті емес еді. Өзінің қызметтен шеттетілуін қабылдамай, Куйпер 1886 жылдың 11 шілдесінде жексенбі күні аудиторияда өзінің ізбасарларына уағыз айтты. Голланд реформатор шіркеуінің жағдайына терең қайғыдан, топ өзін Долеанти (қайғыратын) деп атады. 1889 жылға қарай Долеанти шіркеулерінде 200-ден астам қауым, 180 000 мүше және 80-ге жуық пастор болды. Куйпер (алғашқыда оларға қарсы болғанымен) жақын арада 1834 жылғы бөліністен шыққан шіркеулермен, Христиандық реформатор шіркеуімен бірігуді іздестіре бастады. Бұл шіркеулер бұрын голланд реформатор шіркеуінен бөлініп шыққан еді. Бұл бірігу 1892 жылы іске асырылды және Нидерландыдағы реформатор шіркеулері (Gereformeerde Kerken in Nederland) құрылды. Бұл конфессияның Солтүстік Америкадағы Христиандық реформатор шіркеуіндегі баламасы бар.
In 1886, Kuyper led an exodus from the Dutch Reformed Church. He grieved the loss of Reformed distinctives within the State Church, which no longer required office bearers to agree to the Reformed standards which had once been foundational. Refusing to accept his suspension, Kuyper preached to his followers in an auditorium on Sunday, 11 July 1886. Because of their deep sorrow at the state of the Dutch Reformed Church, the group called itself the Doleantie (grieving ones). By 1889, the Doleantie churches had over 200 congregations, 180,000 members, and about 80 ministers. Kuyper, (although at first antagonistic towards them), soon began to seek union with the churches of the Secession of 1834, the Christelijke Gereformeerde Kerken (Christian Reformed Church). These churches had earlier broken off from the Dutch Reformed Church. This union was effected in 1892, and the Gereformeerde Kerken in Nederland (Reformed Churches in the Netherlands) was formed. This denomination has its counterpart in the Christian Reformed Church in North America.
Антимодернизм
Ол теологиядағы модернизмді шындыққа қатысты ү беткей көзқарасқа негізделген, жаңағы соңғы қылық деп қатты сынға алды. Ол модернизм Құдайдың, дұғаның, күнәнің және шіркеудің нағыз мәнін түсінбеді деп талас жасады. Оның сөзіне қарағанда, модернизм ерте не кеш "сығылып қалған лимон қабығындай" еш пайдалы болмайтын болады, ал дәстүрлі діни шындықтар мәңгілікке сақталады. 1898 жылы Принстон университетіндегі лекцияларында ол кальвинизмнің теологиядан гөрі артық екенін, ол толыққанды әлемтаным ұсынатынын және қазіргі қоғамның институттары мен құндылықтарының қалыптасуына үлкен әсер еткенін дәлелдеді.
He vigorously ridiculed modernism in theology as a new fangled fad based on a superficial view of reality. He argued that modernism missed the reality of God, of prayer, of sin, and of the church. He said modernism would eventually prove as useless as 'A Squeezed Out Lemon Peel,' while traditional religious truths would survive. In his lectures at Princeton in 1898 he argued that Calvinism was more than theology—it provided a comprehensive worldview and indeed had already proven to be a major positive factor in the development of the institutions and values of modern society.
Парламент мүшесі
1873 жылы Куйпер Гуда сайлау округінен парламентке кандидат болып түсті, бірақ консерватор Джонкхерден жеңіліс тапты. Келесі жылы Де Брау қайтыс болған соң, Куйпер сол округтен қайтадан сайлауға түсті. Бұл жолы ол либерал кандидат Герман Вернерс ван дер Лоффты жеңіп, парламентке өтті. Содан кейін Куйпер Амстердамдағы достарына хабарсыз Гаағаға көшіп кетті. Парламентте ол білім беру мәселесіне, әсіресе мемлекеттік және діни мектептердің тең қаржыландырылуына ерекше қызығушылық танытты. 1876 жылы ол «Біздің бағдарламамыз» атты еңбегін жазып, Антиреволюциялық партияның негізін қалады. Осы бағдарламада ол антитеза принципін, діни (реформаторлар мен католиктер) және дінсіздер арасындағы қақтығысты тұжырымдады. Бұл бағдарлама оның кең саяси философиясын, өмірдің басқа салалары, соның ішінде отбасы мен шіркеу арасындағы үкіметтің дұрыс рөлін көрсетеді. Куйпер үкімет билігінің, барлық адам билігі сияқты, Құдайдан шыққандығын дәлелдеді. 1877 жылы денсаулығына байланысты, шаршап, парламенттен кетіп қалады. 1878 жылы Куйпер саясатқа оралды, ол діни мектептерге қарсы жаңа білім беру заңына қарсы петицияны басқарды. Бұл 1879 жылы Антиреволюциялық партияның (АРП) құрылуына ықпал етті, оның төрағасы Куйпер 1879-1905 жылдар аралығында болды. Ол 1879-1920 жылдар аралығында партияның сөзсіз көшбасшысы болды. Оның жақтастары оған «Абрахам де Гвельданар» (Ибраһим – шебер) деген лақап ат берді. 1880 жылы Амстердамдағы еркін университетті құрып, теология профессоры болды. Сонымен қатар ол оның алғашқы ректоры болды. 1881 жылы әдебиет профессоры болды. 1886 жылы көптеген жақтастарымен бірге Голландия реформаторлық шіркеуінен шығып кетті. Амстердамдағы шіркеу шіркеутен тәуелсіздік алып, өз ғимаратын сақтап қалды. 1886-1892 жылдар аралығында олар «Наразылар» (Dolerenden) деп аталды. 1892 жылы сол наразылар 1834 жылы Голландия реформаторлық шіркеуінен бөлініп шыққан басқа православиелік реформаторлармен бірігіп, Нидерландыдағы Реформаторлық шіркеулер деген жаңа діни ұйымды құрды. 1894 жылғы жалпы сайлауда Куйпер Слидрехт округінен өкілдер палатасына қайта сайланды. Ол либерал Ван Хафтенді және антитаккиандық антиреволюциялық Белартс ван Блокландты жеңді. Ол сондай-ақ Дордрехт пен Амстердамда кандидат ретінде қатысты, бірақ онда жеңіліс тапты. Сайлау кезінде ол либерал министр Так пен көпшілік өкілдер палатасы арасындағы қақтығыста таккиандарға қосылды. Так санақ сайлауын реформалауды қалады, бірақ парламенттегі көпшілік оның ұсынысын қабылдамады. Куйпер заң жобасын қолдады, өйткені төменгі сынып сайлаушылары оның партиясын қолдайды деп күтті. Бұл төменгі таптарға бағытталған бағыты оған «Жай халықтың қоңыраушысы» (klokkenist van de kleine luyden) деген лақап ат берді. Оның сайлау құқығы туралы ұстанымы АРП ішіндегі жанжалға әкелді: Александр де Саворнин Ломанның айналасындағы топ жалпыға бірдей сайлау құқығына қарсы болды, өйткені олар халық егемендігін қабылдамады; олар АРП-ден шығып, 1901 жылы CHU-ны құрды. Бұл қақтығыста Куйпердің авторитарлық басшылығы да маңызды рөл атқарды. Ломан партиялық тәртіпке қарсы болды және депутаттардың өздері шешім қабылдауын қалады, ал Куйпер мықты басшылықты жақтады. Сайлаудан кейін Куйпер АРП парламенттік фракциясының төрағасы болды. Екінші мерзімінде ол білім беруден басқа да мәселелерге, мысалы, сайлау құқығы, еңбек және сыртқы саясатқа назар аударды. Сыртқы істерде, әсіресе Екінші бур соғысы оған ерекше қызығушылық туды. Голландия тілінде сөйлейтін реформатор фермерлер мен ағылшын тілінде сөйлейтін англикандар арасындағы қақтығыста ол бурлардың жағында болды және ағылшынға қарсы болды. 1896 жылы Куйпер Ван Хоутеннің жаңа сайлау құқығы заңына қарсы дауыс берді, өйткені Куйпердің айтуынша реформалар жеткілікті болған жоқ. 1897 жылғы сайлауда Куйпер Зюидхорн, Слидрехт және Амстердамда бәсекеге түсті. Ол Зюидхорн мен Амстердамда либералдардан жеңілді, бірақ ол Слидрехта либералдық Висбумды жеңді. Амстердамда ол Йоханнес Так ван Пуртвлиттен жеңілді. Парламент депутаты болған Куйпер журналист қызметін сақтап қалды, тіпті 1898 жылы Голландия журналистерінің шеңберінің төрағасы болды; 1901 жылы ол кеткен кезде құрметті президент болды. Сол жылы Б. Б. Уорфилд шақыруымен Куйпер Принстон семинариясында «Тас лекцияларын» оқыды, бұл оның Солтүстік Америка аудиториясына алғаш рет кеңінен танылуы болды. Бұл лекциялар 1898 жылдың 10-11 қазан және 19-21 күндері оқылды. Ол кальвинизмнің философиямен, дінмен, саясатпен, ғылыммен, өнермен және болашақпен байланысын талқылайды. Ол сондай-ақ заң бойынша құрметті докторлық дәреже алды. АҚШ-та болған кезінде ол Мичиган және Айова штаттарындағы голланд реформаторлық шіркеулеріне, сондай-ақ Огайо және Нью-Джерси штаттарындағы пресвитериан жиналыстарына сөз сөйлеу үшін сапар шекті.
In 1873, Kuyper stood as candidate in the general election for parliament for the constituency of Gouda, but he was defeated by the incumbent member of parliament, the conservative Jonkheer When De Brauw died the next year, Kuyper stood again in the by election for the same district. This time he was elected to parliament, defeating the liberal candidate Herman Verners van der Loeff. Kuyper subsequently moved to The Hague, without telling his friends in Amsterdam. In parliament he showed a particular interest in education, especially the equal financing of public and religious schools. In 1876, he wrote "Our Program" which laid the foundation for the Anti Revolutionary Party. In this programme he formulated the principle of antithesis, the conflict between the religious (Reformed and Catholics) and non religious. More broadly, this programme articulated his broader political philosophy, emphasizing the proper role of government among the other spheres of life, including the family and the church. Kuyper argued that government's authority, like all human authority, derived from God's authority. In 1877, he left parliament because of problems with his health, suffering from overexertion. In 1878, Kuyper returned to politics, he led the petition against a new law on education, which would further disadvantage religious schools. This was an important impetus for the foundation of the Anti Revolutionary Party (ARP) in 1879, of which Kuyper was chairman between 1879 and 1905. He was the undisputed leader of the party between 1879 and 1920. His followers gave him the nickname "Abraham de Geweldenaar" (Abraham the Masterful). In 1880, he founded the Free University in Amsterdam and he was made professor of Theology there. He also served as its first rector magnificus. In 1881, he also became professor of literature. In 1886, he left the Dutch Reformed Church, with a large group of followers. The parish in Amsterdam was made independent of the church, and kept their own building. Between 1886 and 1892, they were called the Dolerenden (those with grievances). In 1892, those Dolerenden founded a new denomination called The Reformed Churches in the Netherlands after merging with other orthodox Reformed people who had seceded from the Dutch Reformed Church in 1834. In the general election of 1894, Kuyper was re elected to the House of Representatives for the district of Sliedrecht. He defeated the liberal Van Haaften and the anti takkian anti revolutionary Beelaerts van Blokland. He also ran as a candidate in Dordrecht and Amsterdam, but was defeated there. In the election he joined the so called Takkians, in a conflict between the liberal minister Tak, and a majority House of Representatives. Tak wanted to reform the census suffrage, but a majority in parliament rejected his proposal. Kuyper favoured the legislation because he expected the enfranchised lower class voters would favour his party. This orientation towards the lower classes gave him the nickname "The bellringer of the common people" (klokkenist van de kleine luyden). His position on suffrage also led to a conflict within the ARP: a group around Alexander de Savornin Lohman was opposed on principle to universal suffrage because they rejected popular sovereignty; they left the ARP to found the CHU in 1901. The authoritarian leadership of Kuyper also played an important role in this conflict. Lohman opposed party discipline and wanted MPs to make up their own mind, while Kuyper favoured strong leadership. After the elections Kuyper became chair of the parliamentary caucus of the ARP. In his second term as MP he concentrated on more issues than education, like suffrage, labour, and foreign policy. In foreign affairs especially the Second Boer War was of particular interest to him, in the conflict between the Dutch speaking reformed farmers and the English speaking Anglicans he sided with the Boers, and heavily opposed the English. In 1896, Kuyper voted against the new suffrage law of Van Houten, because according to Kuyper the reforms did not go far enough. In the 1897 elections, Kuyper competed in Zuidhorn, Sliedrecht and Amsterdam. He was defeated by liberals in Zuidhorn and Amsterdam, but he defeated the liberal Wisboom in Sliedrecht. In Amsterdam he was defeated by Johannes Tak van Poortvliet. As an MP, Kuyper kept his job as journalist, and he even became chair of the Dutch Circle of Journalists in 1898; when he left in 1901 he was made honorary president. In the same year, at the invitation of B. B. Warfield, Kuyper delivered the "Stone Lectures" at Princeton Seminary, which was his first widespread exposure to a North American audience. These lectures were given 10–11 October 14 and 19–21 in 1898. He discusses the relationship of Calvinism with philosophy, religion, politics, science, art and the future. He also received an honorary doctorate in law there. During his time in the United States, he also traveled to address several Dutch Reformed congregations in Michigan and Iowa and Presbyterian gatherings in Ohio and New Jersey.
Премьер-министр
1901 жылғы сайлауда Кьюйпер либералды Де Клеркті жеңіп, Слидрехтте қайта сайланды. Амстердамда ол тағы да жеңілді, бұл жолы еркін ойлы либерал Нолтингке қарсы. Алайда ол парламенттегі орнын алмады, бірақ Голландия кабинетінің форматоры және кейін премьер-министрі болып тағайындалды. Ол сондай-ақ Ішкі істер министрі қызметін атқарды. Бастапқыда ол Еңбек және кәсіпкерлік министрі болғысы келді, бірақ көрнекті антиреволюционерлер Маккей мен Хемскерк Ішкі істер министрі болуға құлық танытпады, сондықтан ол осы лауазымды қабылдауға мәжбүр болды. Премьер-министр болып қызмет еткен кезінде ол күшті басшылық стилін көрсетті: төрт жыл бойы кабинет төрағасы болу үшін кабинет ішкі регламентін өзгертті (одан бұрын кабинет төрағалығы мүшелер арасында кезекпен жүргізілді). Сол кездегі Ішкі істер министрлігінің құзыреті өте кең болды: жергілікті басқару, еңбек қатынастары, білім беру және қоғамдық мораль. 1903 жылғы теміржол ереуілі оның кабинеті үшін шешуші мәселелердің бірі болды. Куйпер ереуілді тоқтату үшін бірнеше қатал заңдарды ("worgwetten", "жазалау заңдары" деп аталды) әзірледі және парламент арқылы қабылдады. Ол сондай-ақ еңбек жағдайларын жақсарту бойынша заңнама ұсынды, бірақ парламентте балық аулау және порт құрылысына қатысты заңдар ғана мақұлданып, күшіне енді. Білім беру саласында Куйпер діни мектептердің қаржылық жағдайын жақсарту үшін бірнеше білім беру заңдарын өзгертті. Оның жоғары білім туралы заңы, діни университеттердің дипломдарын мемлекеттік университеттердің дипломдарымен теңестіруді көздегенімен, Сенатта қабылданбады. Осыған байланысты Куйпер Сенатты таратып, жаңа құрамы сайланғаннан кейін заң қабылданды. Ол сондай-ақ сыртқы саясатқа белсенді қатысып, "Шетелдік сапарлар министрі" деген лақап атын алды.
In the 1901 elections, Kuyper was re elected in Sliedrecht, defeating the liberal De Klerk. In Amsterdam he was defeated again, now by the freethinking liberal Nolting. He did not take his seat in parliament however but was instead appointed formateur and later prime minister of the Dutch cabinet. He also served as minister of Home Affairs. He originally wanted to become minister of labour and enterprise, but neither Mackay or Heemskerk, prominent anti revolutionaries, wanted to become minister of Home Affairs, forcing him to take the portfolio. During his time as prime minister he showed a strong leadership style: he changed the rules of procedure of cabinet in order to become chair of cabinet for four years (before him, the chairmanship of the cabinet had rotated among its members). The portfolio of home affairs at the time was very broad: it involved local government, industrial relations, education and public morality. The 1903 railway strike was one of the decisive issues for his cabinet. Kuyper produced several particularly harsh laws to end the strikes (the so called "worgwetten", strangling laws), and pushed them through parliament. He also proposed legislation to improve working conditions; however only those on fishing and harbour construction passed through parliament. In education Kuyper changed several education laws to improve the financial situation of religious schools. His law on higher education, which would make the diplomas of faith based universities equal to that of the public universities, was defeated in the Senate. Consequently, Kuyper dissolved the Senate and, after a new one was elected, the legislation was accepted. He was also heavily involved in foreign policy, giving him the nickname "Minister of Foreign Travels".
Мемлекеттік министр
1905 жылы оның АРП сайлауда жеңіліп, оппозицияға өтті. 1905-1907 жылдары Куйпер Жерорта теңізі бойынша саяхат жасады. 1907 жылы Куйпер Делфт техникалық университетінің құрметті докторы атанды. 1907 жылы ол АРП төрағасы болып қайта сайланды және 1920 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымды сақтап қалды. 1907 жылы Куйпер парламентке қайта оралуды қалады. Сник қаласындағы қосымша сайлауда оған жергілікті ХДҰ-ның қолдауы қажет болды. Олар қолдау көрсетуден бас тартты. Бұл Куйпер мен Де Саворин Ломан арасындағы жеке дауға әкелді. 1908 жылы ол Хемскеркпен қақтығысқа түсті, ол оны ХДҰ/АРП/Католиктердің жалпы лигасынан құрылған үкіметті құруға қатыстырмады, осылайша министрлікті қайта иелену мүмкіндігінен айырды. 1908 жылы Куйпер мемлекеттік министр атағын алды. Сол жылы Оммен округінен Өкілдер палатасына қосымша сайлауда либерал Де Местерді жеңіп сайланды. Ол сондай-ақ Сникте де сайлауға түсіп, жалғыз кандидат ретінде жеңіске жетті. Куйпер Оммен мандатын алды. 1909 жылы ол голланд тілінің жаңа орфографиясын дайындаған комиссия төрағасы болды. Сол жылы ол Лёвен католик университетінің құрметті докторы атанды. 1909 жылғы сайлауда ол Омменде либерал Теселинкты жеңіп қайта сайланды, бірақ Дордрехтте либерал Де Кантерден жеңілді. 1909 жылы ол «орнамент ісінде» (lintjeszaak) қатты сынға ұшырады. Ішкі істер министрі болған кезде Куйпер Рудольф Леманнан ақша алғандығы және оны Оранж-Нассау орденінің офицері етіп тағайындағандығы айтылды. Бұл мәселе бойынша парламентте пікірсайыс өтті және комиссия құрылып, талапты тексеруге кірісті. 1910 жылы комиссия Куйпердің кінәсіз екенін хабарлады. 1910-1912 жылдары ол конституцияны жаңартуды дайындаған Хемскерк басқарған комиссия мүшесі болды. 1912 жылы ол денсаулығына байланысты парламенттік мандатын тастады, бірақ келесі жылы саясатқа Оңтүстік Голландия провинциясының сенаторы ретінде оралды. Ол өмірінің соңына дейін осы мандатын сақтап қалды. 1913 жылы ол Нидерланд Арыстаны орденінің командирі атанды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Куйпер немістердің жағына шықты, себебі ол буер соғыстарынан бері ағылшындарға қарсы болған. 1918 жылы Куйпер Шарль Руйс де Беренбрук басқарған алғашқы үкіметті құруда маңызды рөл атқарды. 1920 жылы 83 жасында Куйпер Гаагада қайтыс болды және көпшіліктің қызығушылығымен жерленді.
In 1905, his ARP lost the elections and was confined to opposition. Between 1905 and 1907, Kuyper made a grand tour around the Mediterranean. In 1907, Kuyper became honorary doctor at the Delft University of Technology. In 1907, he was re elected chair of the ARP, a post which he held until his death in 1920. In 1907, Kuyper wanted to return to parliament. In a by election in Sneek he needed the support of the local CHU. They refused him support. This led to a personal conflict between Kuyper and De Savorin Lohman. In 1908, he came into conflict with Heemskerk, who had not involved him in the formation of the CHU/ARP/Catholic General League cabinet, thereby denying him the chance to return as minister. In 1908, Kuyper received the honorary title of minister of state. He was elected to the House of Representatives for the district of Ommen in the by elections in the same year, defeating the liberal De Meester. He also ran in Sneek where he was elected as sole candidate. Kuyper took the seat for Ommen. In 1909, he was made chair of the committee that prepared the new orthography of the Dutch language. In the same year he also received an honorary doctorate at the Catholic University of Leuven. In the 1909 elections he was re elected in Ommen, defeating the liberal Teesselink, but he was defeated in Dordrecht by the liberal De Kanter. In 1909, he came under heavy criticism in the so called decorations affairs (lintjeszaak). While minister of home affairs, Kuyper allegedly received money from one Rudolf Lehman, to make him Officer in the Order of Orange Nassau. A parliamentary debate was held on the subject and a committee was instituted to research the claim. In 1910, the committee reported that Kuyper was innocent. Between 1910 and 1912, he was member of the committee headed by Heemskerk, which prepared a revision of the constitution. In 1912, he resigned his seat in parliament for health reasons, but he returned to politics in the following year, this time as a member of the Senate for the province of South Holland. He retained this seat until his death. In 1913, he was made commander in the Order of the Netherlands Lion. During the First World War Kuyper sided with the Germans, because he had opposed the English since the Boer wars. In 1918, Kuyper played an important role in the formation of the first cabinet led by Charles Ruijs de Beerenbrouck. In 1920, at the age of 83 Kuyper died in The Hague and was buried amid great public attention.
Көзқарастар
Кьюйпердің теологиялық және саяси көзқарастары байланысты. Оның ортодоксал протестанттық сенімдері революцияға қарсы саясатына зор ықпал етті.
Kuyper's theological and political views are linked. His orthodox Protestant beliefs heavily influenced his anti revolutionary politics.
Теологиялық көзқарастар
1905 жылы жоғары білім беру туралы заң қабылданды, бірақ Куйпер оған қарсы болды және оппозицияның құрамына кірді. Теологиялық тұрғыдан да Куйпердің зор ықпалы болды. Ол Голландия реформаторлық шіркеуіндегі либералдық тенденцияларға қарсы тұрды. Бұл ақырында Нидерландыда реформаторлық шіркеулердің құрылуына және бөлінуіне әкелді. Ол көптеген мәселелерде дәстүрлі кальвинизмнен асып түсетін, неокальвинизм деп аталатын ілімді дамытты. Сонымен қатар, Куйпер кальвинистік дүниетанымы аясында жалпы рақым принципін қалыптастыруға маңызды үлес қосты. Ең маңыздысы – Куйпердің күнделікті өмірде Құдайдың рөліне қатысты көзқарасы. Ол Құдайдың сенушілердің өміріне үнемі әсер ететініне және күнделікті оқиғалардың Оның іс-қимылын көрсетуі мүмкін дегеніне сенді. Куйпер атақты сөзінде: «Біздің ой-санамыздың ешбір бөлігі толығымен бөлініп, жабық болмауы керек, және Христианның, барлық нәрсенің жолындағы Басшысы, біздің адамзат өмірінің бірде-бір шаршы дюймында: «Менікі!» деп айқайламайтын жер жоқ!» деді. Құдай рақым арқылы әлемді үнемі қайта жаратады. Құдайдың іс-қимылы жаратылыстың жалғасуын қамтамасыз ету үшін қажет. Оның тікелей қатысусыз жаратылыс өзін-өзі жояды.
In 1905 there was a higher education law enacted, but Kuyper was against this and became part of the opposition. Theologically Kuyper has also been very influential. He opposed the liberal tendencies within the Dutch Reformed Church. This eventually led to secession and the foundation of Reformed Churches in the Netherlands. He developed the so called neo Calvinism, which goes beyond conventional Calvinism on a number of issues. Furthermore, Kuyper made a significant contribution to the formulation of the principle of common grace in the context of a Calvinist world view. Most important has been Kuyper's view on the role of God in everyday life. He believed that God continually influenced the life of believers, and daily events could show his workings. Kuyper famously said, "Oh, no single piece of our mental world is to be hermetically sealed off from the rest, and there is not a square inch in the whole domain of our human existence over which Christ, who is Sovereign over all, does not cry: 'Mine!'" God continually re creates the universe through acts of grace. God's acts are necessary to ensure the continued existence of creation. Without his direct activity, creation would self destruct.
Саяси көзқарастар
Куйпердің саяси идеалдары ортодоксал протестанттық және революцияға қарсы болды. Күйпер үшін сфералық егемендік ұғымы өте маңызды еді. Ол Франциядағы барлық құқықтар жеке тұлғадан бастау алатын халықтық егемендікті және Германиядағы барлық құқықтар мемлекеттен туындайтын мемлекеттік егемендікті қабылдамады. Оның орнына ол қоғамдағы "аралық органдарды" – мектептер мен университеттер, баспасөз, бизнес және өнеркәсіп, өнер және т.б. сияқты, олардың әрқайсысы өз саласында егемен болуын құрметтегісі келді. Тең мүмкіндіктерді қамтамасыз ету мақсатында ол әр діни қауымның (оның ішінде гуманистер мен социалистерді де санады) өздерінің мектептерін, газеттерін, ауруханаларын, жастар ұйымдарын және т.б. ашуға құқығын жақтады. Ол барлық дінге негізделген мекемелерге бірдей мемлекеттік қаржы бөлуді талап етті. Голландия халқының моральдық қағидаларын сақтауда мемлекеттің маңызды рөл атқаратынын орасан бағалады. Монархияны жақтады және Оранж үйінің голланд халқымен тарихи және діни байланысы бар деп санайтын. Оның жалпы сайлау құқығына берілгендігі тек тактикалық болды; Антиреволюциялық партия осылайша көбірек орын алады деп күтті. Шындығында, Күйпер әр отбасының әкесі өз отбасысы үшін дауыс беретін үй иесінің франшизасын қалаған. Ол сондай-ақ қоғамның түрлі мүдделік, кәсіби және мамандық топтарын ұсынылатын Сенатты жақтады. Өз идеалдарымен ол ортодоксал реформаланған орта таптың мүдделерін қорғады, оларды көбінесе "кіші халық" (de kleine luyden) деп атады. Ол антитезис принципін қалыптастырды: секулярлық және діни саясат арасындағы айырмашылықты. Либералдар мен социалистер, дін мен саясатты араластыруға қарсы болғандықтан, оның табиғи қарсыластары болды. Католиктер табиғи одақтас болды, себебі олар діни шабыттанған саясатты жүзеге асыруды қалаған ғана емес, сонымен қатар сайлауда қарсылас емес еді, өйткені олар әртүрлі діни топтарға үндеді. Сыныптық күресті уағыздаған социалистер реформаланған жұмысшыларға қауіп төндірді. Ол жұмысшыларды өз тағдырларын қабылдауға және қарапайым өмірге қуануға шақырды, себебі кейінгі өмір әлдеқайда қанағаттандырарлық болады, ал революция тек тұрақсыздыққа әкеледі. Сонымен қатар, ол шектеусіз еркін кәсіпкерлік жүйесі "архитектуралық сынға" мұқтаж екенін айтып, үкіметті еңбек заңнамасын қабылдауға және жұмыс орындарын тексеруге шақырды.
Kuyper's political ideals were orthodox Protestant and anti revolutionary. The concept of sphere sovereignty was very important for Kuyper. He rejected the popular sovereignty of France in which all rights originated with the individual, and the state sovereignty of Germany in which all rights derived from the state. Instead, he wanted to honour the "intermediate bodies" in society, such as schools and universities, the press, business and industry, the arts etc., each of which would be sovereign in its own sphere. In the interest of a level playing field, he championed the right of every faith community (among whom he counted humanists and socialists) to operate their own schools, newspapers, hospitals, youth movements etc. He sought equal government finances for all faith based institutions. He saw an important role for the state in upholding the morality of the Dutch people. He favoured monarchy, and saw the House of Orange as historically and religiously linked to the Dutch people. His commitment to universal suffrage was only tactical; he expected the Anti Revolutionary Party would be able to gain more seats this way. In actuality, Kuyper wanted a Householder Franchise where fathers of each family would vote for his family. He also favoured a Senate representing the various interest, vocational and professional groups in society. With his ideals, he defended the interests of a group of middle class orthodox reformed, who were often referred to as "the little people" (de kleine luyden). He formulated the principle of antithesis: a divide between secular and religious politics. Liberals and socialists, who were opposed to mixing religion and politics were his natural opponents. Catholics were a natural ally, for not only did they want to practice religiously inspired politics, but they also were no electoral opponent, because they appealed to different religious groups. Socialists, who preached class conflict, were a danger to the reformed workers. He called for workers to accept their fates and be happy with a simple life because the afterlife would be much more satisfying and revolution would only lead to instability. At the same time, he argued that the system of unrestricted free enterprise was in need of "architectonic critique" and he urged government to adopt labour legislation and to inspect workplaces.
Мұра
Куйпердің саяси көзқарастары мен әрекеттері голланд саясатына әсер етті. Куйпер – пиляризацияның, қоғамдық өмірдегі антитезистің әлеуметтік көрінісінің негізін қалаушы. Оның дінге негізделген ұйымдар мен институттарға тең қарауын жақтауы, протестанттар мен католиктердің одағының негізін қалады, ол бүгінгі күнге дейін голланд саясатын басып тұр. Нидерландының ірі саяси партияларының бірі – ХДП (CDA) әлі де Куйпердің ой-пікірлерімен күшті байланыста. Оның ең маңызды теологиялық ісі – Нидерландыдағы реформаланған шіркеулерді құру, 2004 жылы Нидерландыдағы протестант шіркеуінің құрылуымен өзгерді, ол голланд реформаланған шіркеуін, реформаланған шіркеулерді және Нидерланд Корольдігіндегі евангелистік лютеран шіркеуін біріктірді. Нидерландыда Куйпердің негізін салған ұстанымдарына адал қалған, «Реформаланған жалғасқан шіркеулер» деген шағын федерация әлі де бар. Солтүстік Америкада Куйпердің саяси және теологиялық көзқарастары, әсіресе реформаттық қауымдастықта, маңызды әсер етті. Ол голланд неокальвинизмінің әкесі саналады және философ Герман Дойвевердтің ой-өрісіне елеулі үлес қосты. Куйпердің ықпалына түскендердің қатарында Огюст Лесерф, Фрэнсис Шафер, Корнелиус Ван Тил, Алвин Плантинга, Николас Вольтерсторф, Альберт М. Вольтерс, Винсент Бакоте, Энтони Брэдли, Чак Колсон, Тимоти Дж. Келлер, Джеймс Скиллен, Р. Тудур Джонс, Боби Джонс және хип-хоп әртісі Лекрэ бар. Куйпердің ықпалына түскен институттар: Кардус (бұрынғы Жұмыс зерттеу қоры), Кальвин колледжі, Клэпхэм институты, Дордт колледжі, Христиандық зерттеулер институты, Redeemer University колледжі, Христиандық бағдарламалар коалициясы, Келісім колледжі, Қоғамдық әділет институты және Вашингтонның сенім, мамандық және мәдениет институты. 2006 жылы Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласында орналасқан Реформаланған Киелі кітап колледжі, Авраам Куйпердің құрметіне қайта аталды және қазір Куйпер колледжі деп аталады. Куйпердің еуропалық христиан-демократ саясатына қазіргі уақытқа дейін терең әсерінен басқа, оның саяси теологиясы Оңтүстік Африка тарихында да маңызды рөл атқарды. Оның Оңтүстік Африкада қалдырған мұрасы Нидерландыдағыдан да зор болуы мүмкін. Ол жерде оның христиандық ұлттық тұжырымы, африканер кальвинист қауымдастығын ұлттың ядросы деп тануға негізделген. Куйпердің Оңтүстік Африкадағы жақтастары, христиан ұлтшылдары ретінде, африканерлердің мәдени, саяси және экономикалық институттарын құруға белсенді қатысты, бұл Бүркіт соғысынан кейін африканерлердің жағдайын жақсартуға және нәсілдік апартеидтің пайда болуына әкелді. Саул Дубоу Куйпердің «Тас лекцияларында» (1898) «қанның араласуын» «барлық жоғары дамудың физикалық негізі» деп атағандығын айтады. Харинк «Куйперді сол кездегі мәдени расизм емес, оның адамдардың теңдігіне сенуі жетеледі» деп мәлімдейді. Куйпердің мұрасына оның немересі Йодтье Вос кіреді, ол Нидерландыдағы үйінде нацистерден көптеген еврейлерді жасырғаны үшін танымал. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Нью-Йоркке көшіп кетті.
Kuyper's political views and acts have influenced Dutch politics. Kuyper stood at the cradle of pillarisation, the social expression of the anti thesis in public life. His championing of parity treatment for faith based organisations and institutions created the basis for the alliance between Protestants and Catholics that has dominated Dutch politics to the present day. One of the major political parties of the Netherlands, the CDA, is still heavily influenced by Kuyper's thought. His greatest theological act, the founding of the Reformed Churches in the Netherlands was largely undone in 2004 with the creation of the Protestant Church in the Netherlands which united the Dutch Reformed Church, the Reformed Churches in the Netherlands and the Evangelical Lutheran Church in the Kingdom of the Netherlands. There is still a small federation named the Continued Reformed Churches in the Netherlands which remains loyal to the foundations laid by Kuyper. In North America, Kuyper's political and theological views have had a significant impact, especially in the Reformed community. He is considered the father of Dutch Neo Calvinism and had considerable influence on the thought of philosopher Herman Dooyeweerd. Others that have been influenced by Kuyper include Auguste Lecerf, Francis Schaeffer, Cornelius Van Til, Alvin Plantinga, Nicholas Wolterstorff, Albert M. Wolters, Vincent Bacote, Anthony Bradley, Chuck Colson, Timothy J. Keller, James Skillen, R. Tudur Jones, Bobi Jones, and the hip hop artist Lecrae. Institutions influenced by Kuyper include Cardus (formerly The Work Research Foundation), Calvin College, The Clapham Institute, Dordt College, Institute for Christian Studies, Redeemer University College, The Coalition for Christian Outreach, Covenant College, The Center for Public Justice, and the Washington Institute for Faith, Vocation, & Culture. In 2006, Reformed Bible College, located in Grand Rapids, Michigan was renamed in honor of Abraham Kuyper and is now Kuyper College. As well as Kuyper's profound influence upon European Christian Democrat politics up to the present, his political theology was also crucial in the history of South Africa. His legacy in South Africa is arguably even greater than within the Netherlands. There, his Christian National conception, centred upon the identification of the Afrikaner Calvinist community as the kern der natie became a rallying position for the Nederduitse Gereformeerde Kerk. As Christian nationalists, Kuyper's adherents in South Africa were instrumental in the building of Afrikaner cultural, political and economic institutions to restore Afrikaner fortunes following the Boer War, which ultimately led to Apartheid. Saul Dubow notes that Kuyper advocated "the commingling of blood" as "the physical basis for all higher development" in the Stone Lectures (1898). Harinck argues that "Kuyper was not guided by the cultural racism of his day, but by his Calvinistic creed of human equality". Kuyper's legacy includes a granddaughter, Johtje Vos, who is noted for having sheltered many Jews in her home in the Netherlands from the Nazis. After World War II she moved to New York City.