Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хайльбронн – Германияның Баден-Вюртемберг штатының солтүстігінде, Хайльбронн ауданымен қоршалған қала. Орта ғасырдың соңынан бастап маңызды сауда орталығы ретінде дамыды. 19 ғасырдың басында Хайльбронн Вюртембергтегі ерте индустрияландырудың маңызды орталықтарының біріне айналды. 1944 жылдың 4 желтоқсанындағы әуе шабуылында Хайльброннның ескі қаласы толығымен қиратылып, 1950 жылдары қайта жаңартылды. Бүгінде Хайльбронн – Хайльбронн-Франкен аймағының экономикалық орталығы. Хайльбронн шарап өндірісімен әйгілі және Генрих фон Клейсттің «Кэтхен фон Хайльбронн» туындысына байланысты Кэтхенштадт атымен танымал.
Heilbronn is a city in northern Baden Württemberg, Germany, surrounded by Heilbronn District. From the late Middle Ages on, it developed into an important trading centre. At the beginning of the 19th century, Heilbronn became one of the centres of early industrialisation in Württemberg. Heilbronn's old town was completely destroyed during the air raid of 4 December 1944 and rebuilt in the 1950s. Today Heilbronn is the economic centre of the Heilbronn Franken region. Heilbronn is known for its wine industry and is nicknamed Käthchenstadt, after Heinrich von Kleist's Das Käthchen von Heilbronn.
География
Хайльбронн Некар алқабының солтүстік бұрышында, Вартберг тауының (308 м) етегінде орналасқан. Ол Некар өзенінің екі жағалауын да алып жатыр, ал қала шегіндегі ең биік нүкте – 372 метрлік Швайнсберг тауы. Хайльбронн Швабиялық Франкония орман табиғи паркімен шектесіп жатыр және жүзімдіктермен қоршалған. Хайльбронн және оның төңірегі Штутгарттың ірі агломерациясының солтүстік бөлігінде орналасқан. Қала Хайльбронн-Франкен аймағының экономикалық орталығы болып табылады және 2002 жылғы Баден-Вюртемберг жоспарындағы осындай он төрт қаланың бірі. Ол сонымен қатар Абштат, Бад-Раппенау, Бад-Вимпфен, Бейльштейн, Бракенхайм, Клебронн, Эберштат, Эльхофен, Эппинген, Флейн, Гемминген, Гюглинген, Илсфельд, Иттлинген, Кирхардт, Лауфен-ам-Неккар, Лехренштейнсфельд, Лейнгартен, Лёвенштейн, Массенбаххаузен, Некарвестхайм, Нордхайм, Оберсулм, Пфаффенхофен, Швайгерн, Зигельсбах, Талхайм, Унтергруппенбах, Вайнсберг, Вюстенрот және Заберфельд қалалары үшін аймақтық экономикалық орталық қызметін атқарады.
Heilbronn is located in the northern corner of the Neckar basin at the bottom of the Wartberg (308 m). It occupies both banks of the Neckar, and the highest spot inside city limits is the Schweinsberg with a height of 372 meters. Heilbronn is adjacent to the Swabian Franconian Forest Nature Park and is surrounded by vineyards. Heilbronn and its surroundings are located in the northern part of the larger Stuttgart metropolitan area. The city is the economic center of the Heilbronn Franken region and is one of fourteen such cities in the Baden Württemberg master plan of 2002. It also serves Abstatt, Bad Rappenau, Bad Wimpfen, Beilstein, Brackenheim, Cleebronn, Eberstatt, Ellhofen, Eppingen, Flein, Gemmingen, Güglingen, Ilsfeld, Ittlingen, Kirchardt, Lauffen am Neckar, Lehrensteinsfeld, Leingarten, Löwenstein, Massenbachhausen, Neckarwestheim, Nordheim, Obersulm, Pfaffenhofen, Schwaigern, Siegelsbach, Talheim, Untergruppenbach, Weinsberg, Wüstenrot, and Zaberfeld as a regional economic centre.
Көршілес қауымдастықтар
Хайльбронн келесі қалалармен және елді мекендермен шекаралас, барлығы Хайльбронн округіне қарасты және солтүстіктен бастап сағат тілі бойынша тізімделген: Бад-Вимпфен, Некарсульм, Эрленбах, Вайнсберг, Лехренштейнсфельд, Унтергруппенбах, Флейн, Талхайм, Лауфен-ам-Неккар, Нордхайм, Лейнгартен, Швайгерн, Массенбаххаузен және Бад-Раппенау.
Heilbronn shares a border with the following cities and towns, all part of Heilbronn County and listed here clockwise from the North: Bad Wimpfen, Neckarsulm, Erlenbach, Weinsberg, Lehrensteinsfeld, Untergruppenbach, Flein, Talheim, Lauffen am Neckar, Nordheim, Leingarten, Schwaigern, Massenbachhausen and Bad Rappenau.
1200 жылға дейін
Хайльбронн мен оның айналасындағы адамдардың ең көне іздері ежелгі тас дәуіріне (б.з.д. 30 000 жылға) дейін жетеді. Гейльбронн алабындағы құнарлы Некар суайдындары ертедегі фермерлер мен малшылардың қоныстануына көмектескен. Қазіргі Хайльбронн қаласының шекарасында қола дәуірінен қалған көптеген археологиялық орындар табылды. Кейін, бірақ әлі де біздің заманымыздан бұрын, келттер мұнда тұзды тұзды судан өндірген. Рим императоры Домицианның (б.з. 81–96) тұсында римдіктер Рейннен шығысқа қарай жылжыды және Рим империясының сыртқы шекарасы Некар-Оденвальд Лаймста орнатылды. Бүгінгі Беккинген ауданындағы бекініс сол Лаймның бір бөлігі болды, ал жақын маңда көптеген римдік виллалар мен егістіктер салынды. Шамамен 150 жылы Некар-Оденвальд Лаймста Рим империясының шекарасы шамамен шығысқа жылжығанда мәндігін жойды, содан кейін ол парапет пен орлармен толыққан Жоғарғы Герман Лаймста құрылысымен нығайтылды. 260 жылы римдіктер Лаймды тастап кетті, ал аламандықтар Некар алабының билеушілері болды. 4-7 ғасырлар аралығында бұл аймақ Франк империясының құрамына кірді, ал алғашқы қоныс қазіргі қала орталығына жақын жерде салынды. 741 жылы Хайльбронн алғаш рет Вюрцбург епархиясының ресми құжатында Вилла Хелибрунна (Михаэль базиликасымен бірге) деп тіркелді, ал 841 жылы король Людовик Неміс мұнда қысқа мерзімге сот орнатты. "Хейлбрунна" (сауықтыру құдығы) деген атау базиликадан алыс емес жерде орналасқан құдыққа сілтеме жасайды. 1050 жылы ресми құжаттарда еврейлердің маңызды қонысы тіркелді, ал Хирзау монастырының Кодексінде Хайльбронның базар күндерін өткізуге және монеталар соғуға құқығы туралы жазылған, сонымен қатар оның порты мен жүзімдіктері де еске алынған. Қаланың атауы көптеген түрлерінде кең таралған еврей тегіне айналды, мысалы Heilprin, Halpern және Halperin.
The oldest traces of humans in and around Heilbronn date back to the Old Stone Age (30,000 BC). The fertile Neckar floodplains in the Heilbronn basin aided early settlement by farmers and ranchers. The city limits of present day Heilbronn contain many sites of Bronze Age finds. Later on, but still before AD, the Celts already mined here for salt from brine. Under Roman Emperor Domitian (AD 81–96) the Romans pushed east away from the Rhine and the outer boundary of the Roman Empire was set at the Neckar Odenwald Limes. A castle in today's borough of Böckingen was part of that limes, and nearby numerous Roman villas and plantations were built. Around AD 150, the Neckar Odenwald Limes became obsolete when the boundary of the Roman Empire was moved approximately to the east, where it was subsequently fortified with the construction of the Upper Germanic Limes complete with parapet and trenches. Around 260, the Romans surrendered the limes, and the Alamanni became rulers of the Neckar basin. Between the 4th and 7th centuries, the area became part of the Frankish Empire, and the first settlement was built in the general vicinity of the present center of town. In 741, Heilbronn is first mentioned in an official document of the Diocese of Würzburg as villa Helibrunna (together with a Michaelsbasilica), and in 841, King Louis the German set up court here for a period of time. The name Heilbrunna (healing well) hints to a well that is located not far from the basilica. In 1050, a significant settlement of Jews is noted in official documents, and the Codex of the monastery in Hirsau documented Heilbronn's right to hold market days and mint coins, mentioning its harbor and vineyards as well. The name of the city became a widespread Jewish surname in many varieties, see Heilprin, Halpern, and Halperin.
12001500 теңге
1225 жылы Хайльбронн Гогенштауфен империясына Heilecbrunnen oppidum ретінде қосылды. Oppidum – қабырғалармен және бекініс орларымен қоршалған қала деген мағынаны білдіреді. Кейінірек, 13 ғасырда Тевтон ордені Хайльброннның оңтүстігіндегі кең аумақты иеленді, ол 1805 жылғы неміс медиатизациясына дейін осы орденнің меншігінде болды. 1268 жылдан бастап орден сол жерде Deutschhof құрылысын бастады, ол олардың резиденцияларының бірі болды. Орденге тиесілі шіркеу ғимараты бірнеше рет қайта жаңартылып, кеңейтілді: алғаш 1350 жылы готика стилінде кеңейтілді, содан кейін 1719 жылы барокко стилінде қайта жаңғыртылды, ал 1977 жылы кафедралық собор ретінде қасиеттендірілді. Стауфен әулетінің құлауынан кейін король Рудольф I 1281 жылы Хайльброннға қала мәртебесін қайтарды және қала басқаруы үшін патшалық адвокатты тағайындады. Адвокаттың қасында қала әкімі басқаратын кеңес құрылды. 1300 жыл шамасында базар алаңында алғашқы қалалық үй салынды және Килианскирше (Михаэль базиликасының негізінде салынған) кеңейтілді. 1333 жылы Некар артықшылығы қалаға өзен ағынын өзгерту құқығын берді, яғни бөгеттер, портер және диірмендер салуға мүмкіндік туды. Осы инфрақұрылымның нәтижесінде 14 ғасырда Хайльбронн саудагерлер мен шеберлерге тартымды болды, олар өз тағдырларын өздері шешу құқығын талап етті. 1371 жылы Қасиетті Рим империясының императоры Карл IV қалаға жаңа жарлық шығарды. Енді Хайльбронн тек императорға ғана есеп берді және осылайша Императорлық еркін қалаға айналды. Шеберлер мен саудагерлер енді қалалық кеңесте өкілдік етті, ал Беккинген, Флейн, Франкенбах және Некаргартах ауылдары Хайльброннның құрамына кірді. Императорлық еркін қала ретінде Хайльбронн амбициялы Вюртемберг үйінен қауіп көрді. Қасиетті Рим императорымен байланыс және 1417-1622 жылдар аралығында Пфальц курфюрстігімен жасалған шарт Хайльброннның беделін нығайтып, Вюртемберг үйін ұстап тұрды. 15 ғасырда қаланың саяси тұрақтылығы оның кеңеюіне мүмкіндік берді, және Килианскирше (1455-60) сияқты көптеген тарихи құрылыстар осы кезеңге дейін тамыр тартады.
In 1225, Heilbronn was incorporated into the Hohenstaufen Empire as oppidum Heilecbrunnen. Oppidum signified a city fortified by parapet and trenches. Later during the 13th century, the Teutonic Knights obtained ownership of a large area south of Heilbronn which would remain owned by that order until German Mediatisation in 1805. Starting in 1268, the order built the Deutschhof there as one of its residences. The church building of the order that was located on the premises was modified and expanded several times: First in 1350 it was expanded (Gothic), then it was remodeled in 1719 (Baroque), and in 1977, it was consecrated as a cathedral. After the demise of the Staufen dynasty, King Rudolf I returned city status to Heilbronn in 1281 and installed a regal advocate to rule the city. In addition to the advocate he put a council in place that was headed up by a mayor. Around 1300, the first city hall was erected in the market place and the Kilianskirche (built on the foundation of the Michaelsbasilica) was expanded. The Neckar privilege gave the city the right to modify the flow of the river in 1333, which meant it now had the right to construct dams, harbors and mills. Because of the infrastructure thus created, during the 14th century Heilbronn grew attractive to merchants and craftspeople, who now demanded the right to determine their own fate. In 1371, Charles IV, Holy Roman Emperor, issued a new charter to the city. Now Heilbronn needed to answer only to the Emperor and as such was an Imperial Free City. Craftspeople and merchants were now represented in its council and the villages of Böckingen, Flein, Frankenbach and Neckargartach became part of Heilbronn's territory. As an Imperial Free City Heilbronn was threatened by the ambitious House of Württemberg. A relationship with the Holy Roman Emperor and a treaty with the Electorate of the Palatinate in effect from 1417 to 1622 strengthened Heilbronn's position and kept the House of Württemberg at bay. The political stability enjoyed by the city during the 15th century enabled it to expand, and many of its historic structures, such as the Kilianskirche (1455–60), trace their origins to that era.
15001700 теңге
Готц фон Берлихинген 1519 жылдан бастап Хайльбронн қаласында үш жыл "аттық күзетте" болды, тіпті бастионның мұнарасында бір түнді өткізді. Сол жылы адамдар алғаш рет паб иесі Jäcklein Rohrbach-ты байқады, ол кейіннен Бёкингеннің атқарушысын өлтіретін болды. Ол Хоэнлохе жазығында біраз уақыт болып, өзіне ұқсас ойлы адамдарды жинағаннан кейін, 1525 жылы сәуірде Хайльброннға оралды. 16 сәуірде шаруалар Вайнсбергтегі көптеген ақсүйектерді өлтірді, ал 18 сәуірде Хайльбронндағы Кармель тағылымдамасының монастырына шабуыл жасалып, тоналды. Қала шаруалардың талабына жауап ретінде қақпаларын ашты, нәтижесінде келесі күні тағы да көптеген шіркеулер мен қалалық мекемелер тоналды. Бір айдай уақыт бойы Хайльбронн көтерілісші шаруалардың бақылауында болды. Кейінірек шіркеу реформаторы болған Иоганн Лахман араласуға тырысқанмен, 1525 жылы 12 мамырда Бёблингенде олардың әскерлерінің бірі жеңілгенше, шаруалар қаладан кетпеді. Олардың басшысы Рорбах 1525 жылы 21 мамырда Некаргартахта атқыланды, ал оның туған қаласы Бёкинген жаза ретінде ішінара өртеп тасталды. 1528 жылы қала әкімінің орнына протестант Ханс Риссердің тағайындалуы бұрын кешіктірілген реформацияны бастады және реформатор Лахманның күш-жігерімен мектептер мен денсаулық сақтау жүйесі қайта ұйымдастырылды. 1529 жылы Килианскирше (Килианскирше шіркеуінің мұнарасы) аяқталды. Ол Германиядағы Ренессанстың алғашқы маңызды діни құрылысы болды. 1530 жылы қалалық кеңес пен тұрғындар Аугсбургтік мойындауды қабылдады, ал 1536 жылғы Хайльбронн катехизисі протестанттық шіркеудегі екінші ескі катехизис болып табылады. 1538 жылы Хайльбронн Шмалькальдия лигасына қосылды, бірақ 1546 жылы Шмалькальдия лигасының әскерлері мен император Карл V әскерлері арасындағы қақтығыстар императордың жеңісімен аяқталған шайқастарға ұласты. Нәтижесінде Карл V 1546 жылы Рождествоны Хайльброннда өткізді, содан кейін қылмыстық істерді қарауға қатысты. Сондай-ақ, 1522 жылы қаланың жарғысын өзгертетін Карл V болды және бұл жарғы 1803 жылға дейін дерлік өзгеріссіз сақталды. Отыз жылдық соғыс кезінде қала мен оның маңындағы ауылдар ауыр зардап шекті. 1622 жылы Уимпфен шайқасынан кейін Некаргартах толығымен өртенді. 1631 жылы Хайльбронн император әскерлерімен басып алынды, бірақ сол жылы шведтер қаланы жаулап алды. 1644 жылдан 1647 жылға дейін Хайльбронн қайтадан Киелі Рим империясының құрамына кірді, бірақ содан кейін француз әскерлері, кейіннен Пфальц курфюрстігінің әскерлері келді. Қала 1648 жылғы Вестфалия бейбіт шартынан кейін төрт жылдан кейін ғана басқыншылардан азат болды. Бірақ 1670 жылдары қала қайтадан қарулы маневрлер орын алатын аренаға айналды, 1688 жылы француз әскерлері оны басып алғанға дейін. Бірақ бұл қаланың басылып алуы бірнеше ай ғана сарқылып, француздар тек 1693 жылы, үлкен қорғаныс әскері майданға шығарылып, бекіністер салынғаннан кейін ғана айналасындағы аумақтарды тастап кетуге көндірілді.
Götz von Berlichingen spent three years in "knightly custody" in Heilbronn starting in 1519 and even spent a night in the tower of the bastion. That same year people first took note of the pub owner Jäcklein Rohrbach who with accomplices would later kill the executor of Böckingen. After he had spent some time in the Hohenlohe Plains and collected similarly minded characters around him, he returned to Heilbronn in April 1525 just as the German Peasants' War was getting into full swing. On April 16 the peasants killed many of the nobles in Weinsberg and on April 18 the Heilbronn monastery of the Order of Our Lady of Mt. Carmel was attacked and ransacked. The city opened its gates in response to demands of the peasants and consequently more churches and municipal institutions were robbed the next day. For about a month Heilbronn remained under the control of rebellious peasants. And even though Johann Lachmann, later a church reformer, had attempted to mediate, the peasants did not leave the city until one of their armies was defeated on May 12, 1525, in Böblingen. Their leader Rohrbach was executed on May 21, 1525, in Neckargartach and his home town of Böckingen was partially burnt to the ground in punishment. In 1528, the replacement of the mayor by Hans Riesser, a Protestant, brought on the previously delayed Reformation and through the efforts of Reformer Lachmann schools and healthcare were also reorganized. In 1529 the Kilianskirche (church tower of the Kilianskirche) was completed. It was the first important religious building of the Renaissance in Germany. The year 1530 brought about the acceptance of the Augsburg Confession by city council and residents and the Heilbronn Catechism of 1536 is the second oldest catechism in the Protestant Church. In 1538 Heilbronn joined the Schmalkaldic League but by 1546 squabbles between troops of the Schmalkaldic League and those of the Emperor Charles V escalated into battles that were won by the Emperor. As a result, Charles V spent Christmas 1546 in Heilbronn to attend the ensuing criminal proceedings. It is also Charles V who in 1522 changed the charter of the city and this charter survived almost unscathed until 1803. During the Thirty Years' War the city and surrounding villages suffered badly. After the battle of Wimpfen in 1622, Neckargartach was burnt to the ground. In 1631 Heilbronn was occupied by imperial troops but the same year the Swedes succeeded in conquering the city. From 1644 through 1647, Heilbronn was again part of the Holy Roman Empire, but then French troops moved in and later those of the Electorate of the Palatinate. The city was not free of occupying forces until four years after the Peace of Westphalia of 1648. But already in the 1670s the city again became the stage for armed manoeuvres, until it was occupied by French troops in 1688. But while that occupation of the city only lasted several months, the French were only persuaded to leave the surrounding areas in 1693, after a large defensive army had been put into the field and fortifications had been erected.
17001900
18-ғасырда мұрағаттар қала кеңесінің барлық мүшелерінің білім алғандығын көрсетеді; Шиллер мен Гёте қалаға келді; ал Рококо стилінде әсем ғимараттар салынды. 1802 жылдың 9 қыркүйегінде Гейльбронн Вюртемберг герцогы Фридрих I әскерлерінің келуімен Императорлық еркін қала мәртебесін жоғалтты. Герцог Француз революциялық соғыстары кезінде Рейннің сол жағалауын Францияға берген, бірақ оң жағалаудағы аймақтармен өтемақы алды. Осылайша 1803 жылы Хайльбронн және басқа бұрынғы Императорлық еркін қалалар Вюртемберг құрамына енді. Хайльбронн облыстық бас кеңсесінің (Oberamt) орнына айналды, ал төрт Императорлық еркін ауыл облыс ішіндегі жеке қауымдастықтарға айналды. 1806 жылы Вюртемберг герцогтығы Вюртемберг Корольдігіне айналды. 1815 жылы Хайльбронн Наполеонға қарсы жорық алдындағы ірі әскерлердің жиналу ортасы болды, 10 000 сарбаз Австрия императоры Франц пен Терезиенвизедегі жүзден астам неміс ханзадалары мен генералдарының алдынан марш жасады. Ресей императоры Александр I Гейльброннда Балтық бароншасы Джулиана фон Крюденермен кездесті, ол оны «Киелі одақ» құруға ықпалдады. 1820 жылы индустрияландыру басталды. Вюртембергте алғашқы теміржол желілері іске қосылғанда, Хайльбронн Хайльбронн мен Штутгартты байланыстыратын солтүстік тармағының соңғы станциясы болды, бұл индустрияландыруды одан әрі дамытты. Біраз уақыт бойы Хайльбронн Баден революциясының салдарынан зардап шекті, оның қалалық гвардиясы осы оқиғаға қатысты. Сол кезде 8-ші жаяу әскер полкі жақтарын ауыстырып, революционерлерге қосылды, бірақ кейін қарусыздандырылып, аймақтан шығарылды. 1849 жылы Германиядағы ең көне банктердің бірі – Хоернер банкі Хайльброннда құрылды. 1871 жылы Германияның бірігуі кезінде Хайльбронн Германия империясының құрамына кірді. 1860 жылдары қаланың теміржолдары Бад-Вимпфен арқылы Гейдельбергке, Остербуркен арқылы Вюрцбургке және Швабиш-Холл арқылы Крейлсхаймге (кейін Нюрнбергке) дейін ұзартылды. 1880 жылы Крайхгау желісі аяқталып, Карлсруэге маңызды байланыс жасалды, ал 19-шы ғасырдың соңында Хайльбронн өнеркәсіптік өнім бойынша Вюртембергтен кейін екінші орын алған маңызды орталыққа айналды. 1892 жылы Лауфендегі электр стансасына қосылу орнатылды, осылайша Хайльбронн алысқа электр қуатын жеткізетін әлемдегі алғашқы қала атанды.
During the 18th century, archives suggest all members of the city council enjoyed some sort of formal education; Schiller and Goethe came to visit; and elaborate buildings were being constructed in the Rococo style. On September 9, 1802, Heilbronn lost its status as an Imperial Free City when the troops of Duke Friedrich I of Württemberg arrived. The duke had conceded the left bank of the Rhine to France during the French Revolutionary Wars but had been compensated with areas on the right bank. This is how Heilbronn and other former Imperial Free Cities became part of Württemberg in 1803. Heilbronn became the seat of an Oberamt (district), and the four Imperial Free villages became separate communities within the district. In 1806 the Duchy of Württemberg became the Kingdom of Württemberg. In 1815, Heilbronn again became a staging area for major armies ahead of the campaign against Napoleon, and 10,000 troops paraded in front of Emperor Franz of Austria and more than one hundred German princes and generals in the Theresienwiese. Tsar Alexander I of Russia met in Heilbronn with the Baltic Baroness Juliane von Krüdener, who talked him into founding the "Holy Alliance". Industrialization arrived in 1820. When the first train lines were placed in service in Württemberg, Heilbronn was at the end of the line of the northern branch that connected Heilbronn with Stuttgart and further fueled industrialization. For a while Heilbronn suffered from the upheavals of the Baden Revolution that its civil guard participated in. During that time the 8th infantry regiment switched sides and joined the revolutionaries until it was subsequently disarmed and force transferred out of the area. In 1849, the Hoerner Bank, one of the oldest still functioning banks in Germany, was founded in Heilbronn. Heilbronn became part of the German Empire in 1871 during the unification of Germany. In the 1860s the city's train tracks were extended to Heidelberg via Bad Wimpfen, to Würzburg via Osterburken, and to Crailsheim (and later on to Nuremberg) via Schwäbisch Hall. In 1880, the Kraichgau line was completed and created an important connection towards Karlsruhe, and by the end of the 19th century, Heilbronn had become an important hub, second in Wuerttemburg to Stuttgart in industrial output. The year 1892 brought a connection to the power plant in Lauffen; thus Heilbronn became the first city in the world to enjoy long distance electric power.
1900-1945 жылдар
Бірінші дүниежүзілік соғыстың нәтижесінде Германиядағы монархия жойылғаннан кейін 1918 жылы Хайльбронн Вюртемберг еркін халық штатының құрамына кірді. Шамамен бір ғасырлық экономикалық өркендеу мен жергілікті өнеркәсіптің дамуынан кейін Хайльбронн тұрғындарының көп бөлігі жұмысшылар болды. Қала "қызыл нүкте" ретінде танылды; көптеген жұмысшы және спорт клубтары құрылды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін-ақ СДПК көпшілік дауысқа ие болды және Веймар Республикасы кезеңінде де сол бағытын сақтады. 1926 жылдың 15 мамырында қалаға келген Гитлерді барлығы да қарсы алмады, ал оны Гитлер деп жаңылысып шабуылдаған адамнан бірнеше адам жарақат алды. Гитлер өзінің сөйлемін қаланың қоғамдық орталығы Хармониде сөйледі, бірақ 1933 жылдың 5 наурызындағы сайлауда СДПК Хайльброннда НСДАП-тан басымдық сақтады. Рихард Драуз 1932 жылы Хайльброннның НСДАП округтік басшысы (Kreisleiter) болды. Ол 1933 жылдан бастап Рейхстагқа сайланды және нацистік Германияда Хайльбронн клубтары мен баспасөзді "Глайхшальтунгқа" (Gleichschaltung) бейімдеуге белсенді түрде көмектесті. 1935 жылдың 28 шілдесінде Некардан тартылған арнада порт ашылды, ал 1936 жылы Хайльбронн мен Штутгарт арасындағы автобанда құрылыс жұмыстары аяқталды. Вюртембергте экономика мен инфрақұрылым дамыды, ал Хайльбронн оның логистикалық орталығы болды. 1938 жылдың 1 қазанындағы округтік реформа нәтижесінде Хайльбронн жаңа құрылған Хайльбронн округінің орталығы болды және тәуелсіз қала мәртебесін қайта алды. Бұрын тәуелсіз болған Беккинген, Зонтхайм және Некаргартах қалалары қосылды, нәтижесінде 72 000 тұрғыны бар Хайльбронн Вюртембергтегі екінші ірі қалаға айналды. Порт Некардағы маңызды транзиттік пунктке және елдегі он ірі ішкі порттың біріне айналды. 1938 жылдың 10 қарашасында "Кристалл түні" кезінде Хайльбронн синагогы қиратылды. Ұзақ өтпей еврей қауымдастығы дерлік жойылды. 1942 жылдан бастап Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Хайльбронн мен оның айналасындағы тұз шахталары Германия, Франция және Италиядан әкелінген өнер туындылары мен артефактілерді сақтау үшін пайдаланылды. Сонымен қатар, соғыс өнеркәсібінің маңызды өндірушілері шахталарға көшірілді. Шахталарды кеңейту жұмыстарын Кохендорф және Некаргартахтағы концлагерь бөлімшелерінің еңбек бригадалары жүзеге асырды. Хайльбронннан Некарельцке дейін көптеген жер асты кешендері салынды, олардың кейбіреулері өте үлкен болды; 1942 жылдың 20 қарашасында Хайльбронн Еңбек бюросының ауданында 8000 мәжбүрлі жұмысшы тіркелді. 1940 жылы одақтас әуе шабуылдары басталды, қала мен оның айналасындағы аймақ шамамен 20 рет шабуылға ұшырады, нәтижесінде аз ғана зақым келді. 1944 жылдың 10 қыркүйегінде одақтастардың шабуылы қалаға, әсіресе Беккинген теміржол станциясына бағытталды. Сол күні тасталған 1168 бомбадан 281 тұрғын қаза тапты. Қаланың оңтүстік бөлігінен қала орталығындағы Килианскірхеге дейін төселген бомбалармен жабылған. Шіркеу өртеніп кетті. Он күндік шайқастан кейін одақтастар стратегиялық маңызды Некар өткелдерін басып алғаннан кейін, қираған қала үшін соғыс аяқталды және 1945 жылдың 12 сәуірінде АҚШ әскерімен басып алынды. Жергілікті НСДАП басшысы Рихард Драуз 1945 жылдың наурыз айында американдық әскери тұтқындарды өлімге жіберуге бұйрық бергендіктен қашқынға айналды. Ол ақырында тұтқындалып, сотталып, 1946 жылдың 4 желтоқсанында Ландсбергте одақтастармен асылды.
With the dissolution of monarchy in the German Reich as a result of World War I, Heilbronn became part of the Free People's State of Württemberg in 1918. After almost a century of economic boom and growth of the local industry Heilbronn's citizenry included many labourers. The city came to be known as a "red hot spot"; numerous worker and sports clubs were begun. Already prior to World War I the SPD cornered the majority of the vote and stayed that course during the Weimar Republic. At his visit to the city on May 15, 1926, Hitler was clearly not welcome by everyone, and several people were injured when a man was mistaken for Hitler and attacked. Hitler himself was able to give his speech in the city's community center Harmonie, but the SPD had the majority in Heilbronn over the NSDAP as late as the elections on March 5, 1933. Richard Drauz, who had been born into a respected Heilbronn family, became Heilbronn's NSDAP Kreisleiter (District Leader) in 1932. He was also elected to the Reichstag from 1933 on and pushed hard for the Gleichschaltung of the Heilbronn clubs and press in Nazi Germany. On July 28, 1935, the port was opened in a canal off the Neckar, and 1936 saw the Autobahn between Heilbronn and Stuttgart completed. Economy and infrastructure were booming in Württemberg, and Heilbronn was at the logistic centre of it all. As the result of a district reform on October 1, 1938, Heilbronn became the seat of the newly created Heilbronn County and regained independent city status. At the same time the previously independent communities of Böckingen, Sontheim, and Neckargartach were annexed, and with 72,000 residents Heilbronn then was the second largest city in Württemberg. The port turned into an important transfer station on the Neckar and one of the ten largest interior ports in the country. On November 10, 1938, the Heilbronn synagogue was destroyed during the Kristallnacht. Soon thereafter the Jewish community was all but eliminated. Starting in 1942 during World War II, the salt mines in and around Heilbronn were used to store art and artifacts from Germany, France, and Italy. Similarly, important producers of the war industry were moved into the mine shafts. The expansion of the shafts was undertaken by labour brigades of the concentration camp branches in Kochendorf and Neckargartach. From Heilbronn all the way to Neckarelz numerous subterraneous complexes, some of them gigantic, were constructed; on November 20, 1942, the Heilbronn Bureau of Labour had 8,000 forced labourers registered in its district. In 1940 allied air raids began, and the city and its surrounding area were hit about 20 times with minor damage. On September 10, 1944, a raid by the allies targeted the city specifically, in particular the Böckingen train transfer station. As a result of 1,168 bombs dropped that day, 281 residents died. The city was carpet bombed from the southern quarter all the way to the Kilianskirche in the center of town. The church was burnt out. After a ten day battle, with the allies advancing over the strategically important Neckar crossings, the war ended for the destroyed city, and it was occupied by the U. S. Army on April 12, 1945. Local NSDAP leader Richard Drauz became a fugitive because of executions of American prisoners of war he had ordered in March 1945. He was eventually arrested, tried, and hanged by the Allies in Landsberg on December 4, 1946.
ХХ ғасырдың екінші жартысы
Соғыстан кейін 1933 жылға дейін қала әкімі болған Эмиль Бьютингер лауазымына оралып, қайта құрудың ауқымды жұмысын бастады, оны кейін оның ізбасарлары Пол Мец және Пол Мейле жалғастырды. Маңызды оқиғалардың қатарында 1953 жылы тарихи қала әкімдігінің қайта ашылуы және «Хармони» қоғамдық орталығының қайта ашылуы болды. 1952 жылға дейін Хайльбронн Вюртемберг-Баден құрамында болды, содан кейін Баден-Вюртембергтің бір бөлігіне айналды. 1951 жылдан бастап АҚШ әскерлері Хайльброннда тұрақты түрде орналасты. Олар Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін салынған казармаларды пайдаланды және өздеріне қосымша құрылыстар салды. 1968 жылы Хайльбронн мен Мангейм арасындағы A 6 автобанының ашылуы маңызды экономикалық жаңалық болды. 1974 және 1979 жылдары Вюрцбургқа және Нюрнбергке дейінгі A 81 және A 6 тас жолдарының құрылысы аяқталғаннан кейін Хайльбронн Оңтүстік Германиядағы маңызды логистикалық орталыққа айналды. Осының нәтижесінде көптеген ірі компаниялар Хайльброннда кеңселер ашты. 1970 жылдың 1 қаңтарында Клингенберг Хайльбронн қаласының құрамына енгенде, қала халқы алғаш рет 100 мыңнан асып, Хайльбронн «ірі қала» (Großstadt) мәртебесіне ие болды. 1970 жылдардағы соңғы әкімшілік реформа кезінде Кирххаузен, Биберах, Франкенбах және Хоркхайм қалалары Хайльброннға қосылды, сондай-ақ қала тәуелсіз қала және Хайльбронн округінің орталығы ретінде қайта бекітілді. Бұл қала жаңадан құрылған Франкен аймағының, қазіргі Хайльбронн-Франкеннің де орталығы болып жарияланды. Сондай-ақ 1970 жылдары қала орталығы жаяу жүргіншілерге арналған аймаққа айналдырылды, ал 1982 жылы қалалық театрдың қайта ашылуымен Екінші дүниежүзілік соғыстан қалған қаланың ішкі бөлігіндегі ең үлкен бұзылулардың бірі жойылды. 1979 жылғы НАТО-ның «екі жол» шешіміне сәйкес, «Першинг II» орташа қашықтықтағы ядролық зымырандары Хайльброннның «Вальдхайде» төбесіне орналастырылды. Бұл Хайльброннды Германиядағы қала шегінде атомдық зымырандары бар жалғыз ірі қалаға айналдырды – бұл факт 1985 жылдың 11 қаңтарындағы зымыран апаты туралы хабарлармен газет беттерінде кеңінен жарияланды. 1987 жылы қол қойылған INF шартынан кейін зымырандар алынып тасталды. 1980 жылдары Хайльбронн Баден-Вюртемберг штаты ұйымдастырған «Heimatttage» және «Landesgartenschau» шараларын қабылдады.
After the war, Emil Beutinger, mayor until 1933, returned to office and began the formidable task of reconstruction that was subsequently continued by his successors Paul Metz and Paul Meyle. Milestones were the rededication of historic city hall in 1953 and the reopening of the community centre, Harmonie. Heilbronn was part of Württemberg Baden until 1952, after which it became part of Baden Württemberg. After 1951, US troops were permanently stationed in Heilbronn. They used barracks built prior to World War II and added some structures of their own. The opening of the Autobahn A 6 from Heilbronn to Mannheim in 1968 was an important economic event. When the A 81 to Würzburg and the A 6 to Nuremberg was completed in 1974 and 1979, respectively, Heilbronn became an important logistical centre in southern Germany. As a result, many large companies opened offices in Heilbronn. When Klingenberg became part of Heilbronn on January 1, 1970, the city's population exceeded 100,000 for the first time; thus Heilbronn attained "major city" (Großstadt) status. During the last district reform in the 1970s, Kirchhausen, Biberach, Frankenbach and Horkheim were incorporated into Heilbronn, and the city was reconfirmed as independent city and seat of Heilbronn County. It was also declared seat of the newly formed Franken region, now Heilbronn Franken. Also during the 1970s, the centre of the city was transformed into a pedestrian zone and the rededication of the city theatre in 1982 closed one of the largest holes left in the inner city from World War II. Pursuant to the NATO Double Track Decision of 1979, Pershing II intermediate range nuclear missiles were stationed just uphill of Heilbronn in the Waldheide. This made Heilbronn the only major city in Germany with atomic missiles inside its city limits — a fact that became front page news during the missile accident on January 11, 1985. After the INF Treaty was signed in 1987, the missiles were removed. In the 1980s, Heilbronn hosted Heimatttage and Landesgartenschau staged by the State of Baden Württemberg.
ХХІ ғасыр
1998 жылы Хайльбронн Карлсруэмен S Bahn желісіне қосылды. Бұл қала орталығын одан әрі өзгертіп, 2005 жылдың 10 желтоқсанында S Bahn желісі Орингенге дейін созылды, бұл Баден-Вюртемберг аймақтық көлік жүйесінің шығыс-батыс бағытының аяқталуын білдірді. 2013 жылы Некарсульмға қарай солтүстік-оңтүстік бағыт ашылды. 2000 жылдың 9 қыркүйегінде Хайльбронн Солтүстік Ирландияның Браушане қаласында өткен «Entente Florale 2000» еуропалық конкурсын жеңіп алды, ал 2005-2006 жылдары қала Германиядағы алғашқы ЮНИСЕФ балалар қаласы мәртебесін алды. 2005 жылдың соңында Хайльбронн 2019 жылғы Bundesgartenschau-ды қабылдау құқығын иеленді. 2019 жылы өткен бақ және қала көрмесіне 2,3 миллионнан астам адам келді, ол негізгі вокзалдың солтүстігінде орналасқан, шамамен 40 гектарлық бұрынғы өнеркәсіптік аймақта өткізілді. Қазіргі уақытта аймақтың бір бөлігі Некарбоген деп аталатын жаңа қалалық ауданға айналуда, онда болашақта 3500 адам тұрып, 1000 адам жұмыс істейтін болады. Жасыл және отбасылық ортаға бейімделген ауданның алғашқы ғимараттары жоғары бағаланып, бірнеше сыйлыққа ие болды. Соңғы жылдары қала аумағында салынған маңызды жаңа нысандардың қатарында екі Некар көпірі, екі сауда орталығы – Stadtgalerie және Klosterhof, тәжірибелік ғылым орталығы және Bildungscampus бар. 2021 жылы Баден-Вюртемберг штаты өзінің жаңа инновациялық паркін – жасанды интеллект паркін Хайльброннда орналастыру туралы шешім қабылдады.
In 1998, Heilbronn was connected to the S Bahn net with Karlsruhe. This further transformed the city centre, and an extension of the S Bahn towards Öhringen opened on December 10, 2005, marking the completion of the east–west axis of the Baden Wuerttemburg regional transportation system. In 2013, the north–south axis to Neckarsulm was opened. Heilbronn won the European competition "Entente Florale 2000" on September 9, 2000, in Broughshane, Northern Ireland, and in 2005–06 the city became the first UNICEF children's city in Germany. Late in 2005, Heilbronn was chosen to host the Bundesgartenschau in 2019. More than 2.3 million visitors came to the garden and city exhibition in 2019, which took place on a former commercial site of about 40 hectares located directly north of the main station. Now a part of the site is being developed into a new Urban district called Neckarbogen, where up to 3,500 people will live and 1,000 people will work in the future. The first buildings of the green and family friendly quarter have been highly acclaimed and already received several awards. Other major new buildings in the city area in recent years include two Neckar bridges, the two shopping centres Stadtgalerie and Klosterhof, the experimenta Science Center and the Bildungscampus. In 2021, the State of Baden Wuerttemberg decides to locate its new innovation park artificial intelligence in Heilbronn.
Дін
Хлодвигтің франктары шамамен 500 жылы Некар аймағына қоныстанғаннан бері, аймақ көбінесе христиан дінінде болды. 741 жылы Хайльбронн алғаш рет ресми құжатта тілге алынғанда, қазіргі Килианскирхе болып табылатын христиандық Михаэль базиликасы қаламен бірге есімдері айтылды. Тевтон ордені 13 ғасырда шіркеу салдырды және екі шіркеу де үнемі кеңейтілді. Кейіннен қаладағы басқа шіркеулер мен монастырлар да оларға қосылды. 1050 жылдар шамасында, Judengasse (Lohtorstraße) деп белгілі болған жерге қоныстанған маңызды еврей қауымы тілге алынды. 1298 жылы Ринтфлейш қырғыны кезінде 143 еврей қаза тапты, ал 1350 жылы Еуропадағы оба эпидемиясы кезінде еврейлер тағы да шабуылға ұшырады. Қала конституциясы кеңесте еврейлердің болуын талап етті, бірақ 15 ғасырдың ортасында еврейлер император Фридрих III-тің құрметімен 1490 жылы қаладан қуылғанға дейін қайтадан күзетшілердің назарына ілікті. Атақты еврей есімі Халперн және Альперт сияқты көптеген түрлері осы қаланың аты – Хайльбронн мен ондағы ерте еврей қауымынан шыққандығын атап өту керек. Хайльбронн Вюрцбург епархиясының құрамында болса, Бёкинген, Некаргартах және Франкенбах дербес ауылдары Вурмс епархиясына қарасты. 1514 жылдан бастап Хайльбронндық Иоганн Лахманн Килиан шіркеуінің қамқоршысы болды, 1521 жылы ол уағызшы болды, 1524 жылы лютерандыққа көшті және екі епархияның қарсылығына қарамастан Хайльбронндағы Реформацияны оқытып, басқаруға кірісті. Хайльбронндағы протестанттық реформация аяқталғаннан кейін қала ғасырлар бойы лютерандық болып қалып, кеңес пен азаматтар Аугсбург конфессиясын қарсылықсыз қабылдады. Католиктерге енді жол берілмеді, еврейлерге Хайльброннда тұруға тыйым салынды және қала 1529 жылғы 19 сәуірде Шпейерде өткен наразылыққа қатысты (осы наразылықтан «протестант» және «протестантизм» терминдері пайда болды). Ағарту дәуірі Хайльброннға діни еркіндік әкелді. 1803 жылдан бастап еврейлерге қалаға қоныстануға рұқсат берілді, католиктер де қайтадан көшіп келе бастады және 1860 жылдары еврейлерге Хайльбронн азаматтары ретінде тең құқықтар берілді. 1803 жылы қала Вюртемберг құрамына кіргеннен кейін, ол диакония орталығына және Вюртембергтегі протестанттық мемлекеттік шіркеудің прелаты немесе аймақтық епископының резиденциясына айналды. Бүгінгі күнге дейін Хайльброннда протестанттар басымдылықта. Католик шіркеулері Heilbronn диакониясына қарасты және Роттенбург-Штутгарт епархиясының құрамына кіреді. 1920 жылдар шамасында «Жас Киелі кітап зерттеушілері» (қазіргі Ехоба куәгерлері) тобы құрылды. Олардың кішкентай қауымы үшінші рейх кезінде қуғынға ұшырады және көптеген мүшелері концлагерлерде қайтыс болды. Сол сияқты, еврей қауымы да олардың алып мәжілісханасы өртеніп, 350 мүшесінің көбі жойылғанын көруге мәжбүр болды. Ехоба куәгерлері 1953 жылы Хайльброннда алғашқы жиналыс залын салды және содан бері көптеген жиналыс залдары салынды. 1970 жылдардан бастап, ислам немесе орыс православиелік елдерден келген қонақ жұмысшылар мен иммигранттар қоныстанғаннан кейін, осы діндерді халықтың өсіп келе жатқан бөлігі қабылдады және 1990 жылдардан бері Хайльбронн қаласы мен округінде көптеген мешіттер ашылды.
Ever since the Franks under Chlodwig settled in the Neckar region around 500 the area has been predominantly Christian and when Heilbronn was first mentioned in an official document in 741 Christian Michaelsbasilica, present day's Kilianskirche, was mentioned along with the city. The Teutonic Knights constructed its church from the 13th century and both churches were continually expanded. They were joined later by other churches and cloisters in the city. Around 1050 an important Jewish community was mentioned that had settled in what became known as the Judengasse (Lohtorstraße). In 1298, 143 Jews were killed during the Rintfleisch Pogrom and in 1350 Jews suffered attacks again during a European epidemic of the Bubonic plague. The city's constitution required the council to include Jews, but already in the middle of the 15th century Jews were the target of vigilantes again until they were evicted from the city in 1490 with the blessings of Emperor Frederick III. It is worth noting that the common Jewish name Halpern, and many variants such as Alpert, derive from the name of this city Heilbronn, and the early Jewish community there. While Heilbronn was part of the Diocese of Würzburg, the independent villages of Böckingen, Neckargartach and Frankenbach were attached to the Diocese of Worms. From 1514 on the Heilbronn native Johann Lachmann was caretaker of the parish in St. Kilian, in 1521 he became its preacher, in 1524 he converted to Lutheranism and proceeded to teach and lead the Reformation in Heilbronn against the wishes of both dioceses. After the Protestant reformation of Heilbronn was complete the city remained Lutheran for centuries and the council and citizens accepted the Augsburg Confession without dissent. Catholics were no longer welcome, Jews were prohibited from settling in Heilbronn, and the city took part in the Protestation at Speyer on April 19, 1529 (the Protestation was the origin of the terms Protestant and Protestantism). The Age of Enlightenment brought Heilbronn freedom of religion. From 1803 Jews were again permitted to settle in the city, Catholics also began to move back in and by the 1860s Jews were granted equal rights as Heilbronn citizens. After the city became part of Württemberg in 1803 it also became seat of a deaconry and the Prelate or regional bishop of the Protestant State Church in Württemberg. To this day Protestants are in the majority in Heilbronn. The Catholic parishes belong to the Deacony Heilbronn and are part of the Diocese of Rottenburg Stuttgart. Around 1920 first groups of "Serious Bible Students" (now: Jehovah's Witnesses) formed. Their small community suffered from oppression during the Third Reich and many of its members died in concentration camps. Similarly, the Jewish community had to watch as its colossal synagogue went up in flames and its 350 members were subsequently all but extinguished. Jehovah's Witnesses built a first meeting room in Heilbronn in 1953 and many more have been added since then. Since the 1970s, after guest workers and immigrants from Islamic or Russian Orthodox countries settled here, these faiths are practiced by a growing part of the population and numerous mosques have been created since the 1990s in the city and county of Heilbronn.
Үкімет
1970 жылдардағы аудандық реформаға байланысты Баден-Вюртембергтің қалалық заңдары белгілі бір аудандар үшін аудандық кеңестерді енгізу мақсатында өзгертілді. Мұндай аудандардың тұрғындары әрбір қалалық сайлауда өздерінің аудандық кеңесін сайлайды және аудандық кеңес тиісті ауданға қатысты маңызды барлық мәселелер бойынша кеңесуге міндетті. Аудан әкімі сонымен қатар аудандық кеңестің төрағасы болып табылады. Хайльбронн қаласында Биберах, Беккинген, Франкенбах, Хоркхайм, Кирххаузен, Клингенберг, Некаргартах және Сонтхайм аудандары аудандық кеңестерге ие.
In connection with the district reform in the 1970s, municipal laws of Baden Württemberg were amended to introduce borough councils for certain boroughs. Residents of such boroughs elect their borough council at each municipal election and the borough council must be consulted on all matters of significance to the respective borough. The Borough President also presides over the Borough Council. In Heilbronn the boroughs of Biberach, Böckingen, Frankenbach, Horkheim, Kirchhausen, Klingenberg, Neckargartach, and Sontheim have borough councils.
Гейльбронн қаласының өкілдері
Хайльбронн қаласы және Хайльбронн округінің солтүстік муниципалитеттері Бундестагқа өкілдер сайлауы үшін 268 сайлау округін құрайды. Баден-Вюртемберг Ландтагына сайлауда Хайльбронн Ерленбахпен бірге 18 сайлау округін құрайды. 2006 жылғы сайлауларға дейін ол жеке сайлау округі болған.
The city of Heilbronn together with the northern municipalities of Heilbronn County makes up the electoral District 268 for national elections of representatives to the Bundestag. For State elections to the Landtag of Baden Württemberg Heilbronn makes up an electoral district (District 18) together with Erlenbach. Before the 2006 elections, it was an electoral district all by itself.
Елтаңба
Хайльбронн қаласының гербі алтын түстегі фонда қызыл тілі мен тырнақтары бар қара бүркіттен тұрады. Бүркіт қызыл, күміс және көк түсті қалқанмен қоршалған. Қала туы қызыл, ақ және көк түстерден құралған. Қаланың ең көне мөрі 1265 жылға дейін сақталып қалған. Бүркіт – Хайльброннның Ұлы Герцогтыққа (кейін Корольдыққа) қосылғанға дейін болған императорлық тәуелсіздігінің символы. Бүркіт алғаш рет 1556 жылы қалқанмен басқа түрлерінен ажырату үшін пайда болғаны белгілі, бірақ қалқан түстерінің шығу тегі әлі анықталған жоқ. Түстер 1556, 1581 және 1681 жылдары кері ретпен де қолданылған, сондай-ақ алтын фонның орнына ақ түс сияқты басқа да түрлі өзгерістер болған. Қызықтысы, Хайльбронн туында үш түс бар. Баден-Вюртембергтегі жаңадан бекітілген қалалық туларда тек екі түс қолданылады. Мемлекеттік қалалық заңдарға сәйкес, Хайльбронн туы 1935 жылға дейін қолданылғандықтан ерекше жағдайға ие.
Heilbronn's coat of arms features a black eagle with red tongue and claws on golden background. The eagle is protected by a red, silver and blue shield. The city flag is red, white and blue. The oldest seal of the city dates back to 1265. The eagle is the symbol for the imperial freedom enjoyed by Heilbronn until it was annexed by the Grand Duchy (and later Kingdom) of Württemberg. While it is established that it appeared for the first time with shield in 1556 to distinguish it from other versions of eagles, the origin of the colors of the shield has yet to be determined. The colors also appeared in reverse order in 1556, 1581 and 1681 and there have been other variations of colour as well, such as white rather than golden background. Interesting is the fact that Heilbronn sports three colours in its flag. Newly dedicated municipal flags in Baden Württemberg only use two colours. According to State municipal laws, Heilbronn's flag was grandfathered as it had been in use prior to 1935.
Тіл
Хайльбронн неміс тілінің шваб және Оңтүстік Франкония диалектілерінің шекарасына жақын жерде орналасқан.
Heilbronn is located near the border between the Swabian and the South Franconian dialects of the German language.
Театр
Берлинер-плацтағы Хайльбронн қалалық театры 1979-1982 жылдары салынды және бұрын сол жерде болған қалалық театр дәстүрін жалғастыруда. 2001 жылы құрылған Theaterforum K3-дің Логентеатры, Salon 3 және BOXX-пен бірге Хайльбронн театры драма, музыкалық және опералық қойылымдарды ұсынады. Некар өзенінде орналасқан Театерсхифф Хейльбронн да түрлі қойылымдар көрсетеді. "Тахелес және Тарантизм" жас театр ұйымы, "Стилбрух" театрлық лабораториясымен бірлесіп, кездесу және диалог аласын құрды. Бағдарламаға өз өндірісіндегі қойылымдар мен жаңа пьесаларды жасау, студенттермен бірге шеберлік сағаттары, оқылымдар, спектакльдер, концерттер, ашық сахна форматтары және кештер кіреді.
The Heilbronn municipal theatre on Berliner Platz was built between 1979 and 1982 and continues the tradition of the municipal theatre that was once located there. Together with the adjacent Logentheater of the Theaterforum K3, completed in 2001, the Salon 3 and the BOXX the Heilbronn Theatre offers drama, musical and opera performances. The Theaterschiff Heilbronn, located on the Neckar river, also offers changing performances. The young theatre label Tacheles and Tarantismus has created a place of encounter and dialogue with the theatre laboratory STILBRUCH. The programme includes in house productions and own play developments, workshops with students, readings, performance pieces, concerts, open stage formats and party series.
Мұражай
Германияның Нейчхоф қаласында орналасқан Хайльбронн қалалық мұражайы өнер және мүсін коллекцияларын, сондай-ақ қала тарихы, археология және жер тарихы бойынша экспонаттарды ұсынады. Муниципалды өнер коллекциясы аймақтық суретшілердің туындыларына, оның ішінде 18-19 ғасырлардағы Генрих Фридрих Фюгер және Карл Доер, сондай-ақ 20 ғасыр суретшілері Генрих Альтерр және Хал Буссе сияқты шеберлерге бағытталған. Бұдан бөлек, Вильгельм Лембрюк және Генри Мур сияқты халықаралық мүсіншілердің кішкентай мүсіндері мен бозеттилерінен құралған арнайы жинақ бар. Археологиялық коллекция Альфред Шлиц (1849-1915) құрған және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көбінесе жойылған жер бетінен табылған заттардың бұрынғы муниципалды жинағының дәстүрін жалғастырады. Фридрих фон Альберти (1795-1878), Бунтсандштейн, Мушкелькалк және Кеупер тізбегіне «Триас» атауын берген, Хайльбронн және оның төңірегіндегі жер тарихын зерттеуде маңызды рөл атқарды. Deutschhof сонымен қатар «Қала тарихы үйі» (Haus der Stadtgeschichte) орналасқан жер, онда Хайльбронн қалалық мұрағатының қала тарихына арналған тұрақты көрмесі ұйымдастырылған. Муниципалды мұражайлар мен қалалық мұрағаттың тұрақты көрмелеріне кіру тегін, ал көрме залдары құрылымдық тұрғыдан байланысқан. Муниципалды мұражайлар Хайльбронн өнер қауымдастығымен бірлесіп Вогельманн өнер галереясын басқарады. Kunsthalle Vogelmann – Хайльбронн қаласындағы көрме залы. Kunsthalle 2009/2010 жылдары Harmonie қалалық концерт және конгресс орталығының кеңейтімі ретінде салынды. Қаладағы ең ірі өнер бірлестіктері – 1879 жылдан бері екі рет қайта құрылған және 1956 жылдан бері 400-ден астам іс-шара өткізген Kunstverein Heilbronn және Künstlerbund, Heilbronn. 2020 жылы Хайльбронн әдебиет үйі ашылды. Ол қаланың шығысындағы көлдің ортасында орналасқан әдемі барокко стиліндегі Траппенсеешлёсшен ғимаратында орналасқан. Literaturhaus Heilbronn қазіргі заманғы авторлардың оқулары, лекциялар, пікірсайыстар, семинарлар мен конференциялар, сондай-ақ шағын уақытша көрмелер арқылы әдебиет және оқу тақырыбында түрлі форматтар ұсынады. Әдебиет үйімен байланысты Клейст архиві Семднер, атақты неміс жазушысы Генрих фон Клейстқа арналған архив және зерттеу орталығы. 2009 жылы Оңтүстік Германиядағы ең ірі ғылым орталығы – experimenta, бұрынғы қойма ғимаратында ашылды. 2019 жылы көрме Германияның Берлин қаласында орналасқан Sauerbruch Hutton архитектуралық бюросы жобалаған жаңа ғимаратпен кеңейтілді.
The Heilbronn's municipal museum in the Deutschhof shows its art and sculpture collections as well as exhibits on the history of the city, archaeology and the history of the earth. The municipal art collection focuses on works by regional artists, including 18th and 19th century painters such as Heinrich Friedrich Füger and Carl Doerr as well as 20th century artists such as Heinrich Altherr and Hal Busse. There is also a special collection of small sculptures and bozzetti by international sculptors such as Wilhelm Lehmbruck and Henry Moore. The archaeology collection is in the tradition of the earlier municipal collection of ground finds founded by Alfred Schliz (1849 1915) and largely destroyed during the Second World War. Friedrich von Alberti (1795 1878), who gave the name Triassic to the sequence of Buntsandstein, Muschelkalk and Keuper, was particularly responsible for research into the history of the earth in and around Heilbronn. The Deutschhof is also home to Haus der Stadtgeschichte (House of City History), which hosts a permanent exhibition on the city's history by the Heilbronn City Archive. Admission to the permanent exhibitions of the municipal museums and the city archives is free, and the exhibition rooms are structurally connected. The municipal museums also run the Vogelmann Art Gallery together with the Heilbronn Art Association. The Kunsthalle Vogelmann is a municipal exhibition hall in Heilbronn and focusses on modern art. The Kunsthalle was built in 2009/2010 as an extension of the municipal concert and congress center Harmonie. The most important art associations in the city are the Kunstverein Heilbronn, which has existed with two new foundations since 1879 and has held more than 400 events since 1956, and the Künstlerbund, Heilbronn. The Literaturhaus Heilbronn has opened in 2020. It is located in the Trappenseeschlösschen, a striking baroque building in the middle of a lake in the east of the city. With readings by contemporary authors, lectures, discussions, workshops and conferences as well as smaller temporary exhibitions, the Literaturhaus Heilbronn offers a variety of formats on the subject of literature and reading. Associated to the Literaturhaus is the Kleist Archiv Semdner, an archive and study center on the famous German author Heinrich von Kleist. In 2009, experimenta, the largest science centre in southern Germany, opened in the Hagenbucher, a former storage building. The exhibition was expanded by 2019 with a new building, designed by Sauerbruch Hutton, an architecture practice based in Berlin, Germany.
Музыка
Вюртемберг камералық оркестрі Heilbronn (WKO) 1960 жылы Йорг Фаербер құрған, Германияның ең танымал камералық оркестрлерінің бірі. 2015 жылдан бері қала орталығында Classic Open Air фестивалі өтіп келеді. Кіру тегін және ашық ауада, Хайльброннның оркестрлері мен музыкалық ұжымдары алуан түрлі концерттік бағдарлама ұсынады. Хайльбронн қалалық музыка мектебі K3 театр форумында орналасқан. 1961 жылы құрылған Cave 61 джаз клубы, әлемнің түкпір-түкпірінен келген джаз ұжымдарымен джаз концерттерін ұйымдастырушы ретінде бүкіл елге белгілі. Концерттер ескі театр ғимаратында өтеді.
The Württemberg Chamber Orchestra Heilbronn (WKO), founded in 1960 by Jörg Faerber, is one of the best known German chamber orchestras. Since 2015 the Classic Open Air Festival takes place in the city centre. With free admission and in the open air, orchestras and music groups from Heilbronn present themselves with a varied concert program. The Heilbronn municipal music school is housed in the K3 theatre forum. The jazz club Cave 61, founded in 1961, is a nationally known organizer of jazz concerts with jazz groups from all over the world. Its venue is an old theatre.
Басқа да мәдени орындар
Хайльбронн қаласы түрлі мәдени жобаларды қолдайды, оның ішінде «Зигарре» өнер және мәдениет орталығы, «Геверкшафтхаус» үйінің мәдени төмен қабатындағы «Коммунальды кино», сондай-ақ 2021 жылы ескі зауытта ашылған «Машиненфабрик» тегін мәдени орталығы бар.
The city of Heilbronn supports various cultural projects, including the art and cultural workhouse Zigarre and Kommunales Kino in the Kulturkeller in the Gewerkschaftshaus as well as the free cultural center Maschinenfabrik, which started in 2021 in an old factory.
Оқиғалар
Ақпан айында Хайльбронн және айналасындағы аймақтардың тұрғындары Pferdemarkt-те демалуға мүмкіндік алады. Мамыр айында Троллингер марафоны өтеді. Терезиенвизедегі Heilbronner Volksfest – Хайльброн қаласындағы осындай фестивальдердің ең ірісі. Ол әр жыл сайын шілде айының соңғы жұмасында басталып, тамыз айының екінші дүйсенбісіне дейін жалғасады. Қыркүйек айында "Хейлброннер Вайндорф" ("Heilbronner Weindorf"), қазан айында "Хафенмаркет" ("Hafenmarkt") және қараша мен желтоқсан айларында "Вейхнахтмаркет" ("Weihnachtsmarkt") – Рождестволық жәрмеңкеде көңіл көтереді.
In February the citizens of Heilbronn and the surrounding area have an opportunity to enjoy themselves at the Pferdemarkt. In May the Trollinger marathon takes place. The Heilbronner Volksfest on the Theresienwiese is the largest festival of its kind in Heilbronn. Each year it begins on the last Friday in July and ends on the second Monday in August. In September, people enjoy themselves at the Heilbronner Weindorf, in October at the Hafenmarkt and in November and December at the Weihnachtsmarkt, a Christmas market.
Спорт
FC Heilbronn – бұл Баден-Вюртемберг штатының Heilbronn қаласында орналасқан футбол клубы. Ол салыстырмалы түрде жақында, 2003 жылы екі бұрынғы клубтың бірігуі нәтижесінде құрылды. Ескі клубтың тарихы 1896 жылға дейін жетеді және ол 1969 жылдан 1975 жылға дейін Regionalliga Süd (II) / 2nd Bundesliga Süd лигасында бес жыл бойы өнер көрсеткен. Heilbronn қаласында жыл сайынғы теннис турнирі – Heilbronn Open (қ. Heilbronn Open сайты) өтеді, ол ATP Challenger турының бөлігі болып табылады. Heilbronn – мұзды хоккей командасы Heilbronner Falken (Хайльбронн соколдары) туған қаласы. Команда қазіргі уақытта Германияның екінші мұзды хоккей лигасында ойнайды. Eisbären Heilbronn (Хайльбронн полярлық аюлары) – Баден-Вюртемберг штатының оңтүстік-батысындағы аймақтық лигада ойнайтын екінші мұзды хоккей командасы. "Red Devils" Heilbronn (Қызыл Шайтандар) – ұлттық күрес лигасының құрамына кіретін күрес командасы. Қаланың 68 спорт клубы түрлі спорттық іс-шараларды ұсынады және олардың құрамында шамамен 30 000 мүше бар.
FC Heilbronn is a football club based in Heilbronn, Baden Württemberg formed only recently – in 2003 – out of a merger between two former clubs with the elder dating back to 1896 and playing a five year stint in the Regionalliga Süd (II) / 2nd Bundesliga Süd from 1969 to 1975. Heilbronn hosts an annual tennis tournament Heilbronn Open (see Heilbronn Open website) which is part of the ATP Challenger tour. Heilbronn is also the hometown of ice hockey team Heilbronner Falken (Heilbronn Falcons). The team currently plays in the second German ice hockey league. The Eisbären Heilbronn (Heilbronn polar bears) is the second ice hockey team, which is playing in the regional league South West in Baden Württemberg. The „Red Devils“ Heilbronn is a wrestling team, which is part of the national wrestling league. The city's 68 sport clubs offer a wide range of different sporting activities and have around 30,000 members.
Экономика және инфрақұрылым
Шарап шаруашылығының Хельбронн қаласында ұзақ тарихы бар және бүгінгі күнге дейін оның экономикасының маңызды бөлігі болып табылады. Оның 514 гектарының үштен екі бөлігі қызыл жүзімге арналған, бұл Вюртемберг жүзім өсіру аймағындағы Бракенхайм және Лауфен-ам-Неккардан кейін үшінші ірі жүзімдікке айналды. 1888 жылы Хельбронн аймағының шарапшылары бірігіп, Weingärtnergesellschaft Heilbronn кооперативін құрды. 1933 жылы бұл кооператив 1919 жылы құрылған, бәсекелес Winzergenossenschaft Heilbronn кооперативімен бірікті, ал ол кооператив Эрленбах және Вайнсберг шарапшылар кооперативтерімен бірігіп, Genossenschaftskellerei Heilbronn Erlenbach Weinsberg кооперативін құрды, кеңсесі Хельбронн қаласының шекарасынан тыс, Эрленбахта орналасқан. Кооперативтен басқа, мұнда көптеген тәуелсіз шарап өндірушілер де бар. Бу электр станциясының оңтүстігінде Südwestdeutsche Salzwerke AG (SWS) компаниясының конвейерлік мұнарасы орналасқан. SWS компаниясы Хельбронн аймағында тұз шахтасын басқарады. Бұл шахта 1994 жылдан бері жабылып қалған Бад-Фридрихшальдегі Кохендорф тұз шахтасымен туннель арқылы байланысқан. 2004 жылы Konradsberg деп аталған жаңа шахта қосылғанша, ол Хельбронн шахтасын батысқа қарай кеңейтті, бұл Германиядағы соңғы шахта болуы мүмкін.
Viticulture has a long tradition in Heilbronn and is an important part of its economy to this day. Its 514 ha, two thirds of it growing red grapes, is the third largest vineyard in Württemberg's vine growing region after Brackenheim and Lauffen am Neckar. In 1888, the vintners of the Heilbronn area combined and formed the Weingärtnergesellschaft Heilbronn, a cooperative. In 1933, that cooperative then merged with the competing cooperative Winzergenossenschaft Heilbronn that had formed in 1919 and that cooperative again merged with the Vintner cooperatives of Erlenbach and Weinsberg to form the Genossenschaftskellerei Heilbronn Erlenbach Weinsberg with seat just outside the city limits in Erlenbach. In addition to the cooperative, numerous independent vintners are also located here. South of the steam power plant is located the conveyor tower of the Südwestdeutsche Salzwerke AG (SWS). The SWS runs a salt mine in the Heilbronn area. That mine was connected through a tunnel with the now shut down (since 1994) salt mine Kochendorf in Bad Friedrichshall. Extraction had extended the Heilbronn mine far to the west so that in 2004 a new shaft, Konradsberg, was added — probably the last mining shaft that was constructed in all of Germany.
Инфрақұрылым
Хайльбронн қаласына қаланың солтүстік-шығысында орналасқан Вайнсберг қиылысы арқылы, сондай-ақ Вюрцбургтен Готмадингенге дейінгі A 81 автобаны мен Саарбрюккеннен Вайдхаусқа дейінгі A 6 автобанының қиылысы арқылы автомобильмен оңай жетуге болады. Автобандардан өзге, қала Бланкенбургтен Шаффхаузенге дейінгі B 27, Франкенштейннен (Палатин) Майнхардтқа дейінгі B 39 және Карлсруэден Хайльброннге дейінгі B 293 Bundesstraßen арқылы да байланысты. Бұл қала Германияда қызыл шамда оңға бұрылуды алғаш рет енгізгендердің бірі, сондықтан 1996 жылдан бері тиісті қиылыстарда 65 «жасыл жебе» белгісі орнатылды. Heilbronn Hauptbahnhof (орталық вокзал) Deutsche Bahn ұзақ қашықтықтағы пойыздармен тікелей байланыспаса да, қала теміржолмен жақсы байланысқан. Франкония темір жолы (Frankenbahn) Штутгарт пен Вюрцбургті, ал Некар аңғары мен Эльсенц аңғары теміржолдары Хайдельберг пен Мангеймге дейін созылады. Хоэнлохе теміржолы Оринген арқылы Швабиш-Халлға қатынайды. Хайльбронн мен Карлсруэ Stadtbahns Крайчгау теміржолының жолдары арқылы Карлсруэге дейін байланыс жасайды. Қазіргі уақытта S 4 пойызы Карлсруэден орталық вокзал арқылы қала ортасынан өтіп, Öhringen қаласының Каппель ауданына дейін жолаушыларды тасымалдайды (2005 жылдың 11 желтоқсанынан бастап). S Bahn жолдарының Хайльбронн қаласының шегінен өтуіне байланысты үлкен кешігулер болды, сондай-ақ Хайльбронннан Орингенге дейінгі жолдарды жаңғырту және электрлендіру жұмыстары жаңа бөлімнің ресми ашылуын бірнеше рет кейінге жылдыруға себеп болды. Болашақта Некарсульм, Лауфен-ам-Неккар және Заберфельдке қосымша S Bahn желілері салынуы жоспарлануда. Осы жаңа желілермен қатар, Хайльбронн қаласының ішкі аймағында қосымша аялдамалар да салынады. 2014 жылы Некарсульмға дейінгі S Bahn желісі іске қосылды. 1955 жылдың 1 сәуірінде «Шпацценшаукель» («шаянның тербелісі») деген лақап атымен белгілі болған Хайльбронн қаласының алғашқы Straßenbahn-ы тоқтатылғаннан кейін, қала 1960 жылға дейін электрмен жүретін троллейбустарды пайдаланды. Бүгінгі таңда қоғамдық көліктер S Bahn арқылы жүзеге асырылады, ол Karlsruhe моделіне ұқсас, және Stadtwerke Heilbronn (Verkehrsbetriebe) мен басқа да бірнеше кәсіпорындар басқаратын автобустармен толықтырылады. Барлығы қазір «Хейлброннер Verkehrsverbund» компаниясына тиесілі. Некардағы канал порты Германияның ең ірі он ішкі портының бірі болып саналады.
The city of Heilbronn is readily accessible by road courtesy of the Weinsberg Intersection just to the northeast of the city, the intersection of the Autobahn A 81 from Würzburg to Gottmadingen and the A 6 from Saarbrücken to Waidhaus. In addition to the Autobahns the city is connected via the Bundesstraßen B 27 from Blankenburg to Schaffhausen, B 39 from Frankenstein (Palatine) to Mainhardt and B 293 from Karlsruhe to Heilbronn that both run through the city itself. Heilbronn is also a forerunner of right turn on red in Germany and 65 "Green arrow" signs have been installed at appropriate intersections since 1996. Although Heilbronn Hauptbahnhof (central station) does not benefit from the Deutsche Bahn long distance service, the city is well connected by train. The Franconia Railway (Frankenbahn) connects Stuttgart and Würzburg, the Neckar Valley Railway and Elsenz Valley Railway run from Heilbronn to Heidelberg and Mannheim, and the Hohenlohe Railway accommodates travel to Schwäbisch Hall via Öhringen. The Heilbronn and Karlsruhe Stadtbahns provide a connection all the way to Karlsruhe on the Kraichgau Railway's tracks. Currently the S 4 takes travellers from Karlsruhe through the central train station past the centre of town all the way to the Öhringen borough of Cappel (since December 11, 2005). Because of massive delays in the construction of the S Bahn tracks through Heilbronn's city limits and with the modernization and electrification of the existing tracks from Heilbronn to Öhringen meant that the new section's official opening needed to be postponed several times. In the future, additional S Bahn lines are planned to Neckarsulm, Lauffen am Neckar and Zaberfeld. As well a these new lines, additional stops will also be built in the inner city of Heilbronn. In 2014 the S Bahn line to Neckarsulm was established. Whilst the original Straßenbahn of Heilbronn, nicknamed the Spatzenschaukel (German for "sparrows' swing"), was discontinued on April 1, 1955, the city used electrically powered trolley buses until 1960. Today, public transportation is provided by the S Bahn that runs through Heilbronn similar to the Karlsruhe model and this is complemented by buses run by the Stadtwerke Heilbronn (Verkehrsbetriebe) and several other enterprises. All now belong to the Heilbronner Verkehrsverbund. The canal port on the Neckar is one of the ten largest German interior ports.
Электр станциясы
Хайльбронн қаласының өнеркәсіптік аймағында EnBW AG көмірмен жұмыс істейтін ірі электр стансасы орналасқан. Оның екі мұржасы (250 метр биіктігінде) және салқындату мұнарасы (140 метр биіктігінде) алыстан көрініс береді, қараңыз: Хайльбронн электр стансасы.
In the industrial part of Heilbronn EnBW AG runs a large powerplant that is powered by coal. Its two chimneys (250 m tall) and cooling tower (140 m tall) are visible from afar, see Heilbronn Power Station
Көлік
S4, S41 және S42 желілері бар қоғамдық жеңіл рельстік көлік жүйесі (Heilbronn Stadtbahn) Albtal Verkehrs Gesellschaft компаниясымен басқарылады. Жергілікті автобус жүйесін Heilbronn қалалық коммуналдық кәсіпорны (Stadtwerke Heilbronn) басқарады. Сонымен қатар, Забергеу аймағына, Шозах/Боттвартал аймағына, Крайхгау аймағына және Кохертал аймағына қатынайтын әртүрлі аймақтық автобус желілері де бар. Оларды OVR (Transdev тобының бөлігі) және Regiobus Stuttgart (DB Regio бөлігі) басқарады.
The public light rail system with the lines S4, S41 and S42 (Heilbronn Stadtbahn) is run by the Albtal Verkehrs Gesellschaft. The local bus system is run by the Stadtwerke Heilbronn (municipal utilities of Heilbronn). There are also various regional bus lines to the Zabergäu area, the Schozach/Bottwartal area, the Kraichgau area and the Kochertal area. These are run by OVR (a part of the Transdev group) and Regiobus Stuttgart (a part of DB Regio).
Медиа
Хайльбронн қаласында Südwestrundfunk (SWR) студиясының бірі орналасқан. Осы жерден SWR4 Baden Württemberg арнасында Frankenradio сияқты аймақтық бағдарламалар таратылады. Heilbronner Stimme қалада жарық көретін күнделікті газет, ал Neckar Express, echo am Mittwoch және echo am Sonntag жарнамалық басылымдарын апта сайын тегін алуға болады. Хайльбронн тұрғындары сондай-ақ ай сайын жарық көретін Freizeit Journal және Moritz қалалық журналдарын оқиды.
Heilbronn is home to one of the studios of Südwestrundfunk (SWR). From here regional programmes like Frankenradio are broadcast on SWR4 Baden Württemberg. The Heilbronner Stimme is a daily newspaper published in the city and the advertisers Neckar Express, echo am Mittwoch and echo am Sonntag are available weekly free of charge. Heilbronners also peruse the monthly city magazines Freizeit Journal and Moritz.
Мемлекеттік қызмет
Бірнеше сот Хайльбронн қаласында орналасқан, олардың екеуі Штутгарт сот округіне қарасты, еңбек дауларын қарастыратын арнайы сот және Хайльбронн қаласымен қатар Хайльбронн, Людвигсбург, Швабиш-Халль, Хоэнлоэ және Майн-Таубер округтарын қамтитын отбасылық сот. Бұл қала сонымен қатар Хейльбронн прелатурасының және Хейльбронн шіркеу округінің (Протестант мемлекеттік шіркеуінің, сондай-ақ Роттенбург-Штутгарт диоцезінің Хейльбронн диакониясының) орналасқан жері болып табылады.
Several courts are located in Heilbronn, two belonging to the Stuttgart court district, a specialty court hearing labour issues, and a family court whose district includes the city of Heilbronn and the counties of Heilbronn, Ludwigsburg, Schwäbisch Hall, Hohenlohe and Main Tauber. The city is also the seat of the Prelature of Heilbronn and of the church district of Heilbronn (of the Protestant State Church as well as of the Heilbronn Deacony of the Diocese of Rottenburg Stuttgart).
Қылмыс
2007 жылы Хейльбронн қаласында Мишель Кизеветтер атты әйел полицей қызметкері қаза болды. Бұл оқиға бірнеше жыл бойы неміс полициясы іздеген, «Хейльбронн шайыны» деп аталатын қатілге есім берді. 2009 жылдың наурызында «Фантомның» сериялық кісі өлтіруші емес, неміс полициясының процедуралық қателіктері салдарынан туындаған жағдай екені анықталды. 2011 жылы полиция Кизеветтерді Ұлттық-социалистік жерастылық террористердің өлтіргенін анықтады.
A female police officer, Michéle Kiesewetter, was in 2007 fatally shot in Heilbronn, an event that gave its name to the so called Phantom of Heilbronnan elusive serial killer hunted by German police for several years. The "Phantom" was in March 2009 revealed not be a serial killer, but the result of procedural errors by the German police. In 2011 the police discovered that Kiesewetter was murdered by National Socialist Underground terrorists.