Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1874–1889 Америкалық саяси партия
1874–1889 American political party
Гринбек партиясы (керек-жараққа байланысты Тәуелсіз партия, Ұлттық Тәуелсіз партия және Гринбек Еңбек партиясы деп аталатын) – 1874 жылдан 1889 жылға дейін белсенді болған, монополияға қарсы идеологиясы бар американдық саяси партия. Партия 1876, 1880 және 1884 жылдары үш президенттік сайлауға үміткерлерді ұсынды, содан кейін әрекеті тоқтап қалды. Партияның аты Америка Азамат соғысы кезінде және одан кейін Солтүстік тарап шығарған, алтынмен қамтамасыз етілмеген қағаз ақша – «гринбакқа» сілтеме жасайды. Партия өндірушілерге төленетін бағаның инфляциялық төмендеуіне қарсы болды, бұл республикалық және демократиялық партиялар қолдайтын, алтынға негізделген ақша жүйесіне қайта оралумен байланысты болды. Қамтамасыз етілмеген валютаны қолдануды жалғастыру бизнесті дамытуға және бағаларды көтеріп, қарыздарды төлеуді жеңілдету арқылы фермерлерге көмектеседі деп есептелді. Бастапқыда Гранж саясатымен байланысты аграрлық ұйым, 1878 жылы Гринбек Еңбек партиясы деп атала бастады және өзінің бағдарламасына 8 сағаттық жұмыс күнін қолдау және кәсіподақ ереуілдерін басу үшін мемлекеттік немесе жеке күш қолдануға қарсы тұру сияқты индустриалдық реформаларды қосып, фермерлер мен жұмысшылар арасында одақ құруға тырысты. 1880-жылдардың екінші жартысында ұйымның әрекеті тоқтап, оның негізгі бағдарламасы көп ұзамай «Халық партиясы» (әдетте «популистер» деп аталады) қолдауымен қайта жанданды. Кейін, 20 ғасырдың басында, екі партияның да бағдарламаларының бір бөлігін прогрессистер іске асырды.
The Greenback Party (known successively as the Independent Party, the National Independent Party and the Greenback Labor Party) was an American political party with an anti monopoly ideology which was active from 1874 to 1889. The party ran candidates in three presidential elections, in 1876, 1880 and 1884, before it faded away. The party's name referred to the non gold backed paper money, commonly known as "greenbacks", that had been issued by the North during the American Civil War and shortly afterward. The party opposed the deflationary lowering of prices paid to producers that was entailed by a return to a bullion based monetary system, the policy favored by the Republican and Democratic parties. Continued use of unbacked currency, it was believed, would better foster business and assist farmers by raising prices and making debts easier to pay. Initially an agrarian organization associated with the policies of the Grange, the organization took the name Greenback Labor Party in 1878 and attempted to forge a farmer–labor alliance by adding industrial reforms to its agenda, such as support of the 8 hour day and opposition to the use of state or private force to suppress union strikes. The organization faded into obscurity in the second half of the 1880s, with its basic program reborn shortly under the aegis of the People's Party, commonly known as the "Populists". Later, during the early 20th century, parts of the agenda from both parties were accomplished by the Progressives.
Өмірбаян
1861-1865 жылдардағы Америка Азамат соғысы Америка Құрама Штаттарының қаржы жүйесіне зор әсер етті, соғысқа байланысты жаңа шығындарды тудырып, Оңтүстік Америка Құрама Штаттарынан түсетін салық түсімдерін тоқтатты, ол Америка Конфедерациялық Штаттары ретінде құрылған еді. Оңтүстіктің бөлінуі Солтүстікте қысқа да, ауыр да бизнес паникасын және Федералдық үкіметке деген сенімсіздік дағдарысын тудырды. Үкіметтің жылдам әскери жеңіске жететініне қатысты алғашқы іллюзиялары жалған болып шықты, ал Оңтүстік жеңістерінен кейін федералдық үкімет соғыс шығындарын қаржыландыру үшін қажетті мемлекеттік облигацияларды сатуда үлкен қиындықтарға тап болды. Конгресс 1863 жылдың қаңтарында Қазынашылық хатшысы Чейстің Ұлттық банк жоспарын қабылдады, бұл алтынмен емес, мемлекеттік облигациялармен қамтамасыз етілген және АҚШ ноталарымен төленетін валютаның тағы бір түрін құрды. Бұл алтынға негізделмеген валюта айналымдағы «жасыл долларлардың» функционалдық эквивалентіне айналды, ақша ұсынымын одан әрі кеңейтті. Ақша ұсынымын босату банктер мен бай өнеркәсіпшілердің ұлттық экономикаға қатысты басымдығын жобалау жолы ретінде қарастырылды. 1867 жылы құрылған Грандж теміржолдардың монополиялық билігімен айналысты, олар өз пайдалары үшін фермерлерге қарсы түрлі агрессивті баға белгілеу механизмдерін қолданды. Гранджерлер 1870-ші жылдардың басында саясатқа қатысқанда, теміржол бағаларын реформалау олардың күн тәртібіндегі басты мәселе болды, ал валюта реформасы борышкерлерге қарыздарын өтеуді жеңілдетуге қатысты емес. Теміржолдар құрылыс жұмыстарын қаржыландыру үшін осы үлкен жер қорының көп бөлігін ақшаға айналдыруы керек болды, себебі теміржол құрылысы қымбат кәсіп еді. Миссури өзенінің батысындағы бұрын ауыл шаруашылығының қажеттіліктеріне жарамсыз деп есептелген құнарсыз жерлерге жаңа қоныс аударушыларды тарту қажет болды, себебі топырақтың жеткіліксіздігі мен құрғақ климаты болды. Теміржол компаниялары сатуға міндетті жерлердің ауыл шаруашылық дамуын ілгерілетуге миллиондаған доллар жұмсады. Халық саны күрт өсті, маргиналды жерлер сатылып, қоныстандырылды. 1873 жылы экономикалық көпіршік жарылды. Дағдарыс кеңейтілген теміржол индустриясында басталды, онда брокерлік үй Jay Cooke & Company қаржылық міндеттемелерін орындау үшін жеткілікті Northern Pacific Railroad облигацияларын сата алмады, бұл несиелерді төлеуге кешігуге және қаржылық тізбектік реакцияға әкелді. Банктерге шабуылдар басталды, банктердің тізбесі жабылды, ал өндірушілер өндірісін тоқтатты, жұмысшыларды жұмыстан босатты. Дүркін-дүркін шағын теміржолдар банкротқа ұшырады, ал жұмыссыздық күрт өсті. 1878 жылға дейін созылған ұзақ депрессия басталды. Конгреске валютаны қайта инфляциялау арқылы бизнес дағдарысын жеңілдету үшін қысым көрсетілді, теміржол промоутерлері мен темір өнеркәсібін Шығыс банкирлері мен сауда элитасына қарсы қойды, олар тұрақты, алтынға негізделген валютаны жақтады. Ақша ұсынымын кеңейтуді жақтағандар Конгресте жеңіске жетті, ол Ұлттық банк ноталарын шығаруды 46 миллион долларға көтеруді талап ететін инфляциялық заң жобасын қабылдады, бұл қоржынсыз валютаның лимитін 400 миллион долларға дейін көтерді, бірақ президент Грант 1874 жылдың 22 сәуірінде заңға вето қойды. Жоспар бойынша үкімет алтынға пайыздық облигацияларды сату арқылы келесі бірнеше жылда жеткілікті алтын қорын жинақтайтын, жинақталған металды 1879 жылдың 1 қаңтарында «жасыл долларды» сатып алу үшін пайдаланатын. сонымен қатар бірқатар штат заң шығарушылары, бірақ ол ешқашан біріктірілген ұйым құрмады.) Индиана тәуелсіз ұйымы келесі жылы кеңірек өмір сүруге көз салды, 1874 жылдың тамызында барлық «жасыл доллар адамын» қараша айында Индианаполисте жиналып, жаңа ұлттық саяси партия құруға шақыруды жариялады. Бұл алғашқы жиналыстарға қатысқандардың көпшілігі фермерлер немесе заңгерлер болды, қаладағы жалақылы жұмысшылар немесе кәсіподақ қызметкерлері азырақ болды, себебі 1873 жылғы үрейден кейін кәсіподақ қозғалысы ыдырап, шашырап кетті. Партия өзінің алғашқы ұлттық тікелей билетін 1876 жылдың мамырында Индианаполисте өткен съезде ұсынды. Партияның платформасы 1875 жылғы «Түрлі валютаны қайта жандандыру туралы» заңды жоюға және кеңейтілген ақша ұсынысы арқылы өркендеуді қалпына келтіру мақсатында алтынға негізделмеген АҚШ ноталарын қайта пайдалануға бағытталған. Гринбек қозғалысы бұрынғы қоржынсыз валютаны пайдалану әрекеті ақшалы мүдделермен саботажделгенін, олар Конгреске ноталардың функционалдығын шектеуге ықпал еткенін – оларды салықтарды немесе ұлттық қарызды төлеуге жарамсыз деп жариялағандарын айтты. Гринбек қозғалысының пікірінше, бұл сөзсіз қоржынсыз валютаның құнын толыққанды алтынға негізделген ноталармен қатар айналымға шығарғанда кемсіртті. Алайда, жағдай 1877 жылдың жазында ел бойынша басталган ереуіл қозғалысынан кейін өзгере бастады, бұл жергілікті ереуіл әрекеттерін тоқтатуға Федералдық әскерлердің араласуына және жұмысшылардың радикалданғанына әкелді. Республикалық және Демократиялық партиялардан ғана емес, сонымен қатар жаңадан құрылған Гринбек партиясынан тәуелсіз жергілікті саяси ұйымдар ел бойынша, негізінен Огайо, Пенсильвания және Нью-Йорк штаттарында пайда болды. Қозғалыс 1874 жылғы Висконсин, Калифорния, Айова және Канзас штаттарындағы сайлауларда үлкен жетістікке жетті. Бұл Чикаго апталық Tribune газетінің «қозғалыс ел үшін бірдеңе жасауға мүмкіндік береді, тек фермерлер үшін ғана емес, сонымен қатар өз еңбегімен өмір сүретін барлығы үшін, саясатпен, спекуляциямен және таптық заңдармен өмір сүретін адамдардан өзгеше» деген мәлімдеме жасауына әкелді. Инфляциялық ақша саясатын қабылдауға Демократтарды немесе Республикалықтарды иландыра алмағандықтан, Оңтүстік және Батыс ақша реформасының көшбасшылары Индианаполисте кездесіп, валюта реформасы үшін жаңа саяси партия құруды ұсынды. Олар 1875 жылы Кливлендте Гринбек партиясын ресми түрде іске қосу үшін қайтадан кездесті. Гринбектер 1863 жылғы Ұлттық банк актісімен құрылған Ұлттық банк жүйесін, күміс долларды үйлестіруді (1873 жылғы Ақша соғу актісі Гринбек үшін шын мәнінде «73 жылғы қылмыс» болды) және 1879 жылдың 1 қаңтарында «жасыл долларды» сатып алу үшін АҚШ Қаржы министрлігіне монетаны (ақшаны немесе «қатты» валютаны) ұсынуды талап еткен 1875 жылғы қайта жандандыру актісін айыптады, осылайша елді алтын стандартына қайтарды. Барлығы бірге, бұл шаралар банктер емес, федералдық үкімет бақылаған икемсіз валютаны құрды. Гринбектер мұндай жүйенің фермерлер мен жұмысшылардың зиянына қарызкорлар мен өнеркәсіптің пайдасына әкелетініне сендірді. 1880 жылы Гринбек партиясы өзінің платформасын кіріс салығын, сегіз сағаттық жұмыс күнін және әйелдерге дауыс беру құқығын қоса кеңейтті. Грандж (Шаруалардың қамқоршылар орденінің Ұлттық Гранджы) мен Гринбек қозғалысы арасында да идеологиялық ұқсастықтар болды. Мысалы, Грандж да, GAP та ұлттық прогрессивті кіріс салығын жақтады және мемлекеттік жерлерді жер спекулянттарына сатудың орнына қоныс аударушыларға беруді ұсынды. Шамамен 1882 жылы Теннесси штатындағы Гринбек қаласы Гринбек партиясының құрметіне аталды. Партия кейбір штаттарда сәл әртүрлі ресми аттарды қолданған сияқты, ұйым 1880 жылғы қарашада Сакраменто, Калифорния қалалық сайлауда «Жасыл еңбек және социалистік партия» ретінде басталды. Оның ұлттық өкілдерінің арасында, ең танымал болмаса да, Томас Юинг, Канзастағы Азамат соғысынан бұрынғы бос штаттың белгілі жақтаушысы, соғыс кезіндегі даулы генерал-майоры және Грант әкімшілігінен кейін демократқа айналған адам болды. Оның Гринбек ақша саясаты бойынша ұлттық дебаттары партияның өсуіне және соғыстан кейінгі монополиялық алтынға негізделген капитализмді қайта дамытуға қарсы спикер ретінде оның ықпалына әкелді. Юингтің Андреге берген кеңесі...
The American Civil War of 1861 to 1865 greatly affected the financial system of the United States of America, creating vast new war related expenditures while disrupting the flow of tax revenue from the Southern United States, organized as the Confederate States of America. The act of Southern secession prompted a brief and severe business panic in the North and a crisis of public confidence in the Federal government. The government's initial illusions of a quick military victory proved ephemeral and in the wake of Southern victories the federal government found it increasingly difficult to sell the government bonds necessary to finance the war effort. Congress finally enacted Treasury Secretary Chase's National Bank plan in January 1863, creating a yet another form of currency, also backed by government bonds rather than gold and redeemable in United States Notes. This non gold based currency became the functional equivalent of greenbacks in circulation, further expanding the money supply. A looser currency supply was seen as a way of breaking the perceived stranglehold on the national economy held by banks and wealthy industrialists. Established in 1867, the Grange concerned itself with the monopoly power exerted by railroads, which used various aggressive pricing mechanisms for its own benefit against the farmers who shipped commodities over its lines. When the Grangers turned to politics around the start of the 1870s, railroad price reform was chief on its agenda, with currency reform making it easier for debtors to repay their loans a distinctly lesser concern. A great part of this massive stockpile of land needed to be converted into cash by the railways to finance their building activities, since railroad construction was a costly undertaking. New settlement had to be attracted to the virgin lands west of the Missouri River, which had been previously regarded by the public as worthless to the needs of agriculture due to insufficiencies of the soil as well as the arid climate. Millions of advertising dollars were spent by the railway companies promoting the agricultural development of the land which they had to sell. Populations skyrocketed and marginal lands were sold and settled. In 1873, the economic bubble burst. The Panic began with a crisis in the overextended railroad industry, when the brokerage house Jay Cooke & Company found itself unable to sell enough Northern Pacific Railroad bonds to meet its financial obligations, leading to a default on loans and setting off a financial chain reaction. Runs began on banks, causing a series of bank failures, and manufacturers shuttered their production, laying off workers. Dozens of marginal railroads went bankrupt while unemployment skyrocketed. A lengthy depression ensued, continuing through 1878. Pressure was placed on Congress to alleviate the business crisis through reinflation of the currency, pitting railroad promoters and the iron industry against Eastern bankers and the merchant elite, who favored a stable, gold based currency. Although those favoring currency expansion won the day in Congress, which passed an Inflation Bill calling for a $46 million boost in output of National Bank notes that would raise the ceiling on unbacked currency back to $400 million, the legislation was vetoed by President Grant on April 22, 1874. Under the plan the government would accumulate a sufficient gold reserve over the next several years through the sale of interest bearing bonds for gold, using the accumulated metal to redeem the greenback currency on January 1, 1879. as well as a number of state legislators, but it never formed a coherent organization.) The Indiana Independent organization cast its eyes upon a broader existence the following year, issuing a convention call in August 1874 urging all "greenback men" to assemble at Indianapolis in November to form a new national political party. Most of those attending these initial gatherings were farmers or lawyers, with few urban wage workers or trade union officials — the union movement having been shattered and atomized following the Panic of 1873. The party nominated its first national ticket at a convention held in Indianapolis, Indiana in May 1876. The party's platform focused upon repeal of the Specie Resumption Act of 1875 and the renewed use of non gold backed United States Notes in an effort to restore prosperity through an expanded money supply. The Greenback movement argued that the previous effort of using an unbacked currency had been sabotaged by monied interests, which had prevailed upon Congress to restrict the functionality of the notes — declaring them unsuitable for the payment of taxes or national debt. This inevitably depreciated the value of the unbacked currency when circulated side by side with fully functional gold backed notes, the Greenback movement argued. The situation changed somewhat in the summer of 1877, however, when a strike movement erupted across the country, leading to the suppression of local strike actions by Federal troops and a radicalization of workers. A myriad of local political organizations, independent not only of the Republican and Democratic Parties but also of the fledgling Greenback Party sprung up around the country, concentrated in the states of Ohio, Pennsylvania, and New York. The movement found particular success at the 1874 elections in Wisconsin, California, Iowa and Kansas. This led the Chicago Weekly Tribune to state that the movement offered, "an opportunity to accomplish something for the country at large — not for the farmers merely, but for all who live by their industry, as distinguished from those who live by politics, speculations and class legislation." Frustrated by their inability to get Democrats or Republicans to adopt inflationary monetary policy, southern and western leaders of monetary reform met in Indianapolis and proposed the creation of a new political party for currency reform. They would meet again in Cleveland to formally launch the Greenback Party in 1875. The Greenbackers condemned the National Banking System, created by the National Banking Act of 1863, the harmonization of the silver dollar (Coinage Act of 1873 was in fact the "Crime of '73" to Greenback), and the Resumption Act of 1875, which mandated that the U. S. Treasury issue specie (coinage or "hard" currency) in exchange for greenback currency upon its presentation for redemption beginning on January 1, 1879, thus returning the nation to the gold standard. Together, these measures created an inflexible currency controlled by banks rather than the federal government. Greenbacks contended that such a system favored creditors and industry to the detriment of farmers and laborers. In 1880, the Greenback Party broadened its platform to include support for an income tax, an eight hour day, and allowing women the right to vote. Ideological similarities also existed between the Grange (The National Grange of the Order of Patrons of Husbandry) and the Greenback movement. For example, both the Grange and the GAP favored a national graduated income tax and proposed that public lands be given to settlers rather than sold to land speculators. The town of Greenback, Tennessee, was named after the Greenback Party about 1882. The party seems to have made use of slightly different official names in some states, with the organization appearing on the ballot in the November 1880 Sacramento, California, city election as the "Greenback Labor and Socialist Party". Among its national spokesmen, although not the best known, was Thomas Ewing, Jr., a noted Free State advocate in Kansas before the civil war, a controversial major general of Union forces during the war, and a Republican turned Democrat after the Grant Administration. His national debates on Greenback monetary policy led the party's growth and influence as spokesmen against the post war redevelopment of monopolistic gold based capitalism. Ewing's advice to Andrew Johnson had helped point the administration towards an anti gold standard Treasury department. Ewing served in Congress from 1877 to 1881 during the Hayes administration as a leading spokesman for those national politicians who wanted the nation's money supply used to expand commerce and fund westward expansion of the nation, not repay in gold the interest on civil war bonds Eastern bankers had bought to fund much of the civil war effort but whose antebellum lending practices to the South had helped slavery flourish. His 1875 national debates with hard money New York Governor Stewart L. Woodford set the stage for a rapid but brief rise in party national influence.
Қалпына келтіру және таратылу
Гринбек партиясы Гровер Кливленд әкімшілігінің бүкіл кезеңінде құлдырауға ұшырады. 1884 жылғы сайлауда партия палатаға тікелей бірде-бір орынды жеңе алмады, алайда олар Плейнс штаттарының демократтарымен, Джеймс Б. Уивермен бірлесіп бір орынды ұтып алды, сондай-ақ демократиялық үміткерді қолдау арқылы бірнеше орынды жеңді. 1886 жылғы сайлауда Гринбек партиясынан жиырмадан астам кандидат палатаға түсті, одан бөлек алты кандидат біріккен тізімдер бойынша сайлауға қатысты. Қайтадан, Уивер партияның жалғыз жеңісі болды. 1888 жылдың басында Гринбек партиясы туралы көптеген жаңалықтар Мичиган штатында тарады, онда партия әрекетті күйінде болды. 1888 жылдың басында Гринбек партиясы тағы бір ұлттық съезд өткізе ме, жоқ па екені белгісіз болды. Гринбек партиясының төртінші ұлттық съезі 1888 жылдың 16 мамырында Огайо штатының Цинциннати қаласында өтті. Съезге келген делегаттардың саны өте аз болғандықтан, ешқандай шешім қабылданбады. 1888 жылдың 16 тамызында ұлттық комитеттің төрағасы Джордж О. Джонс ұлттық съезддің екінші сессиясын шақырды. Ұлттық съезддің екінші сессиясы 1888 жылдың 12 қыркүйегінде Цинциннатиде өтті. Оған барлығы жеті делегат қатысты. Төраға Джонс екі үлкен партияны сынап сөз сөйледі, ал делегаттар кандидаттарды ұсынбады. Съезд сәтсіз аяқталғаннан кейін Гринбек партиясының қызметі тоқтатылды.
The Greenback Party was in decline throughout the entire Grover Cleveland administration. In the election of 1884, the party failed to win any House seats outright, although they did win one seat in conjunction with Plains States Democrats, James B. Weaver, as well as a handful of other seats by endorsing the Democratic nominee. In the election of 1886, only two dozen Greenback candidates ran for the House, apart from another six who ran on fusion tickets. Again, Weaver was the party's only victory. Much of the Greenback news in early 1888 took place in Michigan, where the party remained active. In early 1888, it was not clear if the Greenback Party would hold another national convention. The 4th Greenback Party National Convention assembled in Cincinnati, Ohio, on May 16, 1888. There were so few delegates who attended that no actions were taken. On August 16, 1888, George O. Jones, chairman of the national committee, called a second session of the national convention. The second session of the national convention met in Cincinnati on September 12, 1888. Only seven delegates attended. Chairman Jones issued an address criticizing the two major parties, and the delegates made no nominations. With the failure of the convention, the Greenback Party ceased to exist.
Мұра
Көптеген Гринбек белсенділері, соның ішінде 1880 жылғы президенттікке үміткер Джеймс Б. Уивер, кейін Популистік партияға қатысты. 1880-ші жылдардың ортасына қарай Гринбек еңбекшілер партиясы ұлттық деңгейде еңбекшілердің қолдауын жоғалта бастады, бұл ішінара шеберлік кәсіби одақтардың ерікті қатысуының нәтижесінде, ал ішінара ирландтардың Демократиялық партияға қайта оралуының салдарынан болды. Тарихшы Пол Клеппнер Америка саяси жүйесіндегі үшінші партиялардың дәстүрлі функцияларының бірі – жаңа мәселелерді көтеру, олардың сайлаушылар арасындағы тиімділігін сынау және беделді саяси партияларды осы мәселелерді өздерінің сайлау бағдарламасына енгізуге мәжбүрлеу екенін атап көрсетті. Осы тұрғыда Гринбек партиясы және одан кейін құрылған Халық партиясы сәттілікке жетіп, Демократиялық партияны ақша айналымын жеңілдету саясатын қабылдауға және алтын стандартынан толығымен бас тартуға итермеледі.
Many Greenback activists, including 1880 Presidential nominee James B. Weaver, later participated in the Populist Party. By the middle of the 1880s, Greenback Labor nationally was losing its labor based support, in part as a result of craft union voluntarism and in part as a result of Irish defections back to the Democratic Party. Historian Paul Kleppner has observed that one of the traditional functions of third parties in the American political system has been the raising of new issues, the testing of their viability amongst the electorate, and the pressuring of established political parties to appropriate these issues as part of their own electoral agenda. In this the Greenback Party and the People's Party which followed it were ultimately successful, moving the Democratic Party to espouse looser monetary policy and an ultimate abandonment of the gold standard.
Конвенциялар
Конгресс орны Күні Ескертулер Индиана Ұйымдастыру конференциясы Индианаполис 25 қараша 1874 Индиананың "Тәуелсіз партиясының" жиналысы. Ұлттық конгресс шақыруды жоспарлау. Ұлттық ұйымдастыру конвенциясы Кливленд 1875 жылғы наурыз "Ұлттық тәуелсіз партиясын" құрды. Ұйымдастыру конвенциясы Цинциннати 1875 жылғы қыркүйек Меценат Хорас Х. Дэй 1875 жылғы наурыздағы конвенцияның еңбек мәселелерін қарастырмауына наразылық білдірді. Қатысушылар "Ұлттық тәуелсіз партиясымен" бірігуге дауыс берді. 1-ші Ұлттық конвенция Индианаполис 16–18 мамыр 1876 "Ұлттық тәуелсіз партиясының" (Гринбек партиясының) конвенциясына 17 штаттан 239 делегат қатысты. Питер Купер президенттікке ұсынылды. Гринбек Еңбек партиясының Құрылтай съезі Толедо, Огайо 22 ақпан 1878 Гринбек партиясы мен Еңбек реформа партиясы бірігіп, "Гринбек Еңбек партиясын" құрды. Платформа еңбек мәселелерін қамту үшін кеңейтілді. 2-ші Гринбек Еңбек Ұлттық конвенциясы Чикаго 9–10 маусым 1880 714 делегат қатысты. Джеймс Б. Уивер президенттікке, Барзилай Дж. Чемберс вице-президенттікке ұсынылды. 3-ші Гринбек Еңбек Ұлттық конвенциясы Индианаполис 28–29 мамыр 1884 Бенджамин Франклин Батлер президенттікке, Абсолюм М. Вест вице-президенттікке ұсынылды. 4-ші Гринбек Еңбек конвенциясы (тоқтатылды) Цинциннати 16 мамыр 1888 Делегаттардың саны жеткіліксіз болғандықтан, ешқандай шешім қабылдалмады. 4-ші Гринбек Еңбек Ұлттық конвенциясы Цинциннати 12 қыркүйек 1888 Жалпы 8 делегат қатысты және кандидаттар ұсынылмады.
Convention Location Date Comments Indiana Organizational Conference Indianapolis Nov. 25, 1874 Meeting of the "Independent Party" of Indiana. Plans to call a national convention. National Organizational Convention Cleveland March 1875 Establishes "National Independent Party." Organizational Convention Cincinnati September 1875 Organized by philanthropist Horace H. Day in protest of March 1875 convention's failure to address labor concerns. Participants voted to fuse with "National Independent Party". 1st National Convention Indianapolis May 16–18, 1876 Convention of the "National Independent Party" (Greenback Party) attended by 239 delegates from 17 states. Nominated Peter Cooper for President. Greenback Labor Party Founding Convention Toledo, Ohio February 22, 1878 Convention united the Greenback Party with the Labor Reform Party to establish the "Greenback Labor Party". Expands platform to include labor concerns. 2nd Greenback Labor National Convention Chicago June 9–10, 1880 Attended by 714 delegates. Nominated James B. Weaver for president and Barzillai J. Chambers for VP. 3rd Greenback Labor National Convention Indianapolis May 28–29, 1884 Benjamin Franklin Butler nominated for president and Absolom M. West for VP. 4th Greenback Labor Convention (aborted) Cincinnati May 16, 1888 So few delegates in attendance that no action was taken. 4th Greenback Labor National Convention Cincinnati Sept. 12, 1888 Only 8 delegates attended and no candidates were nominated.
Президенттік билеттер
Сайлау конвенциясы қаласы Конвенция мерзімі Президенттік кандидат Вице-президенттік кандидат Халық дауысы Пайыз 1876 Индианаполис 1876 мамыр Питер Купер (Нью-Йорк) Сэмюэл Ф. Кэри (Огайо) 83 726 1% 1880 Чикаго 1880 маусым Джеймс Бэрд Уивер (Айова) Барзилай Дж. Чемберс (Техас) 305 997 3,3% 1884 Индианаполис 1884 мамыр Бенджамин Ф. Батлер (Массачусетс) Абсолюм М. Вест (Миссисипи) 175 096 1,7%
Election Convention city Conventiondates Presidential Candidate Vice Presidential Candidate Popularvotes Percent 1876 Indianapolis May 1876 Peter Cooper (New York) Samuel F. Cary (Ohio)83,726 1% 1880 Chicago June 1880 James Baird Weaver (Iowa) Barzillai J. Chambers (Texas)305,997 3.3% 1884 Indianapolis May 1884 Benjamin F. Butler (Massachusetts) Absolom M. West (Mississippi)175,096 1.7%
Басқа сайланған лауазымды адамдар
Гарриел Г. Гейгер, заңгер және Техас штатының депутаты. Роберт А. Керр, Техас штатының депутаты.
Harriel G. Geiger, lawyer and state legislator in Texas
Robert A. Kerr, state legislator in Texas