Кіріспе
Жапондық жалпы сауда компаниясы Itochu Corporation (伊藤忠商事株式会社) – Осака қаласы, Китаку ауданындағы Умеда және Токио қаласы, Минато ауданындағы Аоямада орналасқан жапондық корпорация. Бұл – ең ірі жапондық "сого шоша" (жалпы сауда және инвестициялық компаниялардың) бірі, текстиль бизнесінің күштілігімен және Қытайдағы табысты бизнес операцияларымен ерекшеленеді.
Itochu Corporation (伊藤忠商事株式会社) is a Japanese corporation based in Umeda, Kita ku, Osaka and Aoyama, Minato, Tokyo. It is one of the largest Japanese sogo shosha (general trading and investment companies) distinguished by the strength of its textile business and its successful business operations in China.
Қазіргі уақыттағы бизнес туралы жалпы түсінік
Иточу бизнесі "Дивизион компаниясы" сегіз негізгі операциялық бөлімнен тұрады. Тоқыма компаниясы: Itochu шикізат пен дайын киіммен айналысады, сонымен қатар брендтік бизнесі бар. Ол белгілі сән брендтеріне инвестициялардың портфелін және құқықтарды иеленеді, соның ішінде Converse, Hunting World, LeSportsac, Mila Schön және Paul Smith. 2018 жылы Itochu Laura Ashley бренді үшін жапондық бас лицензияны және эксклюзивті тарату құқықтарын сатып алды. Машина жасау компаниясы: Зауыт жобаларын, теңіз, аэроғарыш, автомобиль, құрылыс/өндірістік машиналар мен денсаулық сақтау саласын қамтиды. Автомобиль саласында Itochu "Янасе", "Исузу" және "Мазда" компанияларының акционерлері болып табылады. Инфрақұрылым саласында Itochu компаниясы Toshiba және Hitachi компанияларымен серіктесіп, Вьетнамдағы алғашқы жылдам жол – Ханой мен Хо Ши Мин қаласының арасындағы Солтүстік-Оңтүстік жылдам жолдың инфрақұрылымын қамтамасыз етті. Itochu сонымен қатар Гонконгтегі MTR және Австралиядағы Квинслендтегі New Generation Rollingstock жолаушылар теміржолын жеткізуде серіктес болып табылады. Ол Индонезиядағы Сарулла геотермалды электр энергиясының жобасына азшылық салымшы болып табылады және Түркияның Синоп қаласында 15,8 миллиард долларлық Синоп ядролық электр стансасын дамыту үшін Mitsubishi Heavy Industries және Engie компаниясымен серіктестік құрды. Металл және минералдар компаниясы: тау-кен және кен саудасы, болат және қара емес металдар саудасы, көмір және ядролық отын саудасы және күн энергиясымен айналысады. Бұдан басқа, 2021 жылдың сәуір айында "Көміртегінің бейтарап басқару бөлімі" құрылды, ол тікелей Металл және минералдық ресурстар бөліміне бағынады, сутек және аммиак сияқты салалардағы дамуды және көміртегінің утилизациясы мен сақталуын (CCUS) ілгерілету үшін. Сонымен қатар, Металл және минералдар компаниясының тікелей бақылауындағы "Болат бизнес координация бөлімі" Marubeni Itochu Steel Inc. компаниясына болат өнімдері саласында қолдау көрсетеді. Энергия және химиялық компания: 3 бөлімнен тұрады: Энергия бөлімі, Химия бөлімі және Энергия және қоршаған ортаға қатысты шешімдер бөлімі. Энергия бөлімі шикі мұнай, мұнай өнімдері, сұйық газ, табиғи газ және сутек сияқты энергиямен байланысты өнімдермен сауда-саттық жасайды, сондай-ақ осыған байланысты жобаларды әзірлейді. Бұл бөлім мұнай мен газды барлау, дамыту және өндіру бойынша жобаларды да жүзеге асырады. Мұнай мен газ және метанол, ПТА және тыңайтқыштар сияқты кең ауқымды химиялық өнімдермен сауда жасайды. Азық-түлік компаниясы: әртүрлі азық-түлік өнімдерін өндіру, өңдеу және таратумен айналысады. Екі ірі топтық бизнес – 1998 жылы Seiyu-дан сатып алынған FamilyMart және бүкіл әлемдік таңбаланған тағамдары мен Азияның жаңа өнімдерін Itochu-ға 1,7 миллиард долларға сатқан Dole Food Company. Itochu сонымен қатар Қытайдағы COFCO-ның стратегиялық серіктесі және Вашингтон штатының Лонгвью қаласында экспорттық астық терминалына ие. 2020 жылы Itochu Италияның Tri Marine және Тайваньның FCF компанияларымен бірге әлемдегі ең ірі үш тунец саудагерлерінің бірі болды. Жалпы өнімдер және жылжымайтын мүлік компаниясы: орман өнімдері, жалпы тауарлар және логистика бөлімінен және құрылыс және жылжымайтын мүлік бөлімінен тұрады. Орман өнімдері, жалпы тауарлар және логистика бөлімі Солтүстік Америкадағы құрылыс материалдары, целлюлоза, табиғи каучук, дөңгелектер және үшінші тараптың логистикасы (3PL) және халықаралық тасымалдауды қоса алғанда, дистрибьюторлық бизнеспен айналысады. Құрылыс және жылжымайтын мүлік бөлімі ағаш өнімдері мен OEM материалдарын өңдеумен айналысатын құрылыс материалдары бизнесімен, негізінен тұрғын үй және логистикалық нысандарды дамытумен айналысатын жылжымайтын мүлік бизнесімен және жылжымайтын мүлік инвестициялары мен ғимараттарды пайдалану және басқару бизнесімен айналысады. Ақпараттық-коммуникациялық технологиялар және қаржылық бизнес компаниясы: Ақпараттық-коммуникациялық технологиялар бөлімінен және Қаржы және сақтандыру бизнес бөлімінен тұрады. 8-ші компания: басқа жеті Бизнес компаниялармен бірлесіп жұмыс істейді.
Кеңселер
ITOCHU-ның Осакадағы бас кеңсесі Солтүстік қақпа ғимаратында, 1–3, Umeda 3 Chome, Kita ku, Осака, Жапонияда орналасқан. Оның Токиодағы бас кеңсесі 5-1 Kita Aoyama 2 Chome, Minato, Токио, Жапонияда орналасқан. ITOCHU-ның Жапонияда жеті филиалы, Қытайда он алты филиалы мен жергілікті еншілес компаниялары, Азияда жиырма төрт, ТМД-да сегіз, Австралияда төртеу, Таяу Шығыста он беске, Африкада сегіз, Еуропада он екі, Солтүстік Америкада он және Латын Америкасында тоғыз филиалы бар.
Құрылтай кезеңі (1858-1903)
Itochu 1858 жылы, Жапонияның шетелдік саудаға ашылғаннан кейін, Чубей Итох (Itoh) Осака мен Кюсю арасындағы аймақтарда зығыр матасын есіктен-үйге саудалауды бастады. Ито 1872 жылы Осаканың Хонмачи ауданында "Беничу" мата дүкенін ашты. Бұл орын 1884 жылы "Итох Хонтен" деп аталып, 1893 жылы Итох жіп және мата дүкеніне айналды. Келесі жылы ол Окаяма, Хиросима және Шимоносеки арқылы Нагасакиге дейін сапар шекті. Осы кезде Жапония АҚШ, Ұлыбритания, Франция, Ресей және Нидерландымен достық және сауда туралы шарттар жасасты, бұл еркін сауда дәуірін ашты. Шетелдіктерді, соғыс кемелерін және шетелдік сауда бекеттерін көру Чубейді таңқалдырып, оның қызығушылығын оятты. Ол коммерцияның шексіз әлеуетіне көз жеткізді. Чубей Накахасисуджидің шығысында, Осакадағы Хигасикудағы Хонмачи 2-ші үйдің жанында Бенчу атты мата дүкенін ашты. Бенчу негізінен Бино және Канто аймақтарынан зығыр және маталарды сатты. Сол кезде Фушими мачи ауданы мата саудагерлерінің орталығы болған, ал Хонмачи пайдаланылған киім саудагерлерін тарта бастады. Осыған қарамастан, Осакадағы бизнесінің орнын таңдағанда Чубей Итох I Хонмачи ауданының болашақ дамуын күтіп, оны таңдады. Ол Хонмачиді таңдады, өйткені ол Кавагучи Чодан жолмен жетуге ыңғайлы болды, онда кемелер тоқтай алатын, ал жердің құны Фушими мачидегіден кем болды. Бенчу ашылғаннан кейін Чубей жарғы жасады. Онда ол барлық жұмысшылардың, тіпті жас қызметкерлердің де, өздерінің барынша мүмкіндіктерін пайдалануын қамтамасыз ету үшін жұмысшылардың құқықтары мен міндеттерін белгіледі. Чубей Осакадағы Хигаси ку ауданындағы Азучи чо 2-ші үйдің жанында мақта жіптерін көтерме саудалайтын Ито Итомисе дүкенін ашты. Бас менеджер Чубей Итох I басшылығымен дүкен он жұмысшыдан басталды, оның ішінде бас менеджердің көмекшісі, менеджер және менеджердің көмекшісі болды. Ито Итомизе сол кездегі революциялық басқару жүйелерін қабылдады, оның ішінде үш тараптың пайданы бөлісуін, батыс үлгісіндегі бухгалтерлік есеп жүргізуді және ай сайынғы бизнес журналы "Жицугё" (текстиль өнеркәсібі үшін жетекші журналға айналды; жұртшылыққа сатылатын кейбір даналарымен) шығаруды қамтиды. 1912 жылы император Мэйдзи қайтыс болып, дәуір Тайшоға ауысты. 1913 жылы ол мақта жіптер бөлімін құрды, бірақ 1914 жылдың шілдесінде Бірінші дүниежүзілік соғыс басталды, ол шикі жібек пен мақта жіптерінің нарықтық бағасының күрт төмендеуін бастан кешті. Соғыстың барысы туралы белгісіздік жапон экономикасын уақытша дүрбелеңге ұшыратты, қор нарығы, шикі жібек пен мақта жіптерінің сауда бағалары құлдырап, банктерге шабуылдар жасалды. 1918 жылы "C. Itoh & Co." акционерлік қоғамы "C. Itoh & Co., Ltd." болып өзгертілді. Нью-Йорктегі филиал ашылды. Итохтың компаниясы Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін едәуір өсті, АҚШ-та, Үндістанда, Филиппинде және Қытайда кеңселері болды, ал фирма негізгі бизнесінен басқа машиналар, автомобильдер мен металдарды өңдеуді бастады. Алайда 1920 жылы болған дағдарыс компанияны қарызға батып қалдырды, ал сол кездегі ірі заибацу фирмаларынан айырмашылығы, оның бизнесін қаржыландыру үшін тәуелді банк болмады. 1921 жылы компания екіге бөлініп, оның жартысы қазіргі Марубени деп аталады. Компанияның жұмысы 1930 жылдары жақсарды, бірақ 1930 жылдардың екінші жартысында Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, барлық сауда компанияларының бизнесі соғысқа бағытталды. Бұрынғы Жапон императорлық әскерінің штаб офицері Рюдзо Седзима 1958 жылы 11 жыл бойы Сібір түрмесінде болғаннан кейін Итохқа қосылды. Төрт жылдан кейін ол директор болып тағайындалды және Итохтың корпоративтік жоспарлау бөлімінің басшысы болды, ол әскери үлгідегі ішкі есеп беру жүйесін енгізді. Ол "Сейжима машинасы" деп аталатын күшті ізбасарлар тобын құрып, компанияның президенті және төрағасы болды. 1970 жылы Седзима мен оның жас шәкірті Минору Мурофуши АҚШ пен Жапонияның автокөлік өндірушілері арасындағы алғашқы байланыстардың бірі - General Motors пен Isuzu арасында бірлескен кәсіпорын құрды. 1971 жылы компания АҚШ-тың General Motors Corporation және Жапонияның Isuzu Motors, Ltd. арасындағы ынтымақтастық туралы негізгі келісімшартты ұйымдастыруға көмектесті. GM компаниясының Isuzu компаниясының 34% үлесін алып, алғашқы инвестициясын 1972 жылы жасады. Компанияның GM-мен 1920 жылдарға дейінгі ұзақ қарым-қатынасы болған кезде, Isuzu 1974 жылы General Motors-пен бірге T-бөлігі Chevrolet Chevette ретінде шығарылған Gemini-ді ұсынды. Өзгертілген нұсқасы Америка Құрама Штаттарында Buick маркасымен Isuzu-дың Opel ретінде сатылды, ал Австралияда Holden Gemini ретінде сатылды. Ынтымақтастық нәтижесінде американдық GM өнімдерінің кейбіреулері Isuzu дилерлері арқылы жапон тұтынушыларына сатылды. Компания Isuzu-ға экспортқа көмектесті, GM желілерін пайдалана алғандықтан, 1973 жылы өндірістің 0,7%-ынан 1976 жылға қарай 35,2%-ға дейін өсті; бұл осы кезеңде жалпы өндіріс төрт еседен астам артқан кезде. Итох 1977 жылы Атака & Co. компаниясын сіңірді, ол Жапониядағы тоғызыншы ірі сауда компаниясы болды. Атака АҚШ-тағы мұнайды өндіру жобасынан үлкен шығынға ұшырап, басқарушы кредиторы Sumitomo Bank-тің нұсқауымен қайта құрылымдаудан өтті. 1970 жылдардың басынан бастап Итох Үндістанның Reliance Industries Limited компаниясына синтетикалық жіптің (полиэстер) ірі жеткізушісі болды. Арадағы жылдарда екі компанияның тығыз ынтымақтастығы Гуджарат штатындағы Хазирадағы жылдық 250 000 тонналық сыйымдылығы бар әлемдік масштабтағы полипропилен жобасын бірлесіп ілгерілетуге әкелді, жобаның жалпы құны 525 крор рупийді құрады. 15% үлесі үшін 50 миллион доллар жұмсаған Итох өзінің брендімен велосипедтердің (көбінесе Bridgestone өндірген) және компьютер принтерлері сияқты әртүрлі өнімдерді сатты. Itochu 1980 жылдары C. Itoh Techno Science (CTC) еншілес компаниясы арқылы күшті ақпараттық технология бизнесін дамыта бастады, ол Sun Microsystems, Cisco, Oracle және басқалардың Жапониядағы дистрибьюторы болды. Бұл қатаң саясат көпіршіктің жарылуына және жапон қор нарығының құлауына әкелді. Осы кезеңнен бастап екі онжылдық бойы компания қиындықтарға тап болып, портфелін қайта құрылымдады. 1 қазан 1992 жылы C. Itoh & Co. Ltd. өзінің ағылшын тіліндегі атауын Itochu Corporation деп өзгертті, бұл оның жапон тіліндегі атауының тікелей транслитерациясы болды. 1997 жылы компания "Бөлімдік компания" жүйесін енгізді, ол бүгінгі күнге дейін сақталып келеді. ITOCHU-дың Жапонияда және шетелдегі операциялары көбірек әртараптандырылып, басқару ортасы өте жылдам өзгеріп жатқандықтан, компания өзінің бөлімдеріне өкілеттік пен жауапкершілікті делегациялау арқылы үлкен икемділікті қамтамасыз ететін тәуелсіз басқару тәсілін қабылдауы керек екенін түсінді. "Бөлімдік компания" жүйесін дамыту тұжырымы қалыптасты. Нәтижесінде 1995 жылы тексеру комиссиясы құрылып, жүйе 1997 қаржы жылында қабылданды. Жүйенің басты мақсаттары біріншіден, Бөлімдік компаниялардың тәуелсіз басқаруымен оңтайлы басқару жүйесін құру (Компаниялардың ерекшеліктеріне бейімделген жүйе құру, өкілеттіктерді смело децентрализациялау арқылы жылдам шешім қабылдау және консолидацияланған нәтижелер мен баланстар негізінде күрделі басқару жүйесін құру); екіншіден, кішкентай және тиімді бас кеңсе құру; және үшіншіден, децентрализацияланған өкілеттіктерге сәйкес қажетті ең төменгі бақылауды қамтамасыз ету болды. Осы жаңа тәсілді қабылдау арқылы ITOCHU өзінің көрсеткіштерін және операцияларын күшейтуге, сондай-ақ табысын арттыруға тырысты. ITOCHU қоршаған ортаға сертификатталған ISO14001 сертификатын алған алғашқы сого шоша болды. Itochu 1999 жылы CTC-ны бөліп шығарды, бірақ CTC тез арада бұрынғы ана компаниясынан екі есе артық капитализацияға ие болды. 2013 жылы Itochu ...
In the following year, he traveled as far as Nagasaki via Okayama, Hiroshima, and Shimonoseki. At this time, Japan concluded the Treaty of Amity and Commerce with five countries, namely the United States, the United Kingdom, France, Russia, and the Netherlands, opening an era of free trade. The sight of foreigners, battleships, and foreign trading posts astonished Chubei and sparked his curiosity. He became convinced of the limitless potential of commerce. Chubei opened Benchu, a drapery store at Honmachi 2 chome, Higashi ku, Osaka, east of Nakahashisuji. Benchu mainly handled linen and fabrics from the Bino and Kanto regions. At that time, the Fushimi machi area was the center of drapery wholesalers, while Honmachi was attracting many used clothing merchants. Despite this, in selecting the base of his business in Osaka, Chubei Itoh I chose Honmachi, anticipating the future development of the Honmachi area. He is said to have chosen Honmachi because it was accessible by road from Kawaguchi cho, where boats could dock, and the cost of land was less than a half that in Fushimi machi. Once Benchu was open, Chubei drew up a charter. In it, he set out his workers' rights and duties, unique for the time, to ensure that all workers, including junior staff, could work to their utmost capabilities. Chubei opened Itoh Itomise, a cotton thread wholesale store, at Azuchi cho 2 chome, Higashi ku, Osaka. Under Chubei Itoh I, the general manager, the store started with ten workers, including an assistant general manager, manager, and assistant manager. Itoh Itomise adopted a series of management systems that were revolutionary for the times, including the codifying of the sharing of profits by three stakeholders, the introduction of Western style bookkeeping, and the issuance of Jitsugyo, a monthly business magazine (which became a leading magazine for the fabric industry; with some copies sold to the public). In 1912, Emperor Meiji died and the era was changed to Taisho. In 1913, he established a cotton yarn department, but in July 1914, World War I began, and he experienced a sharp drop in the market prices of raw silk and cotton yarn. Uncertainty about the course of the war caused the Japanese economy to temporarily fall into turmoil, with the stock market, raw silk and cotton yarn trading prices crashing, and bank runs on bank runs. In 1918, "C. Itoh & Co." is transformed into a public stock company "C. Itoh & Co., Ltd." The New York branch office is opened. Itoh's company grew considerably in the wake of World War I, with offices in the United States, India, the Philippines and China, and the firm began to handle machinery, automobiles and metals in addition to its core business of textiles. However, a recession in 1920 left the company deeply in debt, and unlike the major zaibatsu firms of the time, it had no captive bank to finance its business. In 1921, the company split in half, with one half forming what is now known as Marubeni. The company's performance improved in the 1930s, but as World War II began in the latter half of the 1930s, all trading companies' business became increasingly war oriented. Former Imperial Japanese Army staff officer Ryuzo Sejima joined Itoh in 1958 after spending 11 years in a Siberian prison. Four years later, he was promoted to director and became Itoh's head of corporate planning, implementing a military style internal reporting system. He went on to serve as president and chairman of the company, having developed a powerful group of followers known as the "Sejima Machine." In 1970, Sejima and his younger protege Minoru Murofushi arranged a joint venture between General Motors and Isuzu, one of the first tie ups between US and Japanese automakers. In 1971, the company successfully assisted in arranging a basic contract for cooperation between General Motors Corporation of the United States and Isuzu Motors, Ltd. of Japan. The first investment of GM taking a 34% stake in Isuzu was seen in 1972, when the Chevrolet LUV became the first Isuzu built vehicle to be sold in the United States. While the company had a long relationship with GM going back to the 1920s, Isuzu introduced the Gemini in 1974 which was co produced with General Motors as the T body Chevrolet Chevette. A modified version was sold in the United States as Buick's Opel by Isuzu, and in Australia as the Holden Gemini. As a result of the collaboration, certain American GM products were sold to Japanese customers through Isuzu dealerships. The company assisted Isuzu to export also increased considerably as a result of being able to use GM networks, from 0.7% of production in 1973 to 35.2% by 1976; this while overall production increased more than fourfold in the same period. Itoh absorbed Ataka & Co., the ninth largest general trading company in Japan, in 1977. Ataka had recently suffered major losses from an oil development project in the United States and had undergone restructuring at the direction of its main lender, Sumitomo Bank. From the early 1970s Itoh was a major supplier of synthetic yarn (polyester) to India's Reliance Industries Limited. Over the years, the close collaboration between both companies culminated in the co promotion of a world scale Polypropylene Project with a capacity of 250,000 tonnes per annum at a total project cost of Rs. 525 Crores, at Hazira in the State of Gujarat. With a $50 million cost for a 15 percent stake, Itoh also marketed products—under their own label—as diverse as a line of bicycles (mostly manufactured by Bridgestone), and computer printers. Itochu began to develop a strong information technology business in the 1980s through its subsidiary C. Itoh Techno Science (CTC), which acted as a Japan distributor for Sun Microsystems, Cisco, Oracle and others. This sharp policy caused the bursting of the bubble, and the Japanese stock market crashed. In the two decades starting from such period, the company experienced the challenges and restructured its portfolio. On October 1, 1992, C. Itoh & Co. Ltd. changed its English name to Itochu Corporation, a more direct transliteration of its Japanese name. In 1997, the company introduced "Division Company" system, which is to till today. With ITOCHU's operations in Japan and overseas becoming more diversified and the management environment changing very quickly, the Company recognized that it needed to adopt a more autonomous management approach, enabling greater agility by delegating authority and responsibility to its divisions. The concept of developing a “Division Company” system was created. Consequently, an examination committee was set up in 1995 and the system was adopted in FY1997. The main purposes of the system were, first, to create an optimal management system with independent management by the Division Companies (to create a system geared to the characteristics of the Companies, enable prompt decision making through a bold decentralization of authority, and build a more sophisticated management system based on consolidated performance and balance sheets); second, to establish a small and efficient head office; and third, to achieve the minimum control required in line with the decentralization of authority. By adopting this new approach, ITOCHU sought to strengthen its performance and operations, while bolstering its earnings. ITOCHU becomes the first sogo shosha to receive environmental certificate ISO14001. Itochu also spun off CTC in 1999, only to see CTC quickly achieve a market capitalization more than twice that of its former parent company. In 2013, Itochu implemented a general ban on work after 8 PM with an across the board "lights out" policy at 10 PM while encouraging that any necessary overtime be taken in the early morning hours, reducing the total amount of overtime across the company. In 2014, Itochu entered into a cross shareholding relationship with the Thai conglomerate Charoen Pokphand (CP), and together with CP, agreed to invest over $8 billion in the Chinese state owned conglomerate CITIC Limited during 2015, the largest investment ever made by a Japanese general trading company. The transaction was also the largest acquisition in China by a Japanese company, and the largest investment by foreigners in a Chinese state owned enterprise. In March 2016, Itochu recorded JPY 352.2 bil in PAT in the fiscal year which ranked itself as the most profitable sogo shosha for its first time. The natural resources commodity price was decreased during the fiscal year ended in March 2016, which made its competitors Mitsubishi Corporation and Mitsui & Co Ltd fell in profits. In July 2016, an American short seller Glaucus Research Group published a report critical of Itochu's accounting practices, causing a stock price dip of around 10%. In May 2017, Itochu acquired 10.1% share of Yanase which is an importer distributor of automobiles such as Mercedes Benz, through TOB, which made Itochu to be 50.1% shareholder. Itochu participated in its equity earlier in 2003, and acquired further share to be a 66% shareholder in 2018. In August 2018, Itochu acquired 8.6% share of FamilyMart which is Japan's second largest convenience store chain behind 7 Eleven, through TOB, which made Itochu to be 50.1% shareholder. Itochu participated in its equity earlier in 1998, and, after merging other competitors including CircleK, acquired further share to be a 95% shareholder in 2021. In 2019 and 2020, Itochu was ranked the most popular employer for college graduates. Itochu has been one of the most popular employers for graduates of top Japanese universities for over thirty years due to their high pay levels, stability and the diversity of opportunities available to employees. In September 2020, Berkshire Hathaway announced that it had acquired over 5% of the stock in the company, along with four other Japanese trading houses, over the 12 month period ending in August 2020. By April 2023, Berkshire increased the stake to 7.4%. In March 2021, Itochu ended its fiscal year becoming the most profitable (recording JPY 401.4 bil in PAT) and the most valued (recording JPY 5,685 bil in market capitalization) sogo shosha in Japan. On 5 February 2024, Itochu Chief Financial Officer Tsuyoshi Hachimura, announced that the company is to end its collaboration with Elbit after the International Court of Justice ordered Israel last month to prevent acts of genocide against Palestinians and do more to help civilians.