Кіріспе

Уильям Эдвард Миллер (22 наурыз 1914 – 24 маусым 1983) – АҚШ-тың Нью-Йорк штатынан Республикалық партия атынан сайланған американдық саясаткер. 1964 жылғы президенттік сайлауда ол вице-президенттікке республикалық партияның кандидаттығына ие болды, бұл лауазымға республикалық партия ұсынған тұңғыш католик болды. Нью-Йорк штатының Локпорт қаласында дүниеге келген Миллер 1935 жылы Нотр-Дам университетін, ал 1938 жылы Олбани құқық мектебін бітірді, содан кейін Локпортта адвокат болып жұмыс істеді. 1942 жылы ол Нью-Йорк штатының Буффало қаласындағы АҚШ округтік сотының комиссары болып тағайындалды. Миллер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясында қызмет етті – бастапқыда Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы барлау бөлімінің құрамында, содан кейін Нюрнберг процесінде нацистік соғыс қылмыскерлерін соттаған прокурор ретінде. Миллер 1946 жылдан 1948 жылға дейін Нью-Йорк штатының Ниагара округінде округтік прокурордың көмекшісі болды. 1948 жылдың қаңтарында округтік прокурор лауазымы бос орынға ие болды, және Нью-Йорк штатының губернаторы Миллерді тағайындады. Миллер сол жылдың соңында толық мерзімге сайланды және 1951 жылдың қаңтарына дейін округтік прокурор болып қызмет етті, одан кейін отставкаға шықты. 1950 жылы Миллер АҚШ Өкілдер палатасына Республикалық партияның сәтті кандидаттарының бірі болды. Ол алты рет қайта сайланды және 1951 жылдың қаңтарынан 1965 жылдың қаңтарына дейін қызмет етті. 1960 жылы ол Ұлттық Республикалық Конгресс Комитетінің төрағасы болып тағайындалды және сол жылғы сайлауда республикашылдарға 20-дан астам орын жеңіп беруге жетекшілік етті. 1961 жылы ол Республикалық Ұлттық Комитетінің төрағасы болды, бұл лауазымды партияның консервативтік бағытқа ұмтылуын қолдау үшін пайдаланды. 1964 жылы Миллер вице-президенттікке Республикалық партияның кандидаттығына ие болды. Сенатор Барри Голдуотер мен вице-президенттікке кандидат Миллер демократтардың – президент Линдон Джонсон мен сенатор Хьюберт Хамфриге жеңіліс тапты. Конгрестен кеткеннен кейін Миллер Локпортта заңгерлік тәжірибесін жалғастырды. 1983 жылдың 24 маусымында Буффалода қайтыс болды және Арлингтон ұлттық зиратына жерленді.

Ерте өмір және білім

Уильям Эдвард Миллер 1914 жылғы 22 наурызда Нью-Йорк штатының Локпорт қаласында Элизабет Хинч пен Эдвард Дж. Миллердің ұлы болып дүниеге келді. Ол Локпорттың шіркеу мектептерінде оқыды және 1931 жылы Локпорт орта мектебін бітірді. Миллер Нотр-Дам университетінде білім алып, 1935 жылы B.A. дәрежесін алды, содан кейін Олбани құқық мектебін бітіріп, 1938 жылы LL.B. дәрежесін алды. 1938 жылы ол адвокаттыққа қабылданды және Локпортта тәжірибе жинады. 1942 жылы Миллер Буффалодағы АҚШ округтік сотының комиссары болып тағайындалды. Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы барлау бөлімінде қызметтен кейін, 1945 жылдың мамырында Миллер бірінші лейтенант шындығына ие болды және Соғыс министрлігінің соғыс қылмыскерлері бөліміне жіберілді.

Конгресс мүшесі

1950 жылдың тамызында Миллер Нью-Йорк штатының 42-ші округінен республикашылдардың үміткерлігіне ие болды. Ол алдын ала сайлауда Мелвин Л. Пейн мен Джеймс У. Хириді жеңіп, қарашадағы бас сайлауда демократ үміткері Мэри Луиза Найсқа қарсы жеңіске жетті. Аудандық қайта бөліністен кейін Миллер Нью-Йорк штатының 40-шы округіне өтті және 1952 жылдан 1962 жылға дейін әр екі жыл сайын қайта сайланды. Ол Сот комитетіндегі екінші ең жоғары республикашыл мүше болды және екі маңызды заң қабылдануына үлкен үлес қосты. Біріншісі – Ниагара шарлауының су электр станциясын дамыту туралы келісім, ал екіншісі – Ниагара өзенінен шығысқа қарай Эри көлі мен Онтарио көлі арасында жаңа канал салуға рұқсат беретін заң. Миллер 1957, 1960 және 1964 жылдарғы Азаматтық құқықтар актілеріне, сондай-ақ АҚШ Конституциясының 24-ші түзетуіне дауыс берді. Миллер Палатаның ішкі жұмысына қатысты ықпалды тұлғаға айналды. Республикашылдар Сенатта бес орынды жоғалтса да, Палатада төрт орынға қол жеткізді. Мартиннің сәтті өркендеуі оның үміткер ретіндегі мүмкіндігін көрсетті және 1964 жылы ол АҚШ Палатасына сайланды. 1960 жылдардың басында Миллер және сенатор Барри Голдуотер сияқты жетекші республикашылдар «Оңтүстік стратегиясы» деп аталатын жоспарды жақтауды бастады. Бұл жоспар Американдық Азамат соғысынан бері демократтарды қолдап келген Оңтүстікте республикашылдардың ықпалын арттыруға бағытталған күш-жігер болды. «Оңтүстік стратегиясы» аясында республикашылдар Оңтүстікте бекініп қалу үшін бұрынғы «Дикси операциясын» жалғастырды, Солтүстік штаттарындағы афроамерикандық сайлаушыларды қызықтыруға тырысуды тоқтатып, оның орнына Оңтүстіктегі консервативті ақ сайлаушыларға үндеді. Журналистер мен бағанашылар, соның ішінде Джозеф Алсоп және Артур Кроктың мәлімдемелеріне сәйкес, «Оңтүстік стратегиясы» Оңтүстіктегі ақ сайлаушыларға президент Джон Ф. Кеннедидің «Жаңа шекара» бағдарламаларына қарсы шығып, кіші федералды үкімет пен штаттардың құқықтарын қолдау арқылы ұнады. Бұл стратегия Азаматтық құқықтар қозғалысына ашық қарсылық көрсетпей, нәсілдік сегрегацияны сақтауды жақтады. Миллер Голдуотермен келісіп, «Оңтүстік стратегиясын» қолдады, соның ішінде 1962 жылдың соңы мен 1963 жылдың басында RNC және басқа да маңызды республикашыл көшбасшыларымен жеке кездесулер өткізді, осы стратегияны жүзеге асыру туралы шешім қабылдау үшін. Партияның орталық және либералдық қанаттарының қарсылығына қарамастан, партия жетекшілігі 1964 жылғы сайлаулар мен одан кейін «Оңтүстік стратегиясын» іске асыруға шешім берді.

Вице-президенттікке кандидат

Республикалық партияның президенттік үміткерлігін жеңгеннен кейін Голдуотер Миллерді өзінің серігі етіп таңдады. Бірақ басқа деректерде Джонсон "Миллердің тіпті бар екенін білмеген" делінеді. Жеңіліске ұшырағанына қарамастан, бұл одақтың бұрынғы Солид Оңтүстікке енуі Оңтүстік стратегиясының нәтижелі екенін көрсететін белгі ретінде қарастырылды, республикашылар оны келесі науқандарда да қолдана берді. Кейіннен Марк З. Барабак Лос-Анджелес Таймс газетінде Миллер қайтыс болғанда "конгресте өткен жылдарынан гөрі, жарнамадағы бейнесімен әйгілі болды" деп жазды. 1979 жылы берген сұхбатында ол саясатты сағынбайтынын, себебі "өмірінде одан толыққанды көріп қойғанын" айтты. 1983 жылдың 5 маусымында ол Нью-Йорк штатының Уильямсвилл қаласындағы Миллард Филлмор қалалық ауруханасына диагностикалық тексерулерге жатты. Маусымның ортасында инсульт алды және 1983 жылдың 24 маусымында Нью-Йорк штатының Буффало қаласында қайтыс болды. Миллердің қазасын атап өте келе Голдуотер "ол мен таныған ең ұлы адамдардың бірі еді және оның жоғалуын терең сезінемін" деді.

Жеке өмір

Миллер мен оның әйелі Стефани (Вагнер) (1923–2023) үш қыз және бір ұлдың ата-анасы болды.