Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық қайырымды (1830–1901)
British philanthropist (1830–1901)
Ричард Копли Кристи (22 шілде 1830 – 9 қаңтар 1901) – ағылшын заңгері, университет оқытушысы, қайырымды және кітап сүйер.
Richard Copley Christie (22 July 1830 – 9 January 1901) was an English lawyer, university teacher, philanthropist and bibliophile.
Ерте өмір және білім
Ол Ноттингемширдегі Лентон қаласында, диірмен иесінің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Оксфордтың Линкольн колледжінде білім алды, онда Марк Паттисон оны жетекшілік етті, ал 1857 жылы Линкольн Инні адвокатурасына қабылданды. Ол сонымен қатар көптеген академиялық қызметтерді атқарды, ең бастысы – 1854 жылдан 1856 жылға дейін Оуэнс колледжінде тарих, ал 1855 жылдан 1866 жылға дейін саяси экономика профессоры болды.
He was born at Lenton in Nottinghamshire, the son of a mill owner. He was educated at Lincoln College, Oxford where he was tutored by Mark Pattison, and was called to the bar at Lincoln's Inn in 1857. He also held numerous academic appointments, notably the professorships of history from 1854 to 1856 and of political economy from 1855 to 1866 at Owens College.
Қайырымдылық
Кристи өнеркәсіпші сэр Джозеф Уитворттың досы болды. Уитворттың өсиеті бойынша Кристи үш мұрагердің бірі болып тағайындалды, олардың әрқайсысына жарты миллион фунттан астам өздеріне қалдырылды, «олардың әрқайсысы Уитворттың бұл қаражатты қандай мақсаттарға жұмсайтынын білгендіктен». Олар ақшаның бестен бір бөлігін Оуэнс колледжін қолдауға, сондай-ақ қазір Манчестер корольдік ауруханасы орналасқан жерді сатып алуға жұмсады. 1897 жылы Кристи жеке өзі Оуэнс колледжінің алдыңғы төртбұрышын аяқтау үшін Уитворт залын салуға 50 000 фунттан астам қаржы бөлді. Ол 1890-1895 жылдары Уитворт институтының президенті болды және Манчестердегі медициналық және басқа да қайырымдылық ұйымдарына, әсіресе қатерлі ісікке арналған павильон мен үйге қызығушылық танытты, оның комитеті 1890-1893 жылдары төраға болды, ал кейіннен ол Кристи ауруханасы болды. 1893 жылдың қазанында Манчестер қаласының құрметті азаматтығы оған және оның тірі қалған мұрагері Р. Д. Дарбиширге берілді.
Christie was a friend of the industrialist Sir Joseph Whitworth. By Whitworth's will, Christie was appointed one of three legatees, each of whom was left more than half a million pounds for their own use, ‘they being each of them aware of the objects’ to which these funds would have been put by Whitworth. They chose to spend more than a fifth of the money on support for Owens College, together with the purchase of land now occupied by the Manchester Royal Infirmary. In 1897, Christie personally assigned more than £50,000 for the erection of the Whitworth Hall, to complete the front quadrangle of Owens College. He was president of the Whitworth Institute from 1890 to 1895 and was much interested in the medical and other charities of Manchester, especially the Cancer Pavilion and Home, of whose committee he was chairman from 1890 to 1893, and which later became the Christie Hospital. In October 1893 the freedom of the city of Manchester was conferred upon him and on his surviving fellow legatee, R. D. Darbishire.
Епархияның канцлері
1872 жылдан 1894 жылға дейін Кристи Манчестер англикан епархиясының канцлері болды. Осы лауазымда ол Манчестер епискобы Джеймс Фрейзерге 1874 жылғы Қоғамдық құлшылықты реттеу туралы заңға сәйкес рев. Сидни Фейторн Гриннің түрмеге қамалуына әкелген мәселелер бойынша кеңес берді.
From 1872 to 1894, Christie was Chancellor of the Anglican Diocese of Manchester. In that capacity, he advised Bishop of Manchester James Fraser on the matters that led to the imprisonment of the Rev. Sidney Faithorn Green under the Public Worship Regulation Act 1874.
Киелі кітапты сүйгендер
Кристи жақын кітап коллекционері болды және өзінің шамамен 15 000 томдық кітапханасын Оуэнс колледжіне сыйлады. Кітапхана Этьен Доле баспасынан шыққан кітаптардың толық жиынтығымен, Aldine Press басылымдарының сериясымен және Себастьян Гриффиус және басқа еуропалық гуманистер баспаларынан шыққан томдармен ерекше бай. Оның «Этьен Доле, Ренессанстың шейіті» (1880) ең толық зерттемесі болып саналады.
Christie was an enthusiastic book collector, and bequeathed to Owens College his library of about 15,000 volumes, rich in a very complete set of the books printed by Étienne Dolet, a series of Aldine Press publications, and of volumes printed by Sebastian Gryphius and other European humanists. His Étienne Dolet, the Martyr of the Renaissance (1880) is the most exhaustive work on the subject.
Өлім
Кристи ұзаққа созылған аурудан кейін Суррейдегі Рибсденде қайтыс болды: кітаптар жинағы әрқашан Манчестер университеті кітапханасының бас қорынан бөлек сақталды және 1972 жылы Дэнсгеттегі Джон Райлендс кітапханасы ғимаратына ауыстырылды. Кітапханашы Чарльз Ли 1915 жылы баспа каталогын жариялады. Кристи кітапханасының баспалдағында оның құрметіне арналған әсем әйнек терезе орнатылған.
Christie died at Ribsden in Surrey after a long period of illness: the book collection has always been separate from the general stock of the library of Manchester University and was transferred to the John Rylands Library building in Deansgate in 1972. A printed catalogue was issued in 1915 by the librarian, Charles Leigh. A stained glass window commemorates him on the staircase of the Christie Library.
Шәкіртақы
Ол көптеген эсселер мен мерзімдік басылымдарға жазған мақалалардың авторы болды, олардың бір бөлігі оның өлімінен кейін жарияланды. Ол Четам қоғамының мүшесі болды, 1868 жылдан бастап Кеңес құрамына кірді, 1882–1883 жылдары вице-президент, ал 1884 жылдан 1901 жылға дейін президент қызметін атқарды.
He was the author of a number of essays and contributions to periodicals, some of which were published after his death. He was a Member of the Chetham Society, serving as a Member of Council from 1868, as vice president in 1882–3, and as president from 1884 until 1901.