Кіріспе

Кароли ауруы (каверноздық эктазия немесе ішек ішіндегі өт жолдарының туа біткен цистикалық кеңейуі) – бауырдағы өт жолдарының цистикалық кеңейуімен (немесе эктазиямен) сипатталатын сирек кездесетін тұқым қуалайтын ауру. Кароли ауруының екі түрі бар: ошақтық немесе қарапайым Кароли ауруы – бауырдың оқшауланған бөлігін зақымдайтын, аномальды түрде кеңейтілген өт жолдары. Екінші түрі көбірек таралған, ал портальді гипертониямен және туа біткен бауыр фиброзымен қатар кездескенде, көбінесе «Кароли синдромы» деп аталады. Екі түрдің арасындағы негізгі айырмашылықтар толыққанды түсініксіз. Кароли ауруы бауыр жеткіліксіздігімен және поликистоздық бүйрек ауруымен де байланысты. Бұл ауру 1,000,000 адамның біреуіне шамамен кездеседі, сонымен қатар Кароли синдромының жағдайлары Кароли ауруына қарағанда жиірек тіркеледі. Кароли ауруы, өт жолдарының бітелуінен туындаған кеңеюге себеп болатын басқа аурулардан, холедохальдық кисталардың туындылары емес екендігімен ерекшеленеді. Кароли ауруы көбінесе басқа аурулармен бірге дамиды, мысалы, аутосомдық рецессивті поликистоздық бүйрек ауруы, холангит, өт тастары, өт іріңді жарасы, сепсис, бауыр циррозы, бүйрек жеткіліксіздігі және холангиокарцинома (7% науас). Осы ауыр жағдайлар көбінесе диагноз қоюға себеп болады. Портальді гипертония болуы мүмкін, нәтижесінде басқа да жағдайлар пайда болуы мүмкін, соның ішінде көкбауырдың үлкеюі, гематомезис және мелена.

Себептер

Себебі генетикалық сияқты көрінеді; қарапайым түрі аутосомалық доминантты қасиет, ал күрделі түрі – аутосомалық рецессивті қасиет. Отбасы тарихында Кароли ауруы мен ARPKD арасындағы байланыс салдарынан бүйрек және бауыр аурулары болуы мүмкін. ARPKD-мен байланысты PKHD1 генінің Кароли синдромымен ауырған науқастарда мутацияланғаны анықталды. PKHD1 негізінен бүйректерде экспрессияланады, бауыр, бүйрекүсті без және өкпеде деңгейі төмендеу. Бұл аурудың фенотипіне сәйкес келеді, себебі ауру негізінен бауыр мен бүйрекке әсер етеді. Көбінесе ауру бауырдың сол бөлігімен шектеледі. КТ, рентген немесе МРТ суреттерінде эктазия салдарынан бауыр ішіндегі (бауырдағы) өт жолдарының кеңейгені байқалады. Ультрадыбыспен өт жолдарының түтікшелі кеңеюін көруге болады. КТ-де Кароли ауруын бауырға дейін созылған, сұйықтыққа толы түтікшелі құрылымдарды анықтау арқылы байқауға болады. Дегенмен, холангиография – Кароли ауруының нәтижесінде өт жолдарының кеңеюін көрсетуге арналған ең жақсы және соңғы тәсіл.

Емдеу

Емдеу клиникалық белгілерге және өт жолдарындағы аномалияның орналасқан жеріне байланысты. Егер ауру бір бауыр бөлігіне локалданып болса, гепатектомия симптомдарды жеңілдетеді және қатерлі ісік даму қаупін азайтады. Нақты деректер көрсетіп тұрғандай, шамамен 7% жағдайда Кароли ауруы қатерлі ісікпен асқасады. Кароли ауруының мұрагерлік себептерге байланысты екенін анықтау үшін отбасылық зерттеулер қажет. Үнемі бақылау, соның ішінде ультрадыбысты тексерулер мен бауыр биопсиясы жүргізіледі.

Болжам

Өлім-жітім тікелей емес, асқынулар салдарынан болады. Холангит пайда болғаннан кейін науқастар көбінесе 5–10 жыл ішінде қайтыс болады. Ол бұл жағдайды "бауыр ішілік өт жолдарының көп ошақты, сегменттік, қапшық немесе жіп тәрізді кеңеюі" деп сипаттады; яғни, ол өт жүйесіндегі кавернозды эктазияны байқады, бұл созылмалы, көбінесе өмірге қауіпті гепатобилиарлық ауруға әкеледі. 1902 жылы Францияда туған Кароли Анже қаласында медицинаны оқып, тәжірибе жинады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Париждегі Сен-Антуан ауруханасының 30 жыл бойы басшысы болды. 1979 жылы қайтыс болғанға дейін 1976 жылы Құрмет легионының командирі атағымен марапатталды.