Түркиядағы ежелгі Дорілаейон қаласы (Şarhöyük) – археологиялық қазбалар жүргізіліп жатқан тарихи орын. Қаланың тарихы, орналасқан жері мен қазба жұмыстары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анадолиядағы ежелгі қала, қазіргі Түркия
Ancient city in Anatolia, modern Turkey
қазіргі қала
the modern city
Дорилейум немесе Дорилайон (Δορύλαιον; Şarhöyük) – Анадолиядағы ежелгі қала. Қазір ол Түркияның Эскишехир қаласының жанында орналасқан археологиялық ескерткіш. Оның алғашқы орналасқан жері Эскишехирден оңтүстік-батысқа қарай 10 шақырым жерде, қазір Қарақас Хисар деп аталатын жерде болды. Б.з.д. IV ғасырының соңына қарай ол қазіргі Эскишехирдің солтүстігіне көшірілді.
Dorylaeum or Dorylaion (Δορύλαιον; Şarhöyük) was an ancient city in Anatolia. It is now an archaeological site located near the city of Eskişehir, Turkey. Its original location was about 10 km southwest of Eskişehir, at a place now known as Karaca Hisar; about the end of the fourth century B. C. it was moved to a location north of modern Eskişehir.
Ерте қола дәуірі
Шархёйүк (сондай-ақ Дорилайон) 1989 жылдан бері қазылып келеді. Ондағы археологиялық мәдени қабаттар тізімі ашылды, ең ертесі б.з.д. 3 мыңжылдыққа дейін соққан. Қала ерте қола дәуірінде гүлденді. Шамамен 2500 ж.б.д., Анатолияның солтүстік-батыс бөлігінде ерекше мәдениет тобы – «Демирчихүйүк мәдениеті» байқалады. Дорилеум Шархёйүк осы мәдени дамудың орталығы болды. Қаланың соңғы қола дәуіріне (ШХ V) қатысты қабаттары төбедегі ең жақсы сақталған мәдени кезеңдердің бірі болып табылады. 2018 жылы онда жаңа лувиялық иероглифтік мөр табылды. Бұл материал хеттік императорлық кезеңді көрсетеді. Кейін қала фригийлер тұсында да маңызды болды.
Şarhöyük (aka Dorylaion) has been excavated since 1989. It has revealed a series of archaeological cultural deposits, the earliest dated to the 3rd millennium BC. The city flourished during the early Bronze Age. Around 2500 BC, a particularly distinctive culture group is discernible in north western Anatolia, the 'Demircihüyük Culture'. Dorylaeum Sharhöyük was at the center of these cultural developments. Late Bronze Age (ŞH V) layer of the city is one of the best represented cultural phases on the mound. A new Luwian hieroglyphic seal has been discovered there in 2018. This material represents the Hittite Imperial Period. Later, the city was also important under the Phrygians.
Классикалық және ортағасырлық кезеңдер
Көп уақыттан кейін Дорилеум римдік сауда орталығы болды. Бұл қала, шамасы, б.з. 50 жылы апостол Павелдің екінші миссионерлік саяхатындағы маңызды нүкте болған. Фригия Сальтарис провинциясының бір бөлігі болған кезде епископтыққа айналды. III ғасырда готтардың шабуылдары қауіп тудырды. Кіші Азиядағы рим армиясы сейілтілген еді, ал флот Солтүстік Синопа қаласынан батысқа жылжығандықтан, аймақ тұрғындары қорғансыз қалды. Бұл готтар Дунай арғы жағынан, Қара теңіз аймағынан келген. Қала қауіп астында қалғанда, халқы өздерін басып алушылардан қорғау үшін асығыс әрекет ететінін көрсету үшін, қабырғаларын салуды жеделдету үшін арнау мүсіндерін пайдаланды. 1071 жылы Манзикерт шайқасынан кейін оны Селжұқ түркілері жаулап алды. Дорилеум крест жорықтары кезінде екі шайқасқа куә болды. 1097 жылы, Бірінші крест жорығы барысында, крестшілер осы жерде Селжұқтарды жеңіп, маңызды алғашқы жеңіске жетті. Екінші крест жорығында крестшілер ауыр жеңіліске ұшырады, бұл крест жорығына неміс тарапынан қатысуды тоқтатты. Византия императоры I Мануил Комнен 1175 жылы Дорилеумды нығайтты. Замандас византиялық тарихшы Никетас Хониатс, Мануилдің Мириокефалон шайқасынан кейін Селжұқ түрік сұлтаны II Килиж Арсланмен жасасқан келісімнің шарты бойынша Дорилеумның бекіністерін бұзбағанын хабарлайды. Сұлтанның бұл жағдайға жауабы Дорилеумға тікелей шабуыл жасау емес, оңтүстіктегі Меандр аңғарына ірі әскерді жіберіп, оны тонау болды. Мұсылман авторы әл-Харави (1215 жылы қайтыс болды) Дорилеумды христиан территориясының шекарасындағы емдік ыстық суларға толы орын деп сипаттады.
Much later, Dorylaeum was a Roman trading post. It also was probably a key city of the route the Apostle Paul took on his Second Missionary Voyage in 50 AD. It became a bishopric when part of the Late Roman province of Phrygia Salutaris. In the third century AD, it was threatened by Gothic raids. The Roman army that was based in Asia minor was spread thin, and the navy had moved west from the Northern city of Sinope, therefore the provincials were left exposed. These Goths came from the trans danubian region on the black sea. When the city was under threat, the people used dedicatory statues to build their wall quicker, indicating their rush to protect themselves against the invaders. After the Battle of Manzikert in 1071 it was taken by the Seljuk Turks. Dorylaeum was the site of two battles during the crusades. In 1097, during the First Crusade, the crusaders defeated the Seljuks there, in their first major victory. During the Second Crusade it was the site of a major crusader defeat, which effectively ended the German contribution to the crusade. Byzantine emperor Manuel I Comnenus fortified Dorylaeum in 1175. The contemporary Byzantine historian Niketas Choniates relates that Manuel did not destroy the fortifications of Dorylaeum, as he had agreed to do as part of the treaty he negotiated with the Seljuk Turkish sultan Kilij Arslan II immediately after the Battle of Myriokephalon. The sultan's response to this development was not a direct attack on Dorylaeum but the dispatch of a large army to ravage the rich Meander valley to the south. Dorylaeum was described by the Muslim author al Harawi (died 1215) as a place of medicinal hot springs on the frontier at the end of Christian territory.
Дін тарихы
Дорилей Византия империясы тұсында епископтық орталыққа айналды және Фригиядағы Синнада митрополитіне бағынышты болды. IV-IX ғасырларда жеті епископ белгілі, олардың ең танымалсы – Евсевий. Бұл епископтық орын 12-шы ғасырға дейін Синнаданың бағынышты епископтары тізімінде кездеседі, бірақ одан кейін көп ұзамай жойылған болуы керек.
Dorylaeum became a bishopric under the Byzantine Empire and was a suffragan the Metropolitan of Synnada in Phrygia. Seven bishops are known from the fourth to the ninth century, the most famous being Eusebius. The see is mentioned as late as the twelfth century among the suffragans of Synnada, but must have been suppressed soon after.