Кіріспе

Неміс ұлттық-социалистік ақыны және драматург Ханс Йохст (8 шілде 1890 – 23 қараша 1978) – нацистік философиямен тікелей байланысты, Үшінші рейхтің ресми бекітілген жазушылар ұйымдарының мүшесі болған неміс ақыны және драматург. "Мәдениет деген сөзді естігенде мен қаруымды аламын" деген мәлімдеме, Генрих Гиммлер, Жозеф Геббельс және Герман Герингке қате атрибуцияланған, шындығында оның "Шлагетер" пьесасындағы бір жолдың бұрмаланған түрі еді.

Өмірбаян

Ханс Йост Саксония Корольдігінің Сеерхаузен қаласында (қазіргі Штаучицтің бір бөлігі) бастауыш мектеп мұғалімінің ұлы болып дүниеге келді. Ол Ощац және Лейпцигте өсті. Жастық шағында миссионер болуды жоспарлаған. 17 жасында ол Бетел мекемесінде көмекші болып жұмыс істеді. 1910 жылы Лейпцигте Abitur емтиханын тапсырып, медицина және философияны, содан кейін өнер тарихын оқыды. 1914 жылы әскерге өз еркімен шақырылды. 1918 жылы ол Старанберг көлінің жанындағы (Берг қаласының бір бөлігі) Оллманншаузенде қоныстанды.

Алғашқы жұмыстар

Оның ерте туындыларына экспрессионизм әсер еткен. Мысалдарға Der Anfang (Бастау) (1917) және Der König (Патша) (1920) пьесалары жатады. Кейіннен ол Wechsler und Händler (Ақша ауыстырушылар мен саудагерлер) (1923) және Томас Пейн (1927) сияқты пьесаларда натуралистік философияға көшті. Бертольд Брехттің алғашқы "Баал" пьесасы Жосттың "Жалғыз" (Der Einsame) пьесасына жауап ретінде жазылған, ол драматург Кристиан Дитрих Граббе өмірін бейнелейді. 1928 жылы Жост Альфред Розенбергтің "Kampfbund für deutsche Kultur" (Неміс мәдениеті үшін күрес одағы) ұйымына қосылды, ол неміс мәдениетіндегі еврей ықпалын жоюға бағытталған. 1932 жылы ол нацистік партияға қосылып, 1933 жылы "Standpunkt und Fortschritt" ("Құндылық және прогресс") атты мақаласында Гитлер идеологиясымен келісетінін түсіндірді.

Соғыстан кейінгі

Соғыстан кейін Джост интернатқа қамалды, ал 1949 жылдың 7 шілдесінде Мюнхендегі нацистік тазарту трибуналы оны "бірлесіп жүрген адам" деп сақтады. 1949 жылы апелляциялық процесс аяқталып, оны "басты кінәлі" деп қайта жіктеді және үш жарым жылдық еңбек лагеріне кесім берді (Жохст бұл мерзімді бұрын-ақ өткерген). Түрмеден босатылғаннан кейін және 1951 жылы тазарту ісін жалғастырғаннан кейін, ол "күдікті" деп танылды. 1955 жылы Джост бұл шешімді күштен шығарып, істі мемлекеттік қаражат есебінен тоқтатуға қол жеткізді. Осылайша ол толыққанды түрде ақталуға ие болды. Кеңес оккупациялық аймағында оның көптеген шығармалары, "Бастама" романынан (1917) басқа, тыйым салынған кітаптар тізіміне енгізілді. Соның ішінде "Шетелдік" (1916), "Аве Ева" (1932), "Жастыққа құштарлық" өлеңдері (1924), "Жас адам" пьесасы (1916), "Ана" өлеңдері (1921), "Өлмейтін ана" кездесуі (1933), "Шанышқы" (1916), "Өлім сағаты" (1914), "Махаббат ақымақтығы" романы (1931) және "Жолдан бұрылу" өлеңдері (1916) кірді. Германия Федеративтік Республикасында Джост жазушы ретінде жариялана алмады, бірақ 1952 жылдан кейін "Одемар Одерих" псевдонімімен "Die kluge Hausfrau" журналына, Edeka супермаркеттерінің тұтынушылар журналына өлеңдер жазды. Джост 1953 жылы 1943 жылдың соңында аяқтап, қайта жөндеген кітабын жариялауға тырысты, бірақ баспагер таба алмады. Ол 1978 жылдың 23 қарашасында Руппольдингтегі қарттар үйінде қайтыс болды.