Кіріспе
Уильям Рональд Кларк, Рональд Уильям Кларк ретінде танымал (2 қараша 1916 – 9 наурыз 1987) – британдық жазушы, өмірбаяндық, көркем және ғылыми-танымдық әдебиеттердің авторы.
William Ronald Clark, known as Ronald William Clark (2 November 1916 – 9 March 1987) was a British author of biography, fiction and non fiction.
Ерте өмір және білім
Кларк Лондонда Уильям Рональд Кларк ретінде дүниеге келді, ол банк кассасының, кейіннен менеджер болған (Уильям) Эрнест Кларк пен Этель Кейт (қызметтес аты Андердаун) отбасының жалғыз баласы еді. Ол Оңтүстік-Батыс Лондондағы Уимблдондағы Король колледж мектебінде оқыды; он сегіз жасқа толмастан "ата-анасына толық қарсылық білдіріп" мектептен шығып, олармен байланысын үзді және Лондонның орталық бөлігінде баспа ісінде жұмыс істеді.
Мансап
Кларк жазу кезінде әртүрлі сипаттағы баспа жұмыстарында жұмыс істеді; ол мақалаларын сатуда басталғалы қиындықтарға тап болмады және жұмыс берушілері оны жазуға ынталандырды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кларк медициналық себептермен әскери қызметке қабылданбағаннан кейін соғыс тілшісі болып қызмет етті. Соғыс тілшісі ретінде Кларк Д-күні канадалықтармен бірге Жюно жағасына қонды. Ол соғыстың соңына дейін бақылады және Ұлыбританияның "British United Press" агенттігінің тілшісі ретінде Германияда қалып, маңызды соғыс қылмыстары туралы хабарлады. Ұлыбританияға оралғаннан кейін ол Б.У.П-де кеңседе жұмыс істеді, онда 1948 жылға дейін қалды, содан кейін Кларк журналистика арқылы күнкөріс жасау және өзінің бар күшін кітап жазуға арнауды шешті. Ол тау шатырларына көтерілу (оннан астам кітап), атом бомбасы, Балморал сарайы және әлемді зерттеушілер, сондай-ақ балама тарих романдары сияқты тақырыптарды қамтитын алпыс алты кітап жазды. Ол сонымен қатар Чарльз Дарвин, Томас Эдисон, Альберт Эйнштейн, Бенджамин Франклин, Зигмунд Фрейд, Дж. Б. С. Холдейн, В. И. Ленин, Бертран Рассел, Эрнст Чейн, Эдвард Апплтон және Уильям Ф. Фридман сияқты әртүрлі тарихи тұлғалардың өмірбаяндарын жазды. В. И. Ленин Кларктың соңғы өмірбаяны болды және ол қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң жарық көрді.
Жеке өмір
Кларк туралы оның досы Торонто университетінің профессоры Джон Г. Слейтер «жеке тұлғасы және мінезі жағынан қорқынышты адам ретінде сипаттады – алты футтан аса биік, денесі дөңгелек, басы толық шашсыз, ал көздері сізге тіке қарап тұратын, кездейсоқ шапаныңызды бергіңіз келмейтін адам» деді. Өмірінің соңғы жылдары денсаулығын жақсарту үшін диета ұстанғанда, ол өте арықтап, 1986 жылы ауырып, «өте осал қарт кісіге» айналды, жүру үшін көмекке мұқтаж болды. Мектепті бірінші жұмысына тастап, әуесқой театр тобына қосылғаннан кейін Кларк Иренэ Тэппен (1901-1977) танысты, ол одан он бес жас үлкен болды. Олар 1938 жылы үйленді, бірақ көп ұзамай ажырасты. Ажырасқаннан кейін Кларк оған тридцать үш жыл бойы алимент төледі. 1951 жылы ол өзінен тоғыз жас үлкен ажырасқан Пирла Дорис Одденмен танысып, бірінші әйелінен ажырасуға келісім алғаннан кейін 1953 жылы Одденмен үйленді. Ол «оның кітаптарын шығарудың барлық аспектілеріне қатысты» және олардың екеуі де екі кітаптың авторы болды. Олар 1973 жылы ажырасты (бірақ ынтымақтастығын жалғастырды, сонымен қатар Пирла Кларктың шаруашылық дағдыларының жетіспеушілігін толықтырды), сол жылы Кларк үшінші рет Элизабет Аллан Соутарға үйленді, ол Елгин, Морейден келген жас шотланд қызы, оны елдегі достарының үйінде қонақ ретінде кездестірген. Ол да күйеуінің жазушылық жолына «атқарушы хатшының барлық біліктіліктерін» пайдаланып, Кларк үшін құнды зерттеуші болып жұмыс істеді. Кларк 1987 жылдың 9 наурызында инсульттан қайтыс болды, бұл «оның дәрігері көрген ең ауыр белдеу ісігінің біріне» емделгеннен кейін болды. Соңғы жылдары ол подаградан да зардап шекті, бұл оның денсаулығына кері әсер етті.