Грэвилл Рэнсом Банток: Британдық композитор және дирижер өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Британдық композитор және дирижер (1868–1946)

Сер Гранвилл Рэнсом Банток (7 тамыз 1868 – 16 қазан 1946) – британдық классикалық музыка композиторы.

Өмірбаян

Гранвилл Рэнсом Банток Лондонда дүниеге келген. Оның әкесі Шотландияның көрнекті хирургы болған. Кіші інісі драматург және кинорежиссер Лидхам Банток болды. Гранвилл Бантокты ата-анасы Үндістан мемлекеттік қызметіне дайындаған, бірақ денсаулығы нашарлағандықтан бастапқыда химиялық инженерияға бұрылды. 20 жасында, Оңтүстік Кенсингтон мұражайы кітапханасында композиторлардың қолжазбаларын зерттеген кезде ол музыка әлеміне тартылды. 1888 жылы ол Корольдік музыка академиясына түсіп, Фредерик Кордерден гармония және композицияны оқыды, алғашқы жылы Макфаррен сыйлығын жеңіп алды. Алғашқы дирижерлік жұмыстары оны музыкалық комедия труппасымен әлемді аралауға алып келді. Ағасы Лидхам Бантокпен бірге ол бірнеше мюзик-холл әндерін жазды, олар белгілі бір сәттілікке жетті. Ол «Жаңа тоқсандық музыкалық шолу» атты музыка журналын құрды. 1934 жылы ол Лондонның Тринити музыка колледжі корпорациясының төрағасы болып сайланды. 1930 жылы ол рыцарь атағына ие болды. Оның басқа да белгілі туындылары – «Минуттық Пьеро» (1908) және «Пайган симфониясы» (1928) увертюралары. Оның көптеген шығармалары 1990 жылдардың басынан бері коммерциялық түрде жазылып келеді. 1926 жылдан 1933 жылға дейін ол Бирмингемдегі Метчли Лоджда (қазір Метчли Аббатханасы; атауына қарамастан, ғимараттың діни байланысы жоқ) тұрды, және ғимаратта Бирмингем азаматтық қоғамының көк тақтасы орнатылған. Композитордың 1946 жылы Лондонда қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Банток қоғамы құрылды. Оның алғашқы президенті Жан Сибелиус болды, ол Бантоктың музыкасын ғасырдың басында қолдады. Сибелиус үшінші симфониясын Бантокқа арнады. Эдвард Элгар екінші «Тантана мен салтанат маршын» Бантокқа арнады. 1898 жылы ол Хелена фон Швайцерге (1868–1961) үйленді, ол оның либреттошысы болды. Гранвилл Банток сонымен қатар композитор Маргарет Мордың (1903–1966) Гранвиллдің ұлы Реймонд Бантокқа үйленуі арқылы қайнағасы болды. Олардың ұлы, Гранвилл Бантоктың немересі – ақын Гэвин Банток.

Granville Ransome Bantock was born in London. His father was an eminent Scottish surgeon. His younger brother was the dramatist and film director Leedham Bantock. Granville Bantock was intended by his parents for the Indian Civil Service but he suffered poor health and initially turned to chemical engineering. At the age of 20, when he began studying composers' manuscripts, at South Kensington Museum Library, he was drawn into the musical world. In 1888, he entered the Royal Academy of Music where he studied harmony and composition with Frederick Corder winning the Macfarren Prize in the first year it was awarded. Early conducting engagements took him around the world with a musical comedy troupe. With his brother Leedham Bantock he wrote a couple of music hall songs which met with some success. He founded a music magazine, The New Quarterly Music Review, In 1934, he was elected Chairman of the Corporation of Trinity College of Music in London. He was knighted in 1930. Among his other better known works are the overture The Pierrot of the Minute (1908) and the Pagan Symphony (1928). Many of his works have been commercially recorded since the early 1990s. From 1926 to 1933 his Birmingham home was Metchley Lodge (now Metchley Abbey; despite the name, the building has no religious connection), which a Birmingham Civic Society blue plaque on the building records. Shortly after the composer's death in London, in 1946, a Bantock Society was established. Its first president was Jean Sibelius, whose music Bantock championed during the early years of the century. Sibelius dedicated his Third Symphony to Bantock. Edward Elgar dedicated the second of his Pomp and Circumstance Marches to Bantock. In 1898 he married Helena von Schweitzer (1868–1961) who acted as a librettist for him. Granville Bantock was also the father in law of the composer Margaret More (1903 1966) via her marriage to Granville's son, Raymond Bantock. Their son, Granville Bantock's grandson, is Gavin Bantock, a poet.

Дискография

Бантоктың оркестрлік шығармаларының кең таңдауы, оның ішінде барлық симфониялары, Вернон Хендлидің жетекшілігімен Корольдік филармониялық оркестрімен Hyperion лейблінде жазылған, қазір ол жинақ ретінде де қолжетімді. Хендли сондай-ақ Chandos лейблінде BBC Симфониялық оркестрі мен хорымен Омар Хаямның көбінесе толық орындалуын жазды. Дегенмен, толық жазба тек Lyrita Recorded Edition лейблінде бар. Хебрид симфониясының басқа нұсқасы (Ескі ағылшын сюитасымен және орыс көріністерімен бірге) Naxos лейблінде Чехословакия филармониялық оркестрімен (Кошице) Адриан Липердің жетекшілігімен қолжетімді. Миниатюралар мен әндердің тарихи жазбалары Dutton лейблінде жарық көрді. Cameo Classics лейблі 1978 жылдан 1982 жылға дейін дирижер Джеффри Хейлд Смитпен жасалған Гранвилл Бантоктың жазбаларын екі CD жинағында қайта шығарды, оған Хебрид симфониясы (Раймонд Бантоктың қатысуымен), Пейган симфониясы, Атлас сиқыршысы (алғашқы цифрлық жазбалар) және Сапфик поэмасы (соло виолончель, Джиллиан Тодей) кіреді.

Тоналды өлеңдер

Тональды өлең No. 1, Талаба, Жойғыш (1900, Роберт Саутиден кейін)
Тональды өлең No. 2, Данте мен Беатрис (1901, 1910 жылы қайта қарастырылды, Шотланд оркестрі / композиторы, Глазго, 24 мамыр 1911, Дантедің қайта қарастырылған нұсқасы, Лондон музыкалық фестивалі, 1911)
Тональды өлең No. 3, кейіннен оркестрлік драма деп аталды: Жарманкедегі Фифин (1901, Браунингтің «Пиппа Пассес» туындысы бойынша, Бирмингем фестивалі, 1912, композитордың басқаруымен, содан кейін Сегізінші Балфур Гардинер концерті, Король залы, Лондондағы тұңғыш орындалу, New SO/Gardiner, 18 наурыз 1913; бұл 1911–12 маусымда RPS концертінде орындалуы тиіс еді, бірақ төлемдерге байланысты туындаған дауға байланысты жойылды. Фифин қоғам тарапынан 1917 жылғы 26 қарашада Сэр Томас Бичемнің басқаруымен орындалды). Фифинның классикалық жазбасын Бичем 1947 жылы EMI үшін RPO оркестрін басқарып жасады. Бұл жазба Ұлыбритания Кеңесі мен Банток қоғамының қолдауымен жасалды.
Тональды өлең No. 4, Худибрас (1902, Сэмюэл Батлерден кейін)
Тональды өлең No. 5, Атлас сиқыршысы (1902, Перси Биш Шеллиден кейін, Вустер фестивалі)
Тональды өлең No. 6, Лалла Рух (1902, Томас Мурдың есімімен, Джозеф Холбрукқа арналған)