Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алицин – сарымсақтан алынатын күкірт органикалық қосылысы. Жаңа сарымсақ кесілгенде немесе ұнтақталғанда, аллиназа ферменті аллиинды алицинге айналдырады, ол сарымсақтың жаңа піскендегі хош иісіне жауап береді. Алицин тұрақсыз және диаллил дисульфид сияқты күкіртті қосылыстарға тез өзгереді. Алицин – антифидент, яғни сарымсақ өсімдігіне зиянкестердің шабуылдарына қарсы қорғаныс механизмі. Алицин – сарымсаққа ерекше иіс беретін майлы, ақшыл сары түсті сұйықтық. Ол сульфен қышқылының тиоэстері. Ол сондай-ақ аллил тиосульфинаты деп те аталады. Оның биологиялық активтілігі антиоксиданттық қасиеттерімен және тиол тобы бар ақуыздармен өзара әрекеттесуімен байланысты болуы мүмкін.
Allicin is an organosulfur compound obtained from garlic. When fresh garlic is chopped or crushed, the enzyme alliinase converts alliin into allicin, which is responsible for the aroma of fresh garlic. Allicin is unstable and quickly changes into a series of other sulfur containing compounds such as diallyl disulfide. Allicin is an antifeedant, i. e. the defense mechanism against attacks by pests on the garlic plant. Allicin is an oily, slightly yellow liquid that gives garlic its distinctive odor. It is a thioester of sulfenic acid. It is also known as allyl thiosulfinate. Its biological activity can be attributed to both its antioxidant activity and its reaction with thiol containing proteins.
Биосинтез
Алициннің биосинтезі цистеиннің S-аллил L-цистеинге түрленуімен басталады. Бұл тиоэфирдің тотығуынан сульфоксид (аллиин) түзіледі. Пиридоксал фосфатын (PLP) қамтитын аллиназа ферменті аллиинды ыдыратып, аллилсульфен қышқылын (CH2=CHCH2SOH), пируват және аммоний иондарын бөліп шығарады. Шағын клиникалық сынақта, алынған алициннің күндізгі жоғары дозасы (сарымсақ тісшесіндегі мөлшерден 20 есе артық) жалпы суық тиюдің алдын алуға тиімді екенін көрсетті. Кохрейн шолуы бұл тұжырымға келу үшін жеткіліксіз деп тапты. 2021 жылғы зерттеу "қысқа жартылай өмір, жоғары реактивтілік және нақты белоктарға қатысты ерекшеліксіздік бактериялардың көпшілігі алициннің әсер ету механизміне қарсы тұра алмайтындығының және тиімді қорғаныс механизмін дамыта алмайтындығының себебі" екенін көрсетті және "бұл көп дәріге төзімді бактериялық штаммдардың өрбуімен байланысты маңызды мәселелерді шешуге бағытталған тұрақты дәрі-дәрмектерді әзірлеудің кілті болуы мүмкін" деп тұжырымдайды.
The biosynthesis of allicin commences with the conversion of cysteine into S allyl L cysteine. Oxidation of this thioether gives the sulfoxide (alliin). The enzyme alliinase, which contains pyridoxal phosphate (PLP), cleaves alliin, generating allylsulfenic acid (CH2=CHCH2SOH), pyruvate, and ammonium ions. In a small clinical trial, a daily high dose of extracted allicin (20 times the amount in a garlic clove) showed effectiveness to prevent the common cold. A Cochrane review found this to be insufficient to draw conclusions. A study from 2021 has shown "a combination of the short half life, high reactivity and non specificity to particular proteins are reasons most bacteria cannot deal with allicin’s mode of action and develop effective defence mechanism" and argue "that could be the key to sustainable drug design addressing serious problems with escalating emergence of multidrug resistant bacterial strains".
Тарих
Оны 1944 жылы Честер Дж. Каваллито және Джон Хейс Бейли алғаш рет зертханада бөліп алып, зерттеді.
It was first isolated and studied in the laboratory by Chester J. Cavallito and John Hays Bailey in 1944.