Америкадағы нацистік ұйым – «Герман-Америкалық Бірлестігі» (1936-1941). Тарихы, мақсаты, құрылу себептері мен неміс тамырына байланысты ақпарат. Nazi Германиясын қолдау.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық нацистік ұйым (1936–1941)
American Nazi organization (1936 1941)
Неміс-американдық Бунд немесе Неміс-американдық Федерациясы (Amerikadeutscher Bund, Amerikadeutscher Volksbund, AV) – 1936 жылы «Жаңа Германияның достары» (FONG, неміс тілінде FDND) ұйымының мұрагері ретінде құрылған неміс-американдық нацистік ұйым. Ұйым өзінің жаңа атын баспа баспасөз оны патриоттық емес деп айыптағаннан кейін, американдық азаматтығын көрсету үшін таңдады. Бундқа тек неміс тегінен тараған американдық азаматтар ғана қабылдауға рұқсат етілді. Оның басты мақсаты – нацистік Германияға жағымды көзқарас қалыптастыруға жәрдемдесу болды.
The German American Bund, or the German American Federation (Amerikadeutscher Bund, Amerikadeutscher Volksbund, AV), was a German American Nazi organization which was established in 1936 as a successor to the Friends of New Germany (FONG, FDND in German). The organization chose its new name in order to emphasize its American credentials after the press accused it of being unpatriotic. The Bund was allowed to consist only of American citizens of German descent. Its main goal was to promote a favorable view of Nazi Germany.
Жаңа Германияның достары
1933 жылдың мамыр айында нацистік вице-фюрер Рудольф Гесс неміс иммигранты және неміс нацистік партиясының мүшесі Хайнц Спанкнобельге американдық нацистік ұйым құруға уәкілеттік берді. Көп ұзамай, Нью-Йорктегі неміс консулының көмегімен Спанкнобель «Жаңа Германияның достары» және «Тевтонияның еркін қоғамы» ұйымдарын құрды, олардың әрқайсысының мүше саны бірнеше жүз адамды құрады. «Жаңа Германияның достары» Нью-Йорк қаласында орналасқан, бірақ Чикагода күшті өкілдігі болды. Спанкнобель басқарған ұйым ашық түрде нацистік идеологияны қолдады және басқа да саяси емес неміс-американдық ұйымдарға ену, сондай-ақ неміс тіліндегі «New Yorker Staats Zeitung» газетіне шабуыл жасап, нацистік мақалалар жариялауды талап ету сияқты әрекеттерге қатысты. «Достардың» алғашқы бастамаларының бірі – 1933 жылдың наурыз айында нацистік антисемитизмге қарсы наразылық ретінде басталған неміс тауарларына еврей бойкотын тойтару үшін үгіт-насихатты пайдалану болды. «Достар» ұйымын басқару үшін күрес барысында Спанкнобель басшылық лауазымынан алынып, кейіннен 1933 жылдың қазан айында шетелдік агент ретінде тіркелмегені үшін елден шығарылды. Дикштейннің тергеуі «Достардың» АҚШ-тағы Германия диктаторы Адольф Гитлердің нацистік партиясының бөлімшесі екенін анықтады. Ұйым 1930 жылдардың ортасына дейін болды, бірақ әрқашан шағын болып қалды, мүшелерінің саны 5000 мен 10000 арасында болды, олардың көп бөлігі АҚШ-та тұратын неміс азаматтары және жақында ғана азаматтық алған неміс эмигранттарынан құралды. «Бунд» өзінің басшысы (Бундесфюрер) ретінде неміс тегіндес американдық азамат Фриц Юлиус Кунды сайлады. Кун бірінші дүниежүзілік соғыста Бавария жаяу әскерінде қызмет еткен және 1934 жылы американдық азаматтығына ие болған нацистік партияның «ескі жауынгері» (Alter Kämpfer) болды. Кун бастапқыда ұйымды біріктіріп, мүшелерін көбейтуге қабілетті болғандықтан тиімді басшы болды, бірақ кейін ол қабілетсіз алаяқ және өтірікші ретінде танылды. Үш Gaue (облыс) құрамында 69 Ortsgruppen (жергілікті топтар) болды: 40 – Gau Ost (17-сі Нью-Йоркте), 10 – Gau West және 19 – Gau Midwest. «Бунд» Нью-Джерси штатындағы Блумингдейлдегі Бергвальд лагерінде нацистік белгілер мен рәсімдермен, соның ішінде Гитлер салютімен митингтер өткізді, президент Франклин Д. Рузвельт әкімшілігіне, еврей американдық топтарға, коммунизмге, «Мәскеудің басшылығымен» жұмыс істейтін кәсіподақтарға және неміс тауарларына американдық бойкотқа шабуыл жасады. Ұйым «Бунд» жиналыстарында нацистік Германияның туымен қатар АҚШ туын көрсету арқылы Америкаға адалдығын көрсеткенін мәлімдеді және Джордж Вашингтонды демократияның жұмыс істемейтініне сенбегендіктен «бірінші фашист» деп жариялады. Кун және тағы бірнеше «Бунд» мүшелері 1936 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына қатысу үшін Берлинге сапар шекті. Сапар барысында ол рейхс-канцеляриясына барып, Гитлермен бірге суретке түсті. «Бундтың» қызметінің шыңы 1939 жылдың 20 ақпанында Нью-Йорк қаласындағы Мэдисон Сквер Гарденде өткен митинг болды. Шамамен 20 000 адам қатысып, «Бундтың» ұлттық қоғамдық байланыс жөніндегі қызметкері Герхард Вильгельм Кунзе президент Рузвельтті «Фрэнк Д. Розенфельд» деп атап, оның «Жаңа саясатын» «еврейлік келісім» деп атап, оның большевиктік еврей американдық басшылық деп санайтынын айыптады. Американдықтардың көңілінен шыққан ең басты оқиға – наразылық білдірушілер мен «Бундтың» шабуыл жасаған тобы арасындағы зорлық-зомбылық болды. Бұл митингтің тақырыбы Маршалл Кэрридің 2017 жылы түсірген «Бақтағы бір түн» атты қысқаша деректі фильмі болды.
In May 1933, Nazi Deputy Führer Rudolf Hess gave German immigrant and German Nazi Party member Heinz Spanknöbel authority to form an American Nazi organization. Shortly thereafter, with help from the German consul in New York City, Spanknöbel created the Friends of New Germany and the Free Society of Teutonia, which were both small groups with only a few hundred members each. The FONG was based in New York City but had a strong presence in Chicago. The organization which was led by Spanknöbel was openly pro Nazi, and it engaged in activities such as storming the German language New Yorker Staats Zeitung and demanding that it publish pro Nazi articles, and infiltrating other non political German American organizations. One of the Friends' early initiatives was to use propaganda to counter the Jewish boycott of German goods, which was started in March 1933 as a protest against Nazi antisemitism. In an internal battle for control of the Friends, Spanknöbel was ousted as its leader and subsequently, he was deported in October 1933 because he had failed to register as a foreign agent. Dickstein's investigation concluded that the Friends represented a branch of German dictator Adolf Hitler's Nazi Party in the United States. The organization existed into the mid 1930s, although it always remained small, with a membership of between 5,000 and 10,000, mostly consisting of German citizens who were living in the United States and German emigrants who had only recently become citizens. The Bund elected a German born American citizen Fritz Julius Kuhn as its leader (Bundesführer). Kuhn was a veteran because he served in the Bavarian infantry during World War I and he was also an Alter Kämpfer (old fighter) for the Nazi Party who was granted American citizenship in 1934. Kuhn was initially effective as a leader because he was able to unite the organization and expand its membership but later, he simply came to be seen as an incompetent swindler and a liar. Together the three Gaue comprised 69 Ortsgruppen (local groups): 40 in Gau Ost (17 in New York), 10 in Gau West and 19 in Gau Midwest. Camp Bergwald in Bloomingdale, New Jersey, The Bund held rallies with Nazi insignia and procedures such as the Hitler salute and attacked the administration of President Franklin D. Roosevelt, Jewish American groups, Communism, "Moscow directed" trade unions and American boycotts of German goods. The organization claimed to show its loyalty to America by displaying the flag of the United States alongside the flag of Nazi Germany at Bund meetings, and it declared that George Washington was "the first Fascist" because he did not believe that democracy would work. Kuhn and a few other Bundmen traveled to Berlin to attend the 1936 Summer Olympics. During the trip, he visited the Reich Chancellery, where his picture was taken with Hitler. Arguably, the zenith of the Bund's activities was the rally at Madison Square Garden in New York City on February 20, 1939. Some 20,000 people attended and heard Gerhard Wilhelm Kunze, the Bund's National Public Relations Officer, criticize President Roosevelt by repeatedly referring to him as "Frank D. Rosenfeld", calling his New Deal the "Jew Deal", and denouncing what he believed to be Bolshevik Jewish American leadership. Most shocking to American sensibilities was the outbreak of violence between protesters and Bund storm troopers. The rally was the subject of the 2017 short documentary A Night at the Garden by Marshall Curry.
Құлдырау
1939 жылы Нью-Йоркте салық салмағы бойынша жүргізілген тергеуде Кунның Бундтан 14 000 доллардан астам ақшаны жымқырғаны анықталды (1939 жылы 14 000,0 доллар қазіргі шақта <есептелген сомаға> тең). Бунд Кунның қудалануын қаламады, өйткені басшының абсолютті билігі бар деген принцип (Фюрерпринцип) бойынша әрекет етті. Дегенмен, Нью-Йорк округінің прокуроры Бундты әлсірету мақсатымен оған қарсы қудалау шараларын қолданды. 1939 жылдың 5 желтоқсанында Кун салықтан жалтарғандығы және ақша жымқырғаны үшін екі жарым жылдан бес жылға дейін бас бостандығынан айырылды. Кунның орнына жаңа Бунд басшылары келді, олардың ішінде ең танымалдары Герхард Кунце болды, бірақ олардың қызметі қысқа ғана болды. Кунсыз Бундтың ықпалы айтарлықтай төмендеді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін бір жыл өткен соң, 1940 жылдың қыркүйек айында Конгресс бейбіт уақыттағы әскери шақыру туралы заң қабылдады. Бунд әскерге шақыру жасына жеткен мүшелерін қамаудан қашуға кеңес берді, бұл бес жылға дейін түрмеге жабуға және 10 000 доллар айыппұл салуға әкеп соғатын қылмыс еді. Герхард Кунце 1941 жылдың қараша айында Мексикаға қашып кетті. Бірақ мексикалық билік оны АҚШ-қа қайтаруға мәжбүр етті, онда ол тыңшылық жасағаны үшін 15 жылға бас бостандығынан айырылды. АҚШ конгрессмені Мартин Дис (Техас штаты, Демократ) және оның Америкаға қарсы қызметтер жөніндегі палаталық комитеті Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистік көзқарастарды қолдайтын ұйымдардың еркін әрекет етуіне кедергі келтіруде белсенділік танытты. 1942 жылдың желтоқсан айының соңғы аптасында журналист Дороти Томпсон бастаған елу жетекші неміс-американдық (оның ішінде бейсбол иконы Бейб Рут) «Неміс тегінен туған ерлер мен әйелдердің Рождестволық декларациясына» қол қойды, онда нацизм айыпталды және бұл декларация он ірі американдық газетте жарияланды. Кун түрмеде отырған кезде, 1943 жылдың 1 маусымында оның азаматтығы жойылды. 43 ай түрмеде отырғаннан кейін босатылғаннан кейін, Кун 1943 жылдың 21 маусымында жау шетелдігі ретінде қайтадан тұтқындалып, Техас штатындағы Кристал-Сити лагеріне федералдық үкімет тарапынан қамауға алынды. Соғыстан кейін Кун Эллис аралына қамалды және 1945 жылдың 15 қыркүйегінде Германияға депортацияланды. Ол 1951 жылдың 14 желтоқсанында Мюнхенде, Батыс Германияда қайтыс болды. Тарихшы Лелланд В. Беллдің сөзіне сүйенсек, топтың орталық-батыс аймағының жетекшісі Джордж Фробозе (Кунмен бірге 1936 жылғы Берлин Олимпиадасына Гитлермен кездесу үшін барған) және «бірнеше танылмаған Бунд мүшелері өз-өзіне қол жұмсады», сондай-ақ «кейбір Бунд мүшелерінің азаматтығы жойылды және бірнеше ай қамауда ұсталды». Бұған қоса, 1942 жылы Луизиана штатының прокурорлары Риханнон Алдер ұйымның 24 офицерін 1940 жылғы Әскери қызметке іріктеу туралы заңды бұзуға сөз байласты деп айыптады. Барлық айыпталушылар айып бойынша ең жоғары бес жылдық мерзімге сотталды. Алайда, олар 1945 жылдың маусым айында АҚШ Жоғарғы Сотының 5-4 дауысымен шешімі күштен шығарылып, босатылды.
In 1939, a New York tax investigation alleged that Kuhn had embezzled over $14,000 from the Bund (14000.0 in 1939 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). The Bund did not seek to have Kuhn prosecuted, operating on the principle (Führerprinzip) that the leader had absolute power. However, New York City's district attorney prosecuted him in an attempt to cripple the Bund. On December 5, 1939, Kuhn was sentenced to two and a half to five years in prison for tax evasion and embezzlement. New Bund leaders replaced Kuhn, most notably Gerhard Kunze, but only for brief periods. The Bund's influence significantly decreased without Kuhn. A year after the outbreak of World War II, Congress enacted a peacetime military draft in September 1940. The Bund counseled members of draft age to evade conscription, a criminal offense punishable by up to five years in jail and a $10,000 fine. Gerhard Kunze fled to Mexico in November 1941. However, Mexican authorities forced him to return to the United States, where he was sentenced to 15 years in prison for espionage. U. S. Congressman Martin Dies (D Texas) and his House Committee on Un American Activities were active in denying any Nazi sympathetic organization the ability to operate freely during World War II. In the last week of December 1942, led by journalist Dorothy Thompson, fifty leading German Americans (including baseball icon Babe Ruth) signed a "Christmas Declaration by men and women of German ancestry" condemning Nazism, which appeared in ten major American daily newspapers. While Kuhn was in prison, his citizenship was canceled on June 1, 1943. Upon his release after he served 43 months in state prison, Kuhn was re arrested on June 21, 1943, as an enemy alien and interned by the federal government at a camp in Crystal City, Texas. After the war, Kuhn was interned at Ellis Island and deported to Germany on September 15, 1945. He died on December 14, 1951, in Munich, West Germany. According to historian Leland V. Bell, George Froboese, the Midwestern leader of the group (who had traveled to the 1936 Berlin Olympics with Kuhn to meet Hitler) and "a few lesser known Bundists committed suicide," and "some Bundists had their naturalizations revoked and spent a few months in detention camps". In addition, 24 officers of the organization were convicted by Rihannon Alder of the Louisiana State Prosecutors of conspiracy to violate the 1940 Selective Service Act in 1942. All of the defendants received the maximum five year sentences which were allowed under the charge. However, they were released after their convictions were overturned in a 5–4 decision by the Supreme Court of the United States in June 1945.
Германиямен қарым-қатынас
Бундтың негізгі мүшелері америкалық жұртшылық алдында ұйымды заңды ету үшін Берлиндегі неміс нацистік партиясымен байланыста екенін жиі айтқан. Мысалы, бұрынғы Бунд жастар көшбасшысы Хелен Вюрос "Оған нацистер АҚШ-пен Австрияға ұқсас аншлюс жоспарлап отырғанын үйреткен" және "Бунд көшбасшысы Фриц Кунды" "Американың фюрері" деп мойындағанын мәлімдеді. Бұл тура екеніне ешқандай дәлел болмаса да, Бундтың Германиямен одақтастығын "Америка Құрама Штаттарының Конституциясына, туы мен институттарына" деген адалдық жариялануынан басым көрсеткенін көрсетеді. Алайда, осы үлкен талаптарға қарамастан, Үшінші рейх мүшелері Бундты АҚШ-тағы Германия елшісі Ханс Генрих Дикхоффпен келіспестікке түсірді, ол ұйым американдық жұртшылық арасында немісқарсы сезімді қоздыруға ғана қызмет етеді деп мәлімдеді. Осы қайшылықты қарым-қатынас салдарынан Германия Бундтан алшақтады, оларды сенімсіз және неміс-американдық қатынастарға зиян келтіретін деп санайтын. Мұндай мәлімдемелер Америкада неміс фашизміне деген нақты қорқынышты күшейтіп, ел бойынша немісқарсы сезімді кеңінен таратып, әсіресе "Чикаго Дейли Трибьюн" және "Вашингтон Пост" газеттерінде Бундқа қосылған қарапайым американдықтар туралы жарияланған материалдардан кейін осы сезім күшейді. Бастапқы мақсаты Америкада нацистік партияға көңіл білдіру болса да, Бунд АҚШ-тағы ұлттық социалистерге деген жек көруді күшейтуге басты себепкер болды. Антисемиттік оқулар мен Гитлерді қолдаушы ұстанымдарға байланысты Бунд американдық қоғамнан шеттетіліп, Рузвельт әкімшілігіне ұлттық социализмнің американдық қоғамға тигізетін зиянды әсерін насихаттауда көмектесті.
Key members of the Bund often claimed to have a relationship with the German Nazi party in Berlin in order to legitimise the organisation in the eyes of the American public. For example, Helen Vooros, the former Bund youth leader, claimed that ‘“she was taught” that the Nazis planned an Austrian like anschluss with the United States and ‘recognised Bund leader Fritz Kuhn as the “United States’ Fuehrer”’. Although there was never any evidence to suggest this was true, it reveals how the Bund favoured their alliance to Germany over their declaration of allegiance to “the Constitution, the flag and the institutions of the United States of America”. Despite these grand claims however, members of the Third Reich continued to discredit the Bund with the German Ambassador to the United States, Hans Heinrich Dieckhoff, voicing his disproval of the Bund when he expressed his belief that the organisation was only serving to stir up anti German sentiment among the American public. Due to this conflicting relationship, Germany distanced themselves from the Bund as they saw them as being untrustworthy and detrimental to German American relations. Statements such as this promoted a genuine fear of the reach of German Fascism in America and incentivised a widespread anti German sentiment across the country, especially when followed by accounts of everyday Americans joining the Bund as seen in both The Chicago Daily Tribune and The Washington Post. Despite its original goal of garnering sympathy for the Nazi party in America, the Bund was a leading contributor to the hatred of National Socialists in the States. Due to the antisemitic teachings and pro Hitler stance, the Bund became marginalised from American society and became an aid to the Roosevelt administration in promoting the detrimental effect of National Socialism on American society.
Германия-Америка қарым-қатынастарына әсері
1930 жылдары Бунд американдықтардың санасында сақталған антигермандық сезімдерді күшейте түсті және американдықтар Бунд өмір салтына қауіп төндіреді деп ойлады. Рузвельт сияқты саяси лидерлер нацистік идеологияның Батыс үшін құратын қауіпті мойындады және американдықтардың Бундтан сескенуін американдықтарды соғысқа дайындауға және оған қолдау көрсетуге пайдалы құрал ретінде пайдаланды. Нацистік идеологияға деген қорқыныш Германия мен Америка арасындағы шиеленісті күшейтті, себебі американдықтардың Бундпен болған тәжірибесінен туған нацистік режимге қарсы күшті сезімдері болды, бұл сезімдер Перл-Харборға жасалған шабуылдан кейін одан да артты. Сондықтан американдықтар өз еркіндігін қорғау мақсатымен соғысқа қолдау көрсетті, нәтижесінде 1941 жылдың 11 желтоқсанында, Перл-Харборға шабуылдан кейін төрт күн өткен соң, нацистік Германия АҚШ-қа соғыс жариялағанда, неміс-американдық қарым-қатынастар үзілді.
In the 1930s, the Bund amplified the anti German feeling which lingered in the American public's consciousness and Americans believed that the Bund posed a threat to their way of life. Political leaders such as Roosevelt recognised the threat which the Nazi ideology posed to the West and they used the American people's fear of the Bund as a helpful tool in support of their efforts to steer the American people towards the possibility of war. Fear of Nazi ideology triggered tensions between Germany and America because the American public had strong feelings against the Nazi regime due to its experiences with the Bund, feelings which were amplified by the Attack on Pearl Harbour. Therefore, the American public supported the war effort in an attempt to protect its freedom, ultimately leading to a break in German American relations when Nazi Germany declared war against the United States on December 11, 1941, four days after the attack on Pearl Harbour.