Жапон поэзиясындағы танымал орындар мен мәдени жазбалар
Meisho
Жапон поэзиясындағы танымал орындар – "мейсё". Бұл термин Эдо дәуірінде кеңейіп, әдебиет пен өнерде маңызды роль атқарды. Гедзи, Хейке, Исэ әңгімелерінен бастау алады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон поэзиясында еске алынған жерлер
Locations alluded to in Japanese poetry
17 ғасырдағы императрица
the 17th century empress
бастапқыда нақты поэзиялық немесе әдеби сілтемелермен байланысты Жапониядағы танымал орындарды білдірген. Эдо дәуірінде ксилографияның (ағаштан жасалған баспаның) және туризмнің жаңа түрлерінің дамуымен бұл термин көбірек қызығушылық тудыратын жерлерді атау үшін қолданыла бастады.
originally referred to sites in Japan famous for their associations with specific poetic or literary references. With the development of woodblock printing and newer styles of tourism during the Edo period, the term came to denote a wider range of places of interest.
Әдеби меишо
Утамакурамен бірге қолданылғанда, меишо поэзияға және әдеби-драмалық туындыларға басқаша болмаған сілтемелердің қабаттарын қосады. Көптеген танымал меишо Гендзи Моногатари, Хейке Моногатари және Исе Моногатариде келтірілген сілтемелерден туындайды. Мейшо поэзия мен әдебиетте ғана емес, сонымен қатар Но, кабуки және жорури театрларында, укиё-э және басқа да көркем өнер түрлерінде жиі кездеседі. Мысалы, Исе моногатариде алғаш рет айтылған миякодори, яғни "астана құстары". Мейшоның көп бөлігі Хэйан дәуірінен бастау алатындықтан, бұл Эдо/Токио аймағымен байланысты сирек мысалдардың бірі. Моногатаридің басты кейіпкері Киотодан қуылғаннан кейін, қазіргі Токиодағы Сумидагаваға жетеді; өзеннің бір жерінде ол бұрын көрмеген құс түрін көреді. Қайықшыға ол құстың түрін сұрағанда, ол олардың миякодори, "астана құстары" екенін айтады, бұл оны астанаға деген құштарлыққа бөлейді және жылап, құстардан Киотодағы жағдайлар туралы не білетіндерін сұрайды. Бұл эпизод кейіннен Но пьесасы Сумидагаваға сілтеме ретінде қолданылды, онда әйел ұрланған ұлын іздеп сол аймаққа саяхат жасайды. Оның қайықшысы құстардың атын білмейді, сондықтан ол оны жетілмегендігі үшін және олардың миякодори екенін білмегені үшін кінәлайды. 1603 жылы Эдода Токугава сёгунаты орнағаннан кейін, құстардың кездесетін жері мейрамханалар мен басқа да ойын-сауық орындарының танымал орнына айналды. Көптеген адамдар осы жерде тоқтап, поэзиялық мәнді ой елегінен өткізеді немесе Йошивараға жол тартқанда әйгілі орынды тамашалаудан ләззат алады. Бұл орын укиё-э суреттерінде де жиі кездеседі, онда елорданың танымал орындары мен мейрамханалары бейнеленген. Тағы бір айқын мысал – қазіргі Кобеге жақын орналасқан Сума жағалауы, Гендзи туралы әңгімедегі бір эпизод осы жерде болған. Хейке туралы әңгімеде айтылған Ичи но Тани шайқасы да осы жерде болды, сондықтан Ацумори және Ичи но Тани Футаба Гунки сияқты осы шайқасқа қатысты көптеген Но, жорури және кабуки пьесалары Гендзидің сол жердегі эпизодының поэтикалық байланыстарына тікелей немесе ишарамен сілтеме жасайды.
Used in conjunction with utamakura, meisho add layers of allusion to poetry and literary and dramatic works which would not otherwise be present. Many of the most famous meisho derive from references in the Genji Monogatari, Heike Monogatari, and Ise Monogatari. In addition to being referenced in poetry and literature, meisho very often make appearances in Noh, kabuki, and jōruri theatre, and in ukiyo e and other visual art forms. One example is that of the miyakodori, or "birds of the capital", originally referenced in the Ise monogatari. As most meisho derive from Heian era source, this is among the very few which related to the Edo/Tokyo area. The protagonist of the monogatari, having been exiled from Kyoto, finds his way to the Sumidagawa in what is today Tokyo; at a particular point in the river, he spots a particular type of plovers which he has not seen before. Asking the boatman what kind of bird they are, he receives the reply that they are miyakodori, "capital birds," which makes him long for the capital and weep, asking the birds what they know of events in Kyoto. This episode was later referenced in the Noh play Sumidagawa, in which a woman journeys to the region seeking her kidnapped son. Her boatman does not know the name of the birds, and she reprimands him for not being more cultured and knowing that they are miyakodori. Once the Tokugawa shogunate was established at Edo in 1603, this spot on the river where the birds were said to be found became a very popular site for restaurants and other forms of entertainment. Many people would stop here and ponder the poetic resonances, or just enjoy seeing a famous site, while on their way upriver to the Yoshiwara. The spot also appeared frequently in ukiyo e representations of famous sites or famous restaurants in the capital. Another keen example is that of Suma shore, a beach near modern day Kobe, where one episode of the Tale of Genji took place. The battle of Ichi no Tani, related in the Tale of the Heike, also took place there, and thus many of the Noh, jōruri and kabuki plays which involve that battle, such as Atsumori and Ichi no tani Futaba Gunki, make reference, either outright or silently implied, to the poetic associations of Genji's episode there.
Мейшоның танымал болуы
Жапонияда ағаштан жасалған баспаның дамуы және Эдо дәуірінде туризмнің жаңа стильдері (әдеби туризмді қоса алғанда) "мейсхо" терминінің қолданылу аясы едәуір кеңейді. "Мейсхо" саяхат нұсқаулықтарымен қатар, саяхатнамалар мен аймақтық тарихтар сияқты әртүрлі кітаптарда кездеседі, мысалы, "Эдо мейсхо дзүэ" (1834) – "Эдоның танымал орындарының суреттері" және "Овари мейсхо дзүэ" – "Оваридың танымал орындарының суреттері". "Мейсхо" сонымен қатар көптеген ukiyoe гравюралары сериясының танымал тақырыбы болды, мысалы, Хиросиге II-нің 1856-1859 жылдар аралығында аяқтаған "Эдоның жүз танымал көрінісі" сияқты белгілі сериясы.
With the development of woodblock printing in Japan and newer styles of tourism during the Edo period (including literary tourism), the use of the term "meisho" broadened considerably. Meisho were featured in various types of books, including travel guides as well as travelogues and regional histories, with names such as Edo meisho zue (Illustrated famous Edo places, 1834) and Owari meisho zue (Illustrated famous Owari places). Meisho also provided a popular subject for numerous series of ukiyoe prints such as the famous One Hundred Famous Views of Edo, a late series by Hiroshige completed by Hiroshige II between 1856 and 1859.