Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Боболи бақтары – Флоренция қаласының 1766 жылы жұртшылыққа ашылған тарихи саябағы. Бастапқыда Медичи әулеті үшін жобаланған, ол итальян бағының алғашқы және ең маңызды мысалдарының бірі болып табылады және көптеген еуропалық сарайларға шабыт көзі болды. Көпке созылған жасыл аймақ – түрлі стильдер мен дәуірлердегі, ежелгі және Ренессанс кезеңдерінің мүсіндерімен толыққан нағыз ашық аспан астындағы мұражай. Онда сонымен қатар ірі фонтандар мен үңгірлер де бар, олардың арасында суретші, сәулетші және мүсінші Бернардо Буонталенти 1536-1608 жылдар аралығында салған тамаша Буонталенти үңгірі ерекше көзге түседі.
Park in Florence, Italy
The Boboli Gardens is a historical park of the city of Florence that was opened to the public in 1766. Originally designed for the Medici, it represents one of the first and most important examples of the Italian garden, which later served as inspiration for many European courts. The large green area is a real open air museum with statues of various styles and periods, ancient and Renaissance that are distributed throughout the garden. It also has large fountains and caves, among them the splendid Buontalenti grotto built by the artist, architect, and sculptor Bernardo Buontalenti between 1536 and 1608.
Тарих және орналасуы
Флоренциядағы Тоскананың Медичи ұлы княздарының негізгі резиденциясы – Питти сарайының тікелей артында орналасқан бақтар, 16 ғасырдың алғашқы және ең танымал ресми итальян бақтарының бірі болып табылады. Осында дамыған 16 ғасырдың ортасындағы бақ стилі, ұзын осілік құрылымдарды, кең шағыл даңғылдарды, тастан салынған көптеген "құрылыс" элементтерін, мүсіндер мен фонтандарды кеңінен пайдалануды, сондай-ақ классикалық үлгідегі акценттермен үйлестірілген жартылай жеке және қоғамдық кеңістіктердегі егжей-тегжейлі безендіруді қамтыды: үңгірлер, нимфеумдар, бақ ғибадатханалары және т.б. Бақтың ашықтығы, қаланың кең көрінісімен бірге, сол заманға тән емес еді. Бақтар Медичи отбасының тікелей мүшелерінен басқа ешкімге кіргізілмегендіктен және бақта ешқандай ойын-сауық немесе кештер өткізілмегендіктен, өте әсемдікке ие болды. Боболи бақтары Козимо I де Медичидің әйелі Элеонора ди Толедо үшін жасалған. Бұл атау, бұрынғыда жерді иеленген отбасының аты болған "Боголи" немесе "Борголи" сөздерінің өзгеруі болуы мүмкін. Алғашқы кезеңді Никколо Триболо басталды, сонымен қатар сарайды бақтан бөлетін ауладағы үңгірдің күрделі архитектурасы да оның еңбегінің нәтижесі. Бақта табиғи су көзі болмағандықтан, өсімдіктерді суару үшін жақын орналасқан Арно өзенінен су жеткізу үшін арнайы құбырлар жүйесі салынды.
The Gardens, directly behind the Pitti Palace, the main seat of the Medici grand dukes of Tuscany at Florence, are some of the first and most familiar formal 16th century Italian gardens. The mid 16th century garden style, as it was developed here, incorporated longer axial developments, wide gravel avenues, a considerable "built" element of stone, the lavish employment of statuary and fountains, and a proliferation of detail, coordinated in semi private and public spaces that were informed by classical accents: grottos, nympheums, garden temples and the like. The openness of the garden, with an expansive view of the city, was unconventional for its time. The gardens were very lavish, considering no access was allowed to anyone outside the immediate Medici family, and no entertainment or parties are ever known to have taken place in the gardens. The Boboli Gardens were laid out for Eleonora di Toledo, the wife of Cosimo I de' Medici. The name may be a corruption of "Bogoli" or "Borgoli", possibly the name of a family who had previously owned the land. The first stage had scarcely been begun by Niccolò Tribolo as well as the elaborate architecture of the grotto in the courtyard that separates the palace from its garden. The garden lacks a natural water source. To water its plants, a conduit was built to feed water from the nearby Arno River into an elaborate irrigation system.
Бакиноның қайнар көзі
Бакино фонтаны – Валерио Чиолидің (1529–1599) 1560 жылы жасаған мүсіндік туындысы. Онда Тоскананың ұлы герцогы Козимо I де Медичи сарайындағы белгілі клоун-ергежейгі Нано Морганте, Бакхус бейнесінде бейнеленген және тасбақаға отырған мүсіні сомдалған. 1572 жылы мүсін фонтанға айналдырылды.
The Fontana del Bacchino is a 1560 sculptural work by Valerio Cioli (1529–1599) featuring a statue in the likeness of the famed dwarf buffoon from the court of Cosimo I de' Medici, Grand Duke of Tuscany, Nano Morgante modeled after Bacchus and riding a tortoise. In 1572 the statue was turned into a fountain.
Изолотто
Изолотто – ағаштармен қоршалған тоғандағы овал пішінді арал, ол балама Виоттолоне осінің шамалы соңында орналасқан. Аралдың ортасында Океан шөмелегі орналасқан, ал оны қоршаған ордада Персей мен Андромеданың мүсіндері (Джанболонья мектебінің туындылары) тұр. Изолоттоны шамамен 1618 жылы Джулио мен Альфонсо Париги салған.
The Isolotto is an oval shaped island in a tree enclosed pond, and is nearly at the end of the alternative Viottolone axis. In the centre of the island is the Fountain of the Ocean, and in the surrounding moat, there are statues of Perseus and Andromeda (school of Giambologna). The Isolotto was laid out by Giulio and Alfonso Parigi, circa 1618.