Кіріспе

Ford Windstar (кейін Ford Freestar және Mercury Monterey) – Ford компаниясы өндірген және сатқан минивэн. Ford Aerostar-дың ізбасары болған Windstar, Chrysler минивэндарының алдыңғы жетек конфигурациясын қабылдады. 1995-2007 жылдар аралығында модельдер желісінің үш буыны сатылды, ал соңғы буыны Ford Freestar деп атау өзгертті. Nissan жасаған Mercury Villager-мен ешқандай байланысы жоқ Windstar, Lincoln Mercury маркасымен бірге сатылмады. 2004 жылы Ford Freestar-дің нарыққа шығарылуымен бірге Mercury, Mercury Monterey атауымен қайта жаңартылған, Ford өндірісіндегі алғашқы минивэнін ұсынды. 2000 жылдардың ортасында минивэн сегментінде сатудың төмендеуіне байланысты Freestar және Monterey 2007 модельдік жылдан кейін тоқтатылды және тікелей алмастырылмады. Солтүстік Америкада модельдер желісі функционалдық тұрғыдан 7 орындық 2008 жылғы Ford Taurus X универсалымен/CUV-мен шайқасты, ал Мексикада Freestar, Ford Transit/Tourneo-мен алмастырылды. 2014 жылы Ford, Ford Transit Connect шағын MPV Солтүстік Америкада 7 орындыққа ие болғаннан кейін сегментке қайта оралды. Өндіріс кезеңінде Ford Windstar/Freestar және Mercury Monterey Оквиль зауытында (Оквиль, Онтарио) құрастырылды. Барлығы 1 984 232 дана өндірілді (1 704 786 Windstar, 246 493 Freestar және 32 953 Monterey).

Шассидің ерекшеліктері

Бірінші буын Ford Windstar WIN88 кодтық атауымен, алдыңғы дөңгелек жетектегі DN5 платформасын бірінші буын Ford Taurus және Mercury Sable модельдерімен бөліседі. 120,7 дюймдік доңғалақ базасы бар (Taurus-тан шамамен 15 дюймге ұзын), Windstar Aerostar-дың біріктірілген рамалық конструкциясын толық бір корпуспен алмастырды. Алдыңғы серпімділік MacPherson тіректерімен, ал артқы серпімділік серіппелі пружиналары бар балка осьімен жабдықталған; пневматикалық серпімділік опция ретінде ұсынылды. Алдыңғы тежегіштері дискілі, артқылары барабанды; құлыптағыш тежегіштер стандартты жабдыққа кірді. 1996 жылы төрт дискілі тежегіштер опция ретінде ұсынылды (тракция бақылауымен немесе тіркеме пакетімен тапсырыс берген кезде). Aerostar-дан өзгеше, бірінші буын Windstar-ға 15 дюймдік доңғалақтар орнатылды (1998 жылғы Limited нұсқасынан басқа).

Қозғалтқыш

Windstar қуат жүйелерін Ford Taurus/Mercury Sable моделімен бөлісті. 1995 жылы жарыққа шыққанда, GL және LX модельдерінде 3.8L V6 қозғалтқышы ғана орнатылды, ол 155 а.к. қуат өндірді; 1995 жылдың қазан айында базалық және төменгі жабдықталған GL модельдері үшін 150 а.к. қуатты 3.0L V6 стандартты қозғалтқыш ретінде ұсынылды. 1996 жылы 3.8 литрлік V6 қозғалтқышының қуаты 200 а.к.-қа дейін артты.

Шанақ конструкциясы

Chrysler минивэндарымен күшті бәсекелесу үшін Ford дизайнерлері "бір корпус" дизайнынан "екі корпус" конфигурациясына көшті; Mercury Villager-дың ықпалымен Windstar-да ерекше капот сызығы және жолаушылар салоны болды. Өлшемдері бойынша ұзын дөңгелек базасы бар "Grand" Chrysler минивэндарымен салыстырылғанда, IIHS-тың барлық сынақтарында жоғары баға алды, мұнда жүргізуші ешқандай жарақатсыз апаттан аман қалады. Ол "Нарықтағы ең қауіпсіз минивэн" деп таныстырылды.

Қиындықтар

Өндірісінің барысында және одан кейін бұл буын Windstar бірнеше айқын сенімділік мәселелерімен танымал болды. 1995 жылғы модельдегі 3,8 литрлік V6 Essex қозғалтқышы, оның Taurus және Sable түптес машиналарындағыдай, бас прокладкасының (тығыздауының) бұзылуына бейім болды. Алайда, Windstar-дың мәселесі – алюминий баспен құйма темір блок болды, бұл Taurus-қа қарағанда жоғары жүктемеге тап болды, себебі фургон 700 фунтқа ауыр болды. Осыған жауап ретінде Ford осы қозғалтқышпен жабдықталған көптеген Windstar-да бас прокладкасының кепілдік мерзімін 100 000 мильге дейін ұзартты. 3,0 литрлік V6 Vulcan қозғалтқышы бас прокладкасының бұзылуына ұшырамады, өйткені бұл мүлдем басқа қозғалтқыш конструкциясы еді. Windstar AX4S трансмиссиясымен жұптастырылды, ол ішкі ақауларға бейім болды. Трансмиссияның алға және артқа бағытталған поршеньдері жарылды. Бұл трансмиссия ақаулары 3,8 литрлік қозғалтқышта жиірек кездеседі, себебі трансмиссия қосымша айналым моментін және көліктің артық салмағын көтере алмады. Windstar сонымен қатар түрлі шасси (аспалы) проблемаларымен де қиналды. Көліктің ауыр салмағына байланысты руль тіреуінің ұштарын үнемі ауыстыру қажет болды. Алдыңғы серпімдер (пружиналар) сынуға бейім болды (қауіпсіздік бойынша кері шақыру шарасы) қысқы айларда суық көп және тұз көп қолданылатын нарықтарда.

Екінші буын (1999-2003)

1998 жылдың жазында 1999 жылғы модель ретінде шығарылған Ford Windstar толыққанды жаңа дизайнға ие болды. Солтүстік Америкада New Edge стильдік тілін қабылдаған алғашқы Ford көліктерінің бірі ретінде, жаңа дизайн жүргізуші жағынан ашылатын есіктің қосылуымен де ерекшеленді. Taurus/Sable моделімен механикалық жағынан ұқсастығын сақтай отырып, Ford Windstar арнайы шасси архитектурасына көшті, Ford V платформасын ұсынды. Бірнеше маңызды жаңалықтар пайда болды, оның ішінде 2FMDA нөмірімен басталатын VIN кодына ие микроавтобустардағы алдыңғы орындықтарға орнатылған бүйірлік қауіпсіздік қаптары, екі жақты электрмен ашылатын есіктер және артқы жаққа орнатылған сенсорлар.

Жылдан-жылға өзгерістер

2000: Limited ең сәнді модель ретінде қайта оралды. SE, SEL және Limited модельдерінде LCD экран төмен қарай ашылатын VCR негізіндегі артқы орындық ойын-сауық жүйесі жаңа опция ретінде ұсынылды. 2001: «01» моделі үшін алдыңғы және артқы бөліктеріне шағын косметикалық өзгерістер енгізілді. LX базалық модель болды, ал жаңа SE Sport моделі ассортиментке қосылды. Кішкентай 3.0 л қозғалтқыш алынып тасталды, ал 3.8 л жалғыз қозғалтқыш опциясы ретінде қалды. Екінші қатардағы жеке орындықтары бар модельдер енді өз орталық консоліне ие болды. Limited модельдерінде алдыңғы орындықтардың бүйірлік қауіпсіздік қаптары стандартты жабдыққа кірді. SE және SEL модельдеріндегі хромды тор қайта жобаланды. Рульді заманауи стильде жаңартылып, ортасына көк түсті Ford логотипі орналастырылды. Трансмиссия 4F50N үлгісіне жаңартылды. 2002: Барлық модельдерде қос жылдамдыққа ие жылжымалы есіктер стандартты жабдыққа кірді. 2005 жылғы сауалнамада үш жылдық қызметтен кейін JD Powers сенімділік сауалнамасында 2002 жылғы Windstar нарықтағы ең сенімді минивэн атанды. Windstar бұл құрметке Toyota Sienna және Honda Odyssey-ді басып озды. 2003: Windstar-дың соңғы шығарылған жылы; 2004 жылғы жаңа дизайнды күтіп, ешқандай маңызды өзгерістер енгізілмеді. Жаңа маркетингтік стратегия бойынша, үшінші буын Windstar Ford Freestar деп қайта аталды. Соңғы Ford Windstar 2003 жылдың 25 шілдесінде өндірілді.

Арғы білік

2010 жылдың тамызында Ford 575 000 Windstar минивэнін артқы осьтеріндегі мәселелерге байланысты өз еркімен қайтарып алды. Бұл қайтарып алу 2010 жылдың мамырында басталған Ұлттық жол қауіпсіздігі басқармасының (NHTSA) тергеуінен кейін жасалды. NHTSA-ның алдын ала бағалауында артқы осьтің кері «U» тәрізді құбылыстық дизайны жолдың лайы мен қоқысын жинауға ыңғайлы екені анықталды. Көп мөлшерде жол тұзы қолданылатын штаттарда, ось коррозияға ұшырап әлсіреп, соңында сынды. Қайтарып алуға енгізілген штаттар: Коннектикут, Делавэр, Иллинойс, Индиана, Айова, Кентукки, Мэн, Мэриленд, Массачусетс, Мичиган, Миннесота, Миссури, Нью-Гэмпшир, Нью-Джерси, Нью-Йорк, Огайо, Пенсильвания, Род-Айленд, Юта, Вермонт, Батыс Вирджиния және Висконсин, сондай-ақ Вашингтон округі. 2012 жылдың мамырында Вирджиния штатынан 27 000 минивэн қайтарып алуға қосылды, осылайша АҚШ және Канада бойынша қайтарып алынған көліктердің жалпы саны 600 000-нан асты. 2010 жылдың мамырында Ford Motor Company компаниясына қарсы топтық сот процесі басталды. Бұл сотқа шағым Аарон Мартин тарапынан Ford Motor Company компаниясына қарсы берілді. Сот процесінде ұсынылған құжаттар 1998 жылдың наурыз айында Ford компаниясының Benteler осьін сынаған кезде, сынақтан өткен он бір осьтің екеуінің бұзылғанын көрсетті. 1998 жылдың тамызында Ford бұл бұзушылықтың себебі дұрыс емес термикалық өңдеу екенін анықтады. 1998 жылдың қыркүйегінде ось өндіруші Bentley Automotive компаниясы Ford-тың қорытындысына келісті. 1999 жылдың қазанында Ford компаниясының ішкі құжаттары зертханалық сынақтардың нәтижесінде осьтің қызмет ету мерзімін термикалық өңдеу арқылы екі есеге ұзартуға болатынын, бірақ бұл үшін бастапқы қайта жабдықтауға шығын жұмсалып, әрбір осьтің құны 3,45 долларға өсетінін көрсетті. 2003 жылдың наурызына дейін ешқандай өзгеріс жасалмады.

IIHS апаттық сынағының нәтижелері

1999–2003 жылғы Ford Windstar IIHS бағалауы бойынша құрылымдық көрсеткіштері қанағаттанарлық, сол аяққа орташа дәрежедегі жарақаттар, манекенді басқару қанағаттанарлық деп танылды және "Қабылдауға лайық" деген рейтинг алды. Көптеген жаңадан жасалған көліктер сақтандыру төлемдерін төмендету және жүргізушіге мүмкін болатын жарақаттарды азайту үшін бұрынғы үлгілерінен жақсы нәтижелер көрсетсе де, осы буын Windstar өзінің алғашқы буынынан нашар өнер көрсетті. NHTSA шағын көлікті алдыңғы және бүйірлік соқтығысу сынақтарында жалпы 5 жұлдызбен бағалады.

Үшінші буын (Ford Freestar; 20042007)

2004 жылғы модель үшін үшінші буын Ford Windstar шығарылды; 2000 жылдардың ортасында Ford автомобильдерінің модельдер қатарын қайта брендтеудің бөлігі ретінде, атаулары "F" әрпімен басталатын, Windstar Ford Freestar деп қайта аталды. 2000-2003 жылғы Ford Windstar-мен MV1 платформасын бөлісе отырып, 600 миллион долларлық қайта жобалаудың басты мақсаты 1994 жылдан бері Windstar-ды мазалап келген күш берілісінің сенімділігін арттыру болды. Дамыту барысында Freestar ауыр қызмет ететін жетек осін, үлкен дөңгелек подшипниктерін және төрт дискілі тежегіш жүйесін стандартты жабдыққа енгізді. 3.0L және 3.8L V6 қозғалтқыштары екі жаңа қозғалтқыш пайдасына тоқтатылды. АҚШ-та (тек қана) Freestar 193 а.к. 3.9L V6 (Ford Mustang-пен ортақ) қозғалтқышымен жабдықталды, ал Канада мен экспорттық фургондар үшін опция ретінде 201 а.к. 4.2L V6 (Ford E 150 негізгі қозғалтқышы) стандартты болды. 3.9L және 4.2L V6 қозғалтқыштары ұзақ жылдар бойы қолданылып келген 3.8L V6 қозғалтқышының кеңейтілген нұсқалары болды. Күш берілісінің сенімділігін арттыру мақсатында 4 жылдамдықты автомат беріліс жақсартылған ауысу және сенімділік үшін жаңартылды. Дегенмен, беріліс істен шығу жағдайлары жиі кездесе берді. NHTSA 2004-2005 жылғы Freestar және Monterey үлгілеріне орнатылған 4F50N берілісіне қатысты көптеген шағымдар бойынша тергеу бастады. Тергеудің басты назарында айналдыру моментін беру құрылғысы, атап айтқанда оның бұрылыс осінің бұзылуы болды, бірақ мұндай жағдайларда көбінесе бүкіл трансмиссияны қайта құру немесе ауыстыру қажет болды. Кейін Ford 2004-2005 жылғы Freestar және Monterey үлгілерін айналдыру моментін беру құрылғысын тегін ауыстыру үшін кері шақырып алды, бірақ 2006-2007 жылғы үлгілер кері шақырылмағанына қарамастан, айналдыру моментін беру құрылысымен байланысты проблемалар сақталды. Жаңа дизайн кезінде Ford Freestar сыртқы түріне ұсақ өзгерістер енгізілді. Алдыңғы буын Windstar-дың шатыр сызығының көп бөлігі сақталды, бірақ New Edge дизайннан бас тартып, Freestar Ford Explorer, Ford Freestyle және Ford Five Hundred сияқты бірнеше Ford көліктерінен стильдік элементтерді қабылдады. Бұрынғы Ford Windstar-дың ерекше белгісі болған иісті панелінен бас тартып, Ford Freestar сол кездегі Ford Five Hundred көлігімен ортақ дизайн элементтерін бөлісетін жалпақ панельді қабылдады. Басқа да көптеген минивэндар сияқты, Ford Freestar еденге жазық түрінде бүгілетін үшінші қатар орындығын ұсынды.

Кесу деңгейлері

Freestar Windstar-дың көптеген комплектацияларын сақтап қалды, бірақ екі ерекшелік болды. "LX" және "Sport" комплектациялары "SES" және "S" комплектацияларымен ауыстырылды. S (2004–2005) комплектациясы: матадан жасалған төсем, 3,9 л V6 қозғалтқыш, 16 дюймдік темір дискілер (доңғалақ қаптарымен), кілтсіз кіру жүйесі, AM/FM радио, электрлі құлыптар, жүргіші жағынан автоматты терезе, реттелетін педальдер, электр розеткалары және қолмен ашылатын есіктер. SE (2004–2007) комплектациясы: 3,9 л V6 қозғалтқыш, үш қатарлы орындықтар, артқы кондиционер (2006–2007 жылғы модельдерде), бір CD ойнатқышы және цифрлық сағаты бар AM/FM радио, төрт динамик, электрлі айналар, құлыптар және терезелер, тоналған артқы терезелер, кілтсіз кіру жүйесі және 16 дюймдік темір дискілер (доңғалақ қаптарымен). SES (2004–2005) комплектациясына қосылды: 16 дюймдік спорттық жеңіл қорытпа дискілер, үш аймақты климат-контроль және электрмен реттелетін жүргіші орындығы. SEL (2004–2007) комплектациясына қосылды: 4,2 л V6 қозғалтқыш, 6 бағытты электрмен реттелетін жүргіші орындығы, жоғарғы консоль, аудио басқару түймелері бар былғары руль, бір CD және кассета ойнатқышы бар AM/FM радио (2006 жылы кассета ойнатқышы алынып тасталды) және сағат, артқы орындықтарға арналған аудио басқару түймелері, жоғары сыйымдылықты кондиционер және 16 дюймдік жеңіл қорытпа дискілер. Limited (2004–2007) комплектациясына қосылды: үшінші қатардағы оқу шамдары, бір CD/кассета ойнатқышы бар AM/FM радио (кейін жылдамдыққа сезімтал дыбыс деңгейімен және артқы аудио басқаруы бар бір CD ойнатқышы), аналогтық сағат, бұрылыс сигналын көрсететін айналар, бұрылыс шамдары, хабарламалар орталығы, электрмен ашылатын есіктер, автоматты климат-контроль және 17 дюймдік жеңіл қорытпа дискілер (кейін 16 дюймдік жабынмен жабдықталған жеңіл қорытпа дискілер).

IIHS апаттық сынағының нәтижелері

2004–2007 жылғы Ford Freestar IIHS жүргізген майысқан алдыңғы соққы сынағында "Жақсы" бағасын алды және 1999–2003 жылғы Ford Windstar-дан жақсы нәтиже көрсетті, бірақ бас және мойынға орташа дәрежедегі жарақаттар келтірді. Бүйірлік соққы сынақтарында, қосымша бүйірлік қауіпсіздік қаптамаларысыз конструкцияның нашар болуы, бас және мойынға жарақаттар және жүргізушінің денесіне түсетін жоғары күштерге байланысты "Нашар" бағасын алды. Бірақ, бүйірлік қауіпсіздік қаптамаларымен жақсы нәтиже көрсетіп, жалпы "Қабылданатын" бағасын алды, алайда жүргізушіге бас және мойынға орташа дәрежедегі жарақаттар келтірді.

Марапаттар

2009 жылы 2005 жылғы Freestar J. D. Power көлік сенімділігі сараптамасында Dodge Caravan-нан кейін екінші орынға ие болды.

Ауыстыру

Сату болжамынан қанағаттанарлықсыз нәтиже көрсеткеннен кейін, Ford 2007 модельдік жылдан бастап Freestar және Monterey өндірісін тоқтатты. Соңғы Monterey 2006 жылдың 25 тамызында Oakville Assembly зауытында, ал соңғы Freestar 2006 жылдың 29 желтоқсанында шығарылды. Мексика және экспорттық нарықтарда Ford Freestar моделін V185 Ford Transit/Tourneo (алдыңғы жетек) көлігімен ауыстырды. Солтүстік Америкада Ford минивэн сегментінен толығымен бас тартқан алғашқы американдық өндіруші болды, компания кроссовер вагондарына көшті, Ford Taurus X (Freestyle) моделі 7 орынды көлік ретінде сатылды; 2009 жылы Taurus X Flex және Explorer көліктерімен алмастырылды. 2010 жылы Ford Transit Connect шағын MPV көліктерін импорттауды бастады. Көбінесе жолаушыларға арналған фургон ретінде сатылса да, көптеген сатылымдар жүк тасымалдаушыларға бағытталған еді. 2014 жылғы жаңарту барысында Transit Connect 7 орынды конфигурация алды. 120 дюймдік доңғалақ базасымен ұсынылса да (Windstar/Freestar/Monterey көліктеріне ұқсас), екінші буын Transit Connect LWB-нің қалған өлшемдері ұзын Aerostar моделіне жақын.