Кіріспе

Үш бөлікке бөлінген сурет

Триптих ( /t/r/ɪ/p/t/ɪ/k/ TRIPtik) – әдетте панельді сурет түрінде болатын, үш бөлікке бөлінген немесе бір-біріне жалғасқан, жабылатын немесе ашық көрсетілетін үш ойылған панельден тұратын көркем туынды. Сондықтан, триптих – көп панельдік жұмыстардың барлығын атайтын полиптихтің бір түрі. Ортаңғы панель әдетте ең үлкені болып келеді және екі кішірек, мазмұны байланысты жұмыспен шектеседі, бірақ бірдей өлшемдегі панельдерден тұратын триптихтер де кездеседі. Бұл форма әшекейлік зергерлік бұйымдар үшін де қолданылуы мүмкін. Көркем өнермен байланысты болмаса, бұл термин кейде үш бөлігі бар кез келген нәрсені білдіру үшін, әсіресе егер ол бір тұтасқа біріктірілген болса, қолданылады.

Этимология

"Триптих" сөзі ағылшын тілінде "tri" префиксін "diptych" сөзімен біріктіру арқылы қалыптасқан. "Diptych" сөзі латын тіліндегі "diptycha" сөзінен алынған, ал ол сөз кейін грек тіліндегі δίπτυχα сөзінен туындаған. δίπτυχα – грек тіліндегі δίπτυχος сөзінің көпше түрі.

Өнер саласында

Үшбұрышты формат ерте христиан өнерінде пайда болды және орта ғасырдан бастап алтарь суреттері үшін танымал стандартты формат болды. Оның географиялық ареалы шығыстағы Византия шіркеулерінен батыстағы кельт шіркеулеріне дейін созылды. Византия кезеңінде триптихтер иконалар сияқты басқа да қасиетті заттармен бірге жеке құлшылық ету үшін жиі қолданылды. Ренессанс суретшілері, мысалы, Ханс Мемлинг және Иероним Бош бұл форматты пайдаланды. Мүсіншілер де оны қолданды. Триптихтерді тасымалдау оңай. Готика кезеңінен бастап, Еуропа мен басқа жерлерде шіркеулер мен кафедральдардағы алтарьлар көбінесе триптих түрінде болды. Мұндай кафедральдардың бірі – Лландаф кафедралы. Бельгияның Антверпен қаласындағы Біздің ханым кафедралында Рубенстің екі туындысы бар, ал Париждің Нотр-Дам соборы сәулетте триптихті қолданудың тағы бір мысалы. Бұл формат көптеген шіркеулердегі витраждардың құрылымын қайталайды. Триптихтің тасымалдану қасиеті Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде пайдаланылды, сол кезде АҚШ-тағы азаматтар комитеті суретшілер мен мүсіншілерге христиан және еврей американдық әскерлер үшін діни қызметтерде пайдалануға арналған үш бөліктен тұратын, жиналмалы алтарьлар жасауды тапсырды. Соғыс аяқталғанға дейін 70 суретші 460 триптих жасады. Олардың ең өнімділері Вайолет Оукли, Нина Барр Уилер және Хилдрет Мейер болды. Триптих форматы христиандық емес діндерде де қолданылды, оның ішінде иудаизм, ислам және буддизм. Мысалы, Италияның Рим қаласындағы Шығыс өнері ұлттық мұражайында көрсетілген Хилдже ш-Шериф триптихі және Түркияның Стамбул қаласындағы Түрік және ислам өнері мұражайындағы Құран беті Османдық діни өнерінің мотивті бейімдеуін көрсетеді. Тибет буддистері де оны дәстүрлі алтарьларда пайдаланды. Көптеген жағдайларда діни алтарь форматы ретінде танылса да, триптихтер осы контекстен тыс жағдайларда да жасалды, олардың ең танымал мысалдары Макс Бекман және Фрэнсис Бэконның туындылары. Бэконның 1969 жылғы «Люсиан Фрейдтің үш зерттеуі» триптихі 2013 жылы 142,4 миллион долларға сатылып, сол кезде аукционда сатылған өнер туындысы үшін ең жоғары баға болды. Бұл рекорд 2015 жылдың мамыр айында Пабло Пикассоның 1955 жылғы «Алжир әйелдері» картинасы үшін 179,4 миллион долларға жетті.

Фотографияда

Фотографиялық триптих – қазіргі заманғы коммерциялық өнерде жиі қолданылатын стиль. Фотосуреттер көбінесе олардың арасында қарапайым жиекпен орналастырылады. Мұндай туынды бір тақырыптағы түрлі суреттерден немесе үш бөлікке бөлінген бір үлкен суреттен құралуы мүмкін.