Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Еуразиялық ағаш құсы (Scolopax rusticola) – қоңыржай және суарктикалық Еуразияда кездесетін орташа шағын су құсы. Оның орманды ортасына бейімделген жасырын камуфляжы бар, жоғарғы бөлігі қызғылт қоңыр, ал төменгі бөлігі сары қоңыр түсті. Көзі басының арт жағына қарай орналасқан, бұл оған 360 градусқа айналып көруге мүмкіндік береді және ұзын, сезімтал мүсімен жерден тамақ іздейді, сондықтан жер қатып қалғанда суыққа осал болады. Еркегі көктемде кешкі мезгілде "родинг" деп аталатын ұшумен әрекет етеді. Әйел құсы ұшып бара жатқанда балапандарын аяқтарының арасында алып жүреді деген кең таралған сенім бар, бірақ мұндай деректер тек ауызша айтылған әңгімелерге негізделген. Әлемдегі осы құстың саны 14-16 миллионға жетеді деп есептеледі.
The Eurasian woodcock (Scolopax rusticola) is a medium small wading bird found in temperate and subarctic Eurasia. It has cryptic camouflage to suit its woodland habitat, with reddish brown upperparts and buff coloured underparts. Its eyes are set far back on its head to give it 360 degree vision and it probes in the ground for food with its long, sensitive bill, making it vulnerable to cold weather when the ground remains frozen. The male performs a courtship flight known as "roding" at dusk in spring. It is widely believed that the female will sometimes carry chicks between her legs whilst flying, though evidence of this is purely anecdotal. The world population is estimated to be 14 million to 16 million birds.
Таксономия
Еуразиялық ағаш құсын 1758 жылы швед натуралисі Карл Линней өзінің "Systema Naturae" кітабының оныншы басылымында Scolopax rusticola деген қазіргі екі атаулы есіммен ресми түрде сипаттады. Тұқым атауы латын тіліндегі бір түрінің немесе ағаш құсының атауын білдіреді. Rusticola деген сөз – Плиний Егде және Маркус Валериус Мартиалис есімді авторлар айтқан құстың латынша атауы. Бұл, мүмкін, қарақұйрық болған. Түр монотипті, яғни ешқандай түршесі танылмайды. Оның ең жақын туыстары – Scolopax тұқымдасына жататын басқа да ағаш құстар. Бұл түр Еуразияның көп бөлігінде кездесетін ағаш құс. Солтүстік және Азиядағы популяциялары тиісінше Оңтүстік Еуропаға немесе Үндістан субконтинентіне көшіп барады. Жылы батыс Еуропа елдерінде және Атлантика аралдарындағы құстар…
The Eurasian woodcock was formally described by the Swedish naturalist Carl Linnaeus in 1758 in the tenth edition of his Systema Naturae under the current binomial name Scolopax rusticola. The genus name is Latin for a snipe or woodcock. The specific epithet rusticola is the Latin name of a gamebird mentioned by Pliny the Elder and Marcus Valerius Martialis. It was possibly a grouse. The species is monotypic: no subspecies are recognised. Its closest relatives are the other woodcocks in the genus Scolopax. This species is the woodcock found through most of temperate and subarctic Eurasia. Northern and Asian populations migrate to southern Europe or the Indian Subcontinent, respectively. Birds in milder western European countries and on Atlantic islands
Еуразиялық ағаш құстың кең таралған аймағы бар, оның жалпы таралу аумағы шамамен 10 миллион шаршы километрді құрайды және популяциясы 15-16 миллион құсқа жетеді деп есептеледі. Кең таралған аймағы, тұрақты популяция тренді және үлкен популяция мөлшеріне байланысты, түрдің қауіпсіз екендігі бағаланды. Еуразиялық ағаш құстың көбею аймағындағы популяцияға ең маңызды қауіп – оның орманды мекен ортасының фрагментациясының күшеюі. Жылдың басқа уақыттарында, тұрақты шөптесін жерлердің азаюы және егін шаруашылығының қарқынды дамуы да қауіпті. Олар қалалық аймақтардан алыс орманды жерлерді де жақсы көреді. Швейцария, Франция және Ресей. Еуразиялық ағаш құстар орманның төменгі жағындағы тығыз өсімдіктерде жерге ұя салады. Ұясы – ішкі қабырғасы бар тостаған тәрізді.
The Eurasian woodcock has a large range, with an estimated Global Extent of Occurrence of 10 million square kilometres and a population of an estimated 15 million to 16 million birds. Because of its large range, stable population trend and large population size, the species has been evaluated as Least Concern. The most important threat to the population of the Eurasian woodcock in the breeding range is the increased fragmentation of its woodland habitat. At other times of year, a reduction in the amount of permanent grassland and an increase in the intensification of farming are also threats, They also prefer woods further away from urban areas. Switzerland, France and Russia. Eurasian woodcock nest on the ground in low cover in woodland or tall heather. The nest is a lined cup