Кіріспе

Плацебо эффектісімен байланысты психологиялық әдіс. Автосуггестия – 20 ғасырдың басында фармацевт Эмиль Куэ әзірлеген, плацебо эффектісімен байланысты психологиялық техника. Бұл – адамдар өз ойларын, сезімдерін немесе мінез-құлқын өздері бағыттайтын, өзіне-өзі ұсынудың бір түрі. Бұл техника көбінесе өзін-өзі гипноз кезінде қолданылады.

Эмиль Куэ

Эмиль Куэ, 21 жасқа толғанға дейін Б.А. және Б.Sc. дәрежелерін алған, 1882 жылы Париждегі беделді Колледж Сент-Барбеде фармакология мамандығы бойынша үздік студент (бірінші сыныптық дипломмен) бітірді. Париждегі Некер балалар ауруханасында қосымша алты ай стажерлік өткеннен кейін, ол Труаға қайтып оралды және 1882 жылдан 1910 жылға дейін дәріханашы болып жұмыс істеді.

"Гипноз" амброаз-Огюст Лиебо және Гипполит Бернхайм

1885 жылы гипноз және қиял күші туралы зерттеулері Нанси қаласындағы "гипноз" саласының екі көрнекті маманы Амброаз Огюст Лиебольт пен Гипполит Бернхайммен басталды, олармен ол 1885 және 1886 жылдары оқыды (Труадағы шаруашылығынан уақытша босағаннан кейін). Осы оқудан кейін, "1886 жылы Труада гипнозбен тәжірибе жасады, бірақ олардың Лиебольттың әдістерінің нәтижесіз екенін тез байқады және гипнозды толығымен тастап кетті".

Ұсыным және авто-ұсыным

Куэ Бернхаймнің «ұсыныс арқылы емдеу» концепциясына қатты әсер етті, бұл, әсіресе, «Брейд Томас Брауннан қабылдаған «үстем идея» теориясының жетілмеген қайта брендтеуі» болды. Лиебо мен Бернхайммен болған аралықтан (1886–1886) кейін Трояға оралған соң, ол әрбір емнің тиімділігін мақтап, клиенттерін сендіруді қалыпқа келтірді. Ол нақты жағдайларда дәрінің тиімділігін мақтау арқылы оның күшін арттыра алатынын байқады. Ол ештеңе айтпаған адамдармен салыстырғанда, дәріні мақтағандарда айқын жақсару байқалды (бұл кейінірек «плацебо әсері» деп аталатын құбылысқа ұқсас). «Шамамен 1903 жылы Куэ оның жарнамалық материалдарына сүйене отырып, жаңа патенттелген дәрі ұсынды, ол күтпеген және дереу жазылуға әкелді (Бадуан, 1920, 90 б.; Шроут, 1985, 36 б.). Куэ (химик) зертханасындағы келесі химиялық талдаулар арқылы дәріде нәтижелерді түсіндіретін ешқандай зат жоқ екенін анықтады (Шроут, сол жерде). Куэ (гипнотизер) бұл емдеудің ұсыныс арқылы болғанын қорытындылады; бірақ Куэ оны емдегені орнына, адам өзін-өзі емдеу үшін Куэ айтқан сөздерді қайталап тұрды».

"Ауданды автосугестицияның" пайда болуы

Куэ адамдардың өз еркіне қарсы гипнозға түспейтінін, және одан да маңыздысы, гипноздық ұсыныстың әсері адам санаға оянғанда әлсірейтінін анықтады. Осылайша ол Куэ әдісін дамытып, алғашқы кітабын жариялады – «Саналы автосуггестия арқылы өзіңді-өзің бақылау» (1920 жылы Англияда және екі жылдан кейін АҚШ-та жарық көрді). Ол автосуггестияны былай сипаттады:

Куэ фармацевтикалық медицинаға ешқашан күмәнданбады, оның қолданылуын әрі қарай қолдады, бірақ сонымен қатар адамның психикалық күйі дәрі-дәрмектің тиімділігіне оң әсер ете алатынына, тіпті оны күшейте алатынына сене бастады. Ол өзінің мантрасын саналы ұсыныс ретінде қолданған науқастардың – «Күн сайын, барлық жағынан жақсарып келемін» (француз тілінде: Tous les jours, à tous points de vue, je vais de mieux en mieux; аудармасы: «Күн сайын, барлық жағынан жақсарып келемін») – «ауру туралы ойды» жаңа «сауығу туралы оймен» алмастыру арқылы олардың дәрілік емдеуін тиімдірек ете алатынын байқады.

Автогендік жаттығудан айырмашылығы

Куэдің автосуггестиялық өзін-өзі басқару процедурасын негізге алған түсінікке қарамастан, яғни, үнемі қайталау арқылы "белгілі бір идея "ойдың" микрокогнитивтік ортасын толық қанықтырады", ал содан кейін, өз кезегінде, "идеодинамикалық әрекет принципі арқылы идеомоторлық, идеосенсорлық немесе идеоэмоционалдық әрекетке айналады", "содан кейін, өз кезегінде, жауап тудырады" – Йоханнес Хайнрих Шульц әзірлеген мүлдем басқа өзін-өзі басқару процедурасының, Автогендік жаттығу деп аталатын, негізгі мақсаты "ойға" (Куэ істегендей) әсер ету емес, автономдық жүйке жүйесіне әсер ету болды.

Куэ әдісі

Куэ әдісі осы нақты сөз тіркесін белгілі бір тәртіппен, нақты физикалық жағдайда және ешқандай қосымша ой-қиялсыз, әр күнің басында және соңында қайта-қайта айтуға негізделген. Куэ кейбір мәселелерді шешу үшін санастың астындағы/белгісіз ойлауды өзгерту қажет екенін айтты, және мұны тек қиял арқылы ғана істеуге болады. Өзінің басты мақсаты емдеу емес, адамдарға өздерін-өздері емдеуді үйрету екенін баса көрсеткенімен, Куэ автосуггестия арқылы денедегі өзгерістерге қол жеткізгенін мәлімдеді.

Негізгі принциптер

Осылайша Куэ, кез келген идея, егер ол мүмкіншілік шеңберінде болса, сананы толығымен билеп алған жағдайда шындыққа айналады деген сенімге негізделген әдіс жасады. Мысалы, қолдары жоқ адам оларды қайтадан өсіре алмайды. Бірақ, егер адам астмасы басылып барады деп берік сенсе, дене ауруды жеңуге немесе бақылауға қабілетті болса, онда мұндай жағдай орын алуы мүмкін. Керісінше, ауру туралы жағымсыз ойлау (мысалы, "Мен жақсы сезінбеймін") сана мен денеге осы ойды қабылдауға түрткіс береді.

Ерекшелік

Куэ автосугестицияның басты кедергісі – ерік күші екенін анықтады. Әдіс тиімді болуы үшін науқас ешқандай дербес пікір білдірмей, яғни өзінің еркімен оң идеяларға жеке көзқарасын таңуға болмайды. Сондықтан, науқас оң "автосугестивті" идеяны саналы түрде қабылдауы үшін барлық шаралар қолданылуы керек, әйтпесе күтілген нәтижеге қарсы нәтижеге қол жеткізілуі мүмкін. Куэ жас балалар өз әдісін мінсіз орындайтынын, себебі оларда ересектердегідей ерік күші болмайтынын атап өтті. Ол балаға "қолдарыңды қосыңдар" десе, содан кейін "оларды ажыратуға тырыспаңдар" десе, бала дереу оның бұйрығын орындап, қолын аша алмайды.

Өз-өзіне қарсылық

Куэ науқастың проблемалары оның ерік-жігері мен қиялы қарама-қарсы келген жағдайда күшейе түседі деп сенді, Куэ бұл жағдайды "ішкі қақтығыс" деп атады. Қақтығыс күшейген сайын, проблема да күшейеді, яғни науқас қаншалықты ұйқыға батыруға тырысса, соншалықты ояна береді. Сондықтан емделуші өзінің ерік-жігерін тастап, толыққанды емделу үшін қиялына көбірек назар аударуы керек.

Тиімділігі

Оның әдісімен, Кю оны "бір хитролық" деп атады, барлық түрлі науқастар оған келіп тұратын. Аурулар тізіміне бүйрек проблемалары, қант диабеті, есте сақтау қабілетінің жоғалуы, кекелеу, әлсіздік, атрофия және түрлі-түрлі физикалық және психикалық аурулар кірді. Оның 1916 жылғы күнделігіне жазған жазбасына сәйкес, ол бір науқастың жатырдың түсуінен және "бас ауруының күшті қылықтарынан" (мигрень) айыққанға көмектескен.

Дәлел

Автосугестияны қолдайтындар Эмиль Куэ жариялаған, оның автогипнозды, мысалы, ішек қабынуы және омыртқа жарақатынан туған салдардағы параличті емдеу үшін қолданғанын көрсететін қысқаша жағдайлар туралы мәліметтерге сілтеме жасайды. Сенімсіз дереккөз: күні=мамыр 2015

Автогендік жаттығу

Автогендік жаттығу – Куэ әдісінің ықпалымен дамыған, автосугестияға негізделген релаксация техникасы. 1932 жылы неміс психиатры Йоханнес Шульц автогендік жаттығуды әзірлеп, жариялады. Автосугестиядан өзгеше, автогендік жаттығу клиникалық тәжірибелерде тиімділігі дәлелденген және прогрессивті релаксация және медитация сияқты басқа релаксация техникаларымен бірге терапияда автосугестияның орнын басты. Шульцтің автогендік жаттығу туралы көп томдық еңбегінің авторларының бірі Вольфганг Люте, автогендік жаттығудың қуатты әдіс екеніне және оны тек білікті мамандар ғана пациенттерге ұсынуы керек деп сенді. Оның тиімділігі бірнеше зерттеулерде расталған.