Кіріспе
Ylva Anna Maria Lindh (19 маусым 1957 – 11 қыркүйек 2003) – швед социал-демократиялық саясаткер және заңгер, 1998 жылдан өліміне дейін Сыртқы істер министрі қызметін атқарған. Ол сондай-ақ, өлтірілгенге дейін Сёдерманланд округінің Риксдаг депутаты болды. 2003 жылдың 10 қыркүйегінде, швед кронасын валюта ретінде еуромен алмастыру жөніндегі референдумға төрт күн қалғанда, Линд Стокгольм орталығындағы NK универмагында Михайло Михайловичпен пышақталды; ол келесі күні таңертең Каролинска университетінің ауруханасында көз жұмды. Анна Линдтің Социал-демократиялық партия төрағасы Геран Перссонның орнын басатын сенімді кандидат ретінде қарастырылған. Оның басты ұстанымы – халықаралық ынтымақтастық пен бірлік, сондай-ақ қоршаған орта мәселелері болды. Ол мансабы бойы осы мәселелермен айналысты, 1994 жылдан 1998 жылға дейін Қоршаған орта министрі, ал соңғы бес жылында Сыртқы істер министрі болып қызмет етті.
Ylva Anna Maria Lindh (19 June 1957 – 11 September 2003) was a Swedish Social Democratic politician and lawyer who served as Minister for Foreign Affairs from 1998 until her death. She was also a Member of the Riksdag (member of parliament) for Södermanland County until her assassination. On 10 September 2003, four days before a referendum on replacing the Swedish krona with the euro as currency, Lindh was stabbed by Mijailo Mijailović at the NK department store in central Stockholm; she died the next morning at Karolinska University Hospital. Anna Lindh had been seen as a likely candidate to succeed Göran Persson as Social Democratic party leader. Her greatest commitment was to international cooperation and solidarity, as well as to environmental issues. She worked on these issues throughout her career, serving as Environment Minister from 1994 to 1998, and then as Foreign Minister for the last five years of her life.
Жеке өмір
Линд 1991 жылы Бо Холмбергке үйленді. Холмберг 20 жылдан астам уақыт бойы Седерманланд облысының губернаторы болды (ол осы облыстың сайлау округінде ұзақ жылдар бойы өкілдік етті). Олардың Филип пен Давид есімді екі ұлы болды. Оны Каролинска университетінің ауруханасына жедел түрде жеткізіп, онда тоғыз сағаттан астам операция жасалып, қан құйылды. Линд ауыр ішкі қан кету мен бауыр зақымдануынан зардап шекті; оның жағдайы өте ауыр болды, бірақ операциядан кейін жақсарғандай көрінді. Бірақ бір сағаттан кейін туындаған асқынулар қосымша операцияны талап етті; 2003 жылдың 11 қыркүйегінде сағат 05:29-да ол қайтыс болды. Туған-туыстарына және үкіметке жеке хабарлама берілгеннен кейін (ал бұған дейін ол "ауыр" жағдайда, бірақ "тұрақты" екені туралы хабарлар тараған еді), оның қазасы туралы жаңалық Еуропалық Одақ бойынша басты жаңалыққа айналды.
Қылмыстық тергеу
Қылмыскер қылмыстан кейін қашып кетті; куәгерлердің айтуынша, оның әрекеттері ойластырылған және жүйелі болған. Қылмыс туралы біреу білсе, оның ақпаратын беру үшін телефон нөмірі құрылды, сондай-ақ Швецияда, Стокгольмге бағытталған, ірі іздеу-құру жұмыстары басталды. Екі күннен кейін полиция қылмыс орнының үстіндегі қабаттан камераға түсірілген, күдікті деп саналатын адамның суретін жариялады. Стокгольм метро станциясының жанындағы дүкеннің сыртынан бірнеше зат (киім-кешек және пышақ) табылған, олардың қылмысқа қатысы бар деп күдіктелді. Қылмыс орнында қылмыскерге тиесілі болуы мүмкін қол іздері табылды. Дүкеннің бейнекамерасынан алынған күдіктінің суреттері 13 және 14 қыркүйекте жарияланды. 16 қыркүйекте бір адам ұсталды және "негізді күдік" бойынша (күмәннің ең төменгі деңгейі) күдікпен ұсталды, бірақ айып тағылмастан босатылды. 24 қыркүйекте полиция күдікті Михайло Михайловичтің (Швецияда серб ата-аналарынан туған) ұсталғанын және "нақты себептер" бойынша тұтқындалғанын хабарлады. 25 қыркүйекте Михайловичтің ДНК-сы қылмыс орнында (немесе жанында) қалған бейсболкадағы шаштың ДНК-сымен сәйкес келгені және ол Линдке шабуыл жасалған дүкенде түсірілген адамға ұқсас екені мәлім болды. Барлық қатысын жоққа шығарғаннан кейін, Михайлович 2004 жылғы 6 қаңтарда қылмысын мойындады, 10 қыркүйектегі оқиғалар туралы толық мәлімет берді. Питер Алтиннің (Михайловичтің адвокаты) сұрауымен полициядағы қосымша тексеру кезінде ол оқиғаны толық баяндады. 14-17 қаңтар аралығында өткен сотта ол кінәлі деп танылды. Психиатриялық сараптамадан кейін 23 наурызда оған өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасы берілді. 8 шілдеде апелляциялық сот Михайловичтің үкімін жоққа шығарды (тексерулер нәтижесінде ол кісі өлтірген кезде психикалық ауруға шалдыққан деген қорытындыға келді), және Михайлович қауіпсіз психиатриялық бөлімге ауыстырылды. Прокурорлар Швецияның Жоғарғы сотына шағымданып, сол жылдың 2 желтоқсанында оның өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасын қайта қалпына келтірді. Михайлович швед азаматтығынан бас тартты және Сербияға ауыстыруды сұрады. Линдтің танымалдығына және кісі өлтірудің уақытына қарамастан, бұл қылмыс саяси акт деп есептелмеді (дегенмен, бір газет Михайловичтің Либералды халық партиясының жетекшісі Ларс Лейжонборгтың сөйлеген сөзін, кісі өлтіру кезінде кигенімен ұқсас киімде тыңдап отырған суретін тапты). Михайлович сөйлеген сөзді "қызықты" деп мойындады, бірақ оның әрекеттеріне әсер еткенін жоққа шығарды. 2011 жылы "Экспрессен" газетімен сұхбатта Михайлович сол кезде "барлық саясаткерлерге жек көру сезімін" сезінгенін, гипноздық препараттың әсерінде болғанын және құрбаны Линд болғаны "жай ғана сәйкес келу" болғанын айтты. Михайлович түрмеге түскеннен бері кеңес және басқа да қолдау көрсету қызметтерін алуда.
Реакция және мұра
Линд 2003 жылғы 14 қыркүйекте өткен референдумда Швецияның Еуроаймаққа қосылуы үшін белсенді түрде үгіт жүргізді. Оқиғадан кейін барлық еуро үгіт шаралары дереу тоқтатылды. Телевизиялық үгіт жарнамалары эфирден алынды, ал Швециядағы барлық телеарналар 10-нан 11-ге дейін кешке дейін SVT арнасының жаңалықтарын таратуға көмектесу үшін жарнамаларды тоқтатты. TV3 телеарнасы ZTV және TV8 телеарналарымен біріктіріліп, «Ең ізделіміндегілер» (America's Most Wanted) бағдарламасына ұқсас «Efterlyst» бағдарламасын көрсетті, осы арқылы адамдар қылмыскерді табуға көмектесу үшін ақпаратты тікелей полицияға жіберді. Барлық үгіт жарнамалары құлатылып, баспа басылымдарындағы жарнамалар тоқтатылды. Бұл кісі өлтіру Швецияның ашық қоғамына жасалған шабуыл ретінде қарастырылды, сондықтан саяси үгіттен гөрі бірлікке қатысу қажет болды. 12 қыркүйекте түскі кезде премьер-министр Геран Перссон және Риксдагтағы басқа да саяси партиялардың жетекшілерімен өткен кездесуде Линдтің өлімі референдумға әсер етпеуіне шешім қабылданды. Референдум мәселелеріне қатысты ақпарат пен ресурстар толыққанды қолжетімді болады, бірақ саяси үгіт немесе пікірсайыс болмайды. Партия жетекшілері бірауыздан жоспарланған дауыс беруді қолдауға және оның нәтижесіне бағынуға уәде берді. Линдке деген ықылас дауыс беруге ықпал етуі мүмкін деген болжамдарға қарамастан, референдумда еуро қабылданбады. Оның қайтысынан кейін Сыртқы істер министрі Ян О. Карлссон Сыртқы істер министрі міндетін атқарушы болып тағайындалды. Сол жылдың қазан айында Лейла Фрейвальдс Линдтің кабинеттік лауазымына мұрагер болып тағайындалды. 12 және 13 қыркүйекте Линдтің есімін арнауға арналған бірнеше шаралар Швецияда және шетелде (Швеция шіркеуі арқылы) өтті. Стокгольм орталығында өткен шараға ондаған мың адам қатысты. 19 қыркүйекте Стокгольм қалалық әкімдігінде ресми еске алу рәсімі өтті, онда Швеция королі Карл XVI Густав, премьер-министр Геран Перссон, Крис Паттен, Маргот Валльстрём, еуропалық комиссарлар және швед тілінде сөйлейтін грек сыртқы істер министрі Йоргос Папандреу сөз сөйледі. АҚШ Мемлекеттік хатшысы Колин Пауэлл саяхат қиындықтарына байланысты қатыса алмады, бірақ көңіл айтты. Линд 20 қыркүйекте Стокгольмдегі Эрста шіркеуінен жеке жерленді, оның қабірі жақын маңдағы Катарина шіркеуінің зиратында орналасқан. Розенбадқа (үкімет ғимараты) және оның өлтірілген дүкенінің алдына мыңдаған гүлдер мен шамдар қойылды. Шетелде қайғыға толы адамдар швед елшіліктері мен консулдықтарына жүздеген мың гүлдер мен шамдар қойды. 2004 жылдың сәуір айында Линд Брюссельде жыл сайынғы қауіпсіздік конференциясын ұйымдастыратын трансатлантикалық ой-сана орталығы EastWest институтынан «Жылдың мемлекет қайраткері» сыйлығын алды. Брюссельдегі Justus Lipsius Еуропалық Кеңесі ғимаратының бесінші қабатындағы 50.4 бөлме оның құрметіне Анна Линд бөлмесі деп аталды, ал Брюссельдегі Еуропалық Парламент ғимаратындағы 1A 002 комитет бөлмесі оның естелігіне Анна Линд бөлмесі деп аталды. Гарвард университетінің Гарвард Кеннеди мектебінде Глобалды көшбасшылық және қоғамдық саясат бойынша Анна Линд профессурасы оның құрметіне құрылды. Адам құқықтарын қорғаушы Саманта Пауэр 2006 жылы осы лауазымға алғашқы тағайындалды. Швеция Ұлттық қорғаныс колледжінің (Försvarshögskolan) кітапханасы оның естелігіне Анна Линд кітапханасы деп аталды. 2013 жылғы 11 қыркүйекте Линдтің қайтысының он жылдығы Швецияда атап өтілді. Анна Линд ескерткіш қоры (Anna Lindhs Minnesfond) жыл сайын «адам құқықтарына құрметпен қараған ортада барлық адамдар үшін жақсы өмірді қамтамасыз ету үшін бейжайлыққа, нәсілшілдікке, қанаушылыққа және әділетсіздікке қарсы күресуге батыл болған» адамға немесе мекемеге Анна Линд сыйлығын табыс етеді. Сыйлықтың сомасы 150 000 швед кроны құрайды. Бұдан өзге, қор «Анна Линдтің рухындағы жобаларды қолдауға бағытталған» швед азаматтарына 25 000 швед кроны көлемінде гранттар береді. Лауреаттар: журналист Амира Хасс (Израиль, 2004), Тостан және Анна Линд қауымдастығы (Сенегал, 2005), Тациана Ревжака (Беларусь, 2006), Хин Омар (Мьянма, 2008), Мохамед Нашид (Мальдив аралдары, 2009), Жан Зару (Палестина, 2010), Либерияға көмек көрсету орталығы (Либерия, 2011), Рома бастамалары орталығы (Монтенегро, 2012), Мадлен Олбрайт (АҚШ, 2013), Лесли Удвин (Ұлыбритания, 2015), Свитлана Залищук (Украина, 2016) және Мина Деннерт (Швеция, 2017). Лильдегі Еуропалық саяси және әлеуметтік ғылымдар мектебі (ESPOL) екінші курсын Анна Линдтің есімімен атады.
Centre for Liberian Assistance (Liberia, 2011); Center for Roma Initiatives (Montenegro, 2012); Madeleine Albright (United States, 2013); Leslee Udwin (United Kingdom, 2015); Svitlana Zalishchuk (Ukraine, 2016) and Mina Dennert (Sweden, 2017). The Lille European School of Political and Social Sciences (ESPOL) named its second year after Anna Lindh.