Кіріспе

Майлы тіндердің түрі

Қоңыр майлы тін (ҚМТ) немесе қоңыр май, ақ майлы тінмен бірге майлы мүшені құрайды. Қоңыр майлы тінге дерлік барлық сүтқоректілерде кездеседі. Қоңыр майды жіктеу, ұқсас функциялары бар екі ерекше жасуша популяциясына қатысты. Біріншісі бұлшықет жасушаларымен ортақ эмбриологиялық тегі бар, және олар ірі "классикалық" жиынтықтарда табылады. Екіншісі симпатикалық жүйке жүйесінің ынталандыруымен ақ майлы жасушалардан дамиды. Бұл майлы жасушалар ақ майлы тіндердің арасында кездеседі және "көктемгі" немесе "brite" ( "ақ ішінде қоңыр" деген мағынаны білдіреді) деп аталады. Қоңыр майлы тін жаңа туған нәрестелерде және қыста ұйқыға кететін сүтқоректілерде ерекше көп. Ол ересек адамдарда да кездеседі және метаболикалық белсенді, бірақ адам жасы ұлғайған сайын оның таралуы азаяды. Оның негізгі функциясы – терморегуляция. Бұлшықеттердің дірілдеуінен туындайтын жылудан өзге, қоңыр майлы тін дірілдемейтін термогенез арқылы жылу өндіреді. Адамның семіздігін емдеу үшін қоңыр майды терапиялық тұрғыдан пайдалану – белсенді зерттеу саласы. Ақ адипоциттер бір липидтік тамшыдан тұратын болса, қоңыр адипоциттерде көптеген кішкентай тамшылар және (темір қамтитын) митохондриялардың әлдеқайда көп саны болады, осының нәтижесінде тінге түсі беріледі. Қоңыр майда ақ майға қарағанда капиллярлар көбірек. Бұл тінге оттегі мен қоректік заттармен қамтамасыз етеді және денеге жылуды таратуға көмектеседі.

Орналасуы және жіктелуі

Ересектерде BAT-тың болуы 2003 жылы метастаздық қатерлі ісіктерді анықтау мақсатында жүргізілген FDG PET сканулары кезінде анықталды. Осы сканулардың және адамдардың қазба зерттеулерінен алынған деректердің негізінде бірнеше жинақы орындар анықталды. Сәбилерде қоңыр майлы тіндердің жинақтарына мыналар жатады: қақпан аралық, кіндік үсті, бүйрек үсті, жүрек қабықшасы, аорта маңы және бүйрек, трахея мен ұйқы безінің айналасында. Бұл жинақтар ересек жасқа жеткенде біртіндеп ақ майға айналады. Ересектерде FDG PET скануларында ең көп анықталатын жинақтар – кіндік үсті, омыртқа маңы, көкірек ортасы, аорта маңы және бүйрек үсті жинақтары. Адамдардағы қоңыр май ғылыми және көпшілік әдебиеттерде анатомиялық орналасуы және жасушалық морфологиясы бойынша ерекшеленетін екі жасушалық популяция ретінде сипатталады. Екеуінің де құрамында кішкентай май тамшылары және темірге толы митохондриялар болады, осының нәтижесінде қоңыр түс пайда болады. «Классикалық» қоңыр май жоғары қан тамырланған жинақтарда, иық қабыршақтары арасында, бүйректер, мойын және кіндік үсті аймағында, сондай-ақ омыртқа бағанасы бойында орналасқан анатомиялық тұрақты орындарда кездеседі. Бұл екі түрдің кішірек түрі және оның құрамында көптеген кішкентай май тамшылары бар. Сарғыш қоңыр май – бүкіл майлы тіндерге тараған адренергиялық стимуляцияға жауап беретін жасуша түрі. Оның май тамшыларының мөлшері әртүрлі және ақ майға қарағанда митохондрияларға шағылысатын май тамшыларының үлесі жоғары, осының арқасында ол ашық қоңыр түске ие. Егеуқұйрықтар мен адамдардың органоидтық модельдерінде EPAC1 (cAMP тікелей белсендіретін алмасу ақуыздары) WAT-қа қарағанда сарғыш қоңыр майдың өндірісін арттыратыны анықталды.

Басқа жануарлар

Қапшақ аралық қоңыр майлы тінді көбінесе және қате түрде қыстау безі деп атайды. Көптеген адамдар оны бездің бір түрі деп есептесе де, шындығында ол кеміргіштердің сүңгуірлері арасында орналасқан майлы тіндердің жиынтығы. Ол қоңыр майлы тіндерден құралған және екі бөлікке бөлінген. Ол примитивті безге ұқсап, түрлі гормондардың бөлінуін реттейді. Ең ұзақ өмір сүретін шағын сүтқоректілер – жартастар (30 жыл) және жалаңаш тышқандар (32 жыл) – барлығында қоңыр майлы тіннің деңгейі мен белсенділігі жоғары. Дегенмен, ірі денелі көптеген сүтқоректілердің дене температурасын реттеуде қоңыр майдың рөлі күмәнді, себебі тіндің негізгі термогендік ақуызын кодтайтын UCP1 гені бірнеше туыстамаларда (мысалы, жылқылар, пілдер, теңіз сиырлары, киттер және гиракстар) инактивацияланған. Ірі денелі түрлердің көлемге шаққандағы бетінің ауданының азаюы суықта жылудың жоғалуын төмендетіп, дене температурасын сақтау үшін қажетті термогендік талаптарды азайтады. Басқа түрлерде (мысалы, панголиндер, армадиллолар, жалқаулар және қарақұмық жегіштерде) UCP1 генінің жоғалуы төмен метаболизмге бағытталған табиғи іріктелу қысымымен байланысты болуы мүмкін.