Жапон тарихшысы Эйдзи Ёсикава өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Жапондық тарихи романда жазушы (1892–1962)

Эйджи Йошикава (吉川英治) – жапондық тарихи романда жазушы. Оның ең белгілі романдарының ішінде ежелгі классикалық туындыларды жаңарту бар. Ол негізінен «Хейке туралы әңгіме», «Генджи туралы әңгіме», «Су маңы» және «Үш патшалықтың романсы» сияқты классикалық шығармалардың ықпалында болды, олардың көптерін өзінің ерекше стилінде қайта жазды. Мысалы, Йошикава Тайконың 15 томдық түпнұсқа қолжазбасын алып, оны оқуға оңай ету үшін және тек екі томға сыйымдап қайта жазды. Оның басқа да кітаптары да осы сияқты мақсаттарға қызмет етеді және оның романдарының көпшілігі түпнұсқа емес болғанымен, ол көптеген еңбектер жасады және өткенге деген жаңа қызығушылықты жақтандырды. 1960 жылы ол Мәдениет орденімен (Жапониядағы әдебиет қайраткеріне берілетін ең жоғары награда), Қасиетті қазына орденімен және 1962 жылы қатерлі ісіктен қайтыс болғанға дейін Майничи өнер сыйлығымен марапатталды. Ол Жапонияның ең көрнекті тарихи романда жазушыларының бірі саналады.

Өмір

Ол Канагава префектурасының Хидецугу Йосикава (吉川英次) қаласында дүниеге келді, қазіргі Йокогама қаласының бөлігі. Әкесінің бизнесі сәтсіз аяқталғандықтан, ол бастауыш мектепті тастап жұмыс істеуге мәжбүр болды. 18 жасында Йокогама портындағы жұмысында өлімге жуық апаттан кейін Токиоға көшіп, алтын лак шеберханасында шәкірт болып жұмыс істеді. Осы шарада ол комик хайкуға қызығушылық таныта бастады. Ол поэзия қоғамына қосылып, "Кидзиро" псевдонімімен комик хайку жаза бастады. 1914 жылы "Эносима жөніндегі әңгіме" романымен Коданша баспасының демеушілігімен өткен роман жазу байқауында бірінші орынды жеңіп алды. 1921 жылы "Майю Шимбун" газетіне жұмысқа орналасты, ал келесі жылы "Шинранның өмірінен" бастап, туындыларын бөліп жариялауды бастады. 1923 жылы, Ұлы Канто жер сілкінісі болған жылы Ясу Аказаваға үйленді. Жер сілкінісіндегі тәжірибесі жазуды өмірлік мақсатына айналдыруға деген ниетін нығайтты. Келесі жылдары ол Коданша баспасының түрлі мерзімді басылымдарында әңгімелерін жариялады, олар оны өздерінің бірінші авторы деп мойындады. Ейджи Йосикава псевдонімін қолдануға дейін 19 псевдонимді пайдаланды. Ол бұл псевдонимді алғаш рет "Қылыш қиыншылығы, әйел қиыншылығы" туындысының бөліктерінде қолданды. "Нарутоның құпия жазбасы" Осаканың "Маиничи Шимбун" газетінде жарияланғаннан кейін оның есімі елге танылды, содан кейін оның жазуларына деген қызығушылық арта түсті. 1930 жылдардың басында оның жазуларында жеке өміріндегі қиындықтардың әсері көрінді. Бірақ 1935 жылы "Асахи Шимбунда" жарияланған атақты қылышшең Миямото Мусаши туралы "Мусаши" романының бөліктерінен бастап, оның жазулары тарихи оқиғалар жанрына бекінді. 1937 жылы Қытаймен соғыс басталғанда "Асахи Шимбун" газеті оны арнайы тілші ретінде майданға жіберді. Осы уақытта ол Ясу Аказавадан ажырасып, Фумико Икедоға үйленді. 1938 жылы Йосикава Pen butai (яғни "Қалам корпусына") қосылды, бұл екінші қытай-жапон соғысы кезінде Қытайдағы Жапонияның соғыс әрекеттерін жағымды жариялау үшін майданға саяхат жасаған авторлардан тұратын үкіметтік ұйым болды. Соғыс кезінде ол роман жазуын жалғастырды және қытай мәдениетінің ықпалына ілесе бастады. Осы кезеңдегі туындыларының арасында "Тайко" және "Үш патшалықтың романсы" туралы әңгімелері бар. Соғыс аяқталғаннан кейін ол біраз уақытқа жазуды тоқтатты және Токионың шетіндегі Йошинода (қазіргі Оумеши) тыныш зейнеткерлікке шықты, бірақ 1947 жылы ол қайтадан жазуға кірісті. Соғыстан кейінгі туындыларының арасында "Хейке туралы жаңа әңгіме" (1950, "Асахи апталығында" жарияланды) және "Тынық мұхиты соғысының жеке жазбасы" (1958) бар. 1962 жылдың 7 қыркүйегінде ол қатерлі ісіктен қайтыс болды.

He was born Hidetsugu Yoshikawa (吉川英次) in Kanagawa Prefecture, in what is now a part of Yokohama. Because of his father's failed business, he had to drop out of primary school to work. When he was 18, after a near fatal accident working at the Yokohama docks, he moved to Tokyo and became an apprentice in a gold lacquer workshop. Around this time he became interested in comic haiku. He joined a poetry society and started writing comic haiku under the pseudonym "Kijiro". In 1914, with The Tale of Enoshima, he won first prize in a novel writing contest sponsored by the publisher Kodansha. He joined the newspaper Maiyu Shimbun in 1921, and in the following year he began publishing serializations, starting with Life of Shinran. He married Yasu Akazawa in 1923, the year of the Great Kantō earthquake. His experiences in the earthquake strengthened his resolve to make writing his career. In the following years he published stories in various periodicals published by Kodansha, who recognized him as their number one author. He used 19 pen names before settling on Eiji Yoshikawa. He first used this pen name with the serialization of Sword Trouble, Woman Trouble. His name became a household word after Secret Record of Naruto was serialized in the Osaka Mainichi Shimbun; from then on his writing became much more popular. In the early 1930s, his writing became introspective, reflecting growing troubles in his personal life. But in 1935, with the serialization of Musashi, about famed swordsman Miyamoto Musashi, in the Asahi Shimbun, his writing settled firmly into the genre of historical adventure fiction. Upon the outbreak of war with China in 1937 the Asahi Shimbun sent him into the field as a special correspondent. At this time he divorced Yasu Akazawa and married Fumiko Ikedo. In 1938, Yoshikawa joined the Pen butai (lit. "Pen corps"), a government organisation which consisted of authors who travelled the front during the Second Sino Japanese War to write favourably of Japan's war efforts in China. During the war he continued writing novels, and became more influenced by Chinese culture. Among the works of this period are Taiko and his re telling of the Romance of the Three Kingdoms. At the end of the war he stopped writing for a while and settled down to enjoy a quiet retirement in Yoshino (present day Oumeshi) on the outskirts of Tokyo, but by 1947 he had started writing again. His post war works include New Tale of the Heike, published in the Asahi Weekly (1950), and A Private Record of the Pacific War (1958). On September 7, 1962, he died from cancer related complications.

Ағылшын тіліндегі аудармалары

Оның төрт кітабы ағылшын тіліне аударылды. Олар:

Миямото Мусаси, аудармашы: Мусаси

Чарльз С. Терридің аудармасы
(1981) Мусаши. Нью-Йорк: Харпер Коллинз. (құмасты)
(1989) Мусаши 1-кітап: Самурай жолы. Нью-Йорк: "Кесе кітаптар". (қағаз)
(1989) Мусаши 2-кітап: Соғыс өнері. Нью-Йорк: "Кесе кітаптар". (қағаз)
(1989) Мусаши 3-кітап: Қылыштың жолы. Нью-Йорк: "Кесе кітаптар". (қағаз)
(1989) Мусаши 4-кітап: Бушидо кодексі. Нью-Йорк: "Кесе кітаптар". (қағаз)
(1989) Мусаши 5-кітап: Өмір мен өлім жолы. Нью-Йорк: "Кесе кітаптар". (қағаз)
(1995) Мусаши. Токио: Коданса Интернешнл. (құмасты)