Шарль Тауншенд: Британ саяхатшысы және аграрлық реформатор
Charles Townshend, 2nd Viscount Townshend
Чарльз Таунсенд – британдық саяхатшы, Солтүстік департамент хатшысы (1714-1730). Ауыл шаруашылығы революциясындағы рөлімен және түріп өсіруге қызығушылығымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық виг саяхатшысы Чарльз Тауншенд, 2-ші виконт Тауншенд, (18 сәуір 1674 – 21 маусым 1738) – ағылшын виг саяхатшысы. Ол 1714 жылдан 1717 жылға дейін және 1721 жылдан 1730 жылға дейін Солтүстік бөлімінің мемлекеттік хатшысы қызметін атқарды. Ол британдық сыртқы саясатты қайын інісі, премьер-министр Роберт Уолполмен тығыз байланыста жүргізді. Ол көбінесе қызанақ егуге деген ықыласы және британдық ауыл шаруашылығы революциясындағы рөлі үшін «Қызанақ Тауншенд» деп аталды.
British Whig statesman
Charles Townshend, 2nd Viscount Townshend, ('/t//aʊ//n//z//ən//d/; 18 April 167421 June 1738) was an English Whig statesman. He served for a decade as Secretary of State for the Northern Department from 1714 to 1717 and again from 1721 to 1730. He directed British foreign policy in close collaboration with his brother in law, prime minister Robert Walpole. He was often known as Turnip Townshend because of his strong interest in farming turnips and his role in the British Agricultural Revolution.
Ерте өмір
Тауншенд – сэр Хорацио Тауншендтің, 3-ші баронеттің үлкен ұлы, ол 1661 жылы барон Тауншенд, ал 1682 жылы виконт Тауншенд атағын алды. Ол Норфолк аймағындағы ескі Тауншенд әулетінен шыққан, бұл әулет Пастон әулетіне заң кеңесшісі болған және 1484 жылы жалпы соттың судьясы болған Рейнемнің сэр Роджер Тауншендінен (1493 жылы қайтыс болған) бастау алады. Оның ұрпағы, тағы бір сэр Роджер Тауншенд (шамамен 1543–1590) ұлы сэр Джон Тауншендті (1564–1603), әскер қызметшісін дүниеге әкелді, ал оның ұлы, сэр Роджер Тауншенд (1588–1637) 1617 жылы баронет атанды. Ол сэр Хорацио Тауншендтің әкесі болды. Лордтар палатасына келген кезде ол торишілдік көзқарас ұстанды, бірақ оның пікірлері өзгерді және ол виг ретінде саясатқа белсенді қатыса бастады. Королева Анна таққа отырғаннан кейін бірнеше жыл бойы ол қызметте болмады, бірақ 1708 жылдың қараша айында күзетші жасағының капитаны болып тағайындалды, ал өткен жылы Құпия кеңеске шақырылды. 1709 жылдан 1711 жылға дейін ол Штаттар Генералдарына төтенше және толық өкілді елші болып тағайындалды, осы жылдары Утрехт шартының жасалуына дейінгі келіссөздерге қатысты.
Townshend was the eldest son of Sir Horatio Townshend, 3rd Baronet, who was created Baron Townshend in 1661 and Viscount Townshend in 1682. The old Norfolk family of Townshend, to which he belonged, is descended from Sir Roger Townshend (d. 1493) of Raynham, who acted as legal advisor to the Paston family, and was made a justice of the common pleas in 1484. His descendant, another Sir Roger Townshend (c. 1543–1590), had a son Sir John Townshend (1564–1603), a soldier, whose son, Sir Roger Townshend (1588– 1637), was created a baronet in 1617. He was the father of Sir Horatio Townshend. He had Tory sympathies when he took his seat in the House of Lords, but his views changed, and he began to take an active part in politics as a Whig. For a few years after the accession of Queen Anne he remained without office, but in November 1708 he was appointed Captain of the Yeomen of the Guard, having in the previous year been summoned to the Privy Council. He was ambassador extraordinary and plenipotentiary to the States General from 1709 to 1711, taking part during these years in the negotiations which preceded the conclusion of the Treaty of Utrecht.
Мемлекеттік хатшы және басқа да лауазымдар
Англияға қайтарылғаннан кейін, ол Торилердің жаңа басшылығының іс-әрекеттерін сынаумен айналысты. Тауншенд Георг I-нің жолығымын тез жеңіп алды және 1714 жылдың қыркүйегінде жаңа король оны Солтүстік бөлімінің Мемлекеттік хатшысы етіп тағайындады. 1715 жылғы Якобит көтерілісін ішкі және сыртқы күштермен басып тастағаннан кейін Тауншенд пен оның әріптестерінің саясаты бейбітшілікке бағытталды. Хатшы Ұлыбританияның Швеция мен Дания арасындағы соғысқа араласуын қанағаттандырмады және Ұлыбритания мен император, сондай-ақ Ұлыбритания мен Франция арасындағы қорғаныс одағын құруға көмектесті. Осы жетістіктерге қарамастан, Уигтердің ықпалы Чарльз Спенсердің, Сандерлендтің 3-ші графының интригалары және Ганноверлік сүйіктілердің наразылығынан біртіндеп әлсіреді. 1716 жылдың қазанында Тауншендтің әріптесі Джеймс Стэнхоп, кейіннен 1-ші граф Стэнхоп, корольді Ганноверге сапарына сүйреп апарды. Сол жерде ол Сандерлендтің ықпалына ілігіп, өзінің министр әріптестеріне адалдығынан бас тартты, Джордж Тауншенд пен оның күйеуі Роберт Уолполл Уэльс ханзадасымен сөз байласып, ханзаданың әкесінің орнына таққа отыруға тырысып жатыр деп сендірілді. Осының салдарынан 1716 жылдың желтоқсанында хатшы қызметінен босатылып, Ирландияның лорд-лейтенанты болып тағайындалды, бірақ ол бұл лауазымды келесі сәуірге дейін ғана сақтап қалды.
After his recall to England, he was busily occupied in attacking the proceedings of the new Tory ministry. Townshend quickly won the favour of George I, and in September 1714, the new king selected him as Secretary of State for the Northern Department. The policy of Townshend and his colleagues, after they had crushed the Jacobite rising of 1715, both at home and abroad, was one of peace. The secretary disliked the interference of Britain in the war between Sweden and Denmark, and he promoted the conclusion of defensive alliances between Britain and the emperor and Britain and France. In spite of these successes, the influence of the Whigs was gradually undermined by the intrigues of Charles Spencer, 3rd Earl of Sunderland, and by the discontent of the Hanoverian favourites. In October 1716, Townshend's colleague, James Stanhope afterwards 1st Earl Stanhope, accompanied the king on his visit to Hanover, and while there he was seduced from his allegiance to his fellow ministers by Sunderland, George being led to believe that Townshend and his brother in law, Sir Robert Walpole, were caballing with the Prince of Wales, their intention being that the prince should supplant his father on the throne. Consequently, in December 1716 the secretary was dismissed and was made Lord Lieutenant of Ireland, but he only retained this post until the following April.