Роберт Тейлор (1911-1969) – американ актері, 1930-40жж. киножұлдызы. "Ұлы құштарлық", "Камилла", "Вотерлоо көпірі" фильмдерімен танымал. Соғыста авиатор болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер (1911–1969)
American actor (1911–1969)
Роберт Тейлор (туған Спенглер Арлингтон Бру; 5 тамыз 1911 – 8 маусым 1969) – американдық кино және теледидар актері және әнші, кинодағы ең танымал басты рөлдердің бірін сомдаған. Тейлор 1934 жылы Metro Goldwyn Mayer кинокомпаниясымен келісімшарт жасасқаннан бастап кинодағы мансабын бастады. Келесі жылы ол «Ұлы құштарлық» (Magnificent Obsession) фильмінде алғашқы басты рөлін ойнады. 1930-жылдардың соңы мен 1940-жылдары «Камилла» (1936), «Оксфордтағы америкалық» (A Yank at Oxford, 1938), «Ватерлоо көпірі» (1940) және «Батан» (1943) фильмдерінде ойнап, оның танымалдылығы артты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінде ұшқыш-нұсқаушы болып қызмет етті және оқу фильмдеріне түсті. 1959 жылдан 1962 жылға дейін «Роберт Тейлор жұлдызды детективтер» (The Detectives Starring Robert Taylor) телесериалында ойнады. 1966 жылы ол досы Рональд Рейганнан «Өлім аңғарының күндері» (Death Valley Days) телесериалын жүргізуді қабылдады. Тейлор 1939 жылдан 1952 жылға дейін актриса Барбара Стэнвикке үйленген. 1954 жылы актриса Урсула Тиесске үйленді, олардың екі баласы болды. Зарлы тұтынушы болған Тейлор 57 жасында өкпе рагынан қайтыс болды.
Robert Taylor (born Spangler Arlington Brugh; August 5, 1911 – June 8, 1969) was an American film and television actor and singer who was one of the most popular leading men of cinema. Taylor began his career in films in 1934 when he signed with Metro Goldwyn Mayer. He won his first leading role the following year in Magnificent Obsession. His popularity increased during the late 1930s and 1940s with appearances in Camille (1936), A Yank at Oxford (1938), Waterloo Bridge (1940), and Bataan (1943). During World War II, he served in the United States Naval Air Forces, where he worked as a flight instructor and appeared in instructional films. From 1959 to 1962, he starred in the television series The Detectives Starring Robert Taylor. In 1966, he assumed hosting duties from his friend Ronald Reagan on the series Death Valley Days. Taylor was married to actress Barbara Stanwyck from 1939 to 1952. He married actress Ursula Thiess in 1954, and they had two children. A chain smoker, Taylor died of lung cancer at the age of 57.
Ерте өмір
Тейлор 1911 жылғы 5 тамызда Небраска штатының Фили қаласында Рут Аделайн (құрметті әкесі Стэнхоп) мен дәрігерге айналған фермер Эндрю Брудың жалғыз баласы ретінде дүниеге келді. Бала кезінде отбасы бірнеше рет көшіп, Оклахома штатының Маскоги, Миссури штатының Кирксвилл және Небраска штатының Фримонт қалаларында тұрды. 1917 жылдың қыркүйегіне қарай Брулар Небраска штатының Беатрис қаласына көшіп, 16 жыл бойы сонда тұрды. Жасөспірім шағында Тейлор жеңіл атлетикада көзге түсіп, мектеп оркестрінде виолончельде ойнады. Бітірген соң Небраска штатының Криттегі Доан колледжіне түсті. Доанда оқып жүргенде, ол профессор Герберт Э. Грейден виолончель сабақтарын алды, оны өте құрметтеді. Профессор Грей Калифорния штатының Клермонт қаласындағы Помона колледжінде жаңа қызметке тағайындалғанын хабарлағаннан кейін, Тейлор Калифорнияға көшіп, Помонаға түсті. Ол кампустық театр труппасына қосылды және 1932 жылы «Жүріс соңы» қойылымынан кейін MGM талантты іздеушісінің назарына ілікті.
Taylor was born Spangler Arlington Brugh on August 5, 1911, in Filley, Nebraska, the only child of Ruth Adaline (née Stanhope) and Spangler Andrew Brugh, a farmer turned doctor. During his early life, the family moved several times, living in Muskogee, Oklahoma; Kirksville, Missouri; and Fremont, Nebraska. By September 1917, the Brughs had moved to Beatrice, Nebraska, where they remained for 16 years. As a teenager, Taylor was a track and field star and played the cello in his high school orchestra. Upon graduation, he enrolled at Doane College in Crete, Nebraska. While at Doane, he took cello lessons from Professor Herbert E. Gray, whom he admired and idolized. After Professor Gray announced he was accepting a new position at Pomona College in Claremont, California, Taylor moved to California and enrolled at Pomona. He joined the campus theater company and was eventually spotted by an MGM talent scout in 1932 after a production of Journey's End.
Мансап
Ол Metro Goldwyn Mayer кинокомпаниясымен жеті жылдық келісімшартқа қол қойды, бастапқы жалақысы аптасына 35 доллар болды, ал 1936 жылы ол 2500 долларға дейін көтерілді. Студия оның атын Роберт Тейлор деп өзгертті. Ол өзінің кинодебютын 1934 жылы «Handy Andy» комедиясында Уилл Роджерспен (Fox Studios-қа қарызға берілген) бірге жасады. Оның алғашқы басты рөлі кездейсоқ орын алды. 1934 жылы Тейлор MGM-нің жалақы тізімінде «сынақ жігіті» ретінде болды, ол экрандық сынақтарда әртүрлі жас актрисалармен бірге түсірілетін жасөспірім актер еді. 1934 жылдың соңында MGM өзінің жаңа қысқаметражды «Crime Does Not Pay» сериясын «Buried Loot» атты драмалық эпизодымен бастағанда, актер ауырып, түсе алмады. Директор сынақ жігітін шақырып, ауырып қалған актердың орнын толтырды. Тейлордың өзін байқамау үшін әдейі келбетін өзгертетін ұры ретіндегі драматикалық ойыны соншалықты есте қалдырды, Тейлор дереу көркем фильмдерге келісімшарт жасады. 1935 жылы Айрин Данн оны «Ұлы құштарлық» фильміндегі басты рөлге шақырды. Одан кейін Грета Гарбомен бірге «Камилла» фильмінде түсті. 1930 жылдардың соңында Тейлор әртүрлі жанрдағы фильмдерде ойнады, соның ішінде 1936 жылғы «Бродвей мелодиясы» және 1938 жылғы «Бродвей мелодиясы» мюзиклдері, сондай-ақ Вивьен Лимен бірге «Оксфордтағы американ» британдық комедиясы. 1940 және 1941 жылдары ол Американың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуын қолдады және изоляционизм қозғалысын қатты сынады. Ол сол кезде «Мен 100% британдықтарды қолдаймын» деді. 1940 жылы ол Мервин Леройдың «Ватерлоо көпірі» драмасында Лимен қайтадан бірге түсті. «Мүсіндей келбетті адам» деген лақап алғаннан кейін, Тейлор өзінің идеалды басты рөлдік бейнесінен арылып, 1941 жылдан бастап қараңғы рөлдерде ойнай бастады. Сол жылы ол Билли Кид рөлін ойнады, ал келесі жылы Лана Тернермен бірге «Джонни Игер» нуар фильмінде де сол рөлді сомдады. 1943 жылы «Батаанда» қатал сержант рөлін ойнағаннан кейін, Тейлор АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшқыштарын даярлау мектебінде оқытушы болып, соғысқа үлес қосты. Осы уақытта ол оқу фильмдерінде де түсті және 1944 жылғы «Жауынгер әйел» деректі фильмін баяндады. Соғыстан кейін ол бірнеше өзгеше рөлдерде ойнады, соның ішінде нео-нуар «Undercurrent» (1946) және драма «High Wall» (1947). 1949 жылы ол Элизабет Тейлормен бірге «Конспиратор» фильмінде түсті, оны Хедда Хоппер «Тейлордың тағы бір британдық фильмі» деп сипаттады. Тейлор бұған: «Бұл соңғысы болмайды!» деп жауап берді. Алайда Хоппер де, Тейлор да американдық идеалдарды сақтау үшін құрылған «Motion Picture Alliance for the Preservation of American Ideals» атты антикоммунистік ұйымның мүшелері болды, сондай-ақ Тейлордың достары Джон Уэйн, Уолт Дисней және Гэри Купер да осы ұйымға кірді. Осы себепті Хоппер Тейлор туралы әрдайым жақсы пікірде болды, оның «Англофилиясы» деп санайтын нәрсеге қарамастан. 1950 жылы Тейлор Дебора Керрмен бірге «Кво Вадис» фильмінде генерал Маркус Винициус рөлін ойнады. Бұл эпикалық фильм табысқа ие болды, алғашқы көрсетілімінде 11 миллион АҚШ доллары жинады. Тейлор 1969 жылы қайтыс болғанға дейін осы серияда ойнады. Тейлор 1966 жылғы «Савидж Пампас», 1967 жылғы «Шынылы Сфинкс» және 1968 жылғы «Қызыл желі» фильмдерін түсіру үшін Еуропаға сапарлады.
He signed a seven year contract with Metro Goldwyn Mayer with an initial salary of $35 per week, which rose to $2500 by 1936. The studio changed his name to Robert Taylor. He made his film debut in the 1934 comedy Handy Andy, starring Will Rogers (on loan to Fox Studios). His first leading role came by accident. In 1934 Taylor was on the MGM payroll as "the test boy," a male juvenile who would be filmed opposite various young ingenues in screen tests. In late 1934, when MGM began production of its new short subject series Crime Does Not Pay with the dramatic short Buried Loot, the actor who had been cast fell ill and could not appear. The director sent for the test boy to substitute for the missing actor. Taylor's dramatic performance, as an embezzler who deliberately disfigures himself to avoid detection, was so memorable that Taylor immediately was signed for feature films. In 1935, Irene Dunne requested him for her leading man in Magnificent Obsession. This was followed by Camille opposite Greta Garbo. Throughout the late 1930s, Taylor appeared in films of varying genres including the musicals Broadway Melody of 1936 and Broadway Melody of 1938, and the British comedy A Yank at Oxford with Vivien Leigh. Throughout 1940 and 1941 he argued in favor of American entry into World War II, and was sharply critical of the isolationist movement. During this time he said he was "100% pro British". In 1940, he reteamed with Leigh in Mervyn LeRoy's drama Waterloo Bridge. After being given the nickname "The Man with the Perfect Profile", Taylor began breaking away from his perfect leading man image and began appearing in darker roles beginning in 1941. That year he played the title role in Billy the Kid, followed by the same the next year in the film noir Johnny Eager with Lana Turner. After playing a tough sergeant in Bataan in 1943, Taylor contributed to the war effort by becoming a flying instructor in the U. S. Naval Air Corps. During this time, he also starred in instructional films and narrated the 1944 documentary The Fighting Lady. After the war he appeared in a series of edgy roles, including the neo noir Undercurrent (1946) and drama High Wall (1947). In 1949 he co starred with Elizabeth Taylor in the suspense Conspirator, which Hedda Hopper described as "another one of Taylor's pro British films". Taylor responded to this by saying "And it won't be the last!" However, both Hopper and Taylor were members of the anticommunist organization the Motion Picture Alliance for the Preservation of American Ideals, as were Taylor's friends John Wayne, Walt Disney and Gary Cooper. For this reason Hopper always spoke favorably of Taylor, despite him disagreeing with her over what she saw as his "Anglophilia" and what he saw as her "Anglophobia". In 1950, Taylor landed the role of General Marcus Vinicius in Quo Vadis with Deborah Kerr. The epic film was a hit, grossing US$11 million in its first run. Taylor would remain with the series until his death in 1969. Taylor traveled to Europe to film Savage Pampas (1966), The Glass Sphinx (1967) and The Day the Hot Line Got Hot (1968).
Некелер мен балалар
Үш жыл кездескеннен кейін, Тейлор 1939 жылдың 14 мамырында Сан-Диегода (Калифорния) Барбара Стэнвикке үйленді. Зеппо Маркстың әйелі Марион Стэнвикке құрметті әйел болды. Стэнвикке әкелік қамқорлық жасаған адам – ол оның әпкесі Миллидің күйеуі болған, ал жеке көмекшісі, вадевиль артисі Бак Мак – Тейлордың куәгері болды. Стэнвик 1951 жылдың ақпан айында Тейлордан ажырасты. Неке кезінде Стэнвик Фрэнк Фэйден туған асырап алған ұлы Энтони "Тони" Дион олармен бірге тұрды. Ажырасқаннан кейін Стэнвик баланы өзіне қалдырды. Тейлор 1952 жылы неміс актрисасы Урсула Тисспен танысты. 1954 жылдың 23 мамырында олар Вайоминг штатының Джексон-Хоул қаласында үйленді. Олардың екі баласы болды: ұлы Терренс (1955) және қызы Тесса (1959). Тейлор Тистің бұрынғы некесінен туған Мануэла мен Майкл есімді екі баласына демеуші әке болды. 1969 жылдың 26 мамырында, Тейлор өкпе рагынан қайтыс болғанға дейін, Урсула Тисс Батыс Лос-Анджелестегі мотельдің бір бөлмесінен ұлы Майклдың денесін тапты. Ол есірткі дозасынан қайтыс болды. Майкл қайтыс болғанға бір ай бұрын психиатриялық ауруханадан босатылған еді. 1964 жылы ол әкесіне улануға тырысқаны үшін бір жылға түзеу мекемесіне жіберілді.
After dating her for three years, Taylor married Barbara Stanwyck on May 14, 1939, in San Diego, California. Zeppo Marx's wife, Marion, was Stanwyck's matron of honor. Stanwyck's surrogate father—he was her sister Millie's husband—and personal assistant, vaudevillian Buck Mack, was Taylor's best man. Stanwyck divorced Taylor in February 1951. During the marriage, Stanwyck's adopted son from her previous marriage to Frank Fay, Anthony "Tony" Dion, lived with them. After the divorce, Stanwyck retained custody of the child. Taylor met German actress Ursula Thiess in 1952. They married in Jackson Hole, Wyoming, on May 23, 1954. They had two children, a son, Terrance, (1955) and a daughter, Tessa, (1959). Taylor was stepfather to Thiess' two children from her previous marriage, Manuela and Michael Thiess. On May 26, 1969, shortly before Taylor's death from lung cancer, Ursula Thiess found the body of her son, Michael, in a West Los Angeles motel room. He died from a drug overdose. One month before his death, Michael had been released from a mental hospital. In 1964, he spent a year in a reformatory for attempting to poison his father with insecticide.
Саясат
1944 жылдың ақпан айында Тейлор Америка идеалдарын сақтау үшін Ұлттық Кино Альянсын құруға көмектесті. 1947 жылдың қазан айында Тейлор Голливудтағы коммунизм мәселесі бойынша Палата Комиссиясының алдында куәлік беруге шақырылды. Ол бұл процесті "цирк" деп есептеді және сотқа шақырылмаса қатысудан бас тартты. 1947 жылдың 22 қазанында "Экран актерлері гильдиясы" (SAG) туралы куәлігінде Тейлор былай деді: "Меніңше, әсіресе Гильдияның жалпы жиналыстарында, әрқашан белгілі бір актерлер мен актрисалар тобы болды, олардың әрбір іс-әрекеті олардың коммунист болмаса да, коммунист болуға тырынып жатқандай көрінеді". ФБР зерттеп жатқан Карен Морли мен Говард Да Силва есімдері SAG жиналыстарында жанжал тудырушылар ретінде айтылды. Тейлор SAG жиналыстарында Да Силваның "әрқашан қате уақытта сөз сөйлейтінін" мәлімдеді. Да Силва Бродвей мен Нью-Йорк радиосындағы қара тізімге енді, ал Морли оның есімі тыңдауда айтылғаннан кейін қайта жұмысқа орналаса алмады. Тейлор коммунист деп күдіктенген адаммен жұмыс істеуден бас тартатынын мәлімдеді: "Қорқамын, ол немесе мен болуымыз керек, себебі өмір осындай жолжастар мен коммунистерден мазасыз болып, қысқа болып көрінеді". Тейлор сценарийші Лестер Коулды "коммунист ретінде танылған" деп атады, сондай-ақ "Жеке өзім білмеймін" деп қосты. Тыңдаулардан кейін Тейлордың фильмдері коммунистік Венгрия мен Чехословакияда тыйым салынды, ал Францияда оның фильмдеріне бойкот жариялауға шақырды. 1951 жылы Тейлор: "Мен бүгін коммунизмге қарсы сөйлеймін, себебі он жыл бұрын нацизмге қарсы сөйлегенімдей, мен еркіндік пен адалдық жақтасымын" деді. Ол 1952 жылы шыққан "Алаяқтар" атты антикоммунистік деректі фильмге дауыс беруге көмектесті, онда 1950-ші жылдардағы халықаралық коммунизмнің қаупі 1930-шы және 1940-шы жылдардағы нацизмнің қаупімен салыстырылды. Тейлор 1964 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Барри Голдуотерді, ал 1966 жылғы Калифорния губернаторы сайлауында Рональд Рейганды қолдады.
In February 1944, Taylor helped found the Motion Picture Alliance for the Preservation of American Ideals. In October 1947, Taylor was called to testify before the House Committee on Un American Activities regarding Communism in Hollywood. He did this reluctantly, regarding the hearings as a "circus" and refusing to appear unless subpoenaed. In his testimony concerning the Screen Actors Guild (SAG), delivered on October 22, 1947, Taylor stated: "It seems to me that at meetings, especially meetings of the general membership of the Guild, there was always a certain group of actors and actresses whose every action would indicate to me that, if they are not Communists, they are working awfully hard to be Communists." Two people already under investigation by the FBI, Karen Morley and Howard Da Silva, were mentioned as troublemakers at SAG meetings. Taylor alleged that at meetings of the SAG, Da Silva "always had something to say at the wrong time." Da Silva was blacklisted on Broadway and New York radio, and Morley never worked again after her name surfaced at the hearings. Taylor went on to declare that he would refuse to work with anyone who was suspected of being a Communist: "I'm afraid it would have to be him or me because life is too short to be around people who annoy me as much as these fellow travelers and Communists do". Taylor also labeled screenwriter Lester Cole "reputedly a Communist", adding "I would not know personally". After the hearings, Taylor's films were banned in Communist Hungary and in Czechoslovakia, and Communists called for a boycott of his films in France. In 1951, Taylor remarked "I speak out against communism now for the same reason I spoke out against Nazism a decade ago, because I am pro freedom and pro decency." He helped narrate the 1952 anticommunist public service documentary The Hoaxters, which compared the threat of international communism in the 1950s to the threat of Nazism in the 1930s and 1940s. Taylor supported Barry Goldwater in the 1964 United States presidential election and Ronald Reagan in the 1966 California gubernatorial election.
Ұшу
1952 жылы Тейлор «Enola Gay» ұшқышы Пол Тиббетстің өмірбаянына арналған «Above and Beyond» фильмінде түсті. Екі ер адам кездесіп, көптеген ортақ нәрселері бар екенін анықтады. Екеуі де медицинаны оқуды ойлаған, сондай-ақ жақын арадан нысана ату және ұшумен әуес болған. Тейлор 1930 жылдардың ортасында ұшуды үйреніп, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде ұшқыш-нұсқаушы болып қызмет етті. Оның жеке ұшағы «Мисси» деп аталған «Twin Beech» (сол кездегі әйелі Стэнвикке қойған лақап аты) болды, ол оны аң аулау мен балық аулауға, сондай-ақ түсірілім алаңдарына ұшу үшін пайдаланды.
In 1952, Taylor starred in the film Above and Beyond, a biopic of Enola Gay pilot Paul Tibbets. The two men met and found that they had much in common. Both had considered studying medicine, and were avid skeet shooters and fliers. Taylor learned to fly in the mid 1930s, and served as a United States Navy flying instructor during World War II. His private aircraft was a Twin Beech called "Missy" (his then wife Stanwyck's nickname) which he used on hunting and fishing trips and to fly to locations for filming.
Шаруашылық
Тейлор Лос-Анджелестің Брентвуд ауданындағы Мандевилл каньонында орналасқан 34 бөлмелі үйдің иесі болды. «Роберт Тейлор ранчосы» деп аталған бұл мүлік 1970 жылдары KROQ FM радиостансасының иесі Кен Робертске сатылды. Робертс үйді жөндеп, 1990 жылы 45 миллион долларға қайта сатуға шығарды. Кейіннен ол бағаны 35 миллион долларға төмендетті, бірақ ранчоға сатып алушы табылған жоқ. 2010 жылы Робертс олардан алған жоғары пайызды қарызын өтей алмағандықтан, ранчо New Stream Capital деген хедж-фондтың меншігіне өтті. 2012 жылдың қараша айында, оған иелік еткен траст арқылы Роберт Тейлор ранчосы аукционға қойылды. 2012 жылдың желтоқсан айында Чикаголық сатып алушы оны 12 миллион долларға сатып алды.
Taylor owned a 34 room house situated on located in Mandeville Canyon in the Brentwood section of Los Angeles. Dubbed the Robert Taylor Ranch, the property was sold to KROQ FM owner Ken Roberts in the 1970s. Roberts remodeled the home and put it back on the market in 1990 for $45 million. He later reduced the price to $35 million, but the ranch failed to attract a buyer. In 2010, the ranch was seized by New Stream Capital, a hedge fund, after Roberts failed to repay a high interest loan he had taken from them. In November 2012, the Robert Taylor Ranch was put up for auction by the trust that owned it. It was purchased for $12 million by a Chicago buyer in December 2012.