Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық спортшы және саясаткер (1889–1982)
British athlete and politician (1889–1982)
Филип Джон Ноэль Бейкер, Барон Ноэль Бейкер, (1 қараша 1889 – 8 қазан 1982), туған Филип Джон Бейкер, британдық саясаткер, дипломат, ғалым, спортшы және қарусыздануды жақтаушы белгілі тұлға болды. Ол 1920 жылғы Антверпенде өткен жазғы Олимпиада ойындарында Ұлыбритания командасының туын алып жүріп, 1500 метрлік жүгіруде күміс медаль жеңіп алды және 1959 жылы Нобель бейбіт сыйлығына ие болды. Ноэль Бейкер – Олимпиада медалін жеңіп алған және Нобель сыйлығын алған жалғыз адам. Ол 36 жыл бойы Ұлыбритания парламентінің Еңбек партиясынан депутаты болды, 1929 жылдан 1931 жылға дейін және 1936 жылдан 1970 жылға дейін бірнеше министрлік лауазымдарда және үкіметте қызмет етті. 1977 жылы өмір бойына пэр ретінде тағайындалды.
Philip John Noel Baker, Baron Noel Baker, (1 November 1889 – 8 October 1982), born Philip John Baker, was a British politician, diplomat, academic, athlete, and renowned campaigner for disarmament. He carried the British team flag and won a silver medal for the 1500m at the 1920 Summer Olympics in Antwerp, and received the Nobel Peace Prize in 1959. Noel Baker is the only person to have won an Olympic medal and received a Nobel Prize. He was a Labour Member of Parliament (UK) for 36 years, serving from 1929 to 1931 and again from 1936 to 1970, serving in several ministerial offices and the cabinet. He became a life peer in 1977.
Ерте өмір және білім
Бейкер 1889 жылғы 1 қарашада Лондондағы Брондесбери Паркте дүниеге келді. Ол 1500 метрлік жүгірудің финалына жетті, оны оның қандасы Арнольд Джексон жеңіп алды. 1920 жылғы Антверпенде өткен жазғы Олимпиада ойындарында Бейкер Ұлыбританияның жеңіл атлетика командасының капитаны болды және команданың туын алып жүрді. Ол 800 метрлік жарыста алғаш рет жеңіске жетті, бірақ содан кейін 1500 метрлік жүгіруге көбірек назар аударды, командаласы Альберт Хиллден кейін күміс медальді иеленді. 1924 жылы Парижде өткен жазғы Олимпиада ойындарында да капитан болды, бірақ қатыспады. Ноэль Бейкер Лиганың мандат жүйесі бойынша алғашқы жұмыстарының көп бөлігін жасады және 1933-1934 жылдары Йель университетінде лекция оқыды. Оның саяси мансабы 1924 жылы Лейбористік партияда басталды, ол консерваторлардың сенімді орыны – Бирмингем Хандсворт округінен парламентке сайлануға түсті, бірақ сәтті болмады. 1929 жылы Ковентри округінен парламент депутаты болып сайланды және Сыртқы істер министрі Артур Хендерсонның парламенттік жеке хатшысы қызметін атқарды. Ноэль Бейкер 1931 жылы мандатын жоғалтты, бірақ 1932-1933 жылдары Хендерсон Женевадағы Дүниежүзілік қарусыздандыру конференциясының төрағасы болған кезде оның көмекшісі болып қызмет етті. Ол 1935 жылы Ковентри округінен қайтадан парламентке үміткер болды, бірақ жеңіске жетпеді, бірақ 1936 жылдың шілдесінде Дерби округінің депутаты Дж. Х. Томас отставкаға кеткеннен кейін Дерби округін жеңіп алды. Округ 1950 жылы бөлінгеннен кейін ол Дерби-Саут округіне ауысты. Ноэль Бейкер 1937 жылы Лейбористік партияның Ұлттық атқару комитетінің мүшесі болды. 1938 жылғы 21 маусымда Ноэль Бейкер, Дерби округінің депутаты ретінде, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезеңде Ұлыбритания парламентінде Германия қалаларын әуеден бомбалауға қарсы сөйледі, оны моральдық тұрғыдан дұрыс емес деп есептеді. «Әуеден болатын зұлматтарды болдырмаудың жалғыз жолы – әуе соғысын және ұлттық әуе күштерін толығымен жою». Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі коалициялық үкіметте ол 1942 жылдың ақпанынан бастап Соғыс көлігі министрлігінде парламенттік хатшы болып қызмет етті, ал 1945 жылғы жалпы сайлаудан кейін Лейбористер билікке келгеннен кейін Сыртқы істер министрі болды, бірақ Сыртқы істер министрі Эрнест Бевинмен қарым-қатынасы жақсы болмады. Ноэль Бейкер 1946 жылдың қазанында Әуе күштері министрі болды, содан кейін 1947 жылы Ұлыбритания Достастығы қатынастары жөніндегі министр болды және үкіметке кірді. Ноэль Бейкер 1948 жылы Лондонда өткен Олимпиада ойындарын ұйымдастыруға жауапты министр болды. 1950 жылы Отын және энергетика министрлігіне ауысты. 1940 жылдардың ортасында Ноэль Бейкер Біріккен Ұлттар Ұйымына британдық делегация мүшесі ретінде қызмет етті, оның хартасын және жұмыс істеу ережелерін жасауға көмектесті. Ол 1946-1947 жылдары Лейбористік партияның төрағасы болды, бірақ 1948 жылы Ұлттық атқару комитетіндегі орнын жоғалтты, оның орнын Майкл Фут иеленді. 1950 жылдары солшыл беванист саясатына қарсы болды және бір жақты қарусыздану саясатынан гөрі көпжақты ядролық қарусыздануды жақтады, осылайша 1959 жылы Нобель бейбітшілік сыйлығын алды. 1979 жылы Феннер Броквеймен бірге ол Дүниежүзілік қарусыздану науқанын құрды, қайтыс болғанға дейін оның төрағасы болды және 1980 жылдарға дейін қарусыздануды белсенді түрде қолдады. Ноэль Бейкер 1970 жылғы жалпы сайлауда Дерби-Саут округінен парламент депутаты болып қайта сайланбады, оның орнын Уолтер Джонсон иеленді. Оның өмірлік жұрты 1977 жылғы күміс мерейтойы мен туған күнінің құрметіне жарияланды және 87 жасында ол 1965 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетуден бас тартқан Дерби қаласының бароны Ноэль Бейкер ретінде 1977 жылдың 22 шілдесінде жұртқа ие болды. Ол 1960 жылдан 1976 жылға дейін Халықаралық спорт ғылымдары және дене тәрбиесі кеңесінің президенті болды. Ноэль Бейкер Ұлттар лигасының одағы және 1934-1935 жылдардағы Бейбітшілік бюллетені, сондай-ақ Біріккен Ұлттар Ұйымымен және Кэтлин Кортнидің жұмысымен байланысты жұмыстарын талқылады.
Baker was born 1 November 1889 on in Brondesbury Park, London, England He reached the final of the 1500 metres, won by his fellow countryman Arnold Jackson. At the 1920 Summer Olympics in Antwerp Baker was captain of the British track team and carried the team's flag. He won his first race in the 800 metres, but then concentrated on the 1500 metres, taking the silver medal behind his teammate Albert Hill. He was captain again at the 1924 Summer Olympics in Paris, but did not compete. Noel Baker did much of the League's early work on the mandates system. and a lecturer at Yale University from 1933 to 1934. His political career with the Labour Party began in 1924 when he stood, unsuccessfully, for Parliament in the Conservative safe seat of Birmingham Handsworth. He was elected as the member for Coventry in 1929, and served as parliamentary private secretary to the Foreign Secretary Arthur Henderson. Noel Baker lost his seat in 1931, but remained Henderson's assistant while Henderson was president of the World Disarmament Conference in Geneva in 1932 to 1933. He stood for Parliament again in Coventry in 1935, unsuccessfully, but won the Derby by election in July 1936 after the sitting Derby Member of Parliament J. H. Thomas resigned. When that constituency was split in 1950, he transferred to Derby South. Noel Baker became a member of the Labour Party's National Executive Committee in 1937. On 21 June 1938, Noel Baker, as M. P. for Derby, in the run up to World War II, spoke at the House of Commons against aerial bombing of German cities based on moral grounds. "The only way to prevent atrocities from the air is to abolish air warfare and national air forces altogether." In the coalition government during the World War II he was a parliamentary secretary at the Ministry of War Transport from February 1942, and served as Minister of State for Foreign Affairs after Labour gained power following the 1945 general election, but had a poor relationship with the Foreign Secretary, Ernest Bevin. Noel Baker moved to become Secretary of State for Air in October 1946, and then became Secretary of State for Commonwealth Relations in 1947 and joined the cabinet. Noel Baker was the minister responsible for organising the 1948 Olympic Games in London. He moved to the Ministry of Fuel and Power in 1950. In the mid 1940s, Noel Baker served on the British delegation to what became the United Nations, helping to draft its charter and other rules for operation as a British delegate. He served as Chairman of the Labour Party in 1946–47, but lost his place on the National Executive Committee in 1948, his place being taken by Michael Foot. An opponent of left wing Bevanite policies in the 1950s, and an advocate of multilateral nuclear disarmament, rather than a policy of unilateral disarmament, he received the Nobel Peace Prize in 1959. In 1979, with Fenner Brockway, he co founded the World Disarmament Campaign, serving as co Chair until he died, and was an active supporter of disarmament into the 1980s. Noel Baker stood down as the MP for Derby South at the 1970 general election, at which he was succeeded by Walter Johnson. His life peerage was announced in the 1977 Silver Jubilee and Birthday Honours and, aged 87, he was raised to the peerage 22 July 1977, as Baron Noel Baker, of the City of Derby, having declined an appointment as a Companion of Honour in the 1965 New Year Honours. He was president of the International Council of Sport Science and Physical Education from 1960 to 1976. Noel Baker discusses the League of Nations Union and the Peace Ballot of 1934 35, as well as his work with the United Nations Association and the work of Kathleen Courtney.
Жеке өмір
1915 жылдың маусым айында Филип Джон Бейкер Шығыс Гринстедтегі далалық аурухананың медбикесі Ирен Ноелге үйленді, кейіннен 1921 жылы заңды түрде Ноэл Бейкер деген есімді қабылдады. Оның әйелі Вирджиния Вульфтің досы еді. Олардың жалғыз ұлы Фрэнсис та Еңбек партиясының депутаты болды және әкесімен бірге палатада қызмет етті. Алайда, олардың некесі сәтті болмады, ал Ноэль Бейкердің 1936 жылдан бастап сүйіктісі Меган Ллойд Джордж болды, ол бұрынғы Либералдық партияның жетекшісі Дэвид Ллойд Джорджтың қызы, өзі либерал және кейіннен Еңбек партиясының депутаты болды. Олардың қарым-қатынасы 1956 жылы Ирен қайтыс болғанда аяқталды.
In June 1915, Philip John Baker married Irene Noel, a field hospital nurse in East Grinstead, subsequently adopting the hyphenated name Noel Baker in 1921 by deed poll. His wife was a friend of Virginia Woolf. Their only son, Francis, also became a Labour MP and served together with his father in the Commons. Their marriage, however was not a success and Noel Baker's mistress from 1936 was Megan Lloyd George, daughter of the former Liberal Party leader David Lloyd George, herself a Liberal and later Labour MP. The relationship ended when Irene died in 1956.