Кіріспе
Виргиния компаниясы – ағылшын сауда компаниясы. 1606 жылдың 10 сәуірінде король Джеймс I Американың шығыс жағалауын отарлау мақсатымен құрылған. Бұл жағалау Елизавета I-нің құрметіне Виргиния деп аталды және қазіргі Мэн штатынан Каролина штатына дейін созылды. Компанияның акционерлері лондондықтар болды, және ол сол кезде құрылған, негізінен Англияның Плимут қаласынан келген ақсүйектерден тұратын Плимут компаниясынан ерекшеленді. Ең ірі саудалық табысқа авантюрист және отарлаушы Джон Рольф Кариб теңізінен тәтті дәмді темекінің бірнеше сорттарын әкелгеннен кейін қол жеткізілді. Бұл темекі Виргинияда өсетін ащы дәмді темекіге қарағанда әлдеқайда жағымды өнім болды. Рольфтің жаңа темекі сорттарын өсіру Лондон компаниясы мен басқа да ерте ағылшын колониялары үшін экспортқа арналған құнды тауар өнімді қамтамасыз етті және Испаниямен ұлттық сауда дефицитін теңгеруге көмектесті. 1622 жылғы Ұлы қырғын кезіндегі жергілікті халықтардың жасаған кең ауқымды қирату салдарынан ағылшын халқының қырылуынан кейін компания 1624 жылы таратылды. 24 мамырда Джеймс компанияны таратып, Виргинияны Англияның корольдік колониясына айналдырды, мүліктік иеленген ер адамдар төменгі палата, Бургесс палатасы арқылы өкілдік биліктің белгілі бір деңгейін сақтап қалды.
The Virginia Company was an English trading company chartered by King James I on 10 April 1606 with the objective of colonizing the eastern coast of America. The coast was named Virginia, after Elizabeth I, and it stretched from present day Maine to the Carolinas. The company's shareholders were Londoners, and it was distinguished from the Plymouth Company, which was chartered at the same time and composed largely of gentlemen from Plymouth, England. The biggest trade breakthrough resulted after adventurer and colonist John Rolfe introduced several sweeter strains of tobacco from the Caribbean. These yielded a more appealing product than the harsh tasting tobacco native to Virginia. Cultivation of Rolfe's new tobacco strains produced a strong commodity crop for export for the London Company and other early English colonies and helped to balance a national trade deficit with Spain. The company failed in 1624, following the widespread destruction of the Great Massacre of 1622 by indigenous peoples in the colony, which decimated the English population. On May 24, James dissolved the company and made Virginia a royal colony from England with propertied male colonists retaining some representative government through the lower house, the House of Burgesses.
Плимут компаниясы
1606 жылы Лондондағы басқарушы кеңес кәсіпорынның негізгі акционерлерінен құралды. Мүшелерді компания ұсынды, ал Джеймс тағайындады. Англиядағы кеңес оралмандарға өздерінің жергілікті кеңесін тағайындауға нұсқау берді, бірақ бұл тиімсіз болды. Кеңес шығындар мен заңдар үшін Лондоннан келісім алуы керек болды және кәсіпорынды 100 шаршы мильге дейін шектеді. 1606 жылғы жарғыда Вирджиния компаниясы немесе Плимут компаниясы туралы айтылмаған; бұл атаулар кейінірек жалпы кәсіпорынға қолданылды. 1609 жылғы жарғыда екі бөлек компания қарастырылған: олар екі колонияға бөлінеді, біріншісі біздің Лондон қаласынан шыққан түрлі рыцарлар, мырзалар, саудагерлер және басқалар, Бірінші колония деп аталады; екіншісі Бристоль, Эксетер, Плимут қаласы және басқа да жерлерден шыққан басқа рыцарлар, мырзалар және басқалар, Екінші колония деп аталады. Жарғының талаптарына сәйкес Лондон компаниясына 34° және 41° Солтүстік ендіктер арасында, шамамен Кейп-Фер мен Лонг-Айленд саңылауының арасында 100 шаршы мильді колония құруға рұқсат етілді. Сонымен қатар, Канаданың ішкі бөлігінің үлкен бөлігіне ие болды. Компания 1607 жылы 14 мамырда қазіргі Вирджиния штатының Джеймстаунында, қазіргі Вирджиния штатының Чесапик шығанағының негізгі саласы Джеймс өзені бойында, ішкі шетіне қарай 40 мильдей аралықта, Джеймстаун елді мекенін құрды. 1620 жылы Джордж Кальверт Джеймстен ағылшын католиктеріне арналған жарғыны сұрады, сондықтан бұл аумақ Плимут компаниясына қосылуы мүмкін еді. Плимут компаниясына 38° және 45° Солтүстік ендіктер арасында, шамамен Чесапик шығанағының жоғарғы ағысы мен АҚШ-Канада шекарасы арасында елді мекендер құруға рұқсат берілді. 1607 жылы 13 тамызда Плимут компаниясы Мэн штатындағы Кеннебек өзенінің бойында Попхэм колониясын құрды. Алайда, ол бір жылдан кейін тасталып, Плимут компаниясы белсенді емес болды. 1620 жылы "Мейфлауэр" кемесімен Плимут қаласына (Массачусетс штаты) жеткен пилигримдер тұрақты қоныстанды. Екінші жарғы кәсіпорынның аумағын теңізден теңізге дейін кеңейтті және жергілікті кеңестер тиімді емес екенін дәлелдегендіктен, губернатор тағайындады. Губернатор Томас Уэст, 3-ші барон Де Ла Уорр (Лорд Делавэр деп аталады) 1610 жылы Америкаға жүзіп кетті. Джеймс Вирджинияның губернаторына абсолютті билікті тапсырды. Сондай-ақ 1609 жылы Үшінші жабдықтау миссиясы ұйымдастырылды. Жаңадан арнайы салынған "Си Венчур" кемесі әдеттегідей теңіз сынақтарысыз жедел түрде пайдалануға берілді. Ол тоғыз кемеден тұратын флоттың флагманы болды, оның ішінде басшылардың көпшілігі, азық-түлік пен керек-жарақтар болды. "Sea Venture" кемесі флотының адмиралы Джордж Сомерс, вице-адмирал Кристофер Ньюпорт, Вирджиния колониясының губернаторы сэр Томас Гейтс, Уильям Стречи және жүкті әйелімен бизнесмен Джон Рольф болды. Үшінші жүк конвойы үш күн бойы созылып, кемелерді бір-бірінен айырған дауылға тап болды. "Си Венчур" жаңадан орнатылған калькулятор арқылы ағып жатты, ал адмирал Сомерс оны батудан сақтану үшін жартасқа сүйреп жіберді, 150 ер адам мен әйелді құтқарып, кемені жойды. Адам тұрмайтын архипелаг ресми түрде адмирал Сомерстің құрметіне "Соммерс аралдары" деп аталды. Тірі қалғандар "Диверенс" және "Пейзенс" деп аталатын екі кіші кеме жасады. Он айдан кейін олар Джеймстаунға қарай жол жүріп, 1610 жылы 23 мамырда жетті. Олар мұнда бірнеше адамды қалдырып, мұралық жерді иемденуге кірісті. Олар Джеймстаун қаласында 500 колонияның 85 пайызы "Аштық уақытында" қаза тапқан. "Си Венчур" кемесімен келген жолаушылар гүлденген колонияны табады деп күткен еді, сондықтан азық-түлік пен керек-жарақты аз алып келді. Джеймстаундағы отаршылар үш аптадан кейін Томас Уэст, 3-ші барон Де Ла Уорр, "Лорд Делавэр" ретінде танымал болған жабдықтау миссиясының уақтылы келуінен ғана құтқарылды. Лондонның Виргиния компаниясы Виргинияда алтын мен күміс таба алмады, бұл оның инвесторларын ұнжырғасын түсірді. Алайда олар әртүрлі сауда-саттықпен айналысты. Компания Англияның барлық жерінде өткізілген лотереялардан пайда көрді, бірақ соларды патшалық тоқтатты. Компания тіпті колонияға қолдау табу үшін дворяндық атақтарды қарастырды. 1613 жылдың ақпан айында компанияның жобалары сот алдында жоғары бағаланды, өйткені заңгер Ричард Мартин "Орталық ғибадатхананың есте қаларлық маскасы" және "Линкольн қонақүйі" Уитхолл сарайында Елизавета ханшайым мен Фредерик V Пфальцтің үйлену тойына көмектесті. Маска сахнада Вирджиния халқын бейнеледі және алтын өндіру тақырыбын енгізді. 1612 жылы компанияның жарғысы ресми түрде Соммерс аралдарын Вирджиния колониясының бір бөлігі ретінде қосу үшін ұзартылды. Алайда, аралдар 1615 жылы Лондон компаниясының Соммерс аралдарына берілді, ол Лондон компаниясының акционерлерінен құралған. Үшінші жарғы аумақты шығысқа қарай, Соммерс аралдары мен басқа аралдарды қосу үшін кеңейтті. 1618 жылдың 18 қарашасында Вирджиния компаниясының шенеуніктері Томас Смит және Эдвин Сэндс Вирджиния губернаторы Джордж Йердлиге "Ұлы жарғы" деп жиі аталатын нұсқаулар жиынтығын жіберді, бірақ ол Джеймс тарапынан шығарылмады. Бұл жарғы колонияға өзін басқару құқығын берді, нәтижесінде губернатор тағайындаған Мемлекеттік кеңес және сайланған Бас Ассамблея (Бургесс палатасы) құрылды, сондай-ақ колония енді акциялар есебінен емес, темекі шаруашылығы арқылы қаржыландырылатыны белгіленді. АҚШ-тағы өкілдік үкіметтің тууы осы Ұлы жарғыдан бастау алады, өйткені ол өзін басқару құқығын қамтамасыз етті, одан Бургесс палатасы мен Бас кеңес құрылды.
that they should divide themselves into two colonies, the one consisting of divers Knights, gentlemen, merchants and others of our cittie of London, called the First Collonie; and the other of sondrie Knights, gentlemen and others of the cities of Bristol, Exeter, the town of Plymouth, and other places, called the Second Collonie. By the terms of the charter, the London Company was permitted to establish a colony of 100 miles square between latitudes 34° and 41° N, approximately between Cape Fear and Long Island Sound. It also owned a large portion of inland Canada. The company established the Jamestown Settlement in present day Jamestown, Virginia on 14 May 1607, about 40 miles inland along the James River, a major tributary of the Chesapeake Bay in present day Virginia. In 1620, George Calvert asked James for a charter for English Catholics, so the territory could be added to the Plymouth Company. The Plymouth Company was permitted to establish settlements between latitudes 38° and 45° N, roughly between the upper reaches of the Chesapeake Bay and the U. S. Canada border. On 13 August 1607, the Plymouth Company established the Popham Colony along the Kennebec River in Maine. However, it was abandoned after about a year and the Plymouth Company became inactive. A successor company eventually established a permanent settlement in 1620 when the Pilgrims arrived in Plymouth, Massachusetts, aboard the Mayflower. The Second Charter expanded the area of the enterprise from sea to sea and appointed a governor, because the local councils had proven ineffective. Governor Thomas West, 3rd Baron De La Warr (known as Lord Delaware) sailed for America in 1610. James delegated the governor of Virginia absolute power. Also in 1609, a much larger Third Supply mission was organized. A new purpose built ship named the Sea Venture was rushed into service without the customary sea trials. She became the flagship of a fleet of nine ships, with most of the leaders, food, and supplies aboard. Aboard the Sea Venture were fleet Admiral George Somers, Vice Admiral Christopher Newport, Virginia Colony governor Sir Thomas Gates, William Strachey, and businessman John Rolfe with his pregnant wife. The third supply convoy encountered a hurricane that lasted three days and separated the ships from one another. The Sea Venture was leaking through its new caulking, and Admiral Somers had it driven aground on a reef to avoid sinking, saving 150 men and women but destroying the ship. The uninhabited archipelago was officially named "The Somers Isles" after Admiral Somers. The survivors built two smaller ships from salvaged parts of the Sea Venture, which they named Deliverance and Patience. Ten months later, they continued on to Jamestown, arriving on May 23, 1610. They left several men behind on the archipelago to establish possession of it. At Jamestown, they found that more than 85 percent of the 500 colonists there had perished during the "Starving Time". The Sea Venture passengers had anticipated finding a thriving colony and had brought little food or supplies with them. The colonists at Jamestown were saved only by the timely arrival three weeks later of a supply mission headed by Thomas West, 3rd Baron De La Warr, better known as "Lord Delaware". The Virginia Company of London failed to discover gold or silver in Virginia, to the disappointment of its investors. However, they did establish trade of various types. The company benefitted from lotteries held throughout England until they were cancelled by the Crown. The company even considered titles of nobility to gain support for the colony. In February 1613, company projects were promoted at court when the lawyer Richard Martin helped produce The Memorable Masque of the Middle Temple and Lincoln's Inn at Whitehall Palace for the wedding of Princess Elizabeth and Frederick V of the Palatinate. The masque represented Virginian peoples on the stage and also introduced the theme of gold mining. In 1612, the company's charter was officially extended to include the Somers Isles as part of the Virginia Colony. However, the isles passed to the London Company of the Somers Isles in 1615, which had been formed by the same shareholders as the London Company. The third charter expanded territory eastward to include Summer Islands and other islands. On 18 November 1618, Virginia Company officers Thomas Smythe and Edwin Sandys sent a set of instructions to Virginia governor George Yeardley, which are often referred to as "The Great Charter", though it was not issued by James. This charter gave the colony self governance, which led to the establishment of a Council of State appointed by the governor and an elected General Assembly (House of Burgesses), and provided that the colony would no longer be financed by shares but by tobacco farming. The birth of representative government in the United States can be traced from this Great Charter, as it provided for self governance from which the House of Burgesses and a General Council were created. | crest = On a wreath of the colors a maiden queen couped below the shoulders proper, her hair dishevelled, vested and crowned with an Eastern crown Or. | escutcheon = Argent, a Saint George's Cross Gules between four escutcheons, each regally crowned proper, the first escutcheon in the dexter chief, the arms of France and England quarterly; the second in the sinister chief, the arms of Scotland; the third the arms of Ireland; the fourth as the first. | supporters = Two men in complete armor with their beavers (visors) open, on their helmets three ostrich feathers Argent, each charged on the breast with a cross throughout Gules, and each holding a lance proper in his exterior hand.