Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1928 жылғы музыкалық комедия
1928 musical comedy
"Уупи!" – Оуэн Дэвис жазған "Нервтік құлау" пьесасы негізінде жазылған кітабы бар 1928 жылғы музыкалық комедиялық пьеса. Музыкалық либретто авторы – Уильям Энтони МакГайр, музыкасын Уолтер Дональдсон, ал ән сөздерін Гас Кан жазды. Мюзиклдің тұңғыш көрсетілісі 1928 жылы Бродвейде өтті, басты рөлді Эдди Кантор орындады және Рут Эттинг орындаған "Love Me or Leave Me" хиті таныстырылды. 1930 жылы осы мюзикл бойынша фильм түсірілді.
Whoopee! is a 1928 musical comedy play with a book based on Owen Davis's play, The Nervous Wreck. The musical libretto was written by William Anthony McGuire, with music by Walter Donaldson and lyrics by Gus Kahn. The musical premiered on Broadway in 1928, starring Eddie Cantor, and introduced the hit song "Love Me or Leave Me", sung by Ruth Etting. A film version opened in 1930.
Қысқаша мазмұны
Оқиға: Миссиялық демалыс, Аризона; Блэк Топ Каньоны; Бар "М" ранчосы; дала; шөл. Шериф Боб Уэллс пен шаруаның қызы Салли Морган үйленуге дайындалып жатыр. Салли Ванениске ғашық, бірақ оның аралас үнді тегі олардың қарым-қатынасына қоғамдық кедергі келтіреді. Салли шериф Бобты және үйлену тойын тастап, Генри Уильямспен бірге кетеді. Гипохондрик болғандықтан Генридің өзінің де мәселелері бар, ал Салли олардың қашып кеткенін жазған хат қалдырып, оның қиындықтарын арттырады. Содан кейін, тасталып қалған Боб, Генриге ғашық мейірбикесі Мэри және басқалары оларды қуалайды. Саяхат барысында олар Ваненис тұратын үнді резервациясына жетеді. Киножұлдыз Лесли Доу оқиғаға араласып, "Love Me, or Leave Me" атты құмарлы, сезімтал әнін орындайды.
Setting: Mission Rest, Arizona; Black Top Canyon; The Bar "M" Ranch; the Wilderness; the Desert. Sheriff Bob Wells and the daughter of a rancher Sally Morgan are getting married. She is in love with Wanenis, whose part Indian heritage presents social difficulties for their romance. Sally abandons Sheriff Bob and their wedding, catching a ride with Henry Williams. As a hypochondriac, Henry has problems of his own, but Sally adds to his problems when she leaves a note saying they have eloped. A chase ensues, with the jilted Bob; Mary, Henry's nurse who is in love with him; and a cast of others. Along the way they arrive at the Indian Reservation where Wanenis lives. The movie star Leslie Daw enters the proceedings and sings the torchy, sentimental "Love Me, or Leave Me".
Өндірістер
У-ууууууу! 1928 жылғы 4 желтоқсанда Бродвейдегі «Нью-Амстердам» театрында ашылып, 1929 жылғы 23 қарашада 407 қойылымнан кейін жабылды. Оны Флоренц Зигфельд өндірді, режиссерлік – Сеймур Феликс, диалогты сахналады – Уильям Энтони МакГайр, билер мен ансамбльдерді сахналады – Сеймур Феликс. Мюзиклде Эдди Кантор Генри Уильямс рөлінде, Рут Этинг Лесли Доу рөлінде, Фрэнсис Аптон Салли Морган рөлінде, Джек Ратерфорд Боб Уэллс рөлінде, Пол Грегори Ваненис рөлінде, ал Этель Шутта Мэри рөлінде (Руби Килерді алмастырып) ойнады. Сонымен қатар, хорда Будди Эбсен мен Полетт Годдард та болды. Джордж Олсен (Этель Шуттаның күйеуі) және оның оркестрі сахналық қойылым мен фильмге музыканы ұсынды. Дональд Дж. Стабблбайн хабарлағандай: "Алты айдан кейін де қойылым жақсы жүріп жатқанда, құқықтарды сатып алған Сэм Голдвин Кантормен фильм түсіру үшін оны жапты". «У-ууууууу!» 1930 жылы музыкалық комедия фильмі түрінде түсірілді. Сюжет сахналық нұсқаға жақын болғанымен, көптеген музыкалық нөмірлер өзгертілді.
Whoopee! opened on Broadway at the New Amsterdam Theatre on December 4, 1928, and closed on November 23, 1929, after 407 performances. It was produced by Florenz Ziegfeld, directed by Seymour Felix, dialogue staged by William Anthony McGuire, and dances and ensembles staged by Seymour Felix. The musical starred Eddie Cantor as Henry Williams, Ruth Etting as Leslie Daw, Frances Upton as Sally Morgan, Jack Rutherford as Bob Wells, Paul Gregory as Wanenis and Ethel Shutta as Mary (replacing Ruby Keeler), and featured Buddy Ebsen and Paulette Goddard in the chorus. George Olsen (Ethel Shutta's husband) and His Orchestra provided the music for both the stage production and the movie. Donald J. Stubblebine reports, "It was still going strong after six months but Sam Goldwyn, who bought the rights, closed it down to make the movie with Cantor." Whoopee! was filmed in 1930 as a musical comedy film. Although the plot followed the stage version closely, much of the music was changed.
1979 жылғы қайта жаңғыру
Гудспид опера үйінің қойылымы негізінде қайта жаңғырту 1979 жылдың 14 ақпанынан 12 тамызына дейін ANTA Playhouse-да 204 спектакль және 8 алдын ала көрсетіммен ұсынылды. Режиссері – Фрэнк Корсаро, хореографиясы – Дэн Сиретта, актерлік құрамында Чарльз Репоул (Генри Уильямс), Бет Остин (Салли Морган), Кэрол Свабрик (Мэри) және Сьюзан Строман (Лесли Доу) болды. Бұл қайта жаңғырту 1928 жылғы түпнұсқалық қойылымда болмаған Канн/Дональдсон әндерін қосты: "My Baby Just Cares For Me" (1930 жылғы фильм нұсқасынан), "Yes, Sir, That's My Baby" және "You" (тексін Гарольд Адамсон жазған). Сонымен қатар, "Love Me or Leave Me" әнін Лесли емес, Мэри мен Генри орындайды.
A revival, based on a Goodspeed Opera House production, was presented at the ANTA Playhouse from February 14, 1979, to August 12, 1979, for 204 performances and 8 previews. Directed by Frank Corsaro with choreography by Dan Siretta, the cast featured Charles Repole (Henry Williams) Beth Austin (Sally Morgan), Carol Swarbrick (Mary) and Susan Stroman (Leslie Daw). This revival added Kahn/Donaldson songs not in the original 1928 show: "My Baby Just Cares For Me" (from the 1930 film version), "Yes, Sir, That's My Baby", and "You" (lyrics by Harold Adamson). Also, "Love Me or Leave Me" is sung by Mary and Henry rather than the essentially unrelated Leslie.
Жауап
The New York Times газетінің театр сыншысы Брукс Аткинсон 1928 жылғы Бродвей қойылымын қарап шығып, оны "керемет көрініс" деп атады, сонымен қатар "ұзаққа созылған тамаша комедиясы бар" екенін айтты. Ол әсіресе Эдди Кантордың комедиялық шеберлігін жоғары бағалады: "оның әзіл-қалжыңы шебер және тартымды. Ол мұңды, ойға батқан, алаңдаған немесе осы қозғалмалы көздерімен ишарат етеді. Бұрын ол күлкілі, тапқыр және абсурдты болған. Бірақ ол бұрынғыдай ләззат алатын болған емес". Музыкаға тоқталар болсақ, "Уолтер Дональдсон осы өнерге лайықты, әншілердің дауысына сай келетін әсем музыка жазды". The New York Times газетінің сыншысы Ричард Эдер 1979 жылғы Бродвейдегі қайта қойлымды "көңілді, бірақ толыққанды емес" деп сипаттады. Ең қызықтысы – әндердің көптігі. Оның ішінде жаман ән жоқ, ал ең жақсылары – сүйкімді әрі музыкалық тұрғыдан тапқыр "Makin' Whoopee", "My Baby Just Cares for Me" және, әрине, тартымды "Yes Sir, That's My Baby" – керемет". Сол кездегі The Times газетінің жексенбілік сыншысы Уолтер Керр де қойылымға жағымды пікір білдірді, бірақ оның мәнсіз еріншектігіне назар салды: ол оны "жеңіл жел сияқты, және ақылдан адасқан" деп бағалады. Алайда, The New Yorker журналының Брендан Гилл бұл қойылымды сынады. Репоул "Драма Деск" сыйлығының "Музыкалық қойылымдағы үздік актер" номинациясына ұсынылды, ал Дэн Сиретта "Тони" сыйлығының "Ең үздік хореография" номинациясына ие болды.
Brooks Atkinson, the theatre critic for The New York Times, reviewed the 1928 Broadway production and called it "a gorgeous spectacle" with "long stretches of excellent comedy". He especially praised the comedic abilities of Eddie Cantor, "a comedian of deftness and appealing humor. He is sad; he is preoccupied; he is apprehensive or insinuating with those floating eyes In the past he has been funny, clever and ludicrious. But he has never been so enjoyable." As to the music, "Walter Donaldson has composed an appropriate score worthy of better singing than it falls heir to." The New York Times critic Richard Eder called the 1979 Broadway revival a "frequent delight though not an unmitigated one Most strikingly, it is a superabundance of songs. There is not a poor song in it, and its best ones — the lovely and musically witty "Makin' Whoopee", the jiggly "My Baby Just Cares for Me", and of course the irresistible "Yes Sir, That's My Baby" — are magnificent." Walter Kerr, then the Times' Sunday critic, also reacted favorably to the show while calling attention to its nonsensical frivolity: he deemed it "light as a breeze, and just plain out of its head." Brendan Gill of The New Yorker, however, panned the show. Repole received a nomination for Drama Desk Award, Outstanding Actor in a Musical, and Dan Siretta was nominated for the Tony Award for Best Choreography.