Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық экуменикалық христиан, Нобель сыйлығының лауреаты (1865–1955)
ЖМҚА-ның жетекшісі
American ecumenical Christian awarded Nobel Peace Prize (1865–1955)
the leader of the YMCA
Джон Рэли Мотт (25 мамыр 1865 – 31 қаңтар 1955) – евангелист және Жас ерлер христиан қауымдастығының (ЖМҚА) және Дүниежүзілік студенттік христиан федерациясының (WSCF) ұзақ жылдар бойы қызмет еткен жетекшісі. Ол бейбітшілікті дамытуға жұмыстанған халықаралық протестанттық христиандық студенттік ұйымдарды құру мен нығайтудағы еңбегі үшін 1946 жылы Нобель сыйлығын алды. Ол бұл сыйлықты Эмили Балхпен бөлісті. 1895 жылдан 1920 жылға дейін Мотт WSCF-тің Бас хатшысы болды. 1948 жылы Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің құрылуына тікелей қатысып, оның өмір бойына құрметті президенті болып сайланды. Ол 1895 жылы Дүниежүзілік студенттік христиан федерациясын, 1910 жылы Дүниежүзілік миссионерлік конференцияны және 1948 жылы Дүниежүзілік шіркеулер кеңесін құруға мұрын қойды. Оның ең белгілі кітабы – "Бұл буын ішіндегі әлемді жаңару" ХХ ғасырдың басында миссионерлердің ұранына айналды.
John Raleigh Mott (May 25, 1865 – January 31, 1955) was an evangelist and long serving leader of the Young Men's Christian Association (YMCA) and the World Student Christian Federation (WSCF). He received the Nobel Peace Prize in 1946 for his work in establishing and strengthening international Protestant Christian student organizations that worked to promote peace. He shared the prize with Emily Balch. From 1895 until 1920 Mott was the General Secretary of the WSCF. Intimately involved in the formation of the World Council of Churches in 1948, that body elected him as a lifelong honorary President. He helped found the World Student Christian Federation in 1895, the 1910 World Missionary Conference and the World Council of Churches in 1948. His best known book, The Evangelization of the World in this Generation, became a missionary slogan in the early 20th century.
Өмірбаян
Мотт 1865 жылы 25 мамырда Нью-Йорк штатының Салливан округіне қарасты Ливингстон-Манор қаласында дүниеге келді. Сол жылдың қыркүйек айында оның отбасы Айова штатының Поствилл қаласына көшіп келді. Ол Жоғарғы Айова университетінде тарихты оқыды және студенттік дебаттарда жүлделі орын алды. Кейін Корнелл университетіне ауысып, 1888 жылы бакалавр дәрежесін алды. Оған 1886 жылы құрылған Шетелдік миссионерлер үшін студенттік еріктілер қозғалысының бастамашыларының бірі Артур Таппан Пирсон үлкен әсер етті. 1910 жылы американдық методист дін өкілі Мотт 1910 жылғы Дүниежүзілік миссионерлік конференциясына төрағалық етті, бұл оқиға қазіргі протестанттық миссионерлік және, кейбіреулердің пікірінше, экуменикалық қозғалыстың маңызды кезеңі болды. 1912 жылы "White Star Line" компаниясының бір өкілі Мотт пен оның әріптесіне "Титаник" кемесіне тегін билеттер ұсынды, бірақ олар одан бас тартып, қарапайым "SS Lapland" лайнерімен саяхаттады. Ховард Хопкинстің өмірбаянында айтылғандай, Нью-Йоркте екі адам "Титаник" кемесінің тағдыры туралы естіп, бір-біріне қарап: "Пәленің өзіне бізден тағы да көп жұмыс күтетіні анық" деді. Еуропаны аралап, экуменизмді насихаттағаннан кейін Мотт Азияға сапар шегіп, 1912 жылдың қазан айынан 1913 жылдың мамырына дейін Сейлон, Үндістан, Бірма, Малайя, Қытай, Корея және Жапонияда 18 аймақтық және ұлттық конференция өткізді. Ол сонымен қатар Ресей революциясынан кейін Ресей православие шіркеуімен және архиепископ Тихонмен байланысты сақтау үшін Роберт Галлоуэлл Гардинер III-мен бірлесіп жұмыс істеді. 1920 жылдан 1928 жылға дейін Мотт WSCF төрағасы қызметін атқарды. Миссионерлік және экуменистік қызметтерімен, сондай-ақ бейбітшілік жолындағы еңбегі үшін кейбір тарихшылар оны "өз заманындағы ең көп саяхат еткен және ең сенімді христиан басшысы" деп есептейді.
Mott was born in Livingston Manor, New York, Sullivan County, New York on May 25, 1865, and his family moved to Postville, Iowa, in September of the same year. He attended Upper Iowa University, where he studied history and was an award winning student debater. He transferred to Cornell University, where he received his bachelor's degree in 1888. He was influenced by Arthur Tappan Pierson one of the forces behind the Student Volunteer Movement for Foreign Missions, which was founded in 1886. In 1910, Mott, an American Methodist layperson, presided at the 1910 World Missionary Conference, which was an important milestone in the modern Protestant missions movement and some say the modern ecumenical movement. Mott and a colleague were offered free passage on the Titanic in 1912 by a White Star Line official who was interested in their work, but they declined and took the more humble liner the SS Lapland. According to a biography by C. Howard Hopkins, in New York City the two men heard what happened to the Titanic, looked at each other and remarked that, "The Good Lord must have more work for us to do." After touring Europe and promoting ecumenism, Mott traveled to Asia where, from October 1912 to May 1913, he held a series of 18 regional and national conferences, including in Ceylon, India, Burma, Malaya, China, Korea and Japan. He also worked with Robert Hallowell Gardiner III to maintain relations with the Russian Orthodox Church and Archbishop Tikhon after the Russian Revolution. From 1920 until 1928, Mott served as the WSCF Chairperson. For his labors in both missions and ecumenism, as well as for peace, some historians consider him to be "the most widely traveled and universally trusted Christian leader of his time".
Жеке өмірі мен мұрасы
Мотт екі рет үйленді. Оның алғашқы әйелі Лейла Ада Уайт мұғалім болды. Олар 1891 жылы үйленді және екі ұл мен екі қызы болды, олардың ішінде Үндістанда әлеуметтік жұмыс істеген, Үндістан Жоғарғы Сотының судьясы Вивиан Боздың әйелі Ирен Мотт Боз; 1931 жылы Үндістанда YMCA ұйымымен жұмысы үшін Kaisar i-Hind күміс медалімен марапатталған Джон Ливингстон Мотт; және Канадада денсаулық сақтау жоспарлау саласында жұмыс істеген, Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымында Канаданың өкілі болған Фредерик Додж Мотт. Лейла Мотт 1952 жылы қайтыс болғаннан кейін, Мотт 1953 жылы Марта Кустис Вашингтонның ұрпағы Агнес Питерге үйленді. Ол 1955 жылы Флорида штатының Орландо қаласында 89 жасында дүние салды. Джон Р. Мотттың құжаттары Йель діни мектебінің кітапханасында сақтаулы.
Mott married twice. His first wife was a teacher, Leila Ada White. They married in 1891 and had two sons and two daughters, including Irene Mott Bose, a social worker in India, and wife of Indian Supreme Court justice Vivian Bose; John Livingstone Mott, who received the Kaisar i‐Hind silver medal in 1931, for his work with the YMCA in India; and Frederick Dodge Mott, who worked in healthcare planning in Canada, and was Canada's representative to the World Health Organization. After Leila Mott died in 1952, Mott remarried in 1953, to Agnes Peter, a descendant of Martha Custis Washington. He died in 1955, in Orlando, Florida, aged 89 years. The papers of John R. Mott are held at the Yale Divinity School Library.
Құрмет
2022 жылы Джон Рэли Мотт 3 қазан күні Епископальдық шіркеудің литургиялық күнтізбесіне ресми түрде енгізілді. Айова штатының Поствилл қаласындағы Поствилл қауымдастық мектеп округінің жоғары мектебі оның құрметіне аталған.
In 2022, John Raleigh Mott was officially added to the Episcopal Church liturgical calendar with a feast day on 3 October. The high school of the Postville Community School District in Postville, Iowa is named after him.
Негізгі дереккөздер
Мотт, Джон Рэли. "Шіркеудің болашақ басшылығы" (1909) онлайн. Мотт, Джон Рэли. Осы буынның әлемді жаңаруы. Арно, 1972 жыл. Мотт, Джон Р. Бес онжылдық және алға қараған көзқарас (1939), автобиография.
Mott, John Raleigh. The Future Leadership of the Church (1909) online. Mott, John Raleigh. The Evangelization of the World in This Generation. Arno, 1972. Mott, John R. Five decades and a forward view (1939), autobiography