Америка қайта өркендеуі: архитектура мен өнер (1876–1917)
American Renaissance
Америкалық Ренессанс (1876-1917): архитектура, өнер, ұлттық өркендеу. Грек демократиясы, рим құқығы, Ренессанс гуманизмі әсері. Жаңа технологиялар мен империялық мәдениет.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка архитектурасы мен өнер қозғалысы (1876–1917) – американдық Ренессанс
American architecture and arts movement (1876–1917)
the American Renaissance in architecture and the arts
Американдық Ренессанс – 1876 жылдан 1917 жылға дейінгі кезеңде американдық архитектура мен өнерде болған, жаңадан артып келе жатқан ұлттық өзіне сеніммен және АҚШ грек демократиясының, рим құқығының және Ренессанс гуманизмінің мұрагері екендігіне деген сезіммен сипатталатын дәуір. Бұл кезең Тәуелсіздік декларациясына қол қойылғанының 100 жылдығын мерекелеген «Жүз жылдық көрмеден» басталып, АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуымен аяқталады.
The American Renaissance was a period of American architecture and the arts from 1876 to 1917, characterized by renewed national self confidence and a feeling that the United States was the heir to Greek democracy, Roman law, and Renaissance humanism. The era spans the period between the Centennial Exposition (celebrating the 100th anniversary of the signing of the Declaration of Independence) and the United States' entry into World War I.
Сипаттамалары
Америка қайта өрлеу дәуірінде Америка Құрама Штаттарының ұлттық ерекшелікке (немесе Жаңа Ұлтшылдыққа) ден қоюы модернизм мен технология, сондай-ақ академиялық классицизм арқылы көрініс тапты. Ол Нью-Йорктегі Бруклин көпірінің сымдары сияқты жаңа технологияларға деген сенімін білдірді. Өзінің мәдени өркендеуін Прерия мектебінің үйлерінде, сәулет және мүсін өнеріндегі Beaux-Arts стилінде, "Сұлу қала" қозғалысында және Америка империясының құрылуында тапты. Америкалықтар өз өркениеттерінің қазіргі заманның бірегей мұрагері екенін және оның жетіліп, толыққан толық қалыптасқанын сезінді. Саяси және экономикалық жағынан бұл дәуір Алтын ғасыр мен Жаңа империализммен бірге өтті. 1893 жылы Чикаго қаласында (Иллинойс штаты) өткен Дүниежүзілік Колумбия көрмесінің классикалық архитектурасы Генри Адамсты қатты әсер етті, ол: "Бір күні адамдар Хант пен Ричардсон, Ла Фарж және Сент-Гауденс, Бернхам мен Макким және Стэнфорд Уайт туралы әңгімелейтін болады, ал олардың саясаткерлері мен миллионерлері ұмытылып кетеді" деп жазды. Конгресс кітапханасының жаңа оқу залының күмбезінде Эдвин Блэшфилдтің қабырғалық суреттері "Өркениеттің эволюциясы" тақырыбында болды. 1979 жылы Бруклин мұражайында өткен "Америка қайта өрлеуі: 1876–1917" көрмесі осы қозғалысқа деген қызығушылықты қайта жандандырды.
During the period of the American Renaissance, the United States' preoccupation with national identity (or New Nationalism) was expressed by modernism and technology, as well as academic classicism. It expressed its self confidence in new technologies, such as the wire cables of the Brooklyn Bridge in New York City. It found its cultural outlets in Prairie School houses and in Beaux Arts architecture and sculpture, in the "City Beautiful" movement, and in the creation of the American empire. Americans felt that their civilization was uniquely the modern heir, and that it had come of age. Politically and economically, this era coincides with the Gilded Age and the New Imperialism. The classical architecture of the World's Columbian Exposition in Chicago, Illinois in 1893 was a demonstration that impressed Henry Adams, who wrote that people "would some day talk about Hunt and Richardson, La Farge and Saint Gaudens, Burnham and McKim and Stanford White, when their politicians and millionaires were quite forgotten." In the dome of the reading room at the new Library of Congress, Edwin Blashfield's murals were on the given theme, The Evolution of Civilization. The exhibition American Renaissance: 1876–1917 at the Brooklyn Museum, 1979, encouraged the revival of interest in this movement.
Белгілі мысалдар
Куяхога округінің соты (1906–1912): сыртқы жағында Карл Биттер, Дэниел Честер Френч, Герберт Адамс, Исидор Конти және Герман Матценнің мүсіндері орналасқан, ал ішкі жағында Фрэнк Брангвин, Вайолет Оукли, Чарльз Ярдли Тернер, Макс Бом және Фредерик Уилсонның қабырғалық суреттері бар. Фредерик Уилсон мен Чарльз Швайнфурт бірлесіп боялған шыны терезелерді жобалап, жасады. Сан-Франциско қалалық үйі (1915 жылы аяқталды): Артур Браун, кіші, жобалаған, ол Сан-Францискода осы стильдегі басқа да бірнеше ғимараттарды, соның ішінде Сан-Франциско соғыс ескерткіші опера театрын, ардагерлер үйін, Емануил ғибадатханасын, Койт мұнарасын және 50 United Nations Plaza-дағы Федералдық кеңсе ғимаратын да жобалаған.
Cuyahoga County Courthouse (1906–1912): the exterior includes sculpture by Karl Bitter, Daniel Chester French, Herbert Adams, Isidore Konti and Herman Matzen, while the interior contains murals by Frank Brangwyn, Violet Oakley, Charles Yardley Turner, Max Bohm and Frederick Wilson. A stained glass window was designed and executed by Frederick Wilson and Charles Schweinfurth. San Francisco City Hall (completed 1915): designed by Arthur Brown, Jr, who also designed several other buildings in the style in San Francisco, including the San Francisco War Memorial Opera House, Veterans Building, Temple Emanuel, Coit Tower and the Federal office building at 50 United Nations Plaza.