Массачусетс штатының ең биік тауы – Грейлок (1063 м). Тактоник тауларында орналасқан, табиғи көркімен, тарихи ескерткіштерімен және жаяу жолдарымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грейлок тауы – Массачусетс штатының ең биік нүктесі, 3489 фут (1063 метр) биіктікте. Штаттың солтүстік-батыс аймағында орналасқан, ол Таконик тауларының бөлігі болып табылады, геологиялық тұрғыдан жақын орналасқан Беркшир және Грин тауларынан ерекшеленеді. Оның жоғарғы бөлігі кең көріністермен және шағын субальпілік орманмен сипатталады. Маусымдық автомобиль жолы саммит аймағынан өтеді, 1930 жылдарға қатысты үш құрылымның жанынан, олар бірге шағын "Ұлттық тарихи ауданды" құрайды. Апалачиан жолы сияқты әртүрлі жаяу жолдар аймақтан өтеді, ол үлкен Маунт Грейлок мемлекеттік қорығының бір бөлігі. Бұл орын Натаниел Хоторн, Герман Мелвилл және Генри Дэвид Торо сияқты көрнекті авторлардың шығармаларына әсер еткен.
Mount Greylock is the highest point in the state of Massachusetts at 3,489 feet (1,063 meters). Located in northwest region of the state, it is part of the Taconic Mountains, a geologically distinct range from the nearby Berkshires and Green Mountains. Expansive views and a small area of sub alpine forest characterize its upper reaches. A seasonal automobile road crosses the summit area near three structures from the 1930s, which together constitute a small, "National Historic District." Various hiking paths including the Appalachian Trail traverse the area, which is part of the larger Mount Greylock State Reservation. influencing the work of such notable authors as Nathaniel Hawthorne, Herman Melville, and Henry David Thoreau.
География
Грейлок тауы – Хоусик өзенінің жанында орналасқан, 18 км-лік "Грейлок жотасы" деп аталатын массивтің бір бөлігі. Осы жотаға Седл Болл тауы, Фич тауы және басқа да көптеген шыңдар кіреді. Грейлок тауының шыңы Массачусетс штатының Адамс қаласында орналасқан және жергілікті Хусак аңғарынан шамамен 610 метр биіктікте. Жотаның басқа бөліктері бес көршілес қалаға дейін созылады. Грейлоктан шамалы қашықтыққа дейін көрінуге болады. Грейлок жотасы – геологиялық құрамы жағынан жақын орналасқан Беркшир және Грин тауларынан ерекшеленетін Таконик тауларының бір бөлігі. Бұл екі тау жотасы Хусак аңғарымен бөлінген. Массив көбінесе Гудзон өзенінің су алабында, Хоусак өзені арқылы орналасқан, бірақ Лэйнсбороға жақын жердегі кішкентай бөлігі Хаусатоник өзенінің су алабына жатады. Грейлоктың шығыс беткейлері "Танддерболт" тау шаңғысы трассасы (төменде қараңыз), Адамс қаласының үстіндегі көшкін іздері және мемлекеттік қолдаумен жүзеге асырылып жатқан "Грейлок Глен" жобасымен әйгілі. Батыс беткейлерінде "Хоппер" деп аталатын, мұздық цирк деп саналатын жер орналасқан. Таудың солтүстік және оңтүстік бөліктерінде автокөлік жолымен және жаяу серуендеуге арналған жолдар бар.
Mount Greylock is part of an 11 mile (18 km) massif called the "Greylock Range" near the Hoosic River, which hooks around the range on the east and north. Various summits include Saddle Ball Mountain, along with Mount Fitch and others. Standing about 2,000 feet (610 meters) above the local Hoosac Valley, Mount Greylock's summit is in Adams, Massachusetts. Other parts of the range extend into five neighboring towns. Sight lines of up to are possible from Greylock. The Greylock Range is part of the Taconic Mountains, a geologically distinct range from the nearby Berkshires and Green Mountains separated here by the nearby Hoosac Valley. The massif is mostly within the Hudson River watershed via the Hoosac River, although a small part near Lanesborough is within the Housatonic River watershed. The eastern slopes of Greylock are noted for the Thuderbolt ski trail (see below), landslide scars above the city of Adams and "Greylock Glen," a state sponsored development plan. The western slopes include "The Hopper," said to be a glacial cirque. The mountain's north and southern reaches are noted for the presence of an auto road as well as hiking trails.
Орман және құстар
Солтүстік жапырақты ормандар төменгі және орта биіктіктерде орналасқан, ал жоғарғы беткейлер бальзамдық шырша, қызыл шырша және американдық тау күлдерімен жабылған. Грейлок жотасындағы ескі өсімдіктердің шамамен бір бөлігі инвентаризацияланды, оның ішінде 350 жылға дейін өмір сүрген ағаштар да бар. Батыс беткейінде 37 метрлік қызыл шырша болған. Тауда 132 түр құстың кездесетіні туралы мәліметтер бар. Олардың ішінде қарақұйрық және Бикнеллдің торғайы бар, олар тек борал ормандарында көбейеді, ал Массачусетс штатының басқа жерлерінде олардың көбею мүмкіндіктері шектеулі.
Northern hardwood forest characterize lower and mid elevations, while upper slopes are covered with balsam fir and red spruce as well as American mountain ash. About of old growth forest have been inventoried within the Greylock Range, including tree specimens up to 350 years old. On the western slope was a 120 feet (37 m) red spruce. There are purported records of 132 bird species on the mountain. These include the blackpoll warbler and Bicknell's thrush which breed exclusively in boreal forest, with limited opportunities elsewhere in Massachusetts.
Геология
Грейлок тауы – қазіргі орнына 40 шақырым шығысқа қарай жылжыған, әлдеқайда үлкен Таконикалық аллохтонның бір бөлігі. Тау жыныстары итеру арқылы жылжу арқылы қозды, бұл тектоникалық процесс ескі тау жыныстарын жас тау жыныстарынан жоғары итеруге мүмкіндік береді. Нақтырақ айтқанда, жергілікті массив көбінесе «Грейлок шистасы» деп аталады, геологтар бұл терминді 1891 жылдан бастап қолдана бастады және одан кейін де жиі пайдаланды, бірақ осы жыныстардың жасы 1960 жылдарға дейін белгісіз болды. Бұл ордовик дәуіріндегі шиста Грейлокта шамамен 300-600 метр (1000-2000 фут) қалыңдықты құрайды және «мусковит (серицит), хлорит және кварц шистасынан» тұрады. Ол «Беллоус Пайп Лаймстоун» деп аталатын құрылымның үстінде орналасқан. Бұл жас, төменгі қабат таудың төменгі беткейлерінде кендік жұмыстары жүргізілген. Соңғы («Плейстоцен») мұз дәуірінде мұздық тауды тегістеп, Грейлоктың батыс беткейіндегі «Хоппер» құрайтын U пішіндес, тұйық аңғарларды ойып, Лансбородағы «Баланс тас» сияқты мұздық ернектерді қалдырды. Лаврентид мұз қабаты аймақты 1 километрге дейін (3281 фут) жапқан. Еріген кезде ол Хоусик аңғарындағы Баском көлін құрады. Көл жағалауларының іздері (кейбір геологтардың пікірінше) Грейлоктың ең төменгі беткейлерінде бірнеше жерде көрінеді. Геологтар 2018 жылы аймақтағы плейстоцен мұздығының еру қарқынын өлшеу үшін жер бетінің әшкереленуіне негізделген әдіс қолданды. Бұл әдіс Жаңа Англиядағы бұрынғы бағалаулармен салыстырғанда, еру жылдамдығы жоғары екенін көрсететін деректер ұсынды.
Mount Greylock is part of the much larger Taconic Allochthon, a structure that migrated to its present position from 25 miles to the east. The rocks moved via thrust faulting, a tectonic process by which older rock is thrust up and above younger rock. More narrowly, the local massif is mostly "Greylock Schist," a term used by geologists starting in 1891 and much more recently, although the age of these rocks had been uncertain into the 1960s. This Ordovician era schist is about 1,000 to 2,000 feet thick on Greylock and "consists of muscovite (sericite), chlorite, and quartz schist." It lies above a formation called "Bellows Pipe Limestone." This younger, underlying layer has been quarried on the lower slopes of the mountain. In the most recent ("Pleistocene") ice age, glaciation rounded the mountain, carving out the U shaped, dead end valleys that form "The Hopper" on Greylock's western slope, and leaving glacial erratics such as "Balanced Rock" on Greylock in Lanesborough. The Laurentide Ice Sheet had covered the region up to a depth of one kilometer (or 3,281 feet). In melting, it formed Lake Bascom in the upper Hoosic Valley. The remains of lake beaches are evident (to a few geologists) at several places on the lowest slopes of Greylock. Geologists used Surface Exposure Dating in 2018 to measure the rate of Pleistocene de glaciation of the region. This method offered data in support of a more rapid melting rate in New England compared with earlier estimates.
Атауы
"Грейлок тауы" деген таудың қазіргі атауы, 1988 жылғы бір дереккөзге сәйкес, "Вильямс колледжінің профессоры Альберт Хопкинс" (1807–1872) немесе сол дәуірдегі басқа бір жергілікті профессордан шыққан болуы мүмкін. Таудың аты – Грей Лок, және ол тарихи түрде бұл таумен байланысты емес. 18-шы ғасырдағы ағылшындар бұл шыңды "Ұлы Хоусук" деп атаған болуы мүмкін, бірақ Тимоти Дуайт IV өз саяхат естеліктерінде, 18-шы ғасырдың соңына қатысты айта келіп, оны "Еңбек тауы" деп атаған. 19-шы ғасырдың басында оңтүстіктен көрінісіне байланысты "Саддлбек тауы" деп аталған. 1838 жылғы журнал жазбасына сәйкес (авторының өлімінен кейін 1868 жылы жарияланған), Натаниел Хоторн жергілікті тұрғынның оны "Грейлок" деп атағанын естіген. Хоторн "Саддлбек" атауының "көбірек таралғанын" айтқан. Бірақ басқа жерде Хоторн оны жай ғана Грейлок деп атап, бұл атаудың таудың қысқы аязда жиі көрінуімен байланысты екенін түсіндірген. Дегенмен, 1841 жылы Эдвард Хичкоктың штат геологиясы бойынша "Соңғы есептемесінде" бүкіл массив "Еңбек тауы" деп аталған, ал Хичкок бойынша "жотаның ең биік нүктесі" – "Грейлок" деп аталған.
"Mount Greylock" as the mountain's present name "probably originated with Williams College Professor Albert Hopkins" (1807–1872) or another local professor of the same era, according to one 1988 source. The peak's namesake, Gray Lock and not historically associated with the mountain. The 18th century English may have called the peak "Grand Hoosuc," although Timothy Dwight IV referred to it as "Saddle Mountain" in his travel memoir concerning the late 18th century. In the early 19th century it was called "Saddleback Mountain" because of its appearance seen from the south. According to a 1838 journal entry (posthumously published 1868), Nathaniel Hawthorne overheard a local resident calling it "Graylock." Hawthorne added that Saddleback "is a more usual name for it." Yet elsewhere Hawthorne simply called it Graylock, attributing this name to the mountain's frequent appearance in winter frost. Nonetheless, as of 1841, Edward Hitchcock's authoritative "Final Report" on state geology called the entire massif "Saddle Mountain" and "the highest point of the summit" according to Hitchcock was called "Graylock." .
Тарихи аудан
Үш құрылым 1930 жылдардағы "Маунт Грейлок саммитінің тарихи ауданына" үлес қосады, ол 1998 жылдан бері Тарихи орындардың ұлттық тізілімінің бөлігі болып табылады және кезеңдік саябақ құрылымдарының рустикалық дизайнымен сипатталады. Грейлок комиссиясы бұрынғы саммит үйін ауыстыру үшін (шамамен 1902 жылы салынған; 1929 жылы өрттен қираған) әлдеқайда мықты баспана іздеді. Бастапқы батыс қанаты 1932 жылы Жюль Эмиль Делой кіші салған. Негізгі орталық және шығыс қанаттары 1935–1938 жылдары Делойдың қадағалауымен Азаматтық консервациялық корпус құрылысын аяқтады. Ложаға Грейлок резервациясының комиссары және жергілікті профессор Джон Баскомның (1911 жылы қайтыс болған) құрметіне ат қойылды. 1937–1938 жылдардың қысында Грейлок комиссиясы Харрисон Л. Лазуерді ложда тұрып, маусымды өткізуге жалдады, ол "тауға көтерілетін шаңғышылар мен басқа да қысқы әуесқойларға қонақжайлық көрсету үшін" тағайындалды. Бір газетте бұл ғимараттың "бумен жылыту, электр қуаты және телефон" құралдарымен жабдықталғаны айтылған. Осы маусымда өткен шаңғы жарысына көбінесе таудың ішкі бетінде 7000 көрермен жиналды (төмендегі сілтемеге қараңыз). Бүгінде Bascom Lodge-ді (тек жылы айларда) мемлекеттен концессиялық жалдау шарты бойынша қызмет көрсету компаниясы басқарады. Басқа да ертерек келісімдердің ішінде Аппалачи тау клубы 2000 жылы аяқталған 16 жаз бойы лоджа басшылық етті.
Three structures contribute to the 1930s "Mount Greylock Summit Historic District," which is part of the National Register of Historic Places as of 1998. and characterized by the rustic design of period park structures. The Greylock Commission sought a more substantial shelter to replace an earlier summit house (built c.1902; destroyed by fire in 1929). The initial west wing was constructed in 1932 by Jules Emil Deloye Jr. The main central and east wings were completed later 1935–38 by the Civilian Conservation Corps, supervised by Deloye. The lodge was named in honor of John Bascom, a Greylock Reservation Commissioner and local professor (d. 1911). For the winter of 1937–38, the Greylock Commission hired Harrison L. Lasuer to spend the season living in the lodge "to act as host to skiers and other Winter enthusiasts who scale the mountain.". The building was equipped for that winter with "steam heat, electricity and a telephone," according to a New York City newspaper. A ski race later that season attracted 7,000 spectators, mainly near the base of the mountain (see ref. below). Today, Bascom Lodge is run (in warmer months only) by a service company under a concession type lease from the state. Among other earlier arrangements, the Appalachian Mountain Club managed the lodge for 16 summers ending in 2000.
Ардагерлер соғыс мемориалдық мұнарасы
Ветерандардың соғыс мемориалдық мұнарасы 1930 жылы жергілікті заң шығарушылар мен губернатор Франк Г. Алленнің қолдауымен штаттық заң шығарушы органмен бекітілді. Ол екі жылдан кейін Спрингфилд қаласының J. G. Roy & Son мердігерлік фирмасымен 200 000 долларлық шығынмен аяқталды. 1933 жылы губернатор Джозеф Б. Эллидің қатысуымен өткен ашылу салтанатына шамамен 1500 адам қатысты, бұл оқиға NBC радиосы арқылы бүкіл елге таратылды. 28 метрлік (93 фут) шахтасында сегіз бақылау терезесі бар, ол классикалық қарапайымдылықты көрсету үшін жобаланған. Онда ар-деко элементтері де бар, олардың кейбіреулерін Квинси қаласынан Джон Бизозеро жасаған, оның жұмыстарын Вермонт штатының Капитолий ғимаратында да көруге болады. Мұнараның ішінде, жер деңгейінде тақталар мен соғыс реликвияларын сақтауға арналған күмбезді бөлме орналасқан. Жергілікті заң шығарушылар мен тұрғындар жергілікті тас пайдаланғысы келсе де, мұнараның гранитті қаптамасы Квинсиден алынды. Мұнарада «Олар өлімге дейін адал болды» деген сияқты жазулар бар. Ескерткіштің ішіндегі жазулардың бірі – Джордж Элиоттың өлеңінен алынған «Өлмес өлгендер, олардың жанында жасайтын жандар» деген сөздер. Бастапқыда он екі 1500 ваттты шаммен (қазір алты) жарықтандырылған мұнараның үстіндегі шамды шар түнде 70 миль (113 км) қашықтықтан көрінеді. Бұл түн бойы саммит аймағында жарық ластануына себеп болады. Ветерандардың соғыс мемориалдық мұнарасы 2013 жылдан бастап төрт жылға жабылды, себебі судың сіңуі салдарынан мұздың әсерінен құрылымдық зақымдар пайда болды. 2015 жылдың тамызында басталған, Питтсфилд қаласының Allegrone Construction компаниясына 2,6 миллион долларлық қайта жаңарту жобасы тапсырылды.
The Veterans War Memorial Tower was approved by the state legislature in 1930, supported by local lawmakers and Governor Frank G. Allen. It was completed two years later at a cost of $200,000 by contractors J. G. Roy & Son of Springfield. An estimated 1,500 people attended the 1933 dedication by Governor Joseph B. Ely, an event broadcast nationally over NBC radio. The 93 feet (28 m) shaft with eight observation windows, was designed to display classic austerity. It includes Art Deco details, some by John Bizzozero of Quincy, whose work also appears on the Vermont Capitol building. Inside at ground level is a domed chamber intended to store tablets and war relics. Although area legislators and residents wanted local stone, the tower's granite facing was obtained in Quincy. The tower bears various inscriptions including, "they were faithful even unto death." One of the inscriptions inside the monument is, "Of those immortal dead who live again in the minds made better by their presence", which is a line from a poem by George Eliot. The translucent globe of light on top, originally illuminated by twelve 1,500 watt lights (now six), is said to be visible at night for 70 mile (113 km). It creates a light pollution problem for the summit area all night long. The Veterans War Memorial Tower was closed for four years beginning in 2013 because of water infiltration, which caused structural damage from freezing. A $2.6 million restoration project was awarded to Allegrone Construction of Pittsfield that began in August 2015.
Тарату мұнарасы
Тарихи ауданның бөлігі болмаса да, батыс жағындағы шыңның астындағы хабар тарату мұнарасынан бір радио және бір теледидар станциясы хабар таратады: WAMC (90.3 Albany, New York); және W38DL (38 Adams, Massachusetts) (WNYT TV қайталайтын станциясы). NOAA ауа райы радио станциясы (WWF 48, 162.525 МГц) таудағы басқа мұнарадан хабар таратады. Солтүстік Беркширдің әуесқой радио клубы K1FFK шақыру таңбасымен таудың бірнеше әуесқой радио ретрансляторларын пайдаланады.
Although not as part of the Historic District, one radio and one television station transmit from a broadcast tower below the summit on the west side: WAMC (90.3 Albany, New York); and W38DL (38 Adams, Massachusetts) (repeater of WNYT TV). A NOAA Weather Radio station (WWF 48, 162.525 MHz) broadcasts from a different tower on the mountain. The Northern Berkshire Amateur Radio Club runs several amateur radio repeaters on the mountain under the callsign K1FFK.
Америка әдебиетінде
XIX ғасырдың ортасына қарай аймаққа көлік инфрақұрылымының жақсаруы Грейлокқа көптеген келушілерді тартты. Олардың арасында тау пейзажынан шабыт алған жазушылар мен суретшілер болды: Натаниел Хоторн, Уильям Каллен Брайант, Оливер Венделл Холмс, Герман Мелвилл және Генри Дэвид Торо. 1838 жылдың жазында Хоторн Массачусетс штатындағы Норт-Адамс қаласына барып, Грейлок тауына бірнеше рет шықты. Сол жерде болған оқиғалары, әсіресе түн ортасындағы серуені кезінде көрген күйген әк пеші, оның "Кешірілмейтін күнә" атты әңгімесіне түрткі болды. Хоторн 1844 жылдан бері әңгіме жазбаған еді, ол 1848–1849 жылдардың қысында "Этан Брэнд" атты туындысын жазды. Мелвиллдің "Моби Дик" романына шабыттанған бөлігі Питтсфилдтегі "Арроухед" үйінен таудың көрінісінен келгенін айтады, себебі қармен жабылған таудың силуэті оған мұхиттың бетінен шығып тұрған алып ақ киттің арқасын еске салды. Мелвилл келесі романын, "Пьерді", "Грейлоктың ең ұлы мәртебесіне" арнап, тауды "менің егеменді билеушім және патшам" деп атады. 1851 жылдың тамызында Мелвилл және бірнеше досы, соның ішінде жас ақын Сара Морвуд, Грейлоктың шыңында бір түнге орналасты. Торо 1844 жылдың шілдесінде таудың басына шығып, бір түнді сонда өткізді. Оның "Конкорд және Мерримак өзендеріндегі бір апта" атты еңбегінде бұл оқиға туралы жазған есебі, қазіргі Белоус Пайп жолымен өрлеу жолын сипаттайды. Ғалымдар бұл Грейлок тәжірибесі оны өзгерткенін, ағасы Джонның қайтысынан кейін дербес саяхаттау қабілетін нығайтқанын және келесі жылы, 1845 жылы Уолден көліндегі қатал жекешелік экспериментіне дайындық болғанын айтады. Тимоти Дуайт IV, бір кезде танымал ақын және уағызшы, Йель колледжінің президенті, Уильямс колледжінің президенті Эбенезер Фитчпен бірге 1799 жылы Грейлокқа көтерілді, бұл жергілікті фермер Еремия Уилбур жасаған қиын жолмен болған болуы мүмкін. Дуайттың саяхат естеліктерінде тау былай сипатталған: "Жылдың көп бөлігінде ол бұлттармен оранып немесе жабылып, айналасындағы тұрғындарға ауа райының өзгеруін едәуір дәлдікпен көрсетеді".
By the mid 19th century, improved transportation into the region attracted many visitors to Greylock. Among them were writers and artists inspired by the mountain scene: Nathaniel Hawthorne, William Cullen Bryant, Oliver Wendell Holmes, Herman Melville, and Henry David Thoreau. In the summer of 1838, Hawthorne had visited North Adams, Massachusetts, and climbed Mount Greylock several times. His experiences there, specifically a walk he took at midnight where he saw a burning lime kiln, inspired his story, originally titled "The Unpardonable Sin". Hawthorne had not written tales since 1844 when he wrote "Ethan Brand" in the winter of 1848–1849. Melville is said to have taken part of his inspiration for Moby Dick from the view of the mountain from his house Arrowhead in Pittsfield, since its snow covered profile reminded him of a great white sperm whale's back breaking the ocean's surface. Melville dedicated his next novel, Pierre, to "Greylock's Most Excellent Majesty", calling the mountain "my own sovereign lord and king". In August 1851 Melville and a few friends, including the young poet Sarah Morewood, camped for a night on Greylock's summit. Thoreau summited and spent a night in July 1844. His account of this event in A Week on the Concord and Merrimack Rivers described his approach up what is today the Bellows Pipe Trail. Scholars contend that this Greylock experience transformed him, affirming his ability to do these excursions on his own, following his brother John's death; and served as a prelude to his experiment of rugged individualism at Walden Pond the following year in 1845. Timothy Dwight IV, a once famed poet and preacher, and president of Yale College, along with Williams College President Ebenezer Fitch, climbed Greylock in 1799, probably over a rough route cut by a local farmer Jeremiah Wilbur. Dwight's travel memoir describes the mountain: "During a great part of the year, it is either embosomed or capped by clouds, and indicates to the surrounding inhabitants the changes of weather with not a little exactness."
Басқару және даму тарихы
1830 жылы колледж президенті Эдвард Дорр Гриффин басшылығымен Уильямс колледжінің студенттері Хоппер жолының соңынан шыңға дейін жолды жақсарып, одан әрі кеңейтті. Бұл қазіргі Хоппер жолы, оны Уильямс студенттері жыл сайын бір рет бағындырып жүреді. 1831 жылдың мамыр айында студенттер таудың шыңында ағаштан салынған "Гриффин мұнарасы" деп аталатын метеорологиялық обсерватория салды. Тоғыз жылдан кейін, оның орнына 1858 жылы Донати кометасының суреті түсірілген 18 метрлік (60 фут) ағаш мұнара орнатылды. 1863 жылы профессор Альберт Хопкинс Уильямстаун қаласында Альпинистік клубты құрды. Клуб тау үстінде жиі кемпінг жасады, ал кейбір мүшелері кейіннен Аппалачи тау клубы мен Америка альпинистік клубын құруға көмектесті. 19 ғасырдың соңына қарай, ағаш кесу Грейлок орманды ағаш өнімдері, соның ішінде ағаш көмірі үшін кеңінен жойды. Бұған орман өрттері мен тау көшкіндері де қосылды. Грейлок паркі қауымдастығы (GPA) 1885 жылы құрылды, акциялар жергілікті тұрғындарға сатылды, туристерді тарту арқылы табыс табу жоспарланды. Компания шыңға иелік етіп, Нотч жолын жөндеу жұмыстарын жүргізді. ГПА керуен жолы үшін 25 цент, ал 1889 жылы салынған темір бақылау мұнарасына көтерілу үшін 10 цент төлемақы алды.
Williams College students in 1830 directed by college President Edward Dorr Griffin improved and further cut a trail from the end of the Hopper Road to the summit. This is the current Hopper Trail, traditionally climbed by Williams students once a year. In May 1831 a wooden meteorological observatory, "Griffin's Tower", was built on the summit by students. Nine years later, it was replaced by a more substantial 60 feet (18 m) wooden tower, from which Donati's Comet was photographed in 1858. In 1863 the Alpine Club, was founded in Williamstown by Professor Albert Hopkins. The club frequently camped on the mountain and certain members later helped found the Appalachian Mountain Club and the American Alpine Club. By the late 19th century, clearcutting had stripped most of Greylock's forest for wood products including aper and charcoal. Along with this came forest fires and landslides. The Greylock Park Association (GPA) was formed in 1885 and shares were sold locally with plans to make money by attracting tourists. The company purchased on the summit and made repairs to the Notch Road. The GPA charged a 25 cent toll for the carriage road and a 10 cent fee to ascend the iron observation tower (built 1889).
ХХ ғасыр
Солтүстіктен Ноч жолы арқылы шыңға алғашқы көліктер 1902 жылы бумен жұмыс істейтін "Локомобильдер" болды, ал 1904 жылы бензинмен жұмыс істейтін автомобиль келді. 1907 жылы Беркшир округі комиссиясы оңтүстіктен шыңға жаңа жол ашты, бұл солтүстіктегі "Ноч Роудты" толықтырды. Округ кейіннен жаяу жолдарды салуға кірісті, 1913 жылға қарай 17 жол аяқталды. 1929 жылы тау арқылы Аппалачи жолы ашылды, ал Массачусетс штатының бөлігінің көп бөлігі 1931 жылға қарай аяқталды. Массачусетс (Ветерандар) соғыс ескерткіш мұнарасы 1932 жылы құрылысын аяқтады. 1941 жылға дейінгі тоғыз жыл ішінде Азаматтық консервациялық корпус (CCC) тауда, негізінен 107-ші ротасы, MA SP 7 лагері арқылы жұмыс істеді. CCC жұмысына жол жүйесін жақсарту (құмды-қиярлы жабынмен), Адирондак паналары, Thunderbolt шаңғы панасы және оған қоса жол, сондай-ақ Баском Лоджының көп бөлігін салу кірді. 1954 жылдан бастап тауға әуе трамвай жолын салу үшін Грейлок трамвай басқармасы құрылды.
The first automobiles to the summit, via the Notch Road from the north, were a pair of steam powered "Locomobiles' in 1902; a gasoline powered car followed in 1904. In 1907, Berkshire County Commission opened a new road from the south to the summit, augmenting the existing northerly "Notch Road." The county subsequently attended to building hiking paths, and by 1913 had completed 17 trails. The Appalachian Trail route across the mountain was opened in 1929, and the entire Massachusetts section was mostly complete by 1931. The Massachusetts (Veterans) War Memorial Tower on the summit was completed in 1932. During nine years ending in 1941 the Civilian Conservation Corps (CCC) worked on the mountain mostly through its 107th Company, MA camp SP 7. CCC work included improvements to the road system (gravel surfaced), Adirondack lean to shelters, the Thunderbolt Ski Shelter and its related trail, along with constructing much of Bascom Lodge. Starting in 1954, the Greylock Tramway Authority was formed to build an aerial tramway on the mountain.
Мемлекеттік парктер
Маунт Грейлок мемлекеттік қорығы Массачусетс табиғатты қорғау және демалыс департаменті басқаруында және күтуінде. Грейлок тауында шамамен 70 мильге жуық жаяу серуендеу жолдары бар, соның ішінде Аппалачи ұлттық көркем жолының 11,5 мильдік бөлігі де кіреді. Арқалық саяхатшылар үшін қарапайым кемпингке бірнеше орында рұқсат беріледі. Лансборо қаласындағы келушілер орталығы жыл бойы жұмыс істейді (7-жолдан 1,5 миль қашықтықта).
The Mount Greylock State Reservation is managed and operated by the Massachusetts Department of Conservation and Recreation. Mount Greylock has about 70 miles of hiking paths including an 11.5 mile section of the Appalachian National Scenic Trail. Primitive camping for backpackers is permitted at several sites. The staffed visitors center in Lanesborough is open year round (1.5 miles off Route 7).
Танымал мәдениетте
Грейлок тауы Натаниел Хоторнның 1850 жылғы "Этан Брэнд" (From The Snow Image, and Other Twice told Tales, 1850, 1852) әңгімесінде, сондай-ақ оның өлімінен кейін жарық көрген "Америкалық жазбаларында" есімдері аталады. Грейлок тауы Герман Мелвиллдің 1852 жылғы "Пиер немесе Екіұштылық" романына арналған, ол Массачусетс штатының Питтсфилд қаласындағы үйінде жазылған. Грейлок тауы Билл Брайсонның 1998 жылғы "Ормандағы саяхат" кітабында айтылады. Грейлок тауы – Гарри Поттер әлеміндегі Солтүстік Американың сиқыр және колдовство мектебі Ильверморни орналасқан жер.
Mount Greylock (Gray lock) is mentioned in Nathaniel Hawthorne's 1850 short story "Ethan Brand" (From The Snow Image, and Other Twice told Tales, 1850, 1852) as well as his posthumous "American Notebooks." Mount Greylock is the dedicatee of Herman Melville's 1852 novel Pierre; or, The Ambiguities, written at his home in Pittsfield, MA. Mount Greylock is mentioned in Bill Bryson's 1998 book A Walk in the Woods. Mount Greylock is the location of Ilvermorny, the North American school of witchcraft and wizardry in the fictional universe of Harry Potter.