Кіріспе
Вольфсмарин (VM,; ) – 1956 жылдан 1990 жылға дейін Германия Демократиялық Республикасының (ГДР) әскери-теңіз күштері болды. Вольфсмарин Ұлттық халық армиясының әскер түрлерінің бірі есептеледі және негізінен ГДР-дің Балтық теңізі жағалауын және ішкі суларын қорғау міндетін атқарды. Германияның ресми бірігуінен бір күн бұрын таратылған Вольфсмарин 34 жыл бойы Шығыс Германия мемлекетінің теңіз күштері ретінде қызмет етті. Росток, бұрынғы негізгі порты және Вольфсмарин штабы, бірігуден кейін Германияның теңіз күштері – Deutsche Marine-нің Әскери-теңіз басқару орталығына айналды.
The Volksmarine (VM, ; ) was the naval force of the German Democratic Republic (GDR) from 1956 to 1990. The Volksmarine was one of the service branches of the National People's Army and primarily performed a coastal defence role along the GDR's Baltic Sea coastline and territorial waters. Disbanded one day before the official reunification of Germany, the Volksmarine served as the naval arm of the East German state for 34 years. Rostock, former home port and headquarters of the Volksmarine, houses Navy Command for the post reunification Deutsche Marine.
Тарих
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін және суық соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай Кеңес Одағы 1949 жылғы қазан айында Кеңес Одағының оккупациялық аймағынан құрылған, сателлит мемлекет – Германия Демократиялық Республикасын (ГДР) қайта қаруландыруды бастады. 1950 жылдан бастап Кеңес Әскери-теңіз күштерінің офицерлері Hauptverwaltung Seepolizei (Бас басқарма Теңіз полициясы) құруға көмектесті, ол 1952 жылдың 1 шілдесінде Volkspolizei–See (VP–See) (Халық полициясы – Теңіз) деп қайта аталды. Сонымен қатар, бұрынғы теңіз полициясының бөлімдері теңіз шекараларын күзету үшін жаңа Grenzpolizei–See (Шекара полициясы – Теңіз) болып қайта ұйымдастырылды және 1946 жылы құрылған Deutsche Grenzpolizei (Неміс шекара полициясы) құрамына енді. 1952 жылға қарай VP–See құрамында шамамен 8000 адам болды. 1956 жылдың 1 наурызында ГДР ресми түрде өзінің қарулы күштерін – Ұлттық халық армиясын (Nationale Volksarmee, NVA) құрды, ал VP–See шамамен 10 000 адаммен NVA теңіз күштерінің әкімшілігі (Verwaltung Seestreitkräfte der NVA) болды. 1960 жылғы қарашада Ұлттық халық армиясының теңіз күштері ресми түрде Volksmarine (Халық теңіз флоты) деп аталды. Келесі жылдары флот біртіндеп көптеген жаңа кемелерді алды, олардың көпшілігі ГДР-де салынған. Тек жағалауды қорғау кемелері мен кейбір жылдам торпедалық қайықтар, сондай-ақ барлық тікұшақтар Кеңес Одағынан берілді, ал кейбір қосымша құралдар Польшадан сатып алынды. 1961 жылдың 13 тамызында Берлин қабырғасы тұрғызылғаннан кейін, Шекара полициясының жағалау шекара бригадасы (Grenzbrigade Küste der Grenzpolizei, GBK) Volksmarine құрамына енгізілді. 1965 жылғы қайта ұйымдастыру кезінде барлық шабуылдық күштер, яғни жылдам торпедалық қайықтар, бір флотилияға (6-флотилия) біріктірілді және Рюген аралының Буг түбегінде орналасты. 1970 жылдары Volksmarine құрамы 18 000 адамға жетті. 1980 жылдары кейбір кемелер жаңаларымен ауыстырылды, ал Volksmarine советтік жасақтаған истребитель-бомбардировщиктерді алды. 1985–1989 жылдары Volksmarine Померания шығанағында Польшамен болған теңіз шекарасы туралы дауға байланысты шамамен 180 оқиғаға себепкер болды; кейінгі келіссөздерде даулы теңіз аймағының үштен екісі ГДР-ға берілді. Volksmarine, бұрынғы Ұлттық халық армиясының барлық басқа бөлімшелері сияқты, 1990 жылдың 2 қазанында, Германияның ресми түрде қайта бірігуінен бір күн бұрын таратылды. Оның бір бөлігі Bundesmarine (кейін Deutsche Marine деп аталды) құрамына, ал қалғаны Германияның шекара полициясына қабылданды. Кемелердің және басқа жабдықтардың көп бөлігі жойылды немесе сатылды; кемелердің үштен бірі Индонезия теңіз күштеріне сатылды. Қазіргі Германия теңіз күштерінде бұрынғы Volksmarine кемелерінің қызмет ететіні сирек кездеседі. Volksmarine-нің соңғы қолбасшысы вице-адмирал Хендрик Борн Дитер Флор мен Питер Симанның 2009 жылғы «Volksmarine» кітабы үшін кеңейтілген түсініктеме жазды, ол Volksmarine тарихын жан-жақты және суреттермен көрнекті түрде баяндайды.
Операциялық міндеттер
Фолксмарин ең алдымен жағалау қорғаныс күштері болған, бірақ НАТО-ға қарсы шабуылдық әрекеттер мен десанттық операциялар да оның жаттығулары мен жоспарларына енген. Ол Варшава шартының мемлекеттерінің Біріккен Балтық теңізі флоты құрамына операциялық тұрғыдан қосылды, соғыс жағдайында олармен бірге қызмет ету үшін дайындалды. Оның операциялық аймағы Балтық теңізі және Балтық теңізіне кіретін жолдар болды. Варшава шарты мен НАТО арасында ашық соғыс болған жағдайда, Фолксмариннің басты міндеті – совет күштеріне теңіз жолдарын ашық ұстау және Балтық теңізіндегі жауынгер елдердің жағалауларына қарсы шабуылдарға қатысу еді. Осы мақсатта, ол суастына қарсы кемелер, жылдам торпедалық қайықтар, мина тазартқыштар және десанттық кемелер сияқты жеңіл күштермен жарақталды. Күнделікті қызмет көбінесе кең ауқымды барлау қызметіне бағытталған, оны негізінен мина тазартқыштар мен арнайы электрондық бақылау қайықтары жүзеге асырды. 6-шы шекара бригадасы (жағалау) «Republikflucht» (ГДР-ден ресми рұқсатсыз елден кету) жолын тоқтатуға ерекше жауапкершілік жүктеген. 1961 жылдың 1 қарашасынан бастап ол Фолксмаринге бағынышты болды. Оның жағалау бойында көптеген шағын патрульдік қайықтары мен бақылау посттары орналасқан.
Музыка
Халықтық флоттың оркестрі бірқатар арнайы жазылған музыкалық шығармаларды орындады. Ең танымал – Людвиг Шмидттың салтанатты шараларда қолдану үшін жазған "Презентиермарш дер Фольксмарин" шығармасы. "Unsere Volksmarine" де шерулерде пайдалану үшін жазылған, ал "Matrosen von Kronstadt" – 1926 жылғы Кеңес Әскери-теңіз флотының "Forward, Red Marines" әнінің Шығыс Германияда бейімделген түрі. Германияның қайта бірігуінен кейін Халықтық флотқа арналған аспаптық шығармалар қолданыстан шығып, қазіргі Германия Әскери-теңіз күштері оларды қолданбайды.
Халықтық теңіз әміршілері
Фолксмариннің және оның алдыңғы ұйымдарының тарихында 37 адмирал болды. Олар:
Флот әміршісі
Бұл атақ ешкімге берілген жоқ.