Америкалық бағдарламалық компанияның тарихы: Ashton Tate және dBASE

Кіріспе

Америкалық бағдарламалық қамтамасыз ету компаниясы

Ashton Tate Corporation – АҚШ-та орналасқан, ең белгілісі dBASE дерекқоры қолданбасын жасаған бағдарламалық қамтамасыз ету компаниясы. Кейін Forefront Corporation-нан Framework-ті және Multimate International-ден MultiMate-ті сатып алды. Бұл компания кішкентай гараж негізінде құрылып, көпұлтты корпорацияға дейін өсті. Бір кезде Microsoft және Lotus компанияларымен бірге "Үш үлкен" бағдарламалық қамтамасыз ету компаниясының бірі болған, алайда 1980-ші жылдардың соңында қиындыққа тап болып, 1991 жылдың қыркүйегінде Borland компаниясына сатылды.

Тарих

Эштон Тейт пен dBASE тарихы тығыз байланысты болғандықтан, оларды бірдей қарастыру қажет.

Ертегі тарихы: dBASE II (19811983)

1978 жылы Мартин Мариетта бағдарламашысы Уэйн Ратлифф футбол тікелей ставкаларына таңдау жасауға көмектесетін «Вулкан» деректер базасы бағдарламасын жазды. Intel 8080 жиналым тілінде жазылған, CP/M операциялық жүйесінде жұмыс істеді және JPLDIS бағдарламасына негізделген, ол JPL-де қолданылған және оның әріптесі Джеб Лонг жазған Univac 1108 бағдарламасы болды. «Аштон Тейт» 1981 жылы Джордж Тейт пен Хэл Лэшли Ратлиффтен «Вулканды» тауып, оған лицензия алғаннан кейін құрылды (Аштон, шын мәнінде, Тейттің сөйлейтін құсы болды, оның қызығы Тейттің Калвер-Ситидегі кеңсесінде сақталды). Алғашқы келісім бір бетке жазылды және Ратлиффке қарапайым, жомарт авторлық төлемдер жасауды көздейді. Тейт пен Лэшли осы уақытқа дейін үш сәтті стартап компаниясын құрған: «Discount Software» (президенті Рон Деннис, тұтынушыларға пошта арқылы компьютерлік бағдарламаларды сатуды бастаған алғашқы компаниялардың бірі), «Software Distributors» (генералдық директоры Линда Джонсон / Марк Видович) және 32 штатта дүкендері бар АҚШ-тағы алғашқы бағдарламалық қамтамасыз ету дүкендерінің желісі «Software Center International». (Гленн Джонсон Тейт пен Лэшлимен бірге негізін қалаушы болды. Кейіннен SCI «Wayne Green Publishing» компаниясына сатылды.) «Вулканды» SCDP Systems компаниясы сатты. Негіздейтін адамдар бағдарламалық жасақтаманың атауын өзгертуге мұқтаж болды, себебі «Harris Corporation» компаниясының «Vulcan» деп аталатын операциялық жүйесі болды. Олардың жарнама агенттігінде жұмыс істейтін Хэл Паулюк «dBASE» деген атауды ұсынды, соның ішінде әріптердің үлкен жазылуын да. Ол сондай-ақ өнімнің бірінші нұсқасы «II» деп белгіленсе, ол екінші нұсқасы екенін білдіретінін және осылайша бірінші нұсқадан гөрі сенімдірек болып қабылдалатынын айтты. Паулюк алғашқы нұсқаулықты тым күрделі деп санады, сондықтан екінші нұсқаулықты жазды, ол алғашқы нұсқаулықпен бірге жинаққа енгізілді. Паулюк жаңа баспа компаниясының атын Джорджтың тегін және ойдан шығарылған Эштон тегін біріктіріп жасады, себебі «Аштон Тейт» атауы «Лэшли Тейтке» қарағанда жақсырақ естіледі немесе айтуға оңай деп есептелді. «dBASE II» ерекше кепілдікпен ұсынылды. Клиенттер бағдарламалық жасақтаманың толыққанды мүмкіндіктері шектелген (crippleware) нұсқасын және толық нұсқасы бар бөлек, мөрленген дискіні алды; олар 30 күн ішінде ашылмаған дискіні қайтарып, ақшасын қайтарып алуға құқылы болды. Бұл кепілдік көптеген адамдарды 700 доллар тұратын бағдарламаны сатып алуға ықпал еткен болуы мүмкін. 1981 жылы негіздейтін адамдар Дэвид С. Коулды компаниялар тобының төрағасы, президенті және бас директоры етіп тағайындады. Топ «Software Plus» деп аталды. Ол өз атымен сауда жасаған жоқ, бірақ үш стартаптың холдингтік компаниясы болды: «Discount Software», «Software Distributors» және «Ashton Tate». Коулға бизнесті басқаруға толық еркіндік берілді, ал Джордж Тейт негізінен «Ashton Tate» компаниясымен айналысты. Лэшли осы уақытқа қарай «Ashton Tate» компаниясының күнделікті жұмысына аз қатысты, бірақ ол әрқашан үш бизнес туралы хабардар болды және «SPI» кеңесінің белсенді мүшесі және лауазым иесі болды. 1982 жылдың маусым айында Коул Род Тернерді «Ashton Tate» компаниясының OEM сату директоры етіп тағайындады. Бірнеше апта ішінде Тернер Джордж Тейтті ұзақ уақыт бойы мазалаған сату комиссиясы жоспарының мәселесін шешті, соның нәтижесінде ең жақсы сатушы (Барбара Вайнгартен Гуэрра) болды. Тейт пен Коул Тернерді жұмысқа алынғаннан кейін үш аптадан кейін бүкіл әлем бойынша сату вице-президенті етіп тағайындады. Тернер «Ashton Tate» компаниясының шамамен 12-ші қызметкері болды. Компания шынымен де сырттан тәуекел капиталын пайдаланбағандықтан, негіздейтін адамдар тәжірибелі ардагерлерді жалдауға тырыспады, ал «Ashton Tate» командасының көп бөлігі жас және ынталы, бірақ тәжірибесіз болды. Джим Тейлор бастапқыда өнімді басқаруға жауапты болды және «dBASE II» бағдарламасы бойынша Уэйн Ратлиффпен және басқа да негізгі әзірлеушілермен тығыз жұмыс істеді. 1982 жылы Перри Лоуренс пен Нельсон Цо «Ashton Tate» компаниясында жұмыс істейтін екі әзірлеуші болды, ал Уэйн Ратлифф Джеб Лонгты өзінің авторлық төлемдерінен жұмысқа алды.

In 1978, Martin Marietta programmer Wayne Ratliff wrote Vulcan, a database application, to help him make picks for football pools. Written in Intel 8080 assembly language, it ran on the CP/M operating system and was modeled on JPLDIS, a Univac 1108 program used at JPL and written by fellow programmer Jeb Long. Ashton Tate was launched as a result of George Tate and Hal Lashlee having discovered Vulcan from Ratliff in 1981 and licensing it (Ashton was Tate's after the fact parrot, whose cage was kept in his Culver City office) The original agreement was written on one page, and called for simple, generous royalty payments to Ratliff. Tate and Lashlee had already built three successful start up companies by this time: Discount Software (whose president was Ron Dennis, and was one of the first companies to sell PC software programs through the mail to consumers), Software Distributors (CEO Linda Johnson / Mark Vidovich) and Software Center International, the first U. S. software store retail chain, with stores in 32 states. (Glenn Johnson was co founder along with Tate & Lashlee. SCI was later sold to Wayne Green Publishing.) Vulcan was sold by SCDP Systems. The founders needed to change the name of the software, because Harris Corporation already had an operating system called Vulcan. Hal Pawluk, who worked for their advertising agency, suggested "dBASE", including the capitalisation. He also suggested that the first release of the product "II" would imply that it was already in its second version, and therefore would be perceived as being more reliable than a first release. The original manual was too complex from Pawluk's perspective, so he wrote a second manual, which was duly included in the package along with the first. Pawluk created the name for the new publishing company by combining George's last name with the fictional Ashton surname, purportedly because it was felt that "Ashton Tate" sounded better, or was easier to pronounce, than "Lashlee Tate". dBASE II had an unusual guarantee. Customers received a crippleware version of the software and a separate, sealed disk with the full version; they could return the unopened disk for a refund within 30 days. The guarantee likely persuaded many to risk purchasing the $700 application. In 1981 the founders hired David C. Cole to be the chairman, president and CEO of their group of companies. The group was called "Software Plus". It did not trade under its own name, but was a holding company for the three startups: Discount Software, Software Distributors, and Ashton Tate. Cole was given free rein to run the businesses, while George Tate primarily remained involved in Ashton Tate. Lashlee was somewhat less involved on a day to day basis in Ashton Tate by this time, although he was always aware of and up to speed on all three of the businesses, and was an active board member and officer of SPI. In June 1982 Cole hired Rod Turner as the director of OEM sales for Ashton Tate. In a few weeks Turner solved a sales commission plan issue, that had been bothering George Tate for some time, with the top performing salesperson (Barbara Weingarten Guerra), and Tate and Cole promoted Turner to be Vice President of world wide sales three weeks after his initial hire. Turner was approximately the 12th employee of Ashton Tate. Since the company was truly boot strapped, using no external venture capital, the founders did not make a practice of hiring experienced veterans, and most of the team at Ashton Tate were young and enthusiastic, but inexperienced. Jim Taylor was responsible for product management in the early days, and worked closely with Wayne Ratliff and the other key developers on dBASE II. In 1982 Perry Lawrence and Nelson Tso were the two developers who were employed at Ashton Tate, while Wayne Ratliff employed Jeb Long from his royalty stream.

IBM PC-нің

dBASE II IBM PC-ге (яғни MS DOS операциялық жүйесіне) портталды және 1982 жылдың қыркүйегінде шығарылды. Паулюк IBM PC-ге dBASE II-ді насихаттау үшін бірнеше ай бойы жарнамалар жүргізді. IBM PC үшін dBASE II шығарылған кезде ол PC-де қол жетімді негізгі бағдарламалардың бірі болды, және бұл факт, АҚШ-та және халықаралық деңгейде жақсы насихаттама мен сатумен қосылғанда, dBASE II сатуының жылдам өсуіне әкелді. Тернер Ashton Tate-тің халықаралық тарату жұмыстарын кеңейтті және ірі нарықтардағы эксклюзивті дистрибьюторларды dBASE II-ді ағылшын тілінен басқа тілдерге аударуға ынталандырды. dBASE II-дің халықаралық нарықтарда ерте пайда болуы, IBM осы нарықтарда PC-ні енгізген кезде, dBASE сатылымы мен нарықтық үлесінің тез өсуіне мүмкіндік берді. 1983 жылы компанияның француздық дистрибьюторы "La Commande Electronique" (иесі Хьюз ЛеБланк) "Францияда PC сатып алушылардың оннан бірі dBASE II сатып алады" деп мәлімдеді. 1982 жылдың қысында Тернер Ashton Tate-тің алғашқы еншілес компаниясы Ashton Tate UK-ге басқарушы директорды (Дэвид Имберг, қазір Дэвид Инбар) тағайындады. Тернер Инбарға алғашқы 18 айда ай сайынғы кірістің 15%-ға өсуін қамтамасыз етуді (Ұлыбританиядағы бұрынғы дистрибьютордың көлемін бастапқы нүкте ретінде пайдаланып) міндеттеді, және Инбар бұл міндетті орындады. Кейіннен ол Ashton Tate-тің Еуропа бойынша қызметін Германия мен Нидерландыдағы еншілес компаниялары арқылы кеңейтті. Тернер Инбарды Калифорниядағы Калвер Ситидегі Ashton Tate компаниясының бас кеңсесіне оқытуға алып келгенде, кеңселер соншалықты толы болды, Инбарға арналған жалғыз орын үлкен фотокөшірме машинасының жанындағы кішкентай үстел болды, тіпті телефон желісі де болмады; кеңселер соншалықты толы болды, Тернер құпия кеңес өткізуі керек болғанда, ол жақын жердегі әбденханада тұрып өткізді. Жеке компьютерлерде үлкен сыйымдылықтағы қатты дискілердің танымал болуымен, dBASE II өте жақсы сатылатын өнімге айналды. Өз кезінде dBASE өте жетілген болды. Бұл микрокомпьютерде жұмыс істейтін алғашқы деректер базасы өнімдерінің бірі болды, ал оның бағдарламалау ортасы (dBASE тілі) оны әртүрлі қосымшаларды құру үшін пайдалануға мүмкіндік берді. Ол кезде микрокомпьютерлердің жады мен сақтау сыйымдылығы шектеулі болса да, dBASE көптеген шағын және орташа көлемді тапсырмаларды автоматтандыруға мүмкіндік берді. dBASE-ті пайдаланып қосымшаларды жасаған қосымша құралдарды сатушылар (VAR) dBASE-тің маңызды бастапқы сату арнасына айналды. Коул 1982 жылы өзінің баспагерлік тәжірибесіне сүйене отырып, екі өнімге лицензия алды. Бұл екі сәтсіз өнім 1982 жылдың қазан айында ұсынылды: "Қаржылық жоспарлаушы" және "Түпкілікті стратегия". "Қаржылық жоспарлаушы" өзінің ішкі тілін қолданатын күрделі қаржылық модельдеу жүйесі болды, бірақ ол SuperCalc сияқты электрондық кестелердей кең таралған емес еді. "Түпкілікті стратегия" өте шектеулі икемділігі мен мүмкіндіктері бар қаржылық талдаудың үлгілік жүйесі болды. Екеуі де dBASE II сияқты бағамен сатылды, бірақ ешқайсысы да белсенді түрде сатылмады, және олардың үлкен әлеуеті жоқ екені анық болған кезде Тернер оларды ешқандай назарсыз қалдырды.

dBASE II was ported to the IBM PC (i. e. the MS DOS operating system) and shipped in September 1982. Pawluk ran advertisements promoting dBASE II for the IBM PC for months before it shipped. When dBASE II for the IBM PC shipped, it was one of few major applications available on the PC, and that fact, combined with good promotion and sales in the US and internationally, caused dBASE II sales to grow rapidly. Turner expanded Ashton Tate's international distribution efforts and encouraged exclusive distributors in major markets to translate dBASE II from English to non English versions. The early presence of dBASE II in international markets, as IBM rolled out the PC in those markets, facilitated rapid growth in sales and market share for dBASE. At one point in 1983, the company's French distributor "La Commande Electronique" (whose owner was Hughes LeBlanc) claimed that "one in ten buyers of a PC in France is buying dBASE II." In the winter of 1982, Turner recruited the managing director (David Imberg, now David Inbar) for Ashton Tate's first subsidiary, Ashton Tate UK. Turner set a goal for Inbar of achieving 15% per month compound revenue growth in the first 18 months (using the prior UK distributor's volume as a starting point), which Inbar accomplished. He subsequently expanded Ashton Tate's operations across Europe with subsidiaries in Germany and the Netherlands. When Turner brought Inbar to the Culver City, California, corporate headquarters of Ashton Tate to be trained, the offices were so crowded that the only space available for Inbar was a small desk beside a large photocopier, with no phone line; the offices were so crowded that when Turner needed to conduct a confidential meeting, he would have it standing up in the nearby restroom. With the growing popularity of ever larger hard drives on personal computers, dBASE II turned out to be a huge seller. For its time, dBASE was extremely advanced. It was one of the first database products that ran on a microcomputer, and its programming environment (the dBASE language) allowed it to be used to build a wide variety of custom applications. Although microcomputers had limited memory and storage at the time, dBASE nevertheless allowed a huge number of small to medium sized tasks to be automated. The value added resellers (VARs) who developed applications using dBASE became an important early sales channel for dBASE. Cole licensed two products in 1982, building on his publishing background. These two unsuccessful products were launched in October 1982: The Financial Planner and The Bottom Line Strategist. The Financial Planner was a sophisticated financial modeling system that used its own internal language but it was not as widely appealing as spreadsheets like SuperCalc. The Bottom Line Strategist was a template financial analysis system that had very limited flexibility and function. Both were released at the same price as dBASE II, but neither product was aggressively marketed, and both were put into a benign neglect mode by Turner when it became clear that they did not have sizable potential.

Эштон-Тейт: IPO және dBASE III (1983-1985)

1983 жылдың қаңтар айының соңында компания пайдалы болды. 1983 жылдың ақпан айында компания dBASE II RunTime-ды шығарды, бұл әзірлеушілерге dBASE қолданбаларын жазуға және оларды dBASE-тің «толық» нұсқасын сатып алу қажеттілігі жоқ клиенттерге таратуға мүмкіндік берді. Кірістің өсуі қызметкерлер санының өсуімен сәйкес келді. Компания алғашқы адам ресурстарын басқарушыны жұмысқа алды, алғашқы әлеуметтік пакетін жасады және штаб-пәтерін Калвер-Ситидегі 10150 Батыс Джефферсон бульварына көшірді. 1983 жылдың мамырында Коул SPI холдингінің атын Ashton Tate деп өзгертті, бұл компанияны пошта арқылы тапсырыс беруші «Discount Software» және «Software Distributors» еншілес компанияларымен байланыстырды. Жаңа аталған холдинг компаниясы дереу Discount Software және Software Distributors компанияларын сатты. Коул Уэйн Ратлиффпен келісім жасады, онда Ратлифф dBASE бойынша болашақ авторлық төлемдерін Ashton Tate акцияларына айырбастады, осылайша компанияның кірістілігін айтарлықтай арттырды. Коул сондай-ақ өзінің технологиясын бақылау үшін ішкі әзірлеме ұйымын (бұрынғы JPL Харви Джин басқарған, инженерлік вице-президент ретінде) құрды және екі сыртқы әзірлеме командасын қаржыландырды: Forefront Corporation («Framework» деп кейін аталған өнімді әзірлеуші) және Queue Associates. Сол көктемде Ashton Tate «Friday!» шығарды. 1983 жылдың қарашасындағы IPO уақытына компания 228 қызметкерге дейін өсті. IPO 14 миллион доллар көтерілді. 1984 жылдың қаңтар айындағы қаржы жылының соңында кіріс 43 миллион долларға дейін екі еседен астам өсті, ал таза кіріс 1,1 миллион доллардан (1983 жылғы қаржылық) 5,3 миллион долларға дейін өсті. 1984 жылдың басында InfoWorld Ashton Tate компаниясын әлемдегі алтыншы ірі микрокомпьютерлік бағдарламалық қамтамасыз ету компаниясы деп бағалады. dBASE II микрокомпьютерлік деректер базасы нарығының 70% құрады, оның 150 000-нан астам данасы сатылды. Ashton Tate тілінде жазылған 700-ден астам қолданбаны және 30-дан астам кітапты, аудио, бейне және dBASE-ті оқытуға арналған компьютерлік оқулықтарды тізімдеген каталог жариялады. Басқа компаниялар деректер базасымен жұмыс істейтін жүздеген қосымша бағдарламаларды жасады, бұл Ратлиффтің пікірінше, Ashton Tate-тің табысына үлкен үлес қосты; «Бұл бағдарламалық жасақтаманың толық еместігінен болуы мүмкін. dBASE-де кемшіліктер бар, оларды басқа бағдарламалық жасақтама жасаушылар толтырады». Ол «Егер олар бізбен болмаса, бізге қарсы болар еді» деп атап өтті және Коул жаңа өнімді жарияламас бұрын немесе dBase маркетингін өзгертпес бұрын үшінші тараптарды хабардар етуге уәде берді. Мамыр айында компания dBASE II-нің ізбасары ретінде dBASE III-ті жариялады және шілдеде жеткізді. Шілде айында Forefront Corporation әзірлеген және Ashton Tate қаржылаған интеграцияланған кеңсе пакеті Framework шығарылды. Бұл компанияның бағдарламалық жасақтаманы пираттық жолмен пайдалануды тоқтату үшін көшірмеден қорғау схемаларымен шығарылған алғашқы өнімдері болды. dBASE III басқа платформаларды қолдау және оларға порттауды жеңілдету үшін C бағдарламалау тілінде жазылған алғашқы нұсқа болды. Жаңадан жазуды жеңілдету үшін автоматты түрлендіру бағдарламасы бастапқы Vulcan кодын CP/M Z 80 және DOS 8088 ассемблерлік кодтарынан C-ге түрлендірді, бұл компанияны көптеген жылдар бойы мазалаған мұралық код базасының пайда болуына әкелді. Бұл бағдарламаның сәл баяу жұмыс істеуіне де себеп болды, бұл алғашқы шығарылым кезінде алаңдаушылық тудырды. Жаңа машиналар шыққан сайын, аппараттық жабдықтың өнімділігі артып, мәселе жойылды. 1984 жылдың күзінде компанияда 500-ден астам қызметкер жұмыс істеді және жылына 40 миллион доллар сатудан (Еуропада шамамен 15 миллион доллар) табыс тапты, оның басым бөлігі dBASE немесе байланысты қосымша бағдарламалардан түсті.

By the end of January 1983, the company was profitable. In February 1983 the company released dBASE II RunTime, which allowed developers to write dBASE applications and then distribute them to customers without them needing to purchase the "full" version of dBASE. The growth in revenue was matched by a growth in employees. The company hired its first Human Resources manager, put together its first benefits package, and moved headquarters to 10150 West Jefferson Boulevard in Culver City. In May 1983 Cole changed the name of the SPI holding company to be Ashton Tate, which put the company in the position of having a mail order company "Discount Software" and "Software Distributors" as subsidiaries. The newly renamed holding company promptly sold Discount Software and Software Distributors. Cole negotiated an agreement with Wayne Ratliff in which Ratliff exchanged his future royalty stream on dBASE into equity in Ashton Tate, thereby significantly increasing the profitability of the company. Cole also took steps to control its technology by creating an in house development organization (headed by Harvey Jean, formerly of JPL, as VP engineering), and to diversify by funding two outside development teams: Forefront Corporation (the developer of the product that would later be named "Framework") and Queue Associates. That Spring, Ashton Tate released Friday!. By the time of the November 1983 IPO, the company had grown to 228 employees. The IPO raised $14 million. When the fiscal year ended in January 1984, revenues had more than doubled to $43 million and net income had jumped from $1.1 million (fiscal 1983) to $5.3 million. By early 1984 InfoWorld estimated that Ashton Tate was the world's sixth largest microcomputer software company. dBASE II reportedly had 70% of the microcomputer database market, with more than 150,000 copies sold. Ashton Tate published a catalog listing more than 700 applications written in the language, and more than 30 book, audio, video, and computer tutorials taught dBASE. Other companies produced hundreds of utilities that worked with the database, which Ratliff believed contributed to Ashton Tate's success; "You might say it's because the software is incomplete. There are 'problems' with dBASE—omissions for other software developers to fill". He noted that "If they weren't with us, they'd be against us", and Cole promised to always notify third parties before announcing a new product or changing dBase's marketing. In May the company announced, and in July shipped, dBASE III as the successor to dBASE II. July also saw the release of Framework, an integrated office suite developed by Forefront Corporation and funded by Ashton Tate. These were the company's first products released with copy protection schemes in an attempt to stop software piracy. dBASE III was the first release written in the C programming language to make it easier to support and port to other platforms. To facilitate the rewrite, an automatic conversion program was used to convert the original Vulcan code from CP/M Z 80 and DOS 8088 assembly language code into C, which resulted in the beginnings of a difficult to maintain legacy code base that would haunt the company for many years to come. This also had the side effect of making the program run somewhat slower, which was of some concern when it first shipped. As newer machines came out the problem was erased through increased performance of the hardware, and the "problem" simply went away. In fall 1984 the company had over 500 employees and was taking in $40 million a year in sales (with approximately $15 million in Europe), the vast majority of it from dBASE or related utilities.

Эд Эсбер

1984 жылдың тамыз айының басында «Эштон Тейт» компаниясы Калифорния штатының Лонг-Бич қаласында «Квин Мэри» кемесінде ірі компаниялық конвенция өткізіп, «Жұма!» сияқты жаңа өнімдерін жүздеген клиенттер мен қызметкерлерге таныстырды. 1984 жылдың 10 тамызында Джордж Тейт «Квин Мэри» конвенциясынан кейін 40 жасында жүрек талмасынан кенеттен қайтыс болды. Дэвид Коул 29 қазанда отставкаға кететінін жариялады және «Зифф Дэвис» компаниясына кетті, ал Эд Эсбер бас директор болды. Коул Эсберді жұмысқа алды, себебі ол «VisiCalc» бағдарламасын іске қосқан және жеке компьютерлік бағдарламалық жасақтама үшін алғашқы тарату арналарын құрған маркетинг сарапшысы еді. («VisiCalc» – алғашқы электрондық кесте, ол жеке компьютер революциясын бастады және алғашқы коммерциялық сәтті жеке компьютерлік бағдарламалық жасақтамасы болды.) Эсбердің жеті жылдық қызметі кезінде «Эштон Тейт» ең табысты жылдарын және ең көп дау тудырған бірнеше жылдарын бастан кешірді. Сол кезде «Эштон Тейт» 1980 жылдардың басындағы «қырқылысты» бастан кешкен «Үш үлкен» жеке компьютерлік бағдарламалық қамтамасыз ету компанияларының біріне айналды және «Microsoft» пен «Lotus Development» компанияларымен теңестірілді. Оның басшылығымен «Эштон Тейт» сату көлемі 600%-ға өсті, 40 миллион доллардан 318 миллион долларға дейін жетті. Қараша айында, Эсбер билікке келгеннен кейін көп ұзамай, «dBASE III» 1.1 нұсқасы 1.0 нұсқасында табылған көптеген қателерді түзету үшін шығарылды. 1.1 нұсқасы шығарылғаннан кейін, даму назары келесі нұсқаға аударылды, ол ішкі түрде «dBASE III 2.0» деп аталды. Басқа нәрселермен қатар, 2.0 нұсқасында жылдамдықты арттыру үшін жаңа ядро және қосымшаларды дамытуды жақсарту үшін жаңа функциялар болды. Алайда, Эсбердің Уэйн Ратлифпен қарым-қатынасы шиеленісті болды және Ратлиф бірнеше айдан кейін жұмыстан кетті. Соңында сату және маркетинг қызметкерлерінің тобы «Эштон Тейтпен» бәсекелесу үшін Ратлифпен бірге «Migent Corporation» компаниясына қосылды. Кейінірек (1987 жылдың қаңтарында) «Эштон Тейт» «Migent» компаниясын коммерциялық құпияларды заңсыз пайдаланғаны үшін сотқа берді. Ратлиф ақырында Эсберге «Эштон Тейтке» қайта қосылу туралы хабарлап, тікелей оған есеп беруді талап етті. Джеб Лонг Ратлифтің орнына «dBASE» бағдарламасының бас архитектор болды. 1985 жылдың қазан айында компания «dBASE III Developer's Edition» бағдарламасын шығарды. Ішкі түрде бұл нұсқа 1.2 деп аталды. Ол жаңа 2.0 нұсқасында болады деп күтілген кейбір жаңа мүмкіндіктерге ие болды, соның ішінде жаңа ядро және негізінен қосымша жасаушыларға пайдалы мүмкіндіктер. 1.2 нұсқасы «Эштон Тейт» шығарған «dBASE» бағдарламаларының ең тұрақтыларының бірі болды, мүмкін ең тұрақтысы. Сонымен қатар, ол ең аз танымал және жиі ұмытылған нұсқа болды. Көбінесе бұл 2.0 («dBASE III+») нұсқасын күтіп тұрған әзірлеушілерді қанағаттандыру үшін шығарылған нұсқа еді. 1985 жылдың соңында компания өзінің бас кеңсесін Торренстегі 20101 Гамильтон даңғылына көшірді. Даму бүкіл Калифорнияға таралды, бірақ «dBASE» бағдарламасын дамыту Глендейл кеңсесінде шоғырландырылды.

Ashton Tate held a large company wide convention aboard the Queen Mary in Long Beach, California, in early August, 1984 and presented the new products like Friday! to hundreds of clients, and staff. Immediately after the Queen Mary convention, George Tate suddenly died of a heart attack at the age of 40 on August 10, 1984. David Cole on October 29 announced his resignation and left for Ziff Davis, leaving Ed Esber to become CEO. Cole hired Esber because he was the marketing expert who launched VisiCalc and who built the first distribution channels for personal computer software. (VisiCalc was the first spreadsheet and is credited for sparking the personal computer revolution and was the first commercially successful personal computer software package.) During Esber's seven year tenure, Ashton Tate had its most prosperous years and a few of its most controversial. It is also when Ashton Tate became one of the "Big Three" personal computer software companies who had weathered the early 1980s "shakeout", and was considered an equal of Microsoft and Lotus Development. Under his leadership Ashton Tate sales grew over 600% from $40M to over $318M. In November, shortly after Esber took over, dBASE III version 1.1 was released to correct some of the numerous bugs found in the 1.0 release. As soon as the 1.1 release shipped, development focus turned to the next version, internally referred to as dBASE III version 2.0. Among other things, the 2.0 release would have a new kernel for increased speed, and new functions to improve application development. Esber's relationship with Wayne Ratliff, however, was tumultuous, and Ratliff quit several months later. Eventually a group of sales and marketing employees left to join Ratliff at Migent Corporation to compete with Ashton Tate. Later (January 1987), Ashton Tate would sue Migent for alleged misappropriation of trade secrets. Ratliff would eventually approach Esber about rejoining Ashton Tate and insisting on reporting directly to him. Jeb Long took over as dBASE's main architect in Ratliff's absence. In October 1985 the company released dBASE III Developer's Edition. Internally this release was known as version 1.2. It had some of the new features expected to be in the upcoming 2.0 release, including the new kernel and features primarily useful to application developers. Version 1.2 was one of the most stable dBASE versions that Ashton Tate ever released, if not the most stable. It was also one of the least known and most often forgotten. Mostly, it was a release to appease developers waiting for 2.0 (dBASE III+). In late 1985 the company moved its headquarters to the final location at 20101 Hamilton Avenue in Torrance. Development was spread throughout California, although dBASE development was centered at the Glendale offices.

dBASE III+ және үшінші тараптың клондары (1986-1987)

dBASE III+, пайдаланушыға ыңғайлы болуы үшін таңбалық мәзірлерді қамтитын нұсқасы, даму кезінде қиындықтарға тап болды және 1986 жылдың басында шығарылмас бұрын, көшірмелеуді қорғау схемасындағы қате орнату салдарынан кері қайтарылып алынуға тиіс болды. Дегенмен, компания бұл мәселені салмақты шешті және кейбір клиенттерге әсер еткенімен, Ashton Tate-тің проблемаларды шешуі клиенттермен қарым-қатынасты нашарлатудың орнына жақсартуға көмектесті. dBASE III+ dBASE II сияқты табысқа ие болды, 1987 жылы компанияның сату көлемі 318 миллион долларға жетті.

dBASE жылдар өте келе қиынға айналды, сондықтан Esber, Mike Benson басшылығымен, dBASE-ді жаңа клиент-сервер бағдарламалық қамтамасының әлеміне бейімдеу жобасын бастады. Бұл толыққанды қайта жазу болып, келесі буын dBASE ретінде жоспарланған. dBASE күрделі өнім болды және оны қолдау үшін үшінші тараптан өркендеген индустрия пайда болды. dBASE-нің белгілі бір аспектілерін жақсарту үшін бірнеше өнімдер енгізілді, олар бағдарламалау және күнделікті операцияларды қамтыды. Ashton Tate dBASE-нің жаңа нұсқаларын жариялағанда, үшінші тарап ұсынған кейбір мүмкіндіктерді базалық жүйенің мүмкіндіктері ретінде қосуды жиі шешетін. Күтілу бойынша, dBASE-нің жаңа нұсқасында бұл мүмкіндік болса да, болмаса да, үшінші тарап нұсқасының сатылымы дереу тоқтатылатын. Мұндай бірнеше "жоққа шығарылған" жарияламалардан кейін үшінші тарап әзірлеушілері ашуланып бастады. Үшінші тараптың қосымшаларының қатарына қосылған маңызды жаңалық – dBASE компиляторларының шығарылуы болды, олар dBASE жобасын алып, оны компиляциялап, жеке тұрған орындалатын бағдарламаға байланыстыратын. Бұл жобаны соңғы пайдаланушыларға таратуды оңайлатып қана қоймай, dBASE-ті сол машинаға орнатуды қажет етпейтін. Бұл компиляторлар негізінен Ashton Tate-тің осы мәселенің шешімін, машинаға dBASE-тің 395 долларлық "жұмыс уақытында" көшірмесін алмастырды және осылайша олардың табысының бір көзін жойды. Мұндай компиляторлардың ең табыстысы – Nantucket Software компаниясынан шыққан Clipper болды. Ақырында олардың кейбіреулері толыққанды dBASE клондары ретінде дамытылды. Esber dBASE өнімдерін клондаған компанияларға ренжіді, бірақ әрдайым үшінші тарап әзірлеушілерін қолдады, оларды dBASE экожүйесінің маңызды бөлігі деп есептеді. Ол dBASE-ді клондаған компанияларға сенбеді және оларды қолдамады, бұл процесте оның акционерлері dBASE-ді насихаттау үшін төлеген миллиондаған долларды пайдаланды. Кішігірім әрекеттерден бастап, ол клондаушыларды тоқтату үшін көп күш жұмсады, тоқтату туралы хаттар жіберіп, заңдық шаралармен қорқытты. Бір салалық конференцияда ол тіпті тұрып, dBASE клонын жасаған кез келген адамды сотқа берумен қорқытты, "Менің күнімді жасаңыз!" деп айқайлады. Бұл компьютерлік тілдердің меншік құқығы туралы қызу пікірталастарды туғызды және "жаңашылдық емес, сот ісі" деген ұранды шығарды. Осы қақтығыстың салдарынан үшінші тарап қауымдастығы өздерінің кейбір шағын бизнес клиенттерін dBASE-ден баяу алып кетті. Ashton Tate-тің бақытына орай, ірі корпорациялар dBASE-ге стандарттасты.

dBASE had grown unwieldy over the years, so Esber started a project under Mike Benson to re architect dBASE for the new world of client–server software. It was to be a complete rewrite, designed as the next generation dBASE. dBASE was a complex product, and a thriving third party industry sprung up to support it. A number of products were introduced to improve certain aspects of dBASE, both programming and day to day operations. As Ashton Tate announced newer versions of dBASE, they would often decide to include some of the functionality provided by the third parties as features of the base system. Predictably, sales of the third party version would instantly stop, whether or not the new version of dBASE actually included that feature. After a number of such vaporware announcements, third party developers started becoming upset. One particularly important addition to the lineup of third party add ons was the eventual release of dBASE compilers, which would take a dBASE project and compile it and link it into a stand alone runnable program. This not only made the resulting project easy to distribute to end users, but it did not require dBASE to be installed on that machine. These compilers essentially replaced Ashton Tate's own solution to this problem, a $395 per machine "runtime" copy of dBASE, and thereby removed one source of their income. The most successful such compiler was Clipper, from Nantucket Software. Eventually a number of these were developed into full blown dBASE clones. Esber was upset with the companies that cloned dBASE products but was always supportive of third party developers, whom he viewed as an important part of the dBASE ecosystem. He neither believed nor supported companies that cloned dBASE, in the process leveraging the millions of dollars his shareholders had paid to market dBASE. Starting with minor actions, he eventually went to great lengths to stop cloners with cease and desist letters and threats of legal action. At one industry conference he even stood up and threatened to sue anyone who made a dBASE clone, shouting "Make my day!". This sparked great debates about the ownership of computer languages and chants of "innovation not litigation". As a result of this continued conflict, the third party community slowly moved some of their small business customers away from dBASE. Fortunately for Ashton Tate, large corporations were standardizing on dBASE.

dBASE IV: төмендеу және құлдырау (1988-1990)

Эштон Тейт 1986 жылдан бастап dBASE негізгі өнімдерінің жаңа нұсқасын ұсынып келді. Жаңа нұсқа қуаттырақ, жылдам және деректер базасын құруды жеңілдетуге арналған болды. Онда индекстер мен желілік байланыс жақсартылып, SQL ішкі жүйеде қолдау көрсетілген, сондай-ақ SQL Server-мен өзара әрекеттесу мүмкіндігі және компилятор қосылған. Эштон Тейт 1988 жылдың ақпанында dBASE IV-ті жариялады, оның шығарылымы сол жылдың шілдесіне жоспарланған. dBASE IV ақырында 1988 жылдың қазан айында екі нұсқада шығарылды: Стандартты және Дамытушы нұсқалары. Өкінішке орай, dBASE IV баяу жұмыс істеді және көптеген қателерге толы болды. Басқаша айтқанда, өнімді жаңарту кезінде қателер кездесуі мүмкін, олар әдетте зиян келтірмей тұрып, "бір нүктелік" жаңарту арқылы түзетіледі. Мысалы, мұндай жағдай dBASE III-те де болған, және Эштон Тейт мәселелерді жылдам шешкен. Дегенмен, бірқатар мәселелер dBASE IV 1.0 нұсқасының шығарылымын апатқа ұшыратты. Біріншіден, dBASE IV компиляторды қамтығанмен, ол әзірлеушілер қауымдастығы күткендей болған жоқ. Олар Clipper сияқты дербес орындалатын кодты құратын өнімді іздеді. dBASE IV компиляторы объектілік кодты жасады, бірақ нәтижені орындау үшін dBASE IV өнімінің толық нұсқасы қажет болды. Көптеген адамдар Эштон Тейт dBASE IV арқылы үшінші тарап әзірлеушілермен бәсекелесіп, оларды жоюды көздеген деп санайды. Осы жарияланымның өзі көптеген компилятор авторларының табысын төмендетті. Алайда, бағдарламаның тұрақсыздығы одан да қиын мәселе болды. Мәселелердің ауқымы көптеген адамдар өнімді пайдалануға тырысқанда, әсіресе жаңа нұсқаға жаңарғандарда ғана анық болды. Қателер соншалықты көп болды, көптеген пайдаланушылар бас тартып, "бір нүктелік" жаңартуды күтуге мәжбүр болды. Бұл туралы ақпарат тарағаннан кейін сату көлемі төмендеді, өйткені қолданыстағы пайдаланушылар жаңартуды кейінге шегерді, ал жаңа пайдаланушылар өнімді елемеді. Бұл мәселелердің ешқайсысы өнімнің өліміне себеп болмады. dBASE өте үлкен қолдаушылар тобына және жақсы танылу деңгейіне ие болды. Мәселелерді шешу үшін жаңарту ғана қажет еді. Шығарылым кезінде Эштон Тейт ішінде 1.0 нұсқасынан кейін алты ай ішінде қателерді түзетуге арналған нұсқа шығарылады деген жалпы пікір қалыптасқан. Егер олай болғанда, адал пайдаланушылар өнімді оң қабылдап бағалар еді. Бірақ оның орнына Эштон Тейт басшылығы келесі буын өнімдеріне, "Diamond" деп аталған жобаға көшті. Diamond – бұл әртүрлі қосымшаларда үлкен деректер жиынтығын бөлісе алатын жаңа, біріктірілген өнімдер желісі болуы керек еді. Бұл жұмыс бірнеше жылдан бері жүргізіліп келе жатқан және компанияның Глендейл, Торранс, Уолнат Крик және Лос-Гатос (Солтүстік Калифорния өнімдік орталығы) кеңселерiндегi көптеген ресурстарды жұмсады. Алайда, Diamond өнімге айналуына бірнеше жыл қажет екені анық болғаннан кейін, сондай-ақ dBASE IV 1.0-дың нашар сын-пікірлері мен сатылымның төмендеуінен кейін, Эштон Тейт dBASE IV-ті жөндеуге қайта назар аударды. dBASE IV 1.1 нұсқасы екі жылдан кейін ғана (1990 жылдың шілдесінде) шығарылды. Осы уақыт ішінде көптеген клиенттер жақында пайда болған dBASE клондарының көптеген нұсқаларын, атап айтқанда FoxBase және Clipper-ді сынап көруге мүмкіндік алды. dBASE сатулары күрт төмендеді. Компания 1988 жылы жалпы деректер базасы нарығының 63%-ын иеленсе, 1989 жылы 43%-ға дейін төмендеді. Компанияның соңғы төрт тоқсанында Эштон Тейт 40 миллион долларға жуық зиянға ұшырады. 1989 жылдың тамызында компания 1800 қызметкерінің 400-ден астамын жұмыстан босатты. Эштон Тейт/Microsoft SQL Server деп аталған нұсқасы үшін Microsoft-пен жасалған серіктестік те сәтсіз аяқталды, өйткені Эштон Тейт сату арналары сол кездегі жоғары деңгейдегі деректер базасын сатуға дайын болған жоқ. SQL Server-дің алғашқы нұсқасы IBM OS/2 жүйесінде ғана жұмыс істеді, бұл оның табысын шектеді. dBASE-нің SQL Server-мен тікелей байланысатын нұсқасы, dBASE IV Server Edition деп аталды, 1990 жылы шығарылды және SQL Server-ге арналған ең жақсы клиент ретінде бағаланды (Databased Advisor және DBMS журналдарында), бірақ өнім ешқашан сұранысқа ие болмады және Borland компаниясының сатып алуының салдарынан жойылды. Microsoft ақырында осы рөлде Access-ті шығарды.

Ashton Tate had been promising a new version of the core dBASE product line starting around 1986. The new version was going to be more powerful, faster, and easier to create databases with. It would have improved indexes and networking, support SQL internally as well as interacting with SQL Server, and include a compiler. Ashton Tate announced dBASE IV in February 1988 with an anticipated release set for July of that year. dBASE IV was eventually released in October 1988 as two products: Standard and Developer's editions. Unfortunately, dBASE IV was both slow and very buggy. Bugs are not at all that surprising in a major product update, something that would normally be fixed with a "dot one" release before too much damage was done. This situation had occurred with dBASE III for instance, and Ashton Tate had quickly fixed the problems. However a number of issues conspired to make the dBASE IV 1.0 release a disaster. For one, while dBASE IV did include a compiler, it was not what the developer community was expecting. That community was looking for a product that would generate stand alone, executable code, similar to Clipper. The dBASE IV compiler did produce object code, but still required the full dBASE IV product to run the result. Many believed that Ashton Tate intended dBASE IV to compete with and eliminate the third party developers. The announcement alone did much to upset the livelihood of the various compiler authors. More problematic however was the instability of the program. The full scale of the problem only became obvious as more people attempted to use the product, especially those who upgraded to the new version. The bugs were so numerous that most users gave up, resigned to wait for a dot one release. As word got out, sales slumped as existing users chose to hold off on their upgrades, and new users chose to ignore the product. Neither of these issues would, by themselves, kill the product. dBASE had an extremely large following and excellent name recognition. All that was needed was an update that addressed the problems. At the time of its release, there was a general consensus within Ashton Tate that a bug fix version would be released within six months of the 1.0 release. If that had happened, the loyal users might have been more accepting of the product. Rather than do that, Ashton Tate management instead turned their attention to the next generation of applications, code named Diamond. Diamond was to be a new, integrated product line capable of sharing large sets of data across applications. This effort had been underway for years and was already consuming many of the resources in the company's Glendale, Torrance, Walnut Creek and Los Gatos (Northern California Product Center) offices. However, once it became apparent that Diamond was years away from becoming a product, and with poor reviews and slipping sales of dBASE IV 1.0, Ashton Tate returned its focus to fixing dBASE IV. It was almost two years before dBASE IV 1.1 finally shipped (in July 1990). During this time many customers took the opportunity to try out the legions of dBASE clones that had appeared recently, notably FoxBase and Clipper. Sales of dBASE had plummeted. The company had about 63% of the overall database market in 1988, and only 43% in 1989. In the final four quarters as a company, Ashton Tate lost close to $40 million. In August 1989, the company laid off over 400 of its 1,800 employees. The Microsoft partnership for a version called the Ashton Tate/Microsoft SQL Server also came to nothing, as Ashton Tate's sales channels were not prepared to sell what was then a high end database. The first version of SQL Server also only ran on IBM OS/2, which also limited its success. A version of dBASE that communicated directly with SQL Server, called dBASE IV Server Edition, was released in 1990, and was reviewed as the best available client for SQL Server (in both Databased Advisor and DBMS magazines), but the product never gained traction and was one of the casualties of the Borland acquisition. Microsoft eventually released Access in this role instead.

Борландқа сату (1991)

Эсбер компанияны жылдар бойы сатып алулар немесе басқа бағдарламалық қамтамасыз ету компанияларымен күш біріктіру арқылы дамытуға тырысты, соның ішінде 1985 және 1989 жылдары Lotus компаниясымен бірігу мүмкіндіктерін қарастырды. Аштон Тейттің стратегиялық саясаты дұрыс болмаған басшылары индустрияны өзгертетін бірігулердің көптеген мүмкіндіктерін пайдаланбады. Аштон Тейттің басқармасы бас тартқан немесе келісімге келе алмаған басқа бірігулерге Cullinet, Computer Associates, Informix, Symantec және Microsoft кірді. (Microsoft кейіннен Borland Ashton Tate-ті сатып алғаннан кейін Fox Software-ді сатып алады және АҚШ Әділет министрлігі Borland-ты dBASE тіліне құқығын талап етуден бас тартуға мәжбүр етті.) 1990 жылы Эсбер Borland компаниясымен бірігуді ұсынды. Бірінші талқылаулар кезінде басқарма бас тартып, Эсберді кішірек бәсекелес Borland-пен теңдес бірігуді (компанияларды қазіргі нарықтық бағалау бойынша біріктіру) қарастырғаны үшін ақылсыздыққа салып, жұмыстан шығарды. Borland компаниясының бас директоры Филипп Кан Лос-Анджелеске демалысқа барғанда Ashton Tate-ті сатып алуға келіскен, бірақ бұл туралы басқару тобымен кеңеспеген. Borland-тың бірігуі оңай болған жоқ. Borland Paradox деректер базасын dBASE-ке қарсы бәсекелесу үшін әзірлеген, ал оның бағдарламашылары өз жүйесін dBASE-ден әлдеқайда жақсы деп есептеді. Paradox тобы Кан dBASE-ді тілге тигізген сайын қатты ашуланды, ал компания ішінде қатаң күрес басталды. Borland Windows үшін The Borland dBase Compiler деп аталатын тағы бір бәсекелес өнімді де әзірледі. Бұл өнімді Грегор Фрейнд жасады, ол dBASE-тің жылдам, объектіге бағытталған нұсқасын жасаған шағын команданы басқарды. Borland өнімді Ashton Tate командасына көрсеткен кезде олар dBASE үшін күресте жеңілгенін мойындады. Дегенмен, Кан компьютер нарығындағы тенденцияларды бақылап отырды және екі өнім де Microsoft Windows платформасына көшуі керек деп шешті. OO dBASE компиляторы dBASE IV сияқты Windows жүйесінде жұмыс істей алмады, сондықтан Borland 1993 жылы екі код базасын тастап, жаңа өнімді жасау үшін жаңа команда құрды, ол 1994 жылы Windows үшін dBASE ретінде шығарылды. Параллельде, Paradox әзірлеушілер нарығында қасақана төмендетілді, өйткені dBASE енді Borland компаниясының ең ірі өнімі болды. Microsoft 1992 жылдың соңында Access-ті ұсынды және ақырында Windows деректер базасы нарығының басым бөлігін иеленді. Сонымен қатар, 1992 жылдың жазында Microsoft Огайо штатындағы Fox Software компаниясын сатып алды, ол dBASE сияқты FoxBASE+ және FoxPro өнімдерін жасады. FoxPro-ның артында Microsoft тұрғандықтан, көптеген dBASE және Clipper бағдарламашылары FoxPro-да жұмыс істей бастады. Windows үшін dBASE шығарылған кезде нарық оған көп көңіл бөлмеді. Microsoft FoxPro-ны сатып алғаннан кейін оған көңіл бөлмеген сияқты, мүмкін олардың dBASE-ке тікелей бәсекелес Microsoft Access-ке де иелігі болды және оны дамытуға баса назар аударды. Әрине, FoxPro-ны сатып алу келісімі PC деректер базасы нарығының бәсекелестігін айтарлықтай төмендетті. Borland ақырында Quattro Pro және Paradox өнімдерін Novell компаниясына сатты, олар Microsoft Office-ке қарсы тұру үшін WordPerfect-пен біріктірілді, ал Borland Esber 1980-ші жылдардың соңында сатып алған InterBase-пен қалды, ол DEC-те RDB деректер базасы жұмысының туындысы болды. Borland-тың тұрақты стратегиясы корпоративтік нарықта клиент-серверлік қолданбаларға бағытталған дамыту құралдарын қайта бағыттау болды, сондықтан InterBase төмен деңгейлі құрал ретінде және прототиптеу үшін жақсы жалпы SQL деректер базасы ретінде сәйкес келді. Бұл Ashton Tate-ті сатып алудың ең ұзаққа созылған және ең оң нәтижесі болды, өйткені ол Borland сатып алғанға дейін аса маңызды болмаған және оларға көп беймәлім болған. Жалпы алғанда, Ashton Tate-ті сатып алу сәтсіз аяқталды. Бірнеше жылдан кейін Филипп Кан қаржылық көрсеткіштер нашарлағаннан кейін, оның ішінде көп жылдар бойы зиянға ұшырағаннан кейін Borland-тан кетті.

Esber had been trying to grow the company for years via acquisitions or combining forces with other software companies, including merger discussions with Lotus in 1985 and again in 1989. Ashton Tate's strategically inept board passed up numerous opportunities for industry changing mergers. Other merger discussions that Ashton Tate's board rejected or reached an impasse on included Cullinet, Computer Associates, Informix, Symantec and Microsoft. (Microsoft would later acquire Fox Software after Borland acquired Ashton Tate and the United States Department of Justice forced Borland to not assert ownership of the dBASE language.) In 1990 Esber proposed a merger with Borland. During the first discussions, the board backed out and dismissed Esber thinking him crazy to entertain a merger of equals (combining the companies at existing market valuations) with the smaller competitor Borland, to be too much. Philippe Kahn, CEO of Borland, apparently did not consult with his management team prior to committing to acquire Ashton Tate over a weekend visit to Los Angeles. The Borland merger was not a smooth one. Borland had been marketing the Paradox database specifically to compete with dBASE, and its programmers considered their system to be far superior to dBASE. The Paradox group was extremely upset whenever Kahn so much as mentioned dBASE, and an intense turf war broke out within the company. Borland was also developing a competitor product called The Borland dBase Compiler for Windows. This product was designed by Gregor Freund who led a small team developing this fast, object oriented version of dBASE. It was when Borland showed the product to the Ashton Tate team that they finally conceded that they had lost the battle for dBASE. Nevertheless, Kahn was observant of the trends in the computer market, and decided that both products should be moved forward to become truly Microsoft Windows based. The OO dBASE compiler was no more able to run under Windows than was dBASE IV, causing Borland to abandon both code bases in 1993 and spin up a new team to create a new product, eventually delivered as dBASE for Windows in 1994. Meanwhile, Paradox was deliberately downplayed in the developer market since dBASE was now the largest Borland product. Microsoft introduced Access in late 1992, and eventually took over almost all of the Windows database market. Further, in the summer of 1992 Microsoft acquired Ohio based Fox Software, makers of the dBASE like products FoxBASE+ and FoxPro. With Microsoft behind FoxPro, many dBASE and Clipper software developers would start working in FoxPro instead. By the time dBASE for Windows was released, the market hardly noticed. Microsoft appears to have neglected FoxPro subsequent to the acquisition, perhaps because they also owned and promoted Microsoft Access, a direct competitor to dBASE. Certainly, the PC database market became a great deal less competitive as a result of their deal to buy FoxPro. When Borland eventually sold its Quattro Pro and Paradox products to Novell, where they would be joined with WordPerfect in an attempt to match Microsoft Office, Borland was left with InterBase, which Esber had purchased in the late 1980s and had its origins as a derivative of the RDB database work at DEC. Borland's ongoing strategy was to refocus its development tools on the corporate market with client–server applications, so Interbase fitted in as a low end tool and a good generic SQL database for prototyping. This proved to be the longest lasting and most positive part of the Ashton Tate acquisition, ironic since it was almost an oversight and little known to Borland until they acquired Ashton Tate. Overall, the Ashton Tate purchase proved to be unsuccessful. Several years later, Philippe Kahn would leave Borland amidst declining financial performance, including many years of losses.

dBASE-ке жатпайтын өнімдер

1980 жылдардың ортасында Эсбер компанияның активтерін көбейтуге көшті және Ashton Tate өнімдерінің қатарына қосу үшін бірнеше өнім сатып алды. Көбінесе, осы сатып алулар сәтсіз аяқталып, күтілген пайданы әкелмеді. Бұл тәжірибе, қарқынды түрде өзгеретін технологиялық нарықта сатып алынған компаниялар мен өнімдерді біріктірудің қаншалықты қиын екенін тағы да дәлелдейді.

Жұма күні!

Жұма күні! – Дэвид Коул Эштон Тейтте жұмыс істеген кезеңде пайда болған өнім. Робинзон Крузоның адал қызметшісі, Жұма есімді адамнан алынған, себебі бағдарламаны қолдану арқылы "барлық істерді жұма күніне дейін бітіруге болады" делінді. Бұл 1983 жыл шамасында жазылған қарапайым жеке ақпаратты басқару (PIM) бағдарламасы, алғашқы аббревиатура кеңінен таралғанға дейін. Ол dBASE II-нің өзгешеленген нұсқасын пайдаланды, бұл dBASE III өнімінен бұрын жасалған. Бета-тестілеу кезінде бірнеше құрылымдық қателер анықталды, олардың жоюы үшін үлкен өзгерістер мен кодты қайта жазу қажет болды. Джим Льюис Эштон Тейт компаниясына бас дамытушы және өнім менеджері болып келгеннен кейін осы өзгерістерді жасады. Көп жарнамалық кампанияға және шамалы қызығушылыққа қарамастан, Жұма күні! өнімі кейіннен нарықтан алынып тасталды. (Қосымша, Microsoft Bob туралы да қараңыз.)

Жапсырма

1986 жылдың 10 сәуірінде Эштон Тейт Javelin Software компаниясымен АҚШ және Канададан басқа елдерде Javelin деп аталатын қаржылық модельдеу бағдарламасын тарату жөніндегі маркетингтік келісімге қол қойды.

Негізгі ережелер

Олардың ең сәтті қашу әрекеті Framework болды. Framework, dBASE сияқты, бір автордың – Роберт Каррдың ойлап тапқан туындысы еді. Ол интеграцияланған қосымшалардың бірдей жұмысты атқаратын жеке қосымшалардан әлдеқайда артықшылықты екенін санады. 1983 жылы ол өнімнің жұмыс істейтін демонстрациялық нұсқасын жасап, Ashton Tate компаниясына көрсетті, олар маркетингтік құқықтарға қол жеткізу үшін әзірлеуді қолдау туралы келісімге дереу келісті. Framework – FRED деп аталатын интерактивті компьютер тілімен жабдықталған, DOS негізіндегі құжаттармен жұмыс жасайтын кеңсе пакеті. Ол мәтін өңдеуші, электрондық кесте, шағын деректер базасы, кесте құру құралы және терминал бағдарламасын біріктірді. Кейінгі нұсқаларына электрондық пошта қолдауы және FRED RunTime нұсқасымен бірге FRED Developer's ToolKit қосылды, бұл әзірлеушілерге FRED қолданбаларын іске қосатын Framework-тің тегін нұсқаларын таратуға мүмкіндік берді. Framework 14-тен астам тілде қол жетімді болды және Солтүстік Америкаға қарағанда Еуропада сәттірек болды. DOS негізінде болғанына қарамастан, Framework графикалық интерфейстің толыққанды функционалдығын қолдады (Borland-тың OWL-ына ұқсас). Framework ақырында Lotus Symphony және кейіннен Microsoft Works компанияларымен өнеркәсіптік бәсекелестікке қатысты. Нарық бастапқыда үлкен болған жоқ, себебі көптеген клиенттер қосымшаның кеңейтілген, монолиттік нұсқаларын сатып алуды қалаған, тіпті олар олардың қосымша мүмкіндіктерін пайдаланбаған болса да. Кейіннен Borland Framework-ті сатты және қазіргі күні ол Framework.com сайтында қолдау табады.

MultiMate (мұнысы)

MultiMate – PC-де Wang арнайы мәтін өңдеу жұмыс станциясының негізгі операцияларын көшіру үшін жасалған мәтін өңдеу пакеті. 1980-жылдардың басында көптеген компаниялар осы қымбат, бір мақсатқа бағытталған жүйелерді PC-мен алмастыру үшін MultiMate-ті пайдаланды, MultiMate оларға оңай көшу жолын ұсынды. Ол кезде бұл толыққанды түсініксіз болғанымен, бұл көшу 1985 жылдың желтоқсанында Ashton Tate компаниясы Multimate International компаниясынан шамамен 20 миллион долларға сатып алған кезде аяқталды – Ashton Tate баспасөз хабарламасында бұл мәміле "микрокомпьютерлік бағдарламалық индустриядағы ең ірі мәміле" деп аталды. Сату деңгейі бір қалыптылыққа келді, бірақ сол кезде әлі де жоғары көрсеткіштерді сақтап тұрды. Бастапқыда Ван жүйесін көшіруге жасалған нақты әрекет енді өнімді мүлдем ескіргендей етіп көрсетті, оны пайдалы ету үшін үлкен жаңарту қажет болды. WordPerfect осы мәселелерді пайдаланып, нарық үлесін MultiMate үшін тірі қалмауға әкелетін деңгейге дейін арттырды.

Мастер өнімдер сериясы

1986 жылы Эштон Тейт Коннектикут штатының Вестпорт қаласындағы Decision Resources компаниясын сатып алды. Decision Resources компаниясы Chart Master, Sign Master, Map Master және Diagram Master бағдарламаларын жасаған еді. Бұл қарапайым, тиімді бизнес-кестелерді / суреттер салу бағдарламалары болатын, олардың табыстылығы нашар кестелеу мүмкіндігіне ие түрлі электрондық кесте бағдарламаларына байланысты еді, сондықтан адамдар оларды жақсарту үшін басқа бағдарламаға ақша төлеуге дайын болды. Аштон Тейт компанияны сатып алған кезде электрондық кесте бағдарламаларының жаңа буыны олардың кесте құру мүмкіндіктерін Decision Resources өнімдерінің қажеттілігін жоятын деңгейге дейін жеткізері анық болды, бірақ компания сонымен қатар ұзақ мерзімді перспективада перспективасы бар жаңа сурет салу пакетімен жұмыс істеп жатты. Сатып алу аяқталғаннан кейін, сурет салу өнімінің жеткіліксіз екендігі белгілі болды. Ол Draw Applause деп шығарылса да, жақсы сатылмады.

Бюлин

Byline – SkiSoft компаниясы жасаған және Ashton Tate таратып, сатқан алғашқы үстел басылымдары бағдарламасы. Шамамен 1987 жылы пайда болған кезде, ол салыстырмалы түрде арзан әрі қолдануға оңай болды және шағын, бірақ адал қолданушылар қауымын құрды. Пайдаланушылар беттің сипаттамаларын – шеттерін, бағандарын, қаріп түрін және мөлшерін сияқты мәліметтерді экрандағы нысанға енгізу арқылы жасады. Бағдарлама бетті және экранда алдын ала қарау нұсқасын құрды. Бұл жұмыс әдісі Aldus PageMaker және Ventura Publisher бағдарламалары қолданған тікелей, өзара әрекеттесетін WYSIWYG тәсілінен өзгеше болды, ол терезелік жүйелер мен графикалық интерфейстер кең таралған сайын танымал бола бастады. Сонымен қатар, уақыт өте келе, танымал мәтін өңдеу бағдарламаларына «үстел басылымдары» деп аталатын қосымша мүмкіндіктер енгізілді, бұл төмен деңгейдегі бағдарламаның нарығын қысқартуы мүмкін. Күдіреттісі, Byline бағдарламасы Forth бағдарламалау тілінде жазылған.

Жедел файл

1986 жылғы қазанда іске қосылған, DOS операциялық жүйесінде жұмыс істейтін компьютерлерде пошталық маркалар мен үлгі хаттар жасауға кеңінен қолданылған жазық файлдық деректер базасы бағдарламасы. RapidFile басқа бағдарламалардан импортталған деректерді ұйымдастыру және өңдеуде де жақсы қабілет көрсететін. Ол dBASE-дің күрделі мүмкіндіктері қажет емес пайдаланушылар үшін жылдам, пайдалануға оңай және арзан деректер базасы ретінде әзірленген. RapidFile Ashton Tate үшін орташа сәттілікке жетті, бірақ Microsoft Windows нұсқасы ешқашан жасалмады. RapidFile ерекшелігі – ол Forth бағдарламалау тілінде құрылған. Rapidfile нұсқасы 1.2 1986 жылы ағылшын, француз және голланд тілдерінің ішінде бірнеше тілде шығарылды. Rapidfile DOS операциялық жүйесі үшін жасалған болса да, Ashton Tate компаниясы жасаған RapidFile деректер базасы бағдарламалық жасақтамасы Microsoft Windows 95, 98, 2000 және XP-нің DOS эмуляторында, сондай-ақ Linux жүйесінде DOSemu DOSEMU Main Page эмуляциялық бағдарламасын қолдану арқылы жақсы жұмыс істеуі мүмкін екенін көрсететін ақпарат бар.

Apple Macintosh өнімдері

Apple Computer 1980-шы жылдардың басында Macintosh ("Mac") бағдарламасын ұсынғанда, Ashton Tate Apple компаниясының жаңа платформаны қолдайтын "үштікке" кіретін маңызды бағдарламалық жасақтама компанияларының бірі болды. Ashton Tate жаңа нарықта жетекші болуға мүдделі екенін білдірді. 1984 жылдың қысында, Macintosh таныстырылғаннан кейін бірнеше ай өткен соң, компания Macintosh деректер базасын әзірлеу үшін шағын команданы жұмысқа алды және оларды кейін dBASE Mac деп аталатын жұмыстар үшін Глендейлдегі даму орталығына көшірді. Одан кейін, 1985 жылдың басында, олар MacWrite жобасын басқарған Рэнди Виггинтон әзірлеген электрондық кесте бағдарламасын дамытуға қаржыландыруға келісті. Бірнеше жылдан кейін Ann Arbor Softworks компаниясынан "жоғары деңгейдегі" мәтін өңдеуші бағдарламаны қосты, ол FullWrite Professional бағдарламасын шығаруға тырысқанда қиындыққа тап болды және шамамен бір жылға кешікті. Эд Эсбер және Apple Computer төрағасы Джон Скулли Калифорния штатының Пало-Альто қаласында Ashton Tate компаниясының Mac өнімдерінің отбасы туралы бірлесіп хабарлады. dBASE Mac 1987 жылдың қыркүйегінде шығарылды, бірақ ол тек аты ғана dBASE еді. Пайдаланушылар dBASE-ке салған инвестицияларынан түк пайда көре алмаса, PC-дегі қолданбаларын қайта жазу керектігін білгенде көңілі қалып қойды. Олардың наразылығын арттырған нәрсе – бағдарламаның жиі құлап, өте баяу жұмыс істегені. Бұл бағдарлама Mac үшін жаңа жүйе болғандықтан, 4th Dimension, Helix және FileMaker сияқты басқа Mac-ке арналған деректер базасы жүйелерімен бәсекелесуге мәжбүр болды. FullWrite және Full Impact 1988 жылы жарық көрді. Екеуі де сыншыларға ұнады және заманауи мүмкіндіктерге ие болды. FullWrite тамаша өнім болды, ал Full Impact Microsoft Excel-дің жаңа нұсқасы мен Informix Wingz-тің шығуынан кейін уақытына сай болмады. Үш өнім де негізгі мүмкіндіктері бойынша жақсы болды, бірақ олар отбасы сияқты емес еді және байланыс жақсартуды қажет етті. Олардың барлығына кейбір қателерді және өнімділіктің мәселелерін шешу үшін жаңа нұсқалар қажет болды. Алайда, FullWrite немесе dBASE Mac үшін ешқандай маңызды жаңартулар шығарылмады, ал FullImpact үшін жарық көрген жалғыз жаңарту шығарылғаннан кейін екі жыл өткен соң ғана болды. Microsoft Word және Excel нұсқалары кейбір кемшіліктерді жойды, ал Mac OS өзгерген сайын өнімдерді пайдалану қиынға соқты. Microsoft Ashton Tate өнімдерін жою үшін белсенді науқан жүргізді, FullWrite үшін жүйе талаптарын көтеріп көрсетті және тіпті Mac дилерлерінің демонстрациялық компьютерлерінен Ashton Tate бағдарламалық жасақтамасын жойды. 1994 жылы Borland компаниясы FullWrite-ты Akimbo Systems компаниясына сатты, бірақ ол кезде Microsoft Word нарықта үстемдік құрғандықтан, олар да ақырында одан бас тартты. dBASE Mac 1990 жылы сатылып, nuBASE ретінде қайта шығарылды, бірақ ол сәтті болмады және бір жыл ішінде жоғалып кетті. Full Impact жай ғана жоғалып кетті.

When Apple Computer was introducing the Macintosh ("Mac") in the early 1980s, Ashton Tate was one of the "big three" software companies that Apple desperately wanted to support their new platform. When approached, Ashton Tate indicated an interest in becoming a major player in the new market. As early as the winter of 1984, only a few months after the Macintosh introduction, the company hired a small Macintosh database development team and moved them to their Glendale development center to work on what would later be known as dBASE Mac. Soon after this, in early 1985, they agreed to fund development of a spreadsheet program being developed by Randy Wigginton, former project lead of MacWrite. Years later they added a "high end" word processor from Ann Arbor Softworks, who were in the midst of a rather public debacle while trying to release FullWrite Professional, which was now almost a year late. Ed Esber and Apple Computer chairman John Sculley jointly announced Ashton Tate's family of Mac products in Palo Alto, California. dBASE Mac finally shipped in September 1987, but it was dBASE in name only. Users were dismayed to learn that in order to interact with their major investment in dBASE on the PC, their applications would have to be re written from scratch. Adding to their frustration was the fact that it crashed frequently and was extremely slow. Given that the program was really a completely new Mac only system, it had to compete with other Mac only database systems like 4th Dimension, Helix and FileMaker. FullWrite and Full Impact were released in 1988. Both were liked by reviewers and had leading edge features. FullWrite was an outstanding product, while Full Impact had the bad luck of being timed just after a major new release of Microsoft Excel and the release of Informix Wingz. All three products were excellent at their core, but were not viewed as a family and needed to link together more cleanly. They all also needed a solid follow up release to address some of the bugs and performance issues. However, no major upgrades were ever shipped for either FullWrite or dBASE Mac, and the only major upgrade to FullImpact shipped a full two years after release. Releases of Microsoft Word and Excel soon closed some of the feature gaps, and as the Mac OS changed the products became increasingly difficult to run. Microsoft embarked on a campaign in earnest to discredit and kill Ashton Tate's products, at one time exaggerating the system requirements for FullWrite, and going so far as to delete Ashton Tate software from Mac dealers' demonstration computers. FullWrite was later sold off by Borland in 1994 to Akimbo Systems, but by that time Microsoft Word had achieved market domination and they, too, eventually gave up on it. dBASE Mac was sold off in 1990 and re released as nuBASE, but it was no more successful and was gone within a year. Full Impact simply disappeared.

SQL Server-тің атауы

dBASE және ұқсас өнімдердің бір мәселесі – клиент-серверлік модельге негізделмегендігі болды. Бұл, егер деректер базасын желіде бірнеше пайдаланушы қолданса, жүйе әдетте пайдаланушының компьютеріне толық файлдарды жеткізу үшін желілік бағдарламалық жасақтамаға сүйенеді, ал нақты сұраныс сонда орындалады. Бұл желіге үлкен жүктеме салады, себебі әр пайдаланушы деректер базасының файлдарын "төменге жүктеп" алады, көбінесе бір сұранысты қайта-қайта орындайды. Ал клиент-серверлік жүйе пайдаланушының компьютерінен тек шағын командаларды қабылдайды, оларды серверде өңдейді және пайдаланушы сұраған нәтижелерді ғана қайтарады. Осылайша, желінің жалпы қолданылуы күрт төмендейді. Клиент-серверлік деректер базасы – dBASE сияқты дәстүрлі, бір пайдаланушыға арналған жүйеден түбірінен өзгеше болып табылады. Олардың көптеген ортақ мүмкіндіктері болғанымен, қолданыстағы бір пайдаланушы өнімін нағыз клиент-серверлік жүйеге айналдыру әдетте оңай шаруа емес. Бизнес әлемі желіге кеңінен қосыла бастағанда, Эштон Тейттің жүйесі клиент-серверлік дәуірге жаңартылмаса, қажетсіз болып қалатын еді. Эд Эсбер мен Билл Гейтс SQL Server-ді Нью-Йоркте өткен бірлескен баспасөз конференциясында әлемге таныстырды. Негізгі идея – SQL Server-ді артқы, ал dBASE-ді алдыңғы бөлік ретінде пайдалану, бұл dBASE нарығына SQL жүйесінде өз формаларын және бағдарламалау білімдерін қолдануға мүмкіндік беретін еді. Шындығында, SQL Server – Microsoft лицензия алған Sybase корпорациясының әзірлеген өнімі болды. Бизнес тұрғысынан қарағанда, бұл компанияға тікелей әсер етпеді, кем дегенде, қысқа мерзімде. dBASE жақсы сатылым көрсетті, ал компанияның жылдық сатылымы $318 миллионға жетті. Осы кезеңде Эсбер индустриядағы ең талантты деректер базасы инженерлерін жұмысқа алды, соның ішінде IBM-нан доктор Моше Злуф, Гарри Вонг және Майк Бенсон (кейіннен Эсбердің жаңа dBASE-ті қайта құруға бағытталған жұмысын басқарды).

Тейт баспасы

Аштон Тейттің Tate Publishing бөлімшесі бастапқыда Аштон Тейттің бағдарламалық қамтамасы туралы кітаптар жариялады; 1988 жылдың қазан айында ол үшінші тараптың бағдарламалық қамтамасына көшті.

Сот іс-әрекеттері

Бұрын Esber dBASE файл форматының стандартында болуға тырысқан dBASE пайдаланушыларының тобын қорқытқан болатын. Осындай стандартпен кез келген адам dBASE-ке үйлесімді жүйе құра алатын еді, бірақ Esber мұны қабылдамайтын. Бірақ оларға сот шешімі келгеннен кейін, олар "xBase" деп аталған "жаңа" стандартты жасауға күш салды. Esber бұрын клондардың бірі – сол кезде Fox Software деп аталған компанияға сот процесін бастауды шешкен. 1990 жылы сотқа жеткен кезде Fox Software FoxPro-ны шығарды және нарық үлесін ұлғайтумен айналысты. Егер сот ісі сәтті аяқталса, Ashton Tate FoxPro-ны тоқтатып, басқа клондарды тоқтату үшін прецедент жасай алатын еді, соның арқасында dBASE қайтадан бекініп, dBASE IV оқиғасынан қалпына келуге мүмкіндік алатын. Бірақ сот ісі тоқтатылғаннан кейін бұл үміттер күшін жойды. Сот отырысы барысында dBASE файл форматы мен тілі JPL-де қолданылған мейнфрейм өніміне негізделгені анықталды, сол жерде Ратлифф алғаш Vulcan-ды жасаған кезде жұмыс істеген. Ратлиффтің сенімділігі Ashton Tate-те меншік құқығы туралы қарама-қайшы талаптарымен және одан кейін JPL-дегі бастауларын қолдауымен құлатылды. Барлық фактілер толыққанды анықталған жоқ, ал Ashton Tate-тің бәсекелестері өздерінің мүдделерін қорғап, адвокаттық пікірлер жазды. Федералды судья кеңсе қызметкерлерінің жұмысын қарап шығып, бұрынғы шешімін қайта қарастырып, Ashton Tate тілге ие ме екендігін қарауға шешім қабылдады. 1991 жылдың сәуірінде судья Esber-дің Ashton Tate-тің dBase-ті әзірлеуге және сатуға жұмсаған жүз миллиондаған долларлық инвестициясын қорғау шешімін растады, Ashton Tate тілге ие екенін мойындады. Алайда, оның бұрынғы шешімі көп зиян келтірген еді. Соңында, Borland-пен бірігу аясында АҚШ Әділет министрлігі Borland-тан мәзір командалары мен dBASE командалар тіліне авторлық құқық талаптарын қоймауды талап етті. Бұл Microsoft-қа Fox Software компаниясын сатып алуға мүмкіндік берді.