Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық физик және математик (1955 жылы туған)
American physicist and mathematician (born 1955)
Алан Дэвид Сокал (туған 24 қаңтар, 1955 жыл) – Лондон университетінің математика профессоры және Нью-Йорк университетінің зейнеткер профессор. Ол статистикалық механика және комбинаторика саласында жұмыс істейді. Постмодернизмді сынап, 1996 жылы Дьюк университетінің «Social Text» басылымында оның уәжсіз мақаласы жарияланған кезде «Сокал ісіне» себепкер болды. Сондай-ақ, ол оң психологиядағы сыншыл оңдық коэффициенті тұжырымдамасын сынаған мақаланың авторларының бірі.
Alan David Sokal ('/s//oʊ//k//əl/; born January 24, 1955) is an American professor of mathematics at University College London and professor emeritus of physics at New York University. He works in statistical mechanics and combinatorics. He is a critic of postmodernism, and caused the Sokal affair in 1996 when his deliberately nonsensical paper was published by Duke University Press's Social Text. He also co authored a paper criticizing the critical positivity ratio concept in positive psychology.
Академиялық мансап
Сокал 1976 жылы Гарвард колледжінен бакалавр, ал 1981 жылы Принстон университетінен доктор ғылымын алды. Оның ғылыми жетекшісі Артур Уайтман болды. 1986, 1987 және 1988 жылдары жазда Сандинисттер сайланған үкіметті басқарып тұрған кезде Сокал Никарагуаның Ұлттық автономды университетінде математика пәнінен сабақ берді.
Sokal received his BA from Harvard College in 1976 and his PhD from Princeton University in 1981. He was advised by Arthur Wightman. In the summers of 1986, 1987, and 1988, Sokal taught mathematics at the National Autonomous University of Nicaragua, when the Sandinistas were heading the elected government.
Ғылыми қызығушылықтары
Сокальдың зерттеулері математикалық физика және комбинаторика саласында. Ол әсіресе статистикалық механика мен кванттық өріс теориясынан туындайтын мәселелер негізінде осы екі саланың өзара байланысын зерттейді. Бұл алгебралық графтар теориясында және статистикалық механикадағы фазалық өтулерді зерттеуде қолданылатын хроматикалық полином және Тютте полиномы бойынша жұмыстарды қамтиды. Оның қызығушылықтары есептеу физикасы мен алгоритмдерді, соның ішінде статистикалық физика мәселелері үшін Марков тізбегі Монте-Карло алгоритмдерін қамтиды. Ол сондай-ақ кванттық тривиалдық туралы кітаптың тең авторы болды. 2013 жылы Сокал Николас Браун мен Харрис Фридманмен бірлесіп, оң психологияда кең таралған Лосада сызығын жоққа шығаратын мақала жазды. Бұл концепцияны ұсынған Марсиал Лосаданың атымен аталады және адамның оң және теріс эмоцияларының арақатынасының белгілі бір шегін көрсетеді, одан тысқары жағдайда адамның өмірі мен кәсіби жетістіктері нашарлауы мүмкін. Бұл сынды позитивтілік қатынасы туралы ұғымды Барбара Фредриксон сияқты психологтар кеңінен таратты және жоғары бағалады. Үш автор American Psychologist журналында жариялаған мақаласында бұл арақатынастың математикалық негізінде қателіктер бар екенін, демек ол жарамсыз екенін дәлелдеді.
Sokal's research lies in mathematical physics and combinatorics. In particular, he studies the interplay between these fields based on questions arising in statistical mechanics and quantum field theory. This includes work on the chromatic polynomial and the Tutte polynomial, which appear both in algebraic graph theory and in the study of phase transitions in statistical mechanics. His interests include computational physics and algorithms, such as Markov chain Monte Carlo algorithms for problems in statistical physics. He also co authored a book on quantum triviality. In 2013, Sokal co authored a paper with Nicholas Brown and Harris Friedman, rejecting the Losada Line, a concept popular in positive psychology. Named after its proposer, Marcial Losada, it refers to a critical range for an individual's ratio of positive to negative emotions, outside of which the individual will tend to have poorer life and occupational outcomes. This concept of a critical positivity ratio was highly cited and popularised by psychologists such as Barbara Fredrickson. The trio's paper, published in American Psychologist, contended that the ratio was based on faulty mathematical reasoning and therefore invalid.
Сокал ісі
1996 жылы Сокал сол кездегі постмодерн мәдени зерттеулер журналы Social Text (Duke University Press баспасы шығарған) редакторлардың идеологиялық көзқарастарын құптағандай көрінетін материалды жариялайтынына қызығушылық танытты. Сокал «Шектерді бұзу: Кванттық гравитацияның трансформациялық герменевтикасына қарай» деген тақырыптағы әсерлі бірақ толығымен мағынасыз мақала ұсынды. Сокал түзетулер енгізу туралы ұсыныстарды қабылдамағандықтан мақала алғашқы нөмірлерде жарияланбады, бірақ қызметкерлер оны «Ғылым соғыстары» санында маңызды үлес ретінде жариялады. Біраз уақыттан кейін Сокал мақаланың жалған екенін Lingua Franca журналында жариялап, солшылдар мен әлеуметтік ғылымдардың ақылға негізделген интеллектуалдық негіздермен дамуы тиіс екенін айтты. Бұл жайт 1996 жылғы 18 мамырда The New York Times газетінің бірінші бетінде жарияланды. Сокал солшыл және постмодернистердің сынға жауабы ретінде өзінің солшыл екенін және мақсатының «солшылдардың трендтік бөлігінен қорғау» екенін мәлімдеді. Бұл оқиға, сондай-ақ Пол Р. Гросс пен Норман Левитттің 1994 жылғы «Жоғары сенімсіздік» кітабы ғылым соғыстарының бір бөлігі деп есептеледі. 1997 жылы Сокал физик және ғылым философы Жан Брикмонтпен бірлесіп «Интеллектуалдық әрекеттер» кітабын жазды (бір жылдан кейін ағылшын тілінде «Сәнге құмар ақымақтық» деген атпен жарияланды). Кітапта кейбір әлеуметтік ғылымдар мамандары ғылыми және математикалық терминдерді дұрыс қолданбағаны және ғылым социологиясының «күшті бағдарламасын» шындықтың құндылығын жоққа шығаруы сынға алынды. Кітапқа қатысты пікірлер әртүрлі болды, кейбіреулер осы еңбекті жоғары бағалады, ал енді біреулері күмәнмен қарады. 2008 жылы Сокал «Жалғаннан тыс» еңбегінде Сокал ісі мен оның салдарына қайта оралды.
In 1996, Sokal was curious to see whether the then non peer reviewed postmodern cultural studies journal Social Text (published by Duke University Press) would publish a submission which "flattered the editors' ideological preconceptions". Sokal submitted a grand sounding but completely nonsensical paper titled "Transgressing the Boundaries: Toward a Transformative Hermeneutics of Quantum Gravity." After holding the article back from earlier issues because of Sokal's refusal to consider revisions, the staff published it in the "Science Wars" issue as a relevant contribution. Soon thereafter, Sokal then revealed that the article was a hoax in the journal Lingua Franca, arguing that the left and social science would be better served by intellectual underpinnings based on reason. The affair was front page news in The New York Times on May 18, 1996. Sokal responded to leftist and postmodernist criticism of the deception by asserting that he was himself a leftist, and that his motivation was to "defend the Left from a trendy segment of itself". The affair, together with Paul R. Gross and Norman Levitt's 1994 book Higher Superstition, can be considered to be a part of the so called science wars. Sokal followed up in 1997 by co authoring the book Impostures Intellectuelles with physicist and philosopher of science Jean Bricmont (published in English, a year later, as Fashionable Nonsense). The book accuses some social sciences academics of using scientific and mathematical terms incorrectly and criticizes proponents of the "strong program" of the sociology of science for denying the value of truth. The book had contrasted reviews, with some lauding the effort, and some more reserved. In 2008, Sokal revisited the Sokal affair and its implications in Beyond the Hoax.
Басқа сын-пікірлер
2024 жылы Сокал эволюциялық биолог Ричард Докинспен бірге The Boston Globe газетінде "American Medical Association", American Psychological Association, American Academy of Pediatrics және Centers for Disease Control and Prevention" ауруларды бақылау және алдын алу орталықтары "жыныс" терминінің орнына "туғанда анықталған жыныс" терминологиясын қолданғанын сынап жазды. Сокал мен Докинс жыныстың "дәрігерлер тағайындағаннан гөрі" ұрықтану кезінде анықталып, туған кезде байқалатын "объективті биологиялық шындық" екенін айтты. Бұл жағдайды "әлеуметтік құрылымшылдықтан тыс кеткендік" деп атап, Сокал мен Докинс "әлеуметтік мақсатқа қызмет ету үшін ғылыми фактілерді бұрмалау" медициналық мекемелерге сенімді жоғалту қаупін тудырады деп мәлімдеді.
In 2024, Sokal co authored an op ed in The Boston Globe with evolutionary biologist Richard Dawkins criticizing the use of the terminology "sex assigned at birth" instead of "sex" by the American Medical Association, the American Psychological Association, the American Academy of Pediatrics, and the Centers for Disease Control and Prevention. Sokal and Dawkins argued that sex is an "objective biological reality" that "is determined at conception and is then observed at birth," rather than assigned by a medical professional. Calling this "social constructionism gone amok," Sokal and Dawkins argued further that "distort[ing] the scientific facts in the service of a social cause" risks undermining trust in medical institutions.